«Είναι ένα τσουνάμι που μας έχει παρασύρει όλους», λέει Ιταλός γιατρός

Οκορο­ναϊός σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του στην Ιταλία και ένας γιατρός περιέ­γραψε με τα πιο μελανά χρώματα τη συγκε­κρι­μένη κατά­σταση. Ο Dr. Daniele Macchini που εργά­ζε­ται στο νοσο­κο­μείο Humanitas Gavazzeni του Μπέρ­γκαμο περιέ­γραψε την κατά­σταση με τον κορο­ναϊό ως ένα «τσου­νάμι που μας έχει παρα­σύ­ρει όλους». Σύμφωνα με δημο­σί­ευμα της New York Post, ο γιατρός μέσα από τον λογα­ρια­σμό του στο Facebook περι­γρά­φει λεπτο­με­ρώς τις δύσκο­λες συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στη γει­το­νική χώρα.

Σημειώ­νε­ται πως το κείμενό του είναι γραμ­μένο στα ιταλικά και δημο­σιεύ­θηκε στο Twitter, στα αγγλικά από την Δρ. Silvia Stringhini, επι­δη­μιο­λόγο και ερευ­νή­τρια στο Geneva University’s Institute of Global Health. Μάλιστα οι κοι­νο­ποι­ή­σεις του έχουν ξεπε­ρά­σει τις 35.000.

«Μετά από πολλή σκέψη σχετικά με το εάν έπρεπε ή όχι να γράψω σχετικά με τα όσα μας συμ­βαί­νουν, ένιωσα ότι δεν θα ήταν υπεύ­θυνο να σιωπήσω» ανα­φέ­ρει ο γιατρός. «Θα προ­σπα­θήσω να μετα­φέρω σε ανθρώ­πους μακριά από τη δική μας πραγ­μα­τι­κό­τητα τι ζούμε στο Μπέρ­γκαμο αυτές της ημέρες, εν μέσω της παν­δη­μίας του Covid-19. Κατανοώ την ανάγκη να μην προ­κλη­θεί πανικός, αλλά τρέμω στη σκέψη ότι το μήνυμα της επι­κιν­δυ­νό­τη­τας όσων συμ­βαί­νουν δεν φτάνει στον κόσμο» προ­σθέ­τει.

«Εγώ ο ίδιος παρα­κο­λου­θούσα με έκπληξη την ανα­διορ­γά­νωση ολό­κλη­ρου του νοσο­κο­μείου την περα­σμένη εβδο­μάδα, όταν ο σημε­ρι­νός εχθρός μας κρυ­βό­ταν ακόμα στις σκιές: οι θάλαμοι άδεια­ζαν αργά» συμπλη­ρώ­νει ο γιατρός.

«Αυτή η ταχεία μετα­μόρ­φωση έφερε μια ατμό­σφαιρα σιωπής και σου­ρε­α­λι­στι­κού κενού στους δια­δρό­μους του νοσο­κο­μείου, που ακόμα δεν κατα­νο­ού­σαμε. Περι­μέ­ναμε έναν πόλεμο που δεν είχε ακόμα ξεκι­νή­σει και που πολλοί (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και εμού) δεν ήταν σίγου­ροι ότι θα ξεσπούσε με τόση αγριό­τητα. Η κατά­σταση μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί, το λιγό­τερο δρα­μα­τική» επι­ση­μαί­νει.

«Ο πόλεμος έχει ξεσπά­σει και οι μάχες συνε­χί­ζο­νται αδιά­κο­πες μέρα και νύχτα. Τώρα στην δρα­μα­τική κατά­σταση έρχεται να προ­στε­θεί και η έλλειψη κλινών. Το ένα μετά το άλλο τα τμήματα του νοσο­κο­μείου που είχαν εκκε­νω­θεί γεμί­ζουν με καται­γι­στικό ρυθμό» γράφει ακόμη ο Daniele Macchini.

«Εξη­γή­στε μου ποιος ιός γρίπης προ­κα­λεί τόσο δρα­μα­τι­κές κατα­στά­σεις τόσο γρήγορα. Όσο υπάρ­χουν ακόμα άνθρω­ποι που καυ­χιού­νται ότι δεν φοβού­νται, αγνο­ώ­ντας τις οδηγίες και γκρι­νιά­ζο­ντας επειδή η καθη­με­ρι­νό­τητά τους βιώνει μια “προ­σω­ρινή” κρίση, μια επι­δη­μιο­λο­γική κατα­στροφή λαμ­βά­νει χώρα», ανα­φέ­ρει επίσης.

Συνε­χί­ζο­ντας την περι­γραφή του σημειώ­νει πως «οι πίνακες με τα ονόματα των ασθενών, δια­φο­ρε­τι­κών χρω­μά­των, ανάλογα με τη μονάδα στην οποία βρί­σκο­νται, είναι τώρα όλα κόκκινα και αντί για χει­ρουρ­γική επέμ­βαση βλέπετε τη διά­γνωση, η οποία είναι πάντα η ίδια δαι­μό­νια διά­γνωση: διμερής διάμεση πνευ­μο­νία». «Τώρα, εξη­γή­στε μου ποιος ιός της γρίπης προ­κα­λεί ένα τόσο γρήγορο δράμα. … Και ενώ εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν άνθρω­ποι που καυ­χιού­νται ότι δεν φοβού­νται να παρα­βλέ­πουν τις οδηγίες, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι επειδή η συνη­θι­σμένη ρουτίνα τους «τίθεται προ­σω­ρινά» σε κρίση, λαμ­βά­νει χώρα η επι­δη­μιο­λο­γική κατα­στροφή», είπε.

Η εντα­τική έχει καταρ­ρεύ­σει

«Δεν υπάρ­χουν πια χει­ρουρ­γοί, ουρο­λό­γοι, ορθο­παι­δι­κοί. Είμαστε απλά γιατροί που έχουμε γίνει μέρος μιας και μόνο ομάδας, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­σουμε αυτό το τσου­νάμι που μας έχει παρα­σύ­ρει… Τα κρού­σματα πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται, έχουμε 15-20 εισα­γω­γές κάθε μέρα, όλες για τον ίδιο λόγο. Τα απο­τε­λέ­σματα της εξέ­τα­σης των δειγ­μά­των έρχο­νται το ένα μετά το άλλο: θετικό, θετικό, θετικό, θετικό. Ξαφνικά η Εντα­τική έχει καταρ­ρεύ­σει», λέει ο γιατρός.

Κλαίνε οι νοσο­κό­μες – Δεν υπάρ­χουν βάρδιες

«Οι νοσο­κό­μες κλαίνε επειδή δεν μπο­ρούμε να τους σώσουμε όλους και οι ζωτικές παρά­με­τροι πολλών ασθενών ταυ­τό­χρονα απο­κα­λύ­πτουν ένα ήδη γραμ­μένο πεπρω­μένο. Δεν υπάρ­χουν πλέον βάρδιες, περισ­σό­τε­ρες ώρες. Η κοι­νω­νική ζωή ανα­στάλ­θηκε για εμάς. Δεν βλέ­πουμε πλέον τις οικο­γέ­νειές μας από φόβο ότι θα τους μολύ­νουμε. Μερικοί από εμάς έχουν ήδη μολυν­θεί παρά τα πρω­τό­κολλα», υπο­στη­ρί­ζει.

«Κάντε λοιπόν υπομονή, και μην πάτε στο θέατρο, στο μουσείο ή το γυμνα­στή­ριο. Προ­σπα­θή­στε να λυπη­θείτε τους χιλιά­δες ηλι­κιω­μέ­νους ανθρώ­πους, που μπορεί να χαθούν εξαι­τίας σας» συστή­νει ο Macchini.

«Τελειώνω λέγο­ντας ότι πραγ­μα­τικά δεν κατα­λα­βαίνω αυτόν τον πόλεμο πανικού. Το μόνο λόγο που βλέπω είναι η έλλειψη μασκών, αλλά δεν υπάρχει πια μάσκα για πώληση. Δεν έχουμε πολλές μελέτες, αλλά μήπως ο πανικός είναι πολύ χει­ρό­τε­ρος από την παρα­μέ­ληση και την απρο­σε­ξία κατά τη διάρ­κεια μιας τέτοιας επι­δη­μίας;» κατα­λή­γει.