ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου: Τιμάμε την Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών

Τιμάμε την 8^η Μάρτη, Παγκό­σμια Ημέρα των Γυναι­κών ως μια επέτειο με ισχυρή, ιστο­ρική σημασία, σύμβολο των ματω­μέ­νων συλ­λο­γι­κών εξε­γέρ­σεων των εργα­τριών των προη­γού­με­νων αιώνων απέ­να­ντι στην εκμε­τάλ­λευση, την υπο­δού­λωση και την υπο­τέ­λεια των εργο­δο­τών και του οικο­νο­μι­κού κεφα­λαίου.

Ως μια επέτειο, σύμβολο των πρώτων φεμι­νι­στι­κών κινη­μά­των που πάλεψαν για την ισο­τι­μία, τη χει­ρα­φέ­τηση και τη διεκ­δί­κηση των δικαιω­μά­των των γυναι­κών στην εκπαί­δευση, τις Τέχνες, την εργασία, την καθο­λική ψήφο και την προ­στα­σία της μητρό­τη­τας.

Ως μια επέτειο που ανα­συ­γκρο­τεί την μνήμη αυτών των αγώνων στο σημε­ρινό παρόν καθώς η πατριαρ­χική οργά­νωση των κοι­νω­νιών και οι σύγ­χρο­νες μορφές του καπι­τα­λι­σμού οδηγούν τις γυναί­κες του καθη­με­ρι­νού μόχθου, τις αόρατες γυναί­κες της άμισθης οικια­κής εργα­σίας, τις προ­σφυ­γί­νες, τις μετα­νά­στριες, τις αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νες, τις γυναί­κες φρο­ντί­στριες, τις μάνες μικρών παιδιών και παιδιών με ανα­πη­ρίες, τις γυναί­κες της υπαί­θρου, τις συντα­ξιού­χες στον κοι­νω­νικό, μισθο­λο­γικό και εργα­σιακό δια­χω­ρι­σμό.  Τα βάρη που σήμερα οι γυναί­κες επω­μί­ζο­νται είναι άνισα και άδικα σε όλα τα πεδία της ανθρώ­πι­νης δρα­στη­ριό­τη­τας, παρά τις θεσμι­κές κατα­κτή­σεις και τις νομο­θε­τι­κές εξε­λί­ξεις. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτι­μούν πως η συνο­λική αξία της άμισθης παροχής παι­δι­κής φρο­ντί­δας στις ΗΠΑ άγγιζε περίπου τα 3.2. τρις το 2012, ενώ οι άμισθες υπη­ρε­σίες φρο­ντί­δας δυνη­τικά ισο­δυ­να­μούν με το 50% του Α.Ε.Π. στις χώρες υψηλού εισο­δή­μα­τος.

Από την νομική απε­λευ­θέ­ρωση μέχρι την πραγ­μα­τική απε­λευ­θέ­ρωση των γυναι­κών, ο δρόμος είναι μακρύς καθώς οι βαθύ­τε­ρες αιτίες της γυναι­κείας υπο­τέ­λειας δεν έχουν εξα­λει­φθεί, αλλά έχουν, μόνο, αλλάξει οι εκφρά­σεις της, αφού οι γυναί­κες συνε­χί­ζουν να πλήτ­το­νται από την ανα­σφά­λι­στη και την ευέ­λι­κτη εργασία και την ενοι­κί­αση της από τις πολυ­ε­θνι­κές εται­ρίες.

Από τα έμφυλα στε­ρε­ό­τυπα και τα σεξι­στικά ανέκ­δοτα μέχρι τις γυναι­κο­κτο­νίες, ο δρόμος δεν είναι μακρύς. Το Ίδρυμά μας αυτό το έζησε με το πιο σκληρό και απεχθή τρόπο, την δολο­φο­νία της φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη.

Στε­κό­μα­στε και δυνα­μώ­νουμε τον αγώνα των γυναι­κών του καθη­με­ρι­νού μόχθου, και ως μέλη μιας ακα­δη­μαϊ­κής οντό­τη­τας, εργα­ζό­μα­στε με θεω­ρη­τικά και ερευ­νη­τικά εργα­λεία να φωτί­σουμε τις βαθύ­τε­ρες αιτίες της σύγ­χρο­νης γυναι­κείας κατα­πί­ε­σης, αλλά και να συνη­γο­ρή­σουμε εμπρά­κτως στις αγω­νι­στι­κές συλ­λο­γι­κές δράσεις των γυναι­κείων κινη­μά­των ενώσεων και συλ­λο­γι­κο­τή­των.

8 Μαρτίου 2020