Κουκίδες στο χάρτη

Για να λυθεί ή μάλλον για να ψιλο­ε­λεγ­χθεί –εδώ που έχει φτάσει- το προ­σφυ­γικό μετα­να­στευ­τικό, κατ’ αρχήν  πρέπει να ακούμε αλή­θειες. Να πουν πως  τα κέντρα φιλο­ξε­νίας «κλει­στού»  τύπου, για τα οποία γίνεται τόσος ντόρος, δεν θα είναι  αυτό που ονει­ρεύ­ο­νται κάποιοι, κάτι σαν φυλακές υψίστης ασφα­λείας αλλά… μισό­κλει­στα, με τους πρόσφυγες-μετανάστες να μπαι­νο­βγαί­νουν με κάρτα και με τις πόρτες να κλεί­νουν μόνον το βράδυ. Αυτή είναι η ισορ­ρο­πη­μένη επίσημη θέση της κυβέρ­νη­σης , αφού η χώρα είναι υπο­χρε­ω­μένη να σεβα­στεί το ισχύον διεθνές δίκαιο και τις επι­τα­γές του ΟΗΕ. Μόνο που αυτή η θέση και απόφαση της κυβέρ­νη­σης,  δεν ακού­γε­ται ευθαρ­σώς και δυνατά με δια­φό­ρους να ξημε­ρο­βρα­διά­ζο­νται στα πάνελ (μηδέ κορυ­φαίων υπουρ­γών εξαι­ρου­μέ­νων), να τα  ονο­μα­τί­ζουν κλειστά (θεό­κλει­στα να μην περνάει κου­νούπι τα ονο­μά­τισε κορυ­φαίος υπουρ­γός της κυβέρ­νη­σης) και κάτω υπό των έλεγχο αστυ­νο­μίας. Της ποιας αστυ­νο­μίας; Της απο­δε­κα­τι­σμέ­νης αστυ­νο­μίας στα νησιά; Γιατί δεν λένε πως  για «θεό­κλει­στα» κέντρα δεν θα έρθει δραχμή από την Ευρω­παϊκή ΄Ενωση, και πως δεν έχει βάση  αυτό που είπε  μεγα­λο­ϋ­πουρ­γός «Ας μην πάρουμε φράγκο. Να είναι κλειστά. Κανένα πρό­βλημα. Αμα είναι να κατα­στρα­φεί η Ελλάδα, ούτε ένα ευρώ από τους Ευρω­παί­ους». Πως  αυτό, σημαί­νει εξαι­ρε­τικά μεγάλες επεν­δύ­σεις συστη­μά­των φύλαξης και  μεγάλο προ­σω­πικό εκπαι­δευ­μένο. Το’ χουμε αυτό το project μπο­ρούμε να το υλο­ποι­ή­σουμε; Αν όχι ας βρουν άλλο όνομα για τα «κλειστά» κέντρα να ξέρουν και οι νησιώ­τες τι ακριβώς θα κατα­σκευα­στεί στα νησιά τους. Μην τους κοροϊ­δεύ­ουν λέγο­ντας πως «δεν θα βλέπουν ούτε έναν μετα­νά­στη να κυκλο­φο­ρεί στο νησί τους. Θα είναι όλοι κλει­σμέ­νοι μέχρι να φύγουν…». Στους νησιώ­τες που πνί­γο­νται από το δίκαιο και το πρό­βλημα. Λες και οι κυβερ­νή­σεις έβαλαν τα νησιά στην άκρη, πήραν ένα μαρ­κα­δόρο και τα έβαψαν, στον χάρτη, με δια­φο­ρε­τικό χρώμα. Ομως στην πολι­τική τους ουσια­στικά απο­τυ­πώ­νε­ται η άρνηση των τοπικών κοι­νω­νιών, στην ηπει­ρω­τική χώρα, να πάρουν επάνω τους μέρος ενός εθνικού προ­βλή­μα­τος. Για σκε­φτείτε το. Κανένας δήμαρ­χος, κανένας περι­φε­ρειάρ­χης από την ηπει­ρω­τική χώρα δεν θα βγει να πει ότι οι νησιώ­τες έχουν δίκαιο. Αντι­θέ­τως κυκλο­φο­ρούν στα κανάλια και τους λοι­δο­ρούν που δεν… συνερ­γά­ζο­νται. Παρά­νοια… Ας πουν και γι’ αυτό αλήθεια. Γιατί δεν ακού­γε­ται ούτε λέξη για το βασικό μέτρο ,που θα έπρεπε να είναι μετα­φο­ρές στην ηπει­ρω­τική χώρα, για να απο­συμ­φο­ρη­θούν τα νησιά. Αντ’ αυτού ανα­θε­ω­ρή­θη­καν οι όροι για την ευα­λω­τό­τητα για να μπορούν να μένουν περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι στα νησιά.  Είναι τώρα ώρα να ενο­χλού­νται κάποιοι στη άλλη Ελλάδα που τους ψήφισαν και να ξανα­κλεί­νουν την Εθνική; Ας περιο­ρι­στεί το πολι­τικό κόστος στα νησιά. Μην το δια­χέ­ουμε… Ξεχα­σμένα είναι για πολλά άλλα εξάλλου. Κου­κί­δες στο χάρτη.