Πρόσκληση στην επέτειο 7 Χρόνων δράσης γύρω από το Φιλότιμο

Σάββατο 4 Ιανουα­ρίου, 5:00 -7:00μμ, Αίθουσα Καλ­λι­πά­τειρα, Ροδίων Παιδεία.

Κατά κοινή ομο­λο­γία των πρω­τερ­γα­τών του, η προ­πα­ρα­σκευή της ίδρυσης του μη-κερδοσκοπικού οργα­νι­σμού Φιλό­τιμο Ίδρυμα με έδρα τη Ρόδο μετρά περισ­σό­τερα από 7 έτη.

Πάραυτα, ο αριθμός 7 απο­τε­λεί έναν αριθμό ορόσημο λίγο μετά το μέσο και λίγο πριν την ολο­κλή­ρωση μιας 10ετίας, και έτσι σημα­το­δο­τεί για όλους εμάς αφορμή επε­τείου αλλά και δημό­σιας δέσμευ­σης ενόψει της πρώτης αυτής ενη­λι­κί­ω­σης.

Από την ενα­σχό­ληση με την έρευνα και την δράση γύρω από το «Φιλό­τιμο», πήραμε πολλά μαθή­ματα. Πολλά περισ­σό­τερα από όσα θα μπο­ρού­σαμε ποτέ να απα­ριθ­μή­σουμε εν συντο­μία.

Ένα από αυτά τα μαθή­ματα είναι η δια­πί­στωση της κεντρι­κό­τη­τας και πολυ­πλο­κό­τη­τας της έννοιας για την Ελλη­νική ιδιο­συ­γκρα­σία και κουλ­τούρα. Η έρευνα μας έδειξε ότι στο φιλό­τιμο απο­δί­δο­νται συχνά οξύμωρα χαρα­κτη­ρι­στικά όπως η πρα­ό­τητα, η συγκα­τα­βα­τι­κό­τητα, η ανι­διο­τέ­λεια ακόμα και η αφέλεια από τη μία, το πείσμα, η υπε­ρη­φά­νεια, η ευθιξία, ακόμα και η ετε­ρο­δο­σο­λη­ψία από την άλλη. Στην συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα οι ερω­τη­θέ­ντες θεωρούν ότι η έννοια φιλό­τιμο οφείλει να χαρα­κτη­ρί­ζει την Ελλη­νίδα και τον Έλληνα.

Ένα άλλο μάθημα είναι η διά­στασή του φιλό­τι­μου ως «εθνικός μύθος». Εκα­το­ντά­δες ορισμοί και ιστο­ρίες περιέ­γρα­φαν ένα μυστή­ριο προί­κι­σμα από τα βάθη του πολι­τι­σμού μας, αμε­τά­φρα­στο και αναλ­λοί­ωτο, που όμως παρα­δό­ξως είχε αλλοιω­θεί και χαθεί στις ημέρες μας. Ως ένας άλλος Μεγα­λέ­ξαν­δρος που εις μάτην η αδερφή του γοργόνα ανα­ζη­τούσε, ως μια Πόλη που πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θα’ ταν, και ως τα κλεμ­μένα και ανε­πί­στρε­πτα μάρμαρα του Παρ­θε­νώνα. «Χαθηκε από τότε που βγήκε η συγ­γνώμη» λέμε και δεκάδες ορισμοί και ιστο­ρίες συνυ­πο­γρά­φουν, απο­δί­δο­ντας την συμφορά σε χρόνιες επι­δη­μίες ιδιο­τέ­λειας, ανευ­θυ­νό­τη­τας και αυθαι­ρε­σίας.

Παράλ­ληλα όμως με το μοιραίο της έκπτω­σης ή της απώ­λειας του, το φιλό­τιμο παρα­μέ­νει «μονα­δικό», «μόνο ελλη­νικό», και «αμε­τά­φρα­στο». Μάλιστα, τους παρα­πάνω χαρα­κτη­ρι­σμούς πολύ συχνά έρχο­νται να συμπλη­ρώ­σουν νοήματα όπως το «φιλό­τιμο δεν διδά­σκε­ται», «φιλό­τι­μος γεν­νιέ­σαι», «το έχεις ή δεν το έχεις».

Στο αντί­περα δέος αυτών των παρα­τη­ρή­σεων συνα­ντάμε κατά κοινή ομο­λο­γία ότι το φιλό­τιμο είναι και η χει­ρο­πια­στή αυτο­δέ­σμευση του εργα­ζό­με­νου που δου­λεύει ακού­ρα­στα, μάλιστα δίχως τις αντί­στοι­χες απο­λα­βές ή την ανα­γνώ­ριση, για να καλύψει κενά σε ζωτικές υπη­ρε­σίες όπως η ιατρική περί­θαλψη, η πολι­τική και περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία, η εκπαί­δευση και άλλες. Και όλα αυτά μη λογα­ριά­ζο­ντας το προ­σω­πικό κόστος, παρά μόνο προ­ση­λω­μέ­νος στο χρέος και την ευθύνη που του ανα­λο­γεί. Στο αντί­περα δέος συνα­ντάμε και μετα­νοη­μέ­νους συμπο­λί­τες μας που «ήρθαν στο φιλό­τιμο» για να κάνουν υπέρ­βαση εαυτού επειδή απλά και μόνο κάποιος τους ανα­γνώ­ρισε ή επειδή ντρά­πη­καν, ή δεν μπό­ρε­σαν να μην συναι­σθαν­θούν την ανάγκη ή το παρά­δειγμα κάποιου συναν­θρώ­που τους. Στο μορ­φω­τικό αυτό ίδιον του φιλό­τι­μου, Θα ήταν του­λά­χι­στον έντιμο να συνο­μο­λο­γή­σουμε ότι πολλοί από εμάς έγιναν περισ­σό­τερο φιλό­τι­μοι μέσα από την δια­δι­κα­σία μελέτης του.

Όλα αυτά τα οξύμωρα, και άλλα τόσα θαυ­μά­σια έκαναν όλους εμάς να συνε­χί­ζουμε την ενα­σχό­λησή με το φιλό­τιμο και τις πολλές απο­χρώ­σεις του. Και ως κοι­νω­νι­κοί επι­στή­μο­νες, παι­δα­γω­γοί και ανθρω­πι­στές να απο­ζη­τούμε την απο­μυ­θο­ποί­ηση απο­συμ­φό­ρηση και απαγ­γύ­λωση της έννοιας, όχι για να την καθαι­ρέ­σουμε από το πολι­τι­σμικό μας στε­ρέ­ωμα αλλά απε­να­ντίας να την αξιο­ποι­ή­σουμε ως πρω­το­γενή πόρο και να ξεκι­νή­σουμε να την δου­λεύ­ουμε ως αντι­κεί­μενο μαθή­σεως, ως κώδικα συμπε­ρι­φο­ράς και συναλ­λα­γής, ως πει­στή­ριο ποιό­τη­τας αγαθών και υπη­ρε­σιών, ως το συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα της ελλη­νι­κής φιλο­ξε­νίας μας.

Η νέα δεκα­ε­τία το κατώφλι της οποίας πλέον δια­βή­καμε σημα­το­δο­τεί πολλές επε­τεί­ους για τη χώρα μας. Ας σημαί­νει και την επα­νί­δρυση του Φιλό­τι­μου ως τον ακρο­γω­νιαίο λίθο ανθρω­πι­σμού που έχει την δύναμη να θεμε­λιώ­σει εκ νέου τον πολι­τι­σμό μας μέσα στον 21ο αιώνα.

————————

Συμπλη­ρώ­νο­ντας λοιπόν αισίως 7 συναπτά έτη από την ίδρυση του Φιλό­τι­μου Ιδρύ­μα­τος, δεν θα μπο­ρού­σαμε παρά να τιμή­σουμε την εμπι­στο­σύνη σας όλα αυτά τα χρόνια ανο­δι­κής συμπό­ρευ­σης και ανταλ­λα­γής εικόνων, ιστο­ριών και συναι­σθη­μά­των, με μία γιορ­τινή συνά­ντηση μεταξύ Φίλων.

Λέγεται ότι κάθε 7 χρόνια ένας άνθρω­πος ή μια ομάδα περνάνε από μια καθο­λική ανα­νέ­ωση των δομικών στοι­χείων που τα απο­τε­λούν.

Έτσι λοιπόν κι εμείς, νέα μέλη και παλαιά, θα μαζευ­τούμε για να απο­τι­μή­σουμε την πορεία μας όλα αυτά τα χρόνια – τί αφή­νουμε πίσω και τί επα­νι­δρύ­ουμε το Νέο Έτος 2020.

Όσοι παρευ­ρε­θούν θα έχουν την ευκαι­ρία να κάνουν νέους φίλους από τα μέλη μιας ολοένα διευ­ρυ­νό­με­νης και πιο δρα­στή­ριας παρέας Ανθρώ­πων που θέλουν και μπορούν να αλλά­ξουν την ποιό­τητα ζωής των ιδίων αλλά και των γει­τό­νων τους μέσα από μικρές επα­να­στά­σεις λέξεων, σκέψεων και έμπρα­κτων αξιών.

Η συνά­ντηση θα έχει και βιω­μα­τικό χαρα­κτήρα με τους ειδι­κούς του ΦΙΛΟ.Ι. σε ρόλο προ­πο­νη­τών γύρω από δεξιό­τη­τες τελευ­ταίας ψυχο­κοι­νω­νι­κής τεχνο­λο­γίας που θα έχει την τύχη να βιώσει κάθε παρευ­ρι­σκό­με­νος.

Καλώς να ορίσετε.

Είσοδος Ελεύ­θερη | Συν­δρομή Προ­αι­ρε­τική

Σάββατο 4 Ιανουα­ρίου,

17:00-19:30, Αίθουσα Καλ­λι­πά­τειρα, Ροδίων Παιδεία.

Πλη­ρο­φο­ρίες: [email protected] / 6943913393 https://web.facebook.com/events/291278105151744/