Ψύχραιμα παρακολουθούν στο Καστελόριζο τους λεονταρισμούς του Eρντογάν

Την κορύ­φωση της προ­κλη­τι­κής ρητο­ρι­κής του Ερντο­γάν παρα­κο­λου­θούν οι κάτοι­κοι του Καστε­λο­ρί­ζου, μετά τις δηλώ­σεις του σουλ­τά­νου ότι η συμ­φω­νία της Τουρ­κίας με τη Λιβύη «είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η αντι­στροφή της συν­θή­κης των Σεβρών».

Το γεγονός ότι ο Τούρκος πρό­ε­δρος, προ­α­νήγ­γειλε όχι μόνο σει­σμι­κές έρευνες αλλά και γεω­τρή­σεις βάσει της συμ­φω­νίας με την Λιβύη για την οποία η Ελλάδα τονίζει ότι δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα και έχει επι­δο­θεί σε διπλω­μα­τικό μαρα­θώ­νιο για την ακύρωσή της, λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά ότι «Με τη βοήθεια του Θεού και πολύ σύντομα εδώ (σ.σ. ενώ έδειχνε την περιοχή νότια του Καστε­λό­ρι­ζου και ανα­το­λικά της Κρήτης) θα ξεκι­νή­σουμε και σει­σμι­κές έρευνες και γεω­τρή­σεις», έχει θορυ­βή­σει τους κατοί­κους του ακρι­τι­κού νησιού, καθώς, όπως λένε, το κλίμα επι­δει­νώ­νε­ται μέρα με την ημέρα.

«Ανη­συ­χούμε, διότι βλέ­πουμε ότι η ένταση δεν απο­κλι­μα­κώ­νε­ται και δεν ξέρουμε πού θα οδη­γή­σει όλη η κατά­σταση και μέχρι πού θέλει να το φτάσει ο Ερντο­γάν. Η παρου­σία του στρατού στο νησί, μας εμπνέει ασφά­λεια.

Οι στρα­τιώ­τες που υπη­ρε­τούν εδώ είναι σχεδόν όσοι και οι μόνιμοι κάτοι­κοι του νησιού κι αυτός είναι ένας καθη­συ­χα­στι­κός παρά­γο­ντας για εμάς. Οι υπερ­πτή­σεις τουρ­κι­κών μαχη­τι­κών, οι ανα­χαι­τή­σεις από ελλη­νικά είναι πιο πυκνές από προη­γού­με­νες φορές κι αυτό εντεί­νει την ανη­συ­χία μας», δήλωσε στη «δ» ο αντι­δή­μαρ­χος Στράτος Αμύ­γδα­λος σημειώ­νο­ντας ότι τα τηλέ­φωνα των μόνιμων κατοί­κων αλλά και όσων βρί­σκο­νται για εργασία στο νησί, όπως επίσης και όσων εκτίουν τη θητεία τους, δεν στα­μα­τούν να χτυπούν από συγ­γε­νείς και φίλους που κατοι­κούν σε άλλα μέρη της Ελλάδας και του εξω­τε­ρι­κού που ανη­συ­χούν, όσο παρα­κο­λου­θούν την ένταση ανάμεσα στις δύο πλευρές να κορυ­φώ­νε­ται.

«Ο Τούρκος πρό­ε­δρος, ενώ ο ίδιος δεν ανα­γνω­ρί­ζει το Δίκαιο της Θάλασ­σας, κόβει και ράβει χάρτες στα μέτρα του, εξα­φα­νί­ζει νησιά και επι­χει­ρεί να επι­βά­λει τις αξιώ­σεις με κάθε τρόπο, μακριά από την κοινή λογική. Παρα­κο­λου­θούμε τις εξε­λί­ξεις και ελπί­ζουμε σε απο­κλι­μά­κωση σύντομα. Ευτυχώς η παρου­σία του στρατού είναι έντονη και στη στεριά, και στη θάλασσα και στον αέρα και αισθα­νό­μα­στε ασφα­λείς», λέει ο αντι­δή­μαρ­χος Καστε­λο­ρί­ζου.

Την ίδια ώρα, δημο­σί­ευμα που κυκλο­φο­ρεί κατά καιρούς από το 2010, κάνει την εμφά­νισή του και πάλι αυτές τις ημέρες, προ­τρέ­πο­ντας τους ανα­γνώ­στες να στεί­λουν ταχυ­δρο­μι­κώς μια κάρτα στο Καστε­λό­ριζο.

Σύμφωνα με τον αρθρο­γράφο – ερευ­νητή κ. Γιώργο Γιώτη, πρό­κει­ται για κείμενο άκαιρο/παλιό που συνε­χί­ζει με διά­φο­ρες αλλαγές και επεμ­βά­σεις να ανα­πα­ρά­γε­ται.

Όπως ανα­φέ­ρει ο αρθρο­γρά­φος, «οι καθη­γη­τές Ευρι­πί­δης Μπίλλης και Θεό­δω­ρος Καρυώ­της, το όνομα των οποίων ανα­φέ­ρε­ται στο κείμενο που ανα­πα­ρά­γε­ται, δεν ξεκί­νη­σαν την καμπά­νια με τις κάρτες για το Καστε­λό­ριζο.

Τα ονόματά τους προ­στέ­θη­καν αργό­τερα για να δώσουν κύρος στην καμπά­νια, πιθα­νό­τατα γιατί την ανα­πα­ρή­γα­γαν και οι ίδιοι.

Πώς ακριβώς μια τέτοια κίνηση θα αυξήσει την γεω­πο­λι­τική ισχύ;

Ποιος θα μετρή­σει τις κάρτες;

Γιατί η απο­στολή καρτών θα απο­δεί­ξει ότι το Καστε­λό­ριζο είναι ελλη­νικό έδαφος; Εάν δηλαδή αύριο αρχί­σουμε να στέλ­νουμε κάρτες στην Μάλτα, θα θεω­ρη­θεί αυτό τον νησί της Μεσο­γείου ελλη­νική επι­κρά­τεια;

Το ό,τι η Τουρκία αμφι­σβη­τεί τα θαλάσ­σια σύνορα της Ελλάδας είναι γνωστό, αλλά η θεωρία ότι αυτό θα στα­μα­τή­σει ή θα αυξή­σουμε την γεω­πο­λι­τική μας ισχύ, επειδή θα στεί­λουμε κάρτες στο Καστε­λό­ριζο, είναι απλά ανυ­πό­στατη.

Γενι­κό­τερα, το συγκε­κρι­μένο κείμενο έχει όλα τα χαρα­κτη­ρι­στικά των chain mails (μηνύ­ματα που ανα­πα­ρά­γο­νται μέσω email χωρίς καμιά αξία).

Δεν υπάρχει καμία λογική στα όσα ισχυ­ρί­ζε­ται, απλά μια επιμονή να το στεί­λουμε σε όσους μπο­ρούμε για να “σώσουμε το Καστε­λό­ριζο”. Αυτή η παλιά καμπά­νια του “Εμπρο­σθο­φύ­λακα”, που αργό­τερα βαφτί­στηκε καμπά­νια των Καθη­γη­τών Καριώτη και Μπίλλη, επι­και­ρο­ποι­ή­θηκε και ανα­βί­ωσε από το ινστι­τούτο “ΕΥΝΟΜΙΑ”».