Απορρίφθηκε η ανακοπή για τη διαταγή πληρωμής «μαμούθ» εις βάρος γνωστής ξενοδοχειακής εταιρείας

Σε εξαι­ρε­τικά δύσκολη θέση έχει περιέλ­θει γνωστή εται­ρεία, που εδρεύει στην Κω και δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των ξενο­δο­χεια­κών, του­ρι­στι­κών και ναυ­τι­λια­κών, πρα­κτο­ρεια­κών, εμπο­ρι­κών, εργο­λα­βι­κών, γεωρ­γι­κών, κτη­νο­τρο­φι­κών και άλλων συναφών επι­χει­ρή­σεων.

Στο πλαίσιο της δρά­στη­ριό­τη­τάς της αυτής δια­τη­ρεί πέντε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, τεσ­σά­ρων και πέντε αστέρων, δυνα­μι­κό­τη­τας συνο­λικά 1.522 δωμα­τίων και 5.079 κλινών καθώς και δύο συνε­δριακά κέντρα, χωρη­τι­κό­τη­τας συνο­λικά του­λά­χι­στον 5.500 συνέ­δρων.

Πιο συγκε­κρι­μένα το Πρω­το­δι­κείο της Κω με την Ειδική Δια­δι­κα­σία απέρ­ριψε την από 29 Ιανουα­ρίου 2018 ανακοπή της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας και το από 23 Απρι­λίου 2018 δικό­γραφο των πρό­σθε­των λόγων ανα­κο­πής και επι­κύ­ρωσε διαταγή πλη­ρω­μής του Δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω που εξέδωσε η Τράπεζα Πει­ραιώς εις βάρος της, ενώ την κατα­δι­κά­ζει και στα δικα­στικά έξοδα της τελευ­ταίας, τα οποία όρισε στο ποσό των 370.000 ευρώ.

Οι επι­χει­ρη­μα­τίες ζήτησαν με την ανακοπή τους και το δικό­γραφο των πρό­σθε­των λόγων να ακυ­ρω­θεί, η διαταγή πλη­ρω­μής του Δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω, με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­καν να κατα­βά­λουν στην τράπεζα, το ποσό των 18.793.322,40 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, για απαί­τηση που πηγάζει από κοινό ομο­λο­γιακό δάνειο και τις πρό­σθε­τες αυτού πράξεις, καθώς και την από 27.3.2015 πράξη τρο­πο­ποί­η­σης, κωδι­κο­ποί­η­σης και ρύθ­μι­σης, στα οποία συμ­βλή­θη­καν η μεν πρώτη από αυτούς ως εκδό­τρια του ομο­λο­για­κού δανείου, οι δε δεύ­τε­ρος και τρίτη ως εγγυ­η­τές.

Η απαί­τηση της τρά­πε­ζας, για την οποία εκδό­θηκε η προ­σβαλ­λό­μενη διαταγή πλη­ρω­μής απορ­ρέει από την από 18.9.2006 σύμβαση κοινού ομο­λο­για­κού δανείου ύψους (κεφα­λαίου) 30.000.000 ευρώ και τις πρό­σθε­τες αυτής πράξεις, που καταρ­τί­στη­καν μεταξύ της πρώτης ανα­κό­πτου­σας ως εκδό­τριας και της Τρά­πε­ζας Κύπρου, ειδική διά­δο­χος της οποίας είναι η Τράπεζα Πει­ραιώς, ως ομο­λο­γιού­χου δανεί­στριας, ενώ οι δεύ­τε­ρος και τρίτη ανα­κό­πτο­ντες συμ­βλή­θη­καν ως εγγυ­η­τές.

Συμ­φω­νή­θηκε δε η εξό­φληση του δανείου σε 38 δόσεις έως την 30η.11.2026. Λόγω προ­βλη­μά­των ρευ­στό­τη­τας που άρχισε να αντι­με­τω­πί­ζει η πρώτη ανα­κό­πτουσα και αδυ­να­μίας της να αντα­πο­κρι­θεί στις παρα­πάνω συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της, καταρ­τί­στη­καν μεταξύ των δια­δί­κων τα από 24.4.2012 και 24.4.2015 ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά ρύθ­μι­σης οφειλών (standstill agreements), όπως και ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό παρά­τα­σης, με τα οποία παρε­χό­ταν στην πρώτη ανα­κό­πτουσα μία περί­ο­δος χάριτος, ώστε μέσω της ρύθ­μι­σης των χρη­μα­το­δο­τή­σεων και των κατα­βο­λών προς τους πιστω­τές της, και δη την ανα­στολή κατα­βο­λής του δανεια­κού κεφα­λαίου και πληρωμή μόνο των τρε­χό­ντων τόκων, να μπο­ρέ­σουν οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις της να συνε­χί­σουν να λει­τουρ­γούν και να ανα­κάμ­ψουν οικο­νο­μικά.

Τέθηκαν προς τούτο σε αυτήν συγκε­κρι­μέ­νοι όροι, που θα επέ­τρε­παν τον έλεγχο των ταμεια­κών ροών και τη βελ­τι­στο­ποί­ηση των απο­δό­σεων στη δια­χεί­ριση δια­θε­σί­μων, μεταξύ των οποίων (όρων) ήταν ο δια­κα­νο­νι­σμός των κατα­βαλ­λό­με­νων δόσεων τόκων από τα ταμειακά δια­θέ­σιμα της εται­ρίας, ο έλεγχος των δαπανών και πλη­ρω­μών αυτής, η απα­γό­ρευση επι­βά­ρυν­σής της με νέο δανει­σμό και ο ορισμός ενός προ­σώ­που κοινής απο­δο­χής ως ελεγκτή της επι­χεί­ρη­σης.

Οι πιστω­τές, όπως και η καθ’ ης, δεσμεύ­θη­καν ότι δεν θα προβούν σε δικα­στι­κές ή εξώ­δι­κες ενέρ­γειες για την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων τους έναντι της εται­ρίας ή των εγγυ­η­τών, καθώς και ότι θα απέχουν από τη λήψη οποιου­δή­ποτε συντη­ρη­τι­κού ή ανα­γκα­στι­κού μέτρου κατ’ αυτών μέχρι την 31η.3.2016, οπότε και ορί­στηκε η λήξη της εν λόγω συμ­φω­νίας.

Ωστόσο, παρά τον περί του αντι­θέ­του ισχυ­ρι­σμό των ανα­κο­πτό­ντων, δεν απο­δεί­χθηκε ότι οι πιστω­τές δεσμεύ­θη­καν παράλ­ληλα να προβούν σε ορι­στική συνο­λική ρύθμιση των οφειλών τους, καθώς δεν περιέ­χε­ται σχε­τι­κός όρος στα παρα­πάνω ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά.

Καθ’ όλο το χρονικό διά­στημα εφαρ­μο­γής των ιδιω­τι­κών συμ­φω­νη­τι­κών γίνο­νταν συζη­τή­σεις μεταξύ των δια­δί­κων για την εξεύ­ρεση λύσης με σκοπό την επι­βί­ωση των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων της πρώτης ανα­κό­πτου­σας και την ταυ­τό­χρονη (ρυθ­μι­ζό­μενη) εξυ­πη­ρέ­τηση των δια­νεια­κών της υπο­χρε­ώ­σεων έναντι της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, χωρίς όμως απο­τέ­λε­σμα.

Επι­πλέον, όπως δέχεται η απόφαση, η πρώτη ανα­κό­πτουσα δεν υπήρξε συνεπής στην τήρηση των υπο­χρε­ώ­σεων που ανέλαβε με τα ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά, με συνέ­πεια τη διαρκή διό­γκωση των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών της.

Έτσι, η καθ’ ης προέβη σε καταγ­γε­λία της επί­δι­κης σύμ­βα­σης το μήνα Ιούνιο του έτους 2017, οπότε η απαί­τησή της είχε ήδη ανέλθει στο ποσό των 37.974.578,73 ευρώ, και στην υποβολή αίτησης για την έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής το μήνα Νοέμ­βριο του έτους 2017.

Προ­έ­κυψε ότι, μολο­νότι η πρώτη ανα­κό­πτουσα ήταν ληξι­πρό­θε­σμη στις συμ­βα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις από το έτος 2012, η τράπεζα ανέ­μεινε καλό­πι­στα επί μακρόν την ομο­λο­ποί­ηση των εκ μέρους αυτής κατα­βο­λών, ανα­στέλ­λο­ντας τις ατο­μι­κές διώξεις ενόψει εξεύ­ρε­σης μίας κοινά απο­δε­κτής λύσης ως προς την τακτο­ποί­ηση των οφειλών της. Έχοντας εξα­ντλή­σει κάθε όριο συναλ­λα­κτι­κής πίστης και αφού αξιο­λό­γησε τα πορί­σματα ελεγ­κτι­κών εται­ριών, ώστε να σταθ­μί­σει την εισπρα­ξι­μό­τητα των απαι­τή­σεών της, την τρέ­χουσα οικο­νο­μική κατά­σταση και τις προ­ο­πτι­κές της πρώτης ανα­κό­πτου­σας, προέβη σε καταγ­γε­λία της επί­δι­κης σύμ­βα­σης, όπως είχε δικαί­ωμα.

Περαι­τέρω, απο­δεί­χθηκε ότι για την εξα­σφά­λιση της ένδικης απαί­τη­σης εγγρά­φη­καν προ­ση­μειώ­σεις υπο­θή­κης σε ακίνητη περιου­σία (ξενο­δο­χειακά συγκρο­τή­ματα) της πρώτης ανα­κό­πτου­σας, η εμπο­ρική αξία της οποίας ανέρ­χε­ται στο ποσό των 71.400.000 ευρώ πλην όμως η αξία της σε περί­πτωση βίαιης ρευ­στο­ποί­η­σης εκτι­μή­θηκε ότι θα υπο­λεί­πε­ται της ως άνω εμπο­ρι­κής και ότι δεν θα επαρ­κέ­σει για την ικα­νο­ποί­ηση της απαί­τη­σης της τρά­πε­ζας.

Η τράπεζα εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο Ρόδου κ. Γιάννη Καρα­τζα­φέρη.