Διευκρινήσεις ζητεί ο Δήμος Λέρου από τον Πρωθυπουργό για την εγκατάσταση των νέων κλειστών δομών-Επιστολή

«Διευ­κρι­νί­σεις Σχετικά με τη Πρόθεση της Κυβέρ­νη­σης για Εγκα­τά­σταση Νέων Κλει­στών Τύπων Δομών».

Αξιό­τιμε κ. Πρω­θυ­πουργέ,

Είναι η πρώτη φορά από την ανάληψη των καθη­κό­ντων σας που επι­διώκω μία επι­κοι­νω­νία μαζί σας για το θέμα του προ­σφυ­γι­κού, καθώς ανάμενα και εγώ όπως και οι ομό­λο­γοί μου των λοιπών νησιών που επη­ρε­ά­ζο­νται, την εξαγ­γε­λία των πρω­το­βου­λιών της νέας κυβέρ­νη­σης. Ανέμενα όπως ήταν φυσικό να κατα­τε­θεί μία δέσμη μέτρων ανα­κού­φι­σης των νησιών και μία συνο­λική αλλαγή στρα­τη­γι­κής της κυβέρ­νη­σης, που θα απο­βλέ­πει στη δίκαιη κατα­νομή των βαρών τόσο εντός της Ελλάδος, όσο και μεταξύ των νησιών. Κυρίως όμως ανέμενα να προη­γη­θεί ένας έντιμος διά­λο­γος με τις τοπικές κοι­νω­νίες, ώστε να μην αιφ­νι­διά­ζο­νται οι τελευ­ταίες και να μην βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με προει­λημ­μέ­νες απο­φά­σεις. Αντ’ αυτού ενη­με­ρώ­θηκα προ ολίγων ημερών και από δημο­σιεύ­ματα την πρόθεση της κυβέρ­νη­σης να εγκα­τα­στή­σει νέες, «κλει­στού τύπου» δομές, στα νησιά που μέχρι σήμερα φιλο­ξε­νούν Κέντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης, μεταξύ αυτών και στη Λέρο. Πρό­κει­ται για χει­ρι­σμό που βρίσκει το Δήμο Λέρου αντί­θετο, τόσο επί της δια­δι­κα­σίας που έχει τηρηθεί μέχρι στιγμής (χωρίς να έχει προη­γη­θεί δηλαδή

συγκε­κρι­μένη, ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση προς δημόσια δια­βού­λευση), όσο και επί της ουσίας, του­λά­χι­στον στο βαθμό που μπο­ρούμε να αξιο­λο­γή­σουμε μία πρόταση που είναι ελλιπής και «θολή» ως προς τα βασικά της χαρα­κτη­ρι­στικά.

Σε ό,τι αφορά στο δια­δι­κα­στικό σκέλος, οφείλω να δια­μαρ­τυ­ρηθώ διότι η κοι­νο­ποί­ηση των προ­θέ­σεών σας έγινε καταρ­χήν στους επι­κε­φα­λής της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας αυτο­διοί­κη­σης και όχι κατευ­θείαν στις τοπικές κοι­νω­νίες, οι οποίες υφί­στα­νται τα επί­χειρα της προ­σφυ­γι­κής κρίσης και οι οποίες εκπρο­σω­πού­νται θεσμι­κός μόνο από τους κατά τόπους Δήμους. Είναι αυτο­νό­ητο ότι ο Δήμος Λέρου δεν έχει εκχω­ρή­σει το δικαί­ωμα δια­πραγ­μά­τευ­σης με την ελλη­νική κυβέρ­νηση στον Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, γι’ αυτό και δεν υιο­θε­τούμε καμία από τις δεσμεύ­σεις που ο ίδιος ενδε­χο­μέ­νως έχει ανα­λά­βει απέ­να­ντί σας.

Ο Δήμος Λέρου ανα­μέ­νει το ταχύ­τερο δυνατόν μια σειρά από διευ­κρι­νί­σεις επί των εξής θεμάτων:

· εάν πρό­κει­ται στο νησί μας να λει­τουρ­γούν παράλ­ληλα τόσο το Κέντρο Υπο­δο­χής & Ταυ­το­ποί­η­σης, όσο και η «κλει­στού τύπου», νέα δομή

· ποια θα είναι η δυνα­μι­κό­τητα εκάστης δομής και ποια θα είναι τα εχέγγυα προ­κει­μέ­νου να μην γίνο­νται υπερ­βά­σεις στον αριθμό των ανθρώ­πων που θα στε­γά­ζο­νται σε αυτές

· ποια θα είναι η τοπική αρμο­διό­τητα των δομών αυτών

· πού ακριβώς πρό­κει­ται να εγκα­τα­στα­θεί η κάθε δομή

· εάν έχει ληφθεί μέριμνα προ­κει­μέ­νου να μην παρα­κω­λύ­ε­ται η λει­τουρ­γία της ψυχια­τρι­κής κλι­νι­κής και των αντί­στοι­χων δομών του Κ.Θ. – Κ.Υ. Λέρου

Σε κάθε περί­πτωση, δράτ­το­μαι της ευκαι­ρίας να σας υποβάλω σε αδρές γραμμές τις θέσεις της τοπικής κοι­νω­νίας, έτσι όπως αυτές έχουν δια­μορ­φω­θεί δια­χρο­νι­κώς μετά από αλλε­πάλ­λη­λες απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού μας Συμ­βου­λίου και οι οποίες έχουν σε γενικές γραμμές ως εξής:

Ø θα πρέπει να τηρηθεί η αρχή της δίκαιης κατα­νο­μής των βαρών και η αρχή της αλλη­λεγ­γύης τόσο εντός της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας, όσο και μεταξύ των νησιών. Είναι απα­ρά­δε­κτο και προ­κλη­τικό συνάμα, από ολό­κληρο το νότιο Αιγαίο να σηκώ­νουν το βάρος δύο νησιά, η Λέρος και η Κως, την ίδια στιγμή που το μεγα­λύ­τερο σε έκταση και πλη­θυ­σμό νησί της Δωδε­κα­νή­σου, η Ρόδος, δεν δια­θέ­τει καμία αντί­στοιχη δομή φιλο­ξε­νίας. Το ίδιο ισχύει και για όλα τα υπό­λοιπα

νησιά στο μέτρο και στο βαθμό που ανα­λο­γεί στο καθένα. Όπως εσείς αξιώ­νετε στις συνό­δους κορυφής της Ε.Ε. την ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη για το ίδιο ζήτημα, ώστε να μεν επω­μί­ζο­νται το πρό­βλημα 2-3 χώρες «πρώτης γραμμής», έτσι και εμείς αξιώ­νουμε την αλλη­λεγ­γύη εντός των συνόρων της χώρας μας, ώστε να μην επω­μί­ζο­νται το πρό­βλημα 5 νησιά πρώτης γραμμής

Ø αντί να προ­σα­να­το­λι­ζό­μα­στε σε φαρα­ω­νι­κών δια­στά­σεων καταυ­λι­σμούς με απάν­θρω­πες συν­θή­κες σε δύο μόνο νησιά, θα έπρεπε να μερι­μνή­σουμε ώστε να υπάρ­χουν σε όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα κατοι­κη­μένα νησιά μικρές, ανθρώ­πι­νες δομές, με γνώμονα την έκταση και τον πλη­θυ­σμό εκάστου. Με τον τρόπο αυτό θα υπάρχει διάχυση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών σε περισ­σό­τε­ρους προ­σω­ρι­νούς τόπους φιλο­ξε­νίας και θα επι­κρα­τούν αν μη τι άλλο ανθρώ­πι­νες και αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης για αυτούς τους ανθρώ­πους, χωρίς «γκέτο» και κοι­νω­νι­κές εντά­σεις

Ø δεν μπορεί να γίνει απο­δε­κτή η παράλ­ληλη λει­τουρ­γία περισ­σο­τέ­ρων της μιας δομής σε ένα τόσο μικρό νησί όπως η Λέρος

Ø δεν μπορεί να γίνει απο­δε­κτή η λει­τουρ­γία μίας φυλακής σε ένα νησί 8.000 κατοί­κων όπως η Λέρος, αφού – ας μην αυτα­πα­τώ­μεθα – η «κλει­στού τύπου» δομή στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν είναι τίποτε άλλο από ένας ευφη­μι­σμός για μία φυλακή. Η πρώτη και τελευ­ταία φορά που είχαμε στο νησί μας ανθρώ­πους υπό καθε­στώς στέ­ρη­σης ελευ­θε­ρίας ήταν κατά την περίοδο της δικτα­το­ρίας, με τους πολι­τι­κούς κρα­τού­με­νους, και δεν επι­θυ­μούμε να έχουμε ποτέ ξανά κάτι αντί­στοιχο

Ø οφεί­λουμε να λάβουμε επι­τέ­λους υπόψιν το σοβαρό κίνδυνο που εγκυ­μο­νεί η γειτ­νί­αση των ψυχια­τρι­κών δομών, με αυτές του Κ.Υ.Τ. Επι­στή­μο­νες και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό εδώ και χρόνια έχουν επι­ση­μά­νει τα προ­βλή­ματα και τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες από τη συνύ­παρξη δύο ευπαθών ομάδων (ψυχα­σθε­νών και προ­σφύ­γων) στον ίδιο χώρο

Ø τέλος, οφεί­λουμε να λάβουμε υπόψιν την γεω­γρα­φική, πλη­θυ­σμιακή και ιστο­ρική ιδιαι­τε­ρό­τητα του νησιού: είμαστε ένα πολύ μικρό νησί σε έκταση και πλη­θυ­σμό σε σχέση με τα άλλα τέσσερα που «φιλο­ξε­νούν» hotspot, δηλ. τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο και την Κω. Επίσης είμαστε ένα νησί που φέρει ένα πολύ μεγάλο στίγμα ως τόπος εξορίας των πολι­τι­κών κρα­του­μέ­νων και παλαιών κακών πρα­κτι­κών στη νοση­λεία ψυχικώς πασχό­ντων. Δυστυ­χώς ήταν το ελλη­νικό κράτος που μας επέλεξε – άγνωστο με ποια κρι­τή­ρια – να αντα­πο­κρι­θούμε στο ρόλο και του τόπου προ­σω­ρι­νής φιλο­ξε­νίας κατα­τρεγ­μέ­νων ανθρώ­πων. Είναι προ­φα­νές ότι αυτό το και­νού­ριο βάρος δεν μπο­ρούμε να το σηκώ­σουμε και δεν θα ανε­χθούμε να

ολο­κλη­ρω­θεί η ιδρυ­μα­το­ποί­ηση της τοπικής μας κοι­νω­νίας μέσω της επέ­κτα­σης παλαιών δομών ή/και της ίδρυσης νέων, ανοι­κτών ή μη.

Κύριε πρω­θυ­πουργέ,

Από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε προ τετρα­ε­τίας το προ­σφυ­γικό πρό­βλημα, όλη η κοι­νω­νία του μικρού νησιού της Λέρου έσπευσε να στη­ρί­ξει την εθνική προ­σπά­θεια, την ίδια ώρα που άλλα μέρη της Ελλάδας επω­φε­λού­νταν σε του­ρι­στικό και ανα­πτυ­ξιακό επίπεδο. Ήρθε πιστεύ­ουμε η ώρα να γίνουν επι­τέ­λους πράξη οι εξαγ­γε­λίες για δικαιο­σύνη και αλλη­λεγ­γύη στην αντι­με­τώ­πιση αυτού του εθνικού προ­βλή­μα­τος. Σε κάθε περί­πτωση δηλώ­νουμε ότι είμαστε έτοιμοι να προ­χω­ρή­σουμε σε ένα γόνιμο και παρα­γω­γικό διάλογο για το θέμα, χωρίς μεσά­ζο­ντες και με ειλι­κρί­νεια προ­θέ­σεων.

Με εκτί­μηση,

Ο Δήμαρ­χος Λέρου,

Κόλιας Μιχάλης