Παρατείνεται η «ταλαιπωρία» του πρώην διευθυντή του Κτηματολογίου Ρόδου

Για την 3η Δε­κεμ­βρί­ου 2019 ανα­βλή­θη­κε χθες από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των η εκ­δί­κα­ση υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νο τον πρώην διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου για απι­στία στην υπη­ρε­σία.

Η τριε­τής «τα­λαι­πω­ρία» του δη­μο­σί­ου λει­τουρ­γού, ο οποί­ος τελεί σε αργία, πα­ρα­τεί­νε­ται, ενώ, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», απο­λαμ­βά­νει της κα­θο­λι­κής στή­ρι­ξης των δι­κη­γό­ρων του νη­σιού που στά­θη­κε στο πλευ­ρό του ποι­κι­λο­τρό­πως σε όλα τα στά­δια της διοι­κη­τι­κής και ποι­νι­κής πε­ρι­πέ­τειάς του.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­νται στην δίκη οι δι­κη­γό­ροι κκ. Κώ­στας Σαρής, Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος και Βα­σί­λης Κα­βου­ριού, ενώ ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σής του, με­τα­ξύ άλλων, είναι, ο προϊ­στά­με­νος της νο­μι­κής υπη­ρε­σί­ας του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου και ο πρώην προϊ­στά­με­νος της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου κ. Δη­μή­τρης Μπελ­ντέ­κος.

Θυ­μί­ζου­με ότι στο πλαί­σιο των ερευ­νών για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση του σκαν­δά­λου της εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ων ακι­νή­των με την χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους, με επί­κλη­ση του Ν. 719/1977, είχαν ανα­ζη­τη­θεί αρ­μο­δί­ως κατά τη διε­νέρ­γεια δι­κα­στι­κής έρευ­νας στοι­χεία γύρω από υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν ιδιώ­τη, που απηλ­λά­γη τε­λι­κώς από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου (σε πρώτο βαθμό του είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών).

Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο άτομο εκ­ποι­ή­θη­καν νοµίµως 2 τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. και 22.750 τ.µ. σε κτη­μα­το­με­ρί­δα στη Νότια Ρόδο δυνάµει των ΔΚ 4481/78/21-5-85 και ΔΚ 4481/78/13-4-87 απο­φά­σε­ων νοµάρχη Δωδ/σου.

Μετά από έρευ­να στο Κτηµατο­λό­γιο Ρόδου δια­πι­στώ­θη­κε ότι επ’ ονόµατί του µετα­γρά­φη­καν µε τις προ­α­να­φε­ρόµενες απο­φά­σεις Νοµάρχη Δωδ/σου τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. νοµίµως και 26.750 τ.µ. πα­ρα­ποιώ­ντας την από­φα­ση ως προς την επι­φά­νεια, 19.200 τ.µ. πα­ρα­νόµως και 4.400 τ.µ. πα­ρα­νόµως.

Για τα τε­λευ­ταία 2 τµήµατα έχει γίνει χρήση της µε αρ. πρωτ. ΔΚ 4481/78/13-4-87 από­φα­σης Νοµάρχη Δωδ/σου, η οποία είναι ανυ­πό­στα­τη.

Ενώ ζη­τή­θη­κε αρ­μο­δί­ως από τον τότε Ανα­κρι­τή, από τον ελεγ­χό­με­νο υπάλ­λη­λο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου να προ­σκο­μι­στεί στο πλαί­σιο της δι­κα­στι­κής έρευ­νας σχε­τι­κή πράξη κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή, που εφέ­ρε­το να έχει εκ­δο­θεί το έτος 1996, για την με­τα­γρα­φή της πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης, η απά­ντη­ση, που είχε δοθεί ήταν ότι δεν είχε βρε­θεί.

Τε­λι­κώς η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση φέ­ρε­ται να βρέ­θη­κε από τον Κτη­μα­το­λο­γι­κό Δι­κα­στή στο γρα­φείο του.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ενώ του ζη­τή­θη­καν την 20η Σε­πτεμ­βρί­ου 2007 και 2 Ιου­νί­ου 2010 από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου και την τότε Ανα­κρί­τρια Ρόδου φω­το­α­ντί­γρα­φα των με αριθ­μό 6105/6.8.1996 και 6435/21.08.1996 κτη­μα­το­λο­γι­κών πρά­ξε­ων του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δι­κα­στή δεν τα προ­σκό­μι­σε.