Δεν δόθηκε ακόμα λύση με τους πρόσφυγες στα παλιά σφαγεία Ρόδου

Τέσσερα ολό­κληρα χρόνια και έντεκα… ημέρες έκλει­σαν από τότε που λει­τουρ­γεί ο πρό­χει­ρος καταυ­λι­σμός φιλο­ξε­νίας μετα­να­στών και προ­σφύ­γων, που δημιουρ­γή­θηκε στα παλαιά σφαγεία, δίπλα στο εμπο­ρικό λιμάνι της Ρόδου.

Αν και η κατά­σταση ξεκί­νησε ως “προ­σω­ρινή”, έχει γίνει μόνιμη και φυσικά, οι παρά­τυ­ποι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες που έρχο­νται στην Ρόδο, προ­ω­θού­νται σε χώρους που μόνον ‘κατοικήσιμοι’ δεν είναι.

Την ώρα που οι ροές των μετα­να­στών συνε­χί­ζο­νται, σήμερα ο πρό­χει­ρος καταυ­λι­σμός φιλο­ξε­νίας μετα­να­στών και προ­σφύ­γων, φιλο­ξε­νεί 57 άτομα δια­φό­ρων υπη­κο­ο­τή­των.

«Αρχικά, νομί­ζαμε ότι η κατά­σταση ήταν προ­σω­ρινή. Με τα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γή­θη­καν από τις συνε­χείς μετα­να­στευ­τι­κές ροές, υπο­λο­γί­ζαμε πως θα μπο­ρού­σαμε να τα κατα­φέ­ρουμε να κρα­τή­σουμε έναν ή δύο χρόνια αυτή την δομή. Κλεί­σαμε όμως ήδη τα 4 χρόνια και παρα­μέ­νει ως έχει. Οι άνθρω­ποι έρχο­νται συνεχώς, είναι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες από διά­φο­ρες χώρες, Συρία, Μπα­γκλα­ντές, Αίγυπτο, Ιρα­κι­νοί, Παλαι­στί­νιοι, Πακι­στα­νοί κ.λπ.

Οι εθε­λο­ντές που μείναμε εδώ, δεν μπο­ρούμε να συνε­χί­σουμε έτσι. Κάθε χρόνο ζητούμε βοήθεια, αλλά δεν γίνεται τίποτε. Κατά καιρούς, μας βοηθάει ο Δήμος Ρόδου με τρόφιμα ή άλλες παρεμ­βά­σεις και φυσικά, ο κόσμος και η τοπική κοι­νω­νία. Μέχρι πότε όμως, αυτό θα συνε­χι­στεί;» ανα­ρω­τή­θηκε χτες, με δηλώ­σεις του στην “δ”, ο εθε­λο­ντής κ. Ντίνος Μαντι­κός ο οποίος ξεκα­θά­ρισε πως η δομή αυτή στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικά και μόνον στις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες των εθε­λο­ντών, οι οποίοι έχουν ανα­λά­βει την σίτιση των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, στις προ­σπά­θειες των συμπο­λι­τών μας, των απλών ανθρώ­πων, ιδιωτών, ξενο­δό­χων και επι­χει­ρη­μα­τιών που προ­σφέ­ρουν φαγητά και ρου­χι­σμό όλα αυτά τα χρόνια. Ωστόσο, φτάσαμε σήμερα εν έτει 2019, να έχει εδραιω­θεί μία κατά­σταση, όπως δεν είχε αρχικά εκτι­μη­θεί. Οι υπο­δο­μές δεν είναι οι ενδε­δειγ­μέ­νες για την φιλο­ξε­νία ανθρώ­πων (αφού δεν είναι hot spot όπως στην Κω, στην Λέρο και σε άλλα νησιά) ενώ εγκυ­μο­νού­νται πολλοί κίν­δυ­νοι τόσο από θέματα στα­τι­κό­τη­τας στα κτήρια αυτά, όσο και από θέματα ηλε­κτρι­κής εγκα­τά­στα­σης που δεν τηρεί τους κανόνες ασφα­λείας.

«Ο ίδιος ο κ. Χατζη­διά­κος, εδώ και δύο χρόνια, μάς έδινε συνεχώς ημε­ρο­μη­νίες ότι θα κλείσει αυτή η δομή. Έχουμε κάνει πολλές συνα­ντή­σεις και είχε δεσμευ­τεί επα­νει­λημ­μένα ότι είναι απα­ραί­τητο να κλείσει αφού ήθελε να μετα­φερ­θούν αλλού και να αξιο­ποι­ή­σει τα παλαιό αυτό κτήριο.

Μόνοι μας ψάχνουμε καθη­με­ρινά τρόπους για να βρούμε φαγητό, να μερι­μνούμε για την ιατρική περί­θαλψη των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών και να ψάχνουμε για φάρμακα. Έχουμε κάνει επα­νει­λημ­μέ­νως πολλές επαφές με όλους τους φορείς και όλοι συμ­φω­νούν ότι η δομή αυτή πρέπει να κλείσει. Όλα αυτά τα χρόνια λει­τουρ­γεί όπως είναι. Υπάρχει μια μελέτη από ένα Γαλλικό Πανε­πι­στή­μιο που υπο­δη­λώ­νει την ακα­ταλ­λη­λό­τητα του κτηρίου. Σε περί­πτωση σεισμού θα θρη­νή­σουμε θύματα ενώ καθη­με­ρινά, υπάρ­χουν φθορές», είπε ο κ. Μαντι­κός.

Θυμί­ζουμε, πως επα­νει­λημ­μένα ο τέως δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος είχε ξεκα­θα­ρί­σει πως δεν επρό­κειτο να δεχτεί την δημιουρ­γία hot spot στο νησί της Ρόδου, ενώ δεν έχει διευ­κρι­νι­στεί μέχρι και σήμερα, εάν θα υπάρξει κάποιο άλλο σημείο εντός ή εκτός πόλεως που θα λει­τουρ­γή­σει ως κέντρο προ­σω­ρι­νής φιλο­ξε­νίας προ­σφύ­γων και μετα­να­στών – αν και έχουν ακου­στεί κατά καιρούς διά­φο­ρες προ­τά­σεις.

Αρκετοί πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, φιλο­ξε­νού­νται μετά από παρέμ­βαση της Ύπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ σε σπίτια ενώ λαμ­βά­νουν και επι­δό­ματα. Μέχρι σήμερα, έχουν περάσει από την Ρόδο πάνω από 16.000 πρό­σφυ­γες και παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες. Συνεπώς, κρί­νε­ται ανα­γκαίο, η νέα δημο­τική αρχή Ρόδου να εξε­τά­σει με μεγάλη προσοχή το τι μέλλει γενέ­σθαι με αυτή την δομή. Όσο συνε­χί­ζε­ται το πρό­βλημα με την μετα­νά­στευση στην “γει­το­νιά” μας, η Ρόδος θα υπο­δέ­χε­ται τους ανθρώ­πους αυτούς σε αυτό τον χώρο, δίπλα στο εμπο­ρικό λιμάνι. Πέραν των δια­δι­κα­στι­κών που προ­βλέ­πο­νται από το νόμο με τις αλλαγές που προωθεί η νέα κυβέρ­νηση, η δημιουρ­γία χώρου φιλο­ξε­νίας παρά­τυ­πων μετα­να­στών και προ­σφύ­γων είναι πλέον απα­ραί­τητη, αφού ο… κόμπος έχει φτάσει στο χτένι.