Γ. Yψηλάντης: Από τον Γ. Χατζημάρκο, περιμένουμε: «Δουλειά, ευθύνη, αποτελέσματα»

Κύριε Υψη­λά­ντη, βρι­σκό­μα­στε μπροστά στην αρχή της νέας θητείας της περι­φε­ρεια­κής αρχής Νοτίου Αιγαίου αφού το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών έφερε την παρά­ταξη του κ. Γ. Χατζη­μάρ­κου πρώτη με 54%. Τι να περι­μέ­νουν οι κάτοι­κοι των νησιών μας από την νέα θητεία;

Όπως συνη­θί­ζει να λέει και ο ίδιος, δουλειά, ευθύνη, απο­τε­λέ­σματα. Οι πολίτες του Νοτίου Αιγαίου, επι­βρά­βευ­σαν με ένα πολύ υψηλό ποσοστό από την πρώτη Κυριακή, την πρώτη θητεία Χατζη­μάρ­κου, γιατί ακριβώς είχε αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά. Ο ίδιος ανέβασε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Και για να τον ξεπε­ρά­σει δεν αφήνει ανεκ­με­τάλ­λευτο ούτε δευ­τε­ρό­λε­πτο. Ξεκί­νησε δουλειά από την επομένη των εκλογών. Πιστεύω ότι το Νότιο Αιγαίο και ειδι­κό­τερα η Ρόδος, θα δουν να προ­χω­ράνε και να λύνο­νται θέματα που απο­τε­λούν ζητού­μενα πολλών χρόνων. Κι ας μην έχει στη διάθεσή του -ακόμα τουλάχιστον- τα εργα­λεία που απαι­τού­νται γι’ αυτό. Και εννοώ το θεσμικό πλαίσιο και κυρίως τους ανα­γκαί­ους ανθρώ­πι­νους πόρους. Δεν τον φοβάμαι όμως. Έχει τα κότσια και το ταμπε­ρα­μέ­ντο, να στύβει έναν βράχο στο Αιγαίο και να βγάζει ζουμί απ’ αυτόν. Από την άλλη είναι άνθρω­πος που εκτιμά ιδιαί­τερα και δίνει μεγάλο βάρος στην ισότιμη και ειλι­κρινή συνερ­γα­σία με την πρω­το­βάθ­μια αυτο­διοί­κηση. Αρκεί να βρίσκει την ανάλογη αντα­πό­κριση. Το ταγκό χορεύ­ε­ται από δύο. Τέλος στο ίδιο μήκος κύματος κινεί­ται το σύνολο της παρά­τα­ξής του και των συνερ­γα­τών του. Μιλάμε λοιπόν για μια περι­φε­ρειακή αρχή που είναι απο­φα­σι­σμένη και θα τα κατα­φέ­ρει, να πάει το Νότιο Αιγαίο, πολύ πιο Μπροστά!

Οφείλω βέβαια να επι­ση­μάνω ένα ιδιαί­τερο χαρα­κτη­ρι­στικό της τρέ­χου­σας πλέον αυτο­διοι­κη­τι­κής περιό­δου 2019-2023, που απο­τε­λεί αντι­κει­με­νική δυσκο­λία και για τους δυο βαθμούς της αυτο­διοί­κη­σης. Στην περίοδο αυτή λήγει το ΕΣΠΑ 2014-2020. Όσα έργα ήταν να εντα­χθούν σ’ αυτό έχουν ήδη εντα­χθεί και πολύ λίγος χρόνος απο­μέ­νει για την ένταξη νέων. Τα περισ­σό­τερα απ’ αυτά, θα εντα­χθούν ως έργα-γέφυρες στην επόμενη προ­γραμ­μα­τική περίοδο 2021-2027. Μεγάλο λοιπόν κομμάτι της αυτο­διοι­κη­τι­κής περιό­δου, θα πρέπει να αφιε­ρω­θεί στην έγκαιρη προ­ε­τοι­μα­σία και ωρί­μανση πράξεων που πρα­κτικά θα εντα­χθούν και θα υλο­ποι­η­θούν στο επόμενο πρό­γραμμα, άρα όχι σ’ αυτήν την αυτο­διοι­κη­τική περίοδο, αλλά στην επόμενη αυτής (2024-2028).

Στον Δήμο Ρόδου, είχαμε αλλαγή σκυ­τά­λης. Κατά την άποψή σας, πώς ερμη­νεύ­ε­ται το απο­τέ­λε­σμα των δημο­τι­κών εκλογών και η νίκη του κ. Αν.Καμπου­ράκη και τι περι­μέ­νουν οι Ροδίτες από τη νέα δημο­τική αρχή;

Νομίζω ότι το απο­τέ­λε­σμα αυτών των δημο­τι­κών εκλογών ήταν λίγο ως πολύ ανα­με­νό­μενο.

Η απερ­χό­μενη δημο­τική αρχή είχε κου­ρά­σει. Δεν αντα­πο­κρί­θηκε στις προσ­δο­κίες του Ροδια­κού λαού, όσον αφορά στην επίλυση σοβαρών θεμάτων του νησιού. Δεν έφερε τον αέρα αλλαγής που είχε ανάγκη ο τόπος. Παράλ­ληλα ο τρόπος άσκησης πολι­τι­κής εκ μέρους της, προ­σω­πο­κε­ντρι­κός, αλα­ζο­νι­κός, χωρίς καμιά διάθεση δια­λό­γου και συνερ­γα­σίας, δημιούρ­γησε ένα κύμα αντί­δρα­σης ενα­ντίον της.

Από την άλλη, η απόφαση του κ. Καμπου­ράκη να ηγηθεί ενός πολυ­συλ­λε­κτι­κού σχή­μα­τος με νέους ανθρώ­πους αλλά και κάποιους έμπει­ρους αυτο­διοι­κη­τι­κούς, έδωσε στον Ροδιακό λαό διέξοδο στις ανα­ζη­τή­σεις του. Η προ­σω­πι­κό­τητα του κ. Καμπου­ράκη, η πορεία του στο κοινωνικο-οικονομικό γίγνε­σθαι του νησιού, αλλά και ο προ­ε­κλο­γι­κός του λόγος, έπεισαν το μεγα­λύ­τερο μέρος της κοι­νω­νίας μας να τον εμπι­στευ­θεί. Ακόμα και ανθρώ­πους από δια­φο­ρε­τι­κούς πολι­τι­κούς χώρους.

Τέλος κρί­σι­μος παρά­γο­ντας δια­μόρ­φω­σης του απο­τε­λέ­σμα­τος, υπήρξε και η πολι­τική συγκυ­ρία. Οι εκλογές έγιναν σε μια περίοδο όπου η Νέα Δημο­κρα­τία, το κόμμα που στήριξε τον κ. Καμπου­ράκη, κάλπαζε προς την ανάληψη της κυβερ­νη­τι­κής εξου­σίας. Φάνηκε εξάλλου στις βου­λευ­τι­κές εκλογές που ακο­λού­θη­σαν.

Ο κ. Καμπου­ρά­κης επω­μί­ζε­ται ένα βαρύ φορτίο. Με ρωτάτε τι περι­μέ­νουν οι Ροδίτες απ’ αυτόν. Απαντώ σχεδόν μονο­λε­κτικά. Τα πάντα! Και το εξηγώ περι­γρα­φικά. Οι Ροδίτες, κου­ρά­σθη­καν να βλέπουν τα τραίνα των ευκαι­ριών να περνούν από τον σταθμό και τη Ρόδο να τα παρα­κο­λου­θεί καθη­λω­μένη στο παγκάκι της εσω­στρέ­φειάς της. Ο τόπος έχει ανάγκη από μεγάλες, τολ­μη­ρές και εμβλη­μα­τι­κές παρεμ­βά­σεις σε πολλά επίπεδα. Έχει ανάγκη να αντα­γω­νι­σθεί και να πρω­τα­γω­νι­στή­σει σ’ ένα διεθνές περι­βάλ­λον. Δεν μπορεί να αρέ­σκε­ται και να αρκεί­ται στη δήθεν πρω­το­κα­θε­δρία στα όρια ενός μικρού χωριού, όπως είναι συνο­λικά η χώρα μας. Το εγχεί­ρημα είναι δύσκολο και η ανάγκη γι αυτό, πιο πιε­στική από ποτέ. Ο κ. Καμπου­ρά­κης, καλεί­ται να ξανα­γρά­ψει το “manual” λει­τουρ­γίας και διοί­κη­σης του Δήμου, για να υλο­ποι­ή­σει το εγχεί­ρημα και να φανεί αντά­ξιος των προσ­δο­κιών των Ροδιτών. Εύχομαι ολόψυχα να τα κατα­φέ­ρει, όχι γιατί έχει ανάγκη ο ίδιος κάποιας κατα­ξί­ω­σης, αλλά γιατί το έχει ανάγκη η Ρόδος.

Σε λίγες μέρες ολο­κλη­ρώ­νε­ται η θητεία σας ως επι­κε­φα­λής της ΡΟΠΟΑΝ στο δημο­τικό συμ­βού­λιο. Μιλήστε μας γι αυτό.

Πρα­κτικά η θητεία μας στο δημο­τικό συμ­βού­λιο έχει ολο­κλη­ρω­θεί. Τυπικά, στις 31 Αυγού­στου.

Για μένα αλλά και για τις δύο δημο­τι­κές συμ­βού­λους της ΡΟΠΟΑΝ, την κα Ευαγ­γε­λία Παναή και την κα Στα­μα­τία Σαρρή, υπήρξε μια πολύ­τιμη εμπει­ρία. Δράτ­το­μαι της ευκαι­ρίας να τις ευχα­ρι­στήσω δημόσια, γιατί με τη βοήθειά τους και τη στήριξή τους, κατα­φέ­ραμε ως παρά­ταξη να τιμή­σουμε στο ακέραιο την εμπι­στο­σύνη που μας έδειξαν περισ­σό­τε­ροι από 8000 συμπο­λί­τες μας το 2014. Αν οι εκλογές τότε γίνο­νταν με το σημε­ρινό εκλο­γικό σύστημα, η ΡΟΠΟΑΝ θα είχε του­λά­χι­στον οχτώ δημο­τι­κούς συμ­βού­λους και όχι τρεις. Τα πράγ­ματα θα εξε­λίσ­σο­νταν τελείως δια­φο­ρε­τικά.

Τα πέντε αυτά χρόνια, δια­τη­ρή­σαμε τη συνοχή μας, ασκή­σαμε ουσια­στική και δυνα­μική αντι­πο­λί­τευση, ήμασταν η πιο δρα­στή­ρια και θα το πω γιατί είναι αλήθεια, η πιο δια­βα­σμένη δημο­τική ομάδα. Τιμή­σαμε τις θέσεις μας και τις απόψεις μας με συνέ­πεια, ακόμα κι όταν ο πολι­τι­κός χώρος που μας είχε στη­ρί­ξει στις εκλογές του 2014, απο­μα­κρύν­θηκε απ’ αυτές. Ποτέ δεν βάλαμε το προ­σω­πικό ή το πολι­τικό συμ­φέ­ρον, πάνω από το συμ­φέ­ρον του τόπου και της αυτο­διοί­κη­σης γενι­κό­τερα.

Εύχομαι στο νέο δημο­τικό συμ­βού­λιο που ορκί­σθηκε ήδη, να είναι όλοι τους σιδε­ρο­κέ­φα­λοι και αφο­σιω­μέ­νοι και επι­τυ­χη­μέ­νοι στο έργο τους ως δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι και όχι στις καρέ­κλες που θα κατα­λά­βουν. Ο δήμαρ­χος εκ του νόμου και οι δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι που κατα­λαμ­βά­νουν «καρέ­κλες», ασκούν εκτε­λε­στική εξουσία, υλο­ποιώ­ντας απο­φά­σεις συλ­λο­γι­κών οργάνων και πρω­τί­στως του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου. Δεν υλο­ποιούν απο­φά­σεις του εαυτού τους. Να ρίξουν λοιπόν το βάρος στην ορθό­τητα και στην ποιό­τητα των απο­φά­σεων των συλ­λο­γι­κών οργάνων, γιατί αυτά παρά­γουν πολι­τική, γιατί αυτά εκφρά­ζουν την τοπική δημο­κρα­τία.

Ας μου επι­τρέ­ψουν μια “δασκα­λί­στικη” παραί­νεση. Να πηγαί­νουν πάντα μελε­τη­μέ­νοι -όχι απλώς διαβασμένοι-, στα όργανα που θα μετέ­χουν και κυρίως στο δημο­τικό συμ­βού­λιο. Όσο κόπο και χρόνο κι αν απαιτεί αυτό. Γιατί έχω δει δυστυ­χώς, ακόμη και ειση­γη­τές θεμάτων στο δημο­τικό συμ­βού­λιο που δεν είχαν καν δια­βά­σει το θέμα που υπο­τί­θε­ται ότι ειση­γού­ντο.

Με τη νέα κυβέρ­νηση προ­χώ­ρη­σαν αλλαγές στον “Κλει­σθένη”. Εκτι­μάτε ότι θα μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λι­στεί η κυβερ­νη­σι­μό­τητα σε δήμους και περι­φέ­ρειες με αυτές τις παρεμ­βά­σεις;

Κατ’ αρχήν να ξεκα­θα­ρίσω, ότι ήμουν και είμαι υπέρ της απλής ανα­λο­γι­κής ως εκλο­γι­κού συστή­μα­τος στην αυτο­διοί­κηση. Άλλο όμως η ανό­θευτη αντι­προ­σώ­πευση του εκλο­γι­κού σώματος, η οποία συντε­λεί­ται και ολο­κλη­ρώ­νε­ται με τη δια­δι­κα­σία των εκλογών και άλλο η απρό­σκο­πτη λει­τουρ­γία του Δήμου μετά απ’ αυτές, αυτό που εσείς λέτε “κυβερ­νη­σι­μό­τητα”. Πολλές δια­τά­ξεις του Κλει­σθένη, δεν συνέ­βα­λαν σ’ αυτό, αντι­θέ­τως εξέ­φρα­ζαν αγκυ­λω­τι­κές αντι­λή­ψεις που μου θύμιζαν δια­δι­κα­σίες φοι­τη­τι­κών συνε­λεύ­σεων της δεκα­ε­τίας του ‘80. Για παρά­δειγμα η δια­δι­κα­σία κατάρ­τι­σης του τεχνι­κού προ­γράμ­μα­τος και του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Δήμου. Δυο κορυ­φαίες απο­φά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου κάθε χρόνο, που είμαι βέβαιος πως δεν θα ολο­κλη­ρώ­νο­νταν ποτέ.

Δεν έχω μελε­τή­σει σε βάθος τις τελευ­ταίες παρεμ­βά­σεις της νέας κυβέρ­νη­σης για να δω σε ποιο βαθμό επι­λύ­ο­νται τα ζητή­ματα αυτά. Από μια πρώτη ανά­γνωση, φαί­νε­ται να λύνο­νται κάποια επεί­γο­ντα ζητή­ματα.

Ωστόσο, προ­σω­πικά θεωρώ ότι η Αυτο­διοί­κηση, έχει ανάγκη από έναν νέο, σύγ­χρονο και ευρω­παϊκό Κατα­στα­τικό Χάρτη, που θα δια­σφα­λί­ζει το συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο ρόλο της ως τοπικής εξου­σίας με πλήρη διοι­κη­τική και οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια. Ο Καλ­λι­κρά­της δεν ήταν αυτό και ο Κλει­σθέ­νης δεν ήταν τίποτα άλλο από μπα­λώ­ματα στον Καλ­λι­κράτη. Συνεπώς πιστεύω πως η ίδια η Αυτο­διοί­κηση, πρέπει να επε­ξερ­γα­στεί το Νέο Θεσμικό Πλαίσιο λει­τουρ­γίας της, στη­ριγ­μένη στις βέλ­τι­στες ευρω­παϊ­κές πρα­κτι­κές και να διεκ­δι­κή­σει τη θεσμο­θέ­τησή του.