Γραφείο Προϋπολογισμού Βουλής: Υπέρ της μείωσης των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα

«Ο στό­χος για πλε­ό­να­σμα 3,5% του ΑΕΠ πα­ρα­μέ­νει εφι­κτός αλλά με αυ­ξη­μέ­νο ρίσκο», επι­ση­μαί­νε­ται από το Γρα­φείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Κρά­τους στη Βουλή και τον επι­κε­φα­λής του Φρα­γκί­σκο Κου­τε­ντά­κη.

Πα­ράλ­λη­λα, το Γρα­φείο τάσ­σε­ται υπέρ της ανα­γκαιό­τη­τας μεί­ω­σης των στό­χων για τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δε εξαι­τί­ας του γε­γο­νό­τος ότι η χα­λά­ρω­ση της νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής δεν με­τα­δί­δε­ται με την ίδια ισχύ στην Ελ­λά­δα σε σχέση με τα υπό­λοι­πα κράτη- μέλη της ευ­ρω­ζώ­νης, καθώς η χώρα συ­νε­χί­ζει να στε­ρεί­ται της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας. Υπό αυτό το πρί­σμα, επι­ση­μαί­νε­ται, η δια­φαι­νό­με­νη επι­βρά­δυν­ση της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­νο­μί­ας θε­ω­ρεί­ται πως απο­τε­λεί ένα ακόμα επι­χεί­ρη­μα για την ανά­γκη χα­λά­ρω­σης των στό­χων των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των.

Σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση του Γρα­φεί­ου για το β’ τρί­μη­νο του έτους που δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­κε σή­με­ρα, τα πρώτα δείγ­μα­τα στο δη­μο­σιο­νο­μι­κό μέ­τω­πο, μετά την αξιο­λό­γη­ση των επι­δό­σε­ων του α’ εξα­μή­νου, ανα­δει­κνύ­ουν κίν­δυ­νο απο­κλί­σε­ων, χωρίς ωστό­σο να δια­τυ­πώ­νο­νται εκτι­μή­σεις για απώ­λεια του στό­χου. Στην έκ­θε­ση επι­ση­μαί­νε­ται πως εκτός από τους κιν­δύ­νους στο εξω­τε­ρι­κό πε­ρι­βάλ­λον- κυ­ρί­ως εξαι­τί­ας των εμπο­ρι­κών διε­νέ­ξε­ων με επα­κό­λου­θο ανα­τα­ρα­χές στις αγο­ρές, επι­βρά­δυν­ση της πα­γκό­σμιας ανά­πτυ­ξης και τον κίν­δυ­νο ενός άτα­κτου Brexit- στο εσω­τε­ρι­κό πε­ρι­βάλ­λον «η βα­σι­κή εστία ανη­συ­χί­ας αφορά τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά με­γέ­θη». Στο α’ εξά­μη­νο δια­πι­στώ­νε­ται επι­δεί­νω­ση του πρω­το­γε­νούς απο­τε­λέ­σμα­τος κατά 2,1 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντί­στοι­χο διά­στη­μα πέ­ρυ­σι, με ένα μέρος της υστέ­ρη­σης να οφεί­λε­ται σε συ­γκυ­ρια­κούς πα­ρά­γο­ντες, όπως τα μειω­μέ­να έσοδα και οι αυ­ξη­μέ­νες δα­πά­νες από το ΠΔΕ και το μειω­μέ­νο μέ­ρι­σμα από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος. Προ­στί­θε­ται ότι «ση­μα­ντι­κό μέρος, ωστό­σο, οφεί­λε­ται στα επε­κτα­τι­κά μέτρα που νο­μο­θέ­τη­σε η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση και ανα­μέ­νε­ται να διευ­ρυν­θεί από την επι­πρό­σθε­τη μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ (205 εκατ. ευρώ) που νο­μο­θέ­τη­σε η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση» και επι­ση­μαί­νε­ται: «Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το ιδιαί­τε­ρα υψηλό πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα του 2018 και τα έως τώρα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία, εκτι­μού­με ότι ο στό­χος του 3,5% για το 2019 πα­ρα­μέ­νει εφι­κτός, ωστό­σο, έχουν αυ­ξη­θεί οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί κίν­δυ­νοι».

Σύμ­φω­να με το Γρα­φείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Κρά­τους στη Βουλή, η επι­βρά­δυν­ση του ρυθ­μού ανά­πτυ­ξης στην ευ­ρω­ζώ­νη δεν μπο­ρεί παρά να επη­ρε­ά­σει και την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, η οποία μά­λι­στα σε σχέση με τις υπό­λοι­πες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης συ­νε­χί­ζει να είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο ευά­λω­τη για δύο πολύ ου­σια­στι­κούς λό­γους. Όπως εξη­γεί, αφε­νός η χα­λά­ρω­ση της νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής την οποία ανα­μέ­νε­ται να επι­τα­χύ­νει η ΕΚΤ, προ­κει­μέ­νου να πε­ριο­ρί­σει τις υφε­σια­κές τά­σεις, δεν «φτά­νει» στην Ελ­λά­δα, καθώς τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα στε­ρού­νται της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας, και αφε­τέ­ρου η δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή πρέ­πει να κι­νη­θεί στη «στε­νω­πό» που επι­βάλ­λουν οι πε­ριο­ρι­σμοί για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα 3,5% του ΑΕΠ έως και το 2022.

Eτσι, τάσ­σε­ται υπέρ της μεί­ω­σης των στό­χων για τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα, ώστε να προ­κύ­ψει επι­πλέ­ον δη­μο­σιο­νο­μι­κός χώρος που θα δη­μιουρ­γή­σει πε­ρι­θώ­ρια μεί­ω­σης των φόρων, καθώς και αύ­ξη­σης των επεν­δύ­σε­ων και των δα­πα­νών κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας. Επι­προ­σθέ­τως δε, πρέ­πει να γί­νουν όλες οι απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες ώστε τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα να ανα­βαθ­μι­στούν και να κα­τα­στούν επι­λέ­ξι­μα σε έναν νέο γύρο νο­μι­σμα­τι­κής χα­λά­ρω­σης της ΕΚΤ.

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το από­σπα­σμα στην έκ­θε­ση, όπου επι­ση­μαί­νε­ται ότι «εκτός όμως από τη νο­μι­σμα­τι­κή χα­λά­ρω­ση (σ.σ. ανα­βάθ­μι­ση των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων και επι­λέ­ξι­μα από την ΕΚΤ), θα πρέ­πει και η δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή να συ­νη­γο­ρή­σει προς την ίδια κα­τεύ­θυν­ση. Στο πλαί­σιο αυτό, η μεί­ω­ση των δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων απο­τε­λεί εύ­λο­γο αί­τη­μα από την πλευ­ρά της χώρας μας και δη­λω­μέ­νη πρό­θε­ση σχε­δόν του συ­νό­λου των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων. Ο πρό­σθε­τος δη­μο­σιο­νο­μι­κός χώρος θα μπο­ρού­σε να επι­τρέ­ψει τη μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γι­κής επι­βά­ρυν­σης, την αύ­ξη­ση των δη­μό­σιων επεν­δύ­σε­ων και την ενί­σχυ­ση της κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας τε­λι­κά τους ρυθ­μούς με­γέ­θυν­σης. Όπως έχου­με επι­ση­μά­νει σε προη­γού­με­νη έκ­θε­ση, η δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή έχει ανα­δια­νε­μη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα και κάθε κυ­βέρ­νη­ση τη δια­χει­ρί­ζε­ται ανά­λο­γα με τις πο­λι­τι­κές της προ­τε­ραιό­τη­τες, για αυτό και η κα­τα­νο­μή του δη­μο­σιο­νο­μι­κού χώρου απο­τε­λεί ζή­τη­μα πο­λι­τι­κής συ­ζή­τη­σης και αντι­πα­ρά­θε­σης. Αυτό είναι από­λυ­τα φυ­σιο­λο­γι­κό στη δη­μο­κρα­τία, προ­ϋ­πο­θέ­τει όμως σε­βα­σμό στα δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια προ­κει­μέ­νου να μην τεθεί σε αμ­φι­σβή­τη­ση η αξιο­πι­στία της χώρας».]

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}