Γ. Χατζημάρκος: Οι συκοφάντες θα πληρώσουν το τίμημα!

Σκληρή γλώσσα με βαρείς χαρα­κτη­ρι­σμούς κατά των επι­κρι­τών του, χρη­σι­μο­ποί­ησε χτες, σε συνέ­ντευξη Τύπου, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, με μονα­δικό αντι­κεί­μενο την απόφαση του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου με την οποία κρίθηκε απο­λύ­τως σύννομη η δια­δι­κα­σία ανά­δει­ξης ανα­δό­χου και το οικείο σχέδιο σύμ­βα­σης με αντι­κεί­μενο την προ­μή­θεια, από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου με τίτλο «Εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας στο δίκτυο οδικού Φωτι­σμού της Νήσου Ρόδου με την προ­μή­θεια και εγκα­τά­σταση φωτι­στι­κών σωμάτων τύπου LED».

Όπως υπο­γράμ­μισε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Μετά από πάρα πολύ καιρό –σχεδόν 1,5 χρόνο- που ‘έτρεξε’ μια πολύ μεγάλη καμπά­νια λάσπης και συκο­φα­ντίας, μία οργα­νω­μένη εκστρα­τεία λάσπης και παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, μεθο­δευ­μένη, δυστυ­χώς πολύ καλά (κι αυτό το λέω επειδή δεν ήταν ερα­σι­τε­χνική δουλειά) ήρθε η ώρα να λάμψει η αλήθεια γι ακόμη μια φορά και να ‘ρθουν οι απα­ντή­σεις όπως πρέπει, από τους καθ’ ύλην αρμό­διους φορείς και τα όργανα που η χώρα έχει για τον σκοπό αυτό. Ανα­φέ­ρο­μαι στην πολύ μεγάλη εκστρα­τεία κατα­συ­κο­φά­ντη­σης στε­λε­χών της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής, που έγινε στην βάση της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας για τον ηλε­κτρο­φω­τι­σμό του οδικού δικτύου. Θα μείνει στην ιστορία ως: ‘Ο δια­γω­νι­σμός των LED’. Πάνω σε αυτό τον δια­γω­νι­σμό, κάποιοι έχτισαν ένα πολι­τικό αφήγημα για να καλύ­ψουν το δικό τους πολι­τικό κενό και την ένδεια και το χρη­σι­μο­ποί­η­σαν ως άλλοθι και φερετζέ της ανυ­παρ­ξίας τους –μετά βεβαιό­τη­τας, πολι­τι­κής. Δεν δίστα­σαν για ένα χρόνο του­λά­χι­στον, να συκο­φα­ντή­σουν, να πετά­ξουν λάσπη, να πουν όσα περισ­σό­τερα ψέματα μπο­ρού­σαν, να παρου­σιά­σουν όσες περισ­σό­τε­ρες ανα­κρί­βειες μπο­ρού­σαν, να αλλοιώ­σουν την πραγ­μα­τι­κό­τητα με έναν τρόπο εκκω­φα­ντικό, για να πετά­ξουν λάσπη σε ανθρώ­πους που απλώς έκαναν την δουλειά τους. Και την έκαναν την δουλειά τους, όλο αυτό το διά­στημα που αυτοί ασχη­μο­νού­σαν με την ημι­μά­θειά τους, με την εμπά­θειά τους. Σε όλο αυτό το διά­στημα, λοιπόν, τα στελέχη της ΠΝΑΙ ειδικά της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Έργων και τα μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, έκαναν την δουλειά τους με σοβα­ρό­τητα, δίνο­ντας λύσεις και ολο­κλη­ρώ­νο­ντας έργα που ο τόπος είχε και έχει ανάγκη, προ­ω­θώ­ντας πρω­το­βου­λίες, σχε­διά­ζο­ντας και υλο­ποιώ­ντας παρεμ­βά­σεις. Συνέ­χι­σαν να δου­λεύ­ουν και αφού ολο­κλη­ρώ­θηκε η δια­δι­κα­σία, εστάλη στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο για να γίνει ο έλεγχος όλων των πράξεων και απο­φά­σεών τους. Μια στιγμή αλή­θειας και εξαι­ρε­τικά απο­κα­λυ­πτική. Αυτή η στιγμή κράτησε περίπου δύο μήνες, από τότε που εστάλη το σύνολο των στοι­χείων της συγκε­κρι­μέ­νης δια­δι­κα­σίας για να ελεγ­χθεί για τη νομι­μό­τητα».

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος, επι­κε­ντρώ­θηκε στο γεγονός πως «ακόμη και κατά την διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας ελέγχου από τις υπη­ρε­σίες του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στην Αθήνα, ως προς τη νομι­μό­τητα αυτής της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας, όλων των πράξεων και απο­φά­σεων της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής και της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, είναι πραγ­μα­τικά ‘εντυπωσιακό’ πως υπήρξαν παρεμ­βά­σεις, καταγ­γε­λίες και προς το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. Με λυσ­σα­λέο τρόπο προ­σπά­θη­σαν να πετύ­χουν μια μικρή, ελά­χι­στη, μηδε­νική νίκη σε αυτή την μηδε­νική πορεία τους: μηδε­νική για τον τόπο, για την ηθική, την πολι­τική, την προ­ά­σπιση του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος. Σε αυτή την βρώμικη πορεία τους, συμπλή­ρω­σαν ακόμη και το δίμηνο του ελέγχου! Και σε αυτό το δίμηνο μείναμε σιω­πη­λοί και περι­μέ­ναμε το απο­τέ­λε­σμα των καθ’ ύλην αρμό­διων ελεγ­κτι­κών αρχών. Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο ολο­κλή­ρωσε τον έλεγχό του, απε­φάνθη και μας κοι­νο­ποί­ησε την απόφαση. Ο δια­γω­νι­σμός κρίθηκε νόμιμος. Η δια­δι­κα­σία ελέγ­χθηκε σε όλα της τα στάδια και δόθηκε το ‘πράσινο’ φως να προ­χω­ρή­σουμε στην υλο­ποί­ηση του έργου, να υπο­γρα­φεί και η σχετική σύμβαση».

Ο περι­φε­ρειάρ­χης, ευχα­ρί­στησε ιδιαί­τερα τους συνερ­γά­τες τους για την αντοχή που επέ­δει­ξαν απέ­να­ντι σε αυτή την «χυδαία επίθεση, ανθρώ­πων οι οποίοι έδειξαν ότι είναι ‘ξετσί­πω­τοι, ότι η πολι­τική γι αυτούς είναι ένα γήπεδο λάσπης, είναι αδί­στα­κτοι όταν οι προ­σω­πι­κές τους επι­διώ­ξεις δεν περνάνε, να κατα­φύ­γουν με οποιο­δή­ποτε τρόπο. Όλοι αυτοί υπη­ρέ­τη­σαν όλο αυτό το διά­στημα με έναν ξεκά­θαρο τρόπο, συντε­χνιακά συμ­φέ­ρο­ντα συγκε­κρι­μέ­νου κλάδου της οικο­νο­μίας, τα εργο­λα­βικά συμ­φέ­ρο­ντα. Υπήρξε μια επίσης εντυ­πω­σιακή ταύτιση των απόψεών τους με τις απόψεις συγκε­κρι­μέ­νου κλάδου, του κατα­σκευα­στι­κού κλάδου, αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για το τι συνέ­βαινε στην υπό­λοιπη χώρα, σχετικά με το νομικό περι­βάλ­λον και βεβαίως, αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για την ηθική τους, απέ­να­ντι σε συνα­δέλ­φους τους και σε εργα­ζό­με­νους. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι του­λά­χι­στον η δεύτερη, σε αυτό το μέγεθος που στήθηκε επαγ­γελ­μα­τικά όλο το γαϊ­τα­νάκι της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης: είχε κομπάρ­σους, είχε πρω­τα­γω­νι­στές…

Το είδαμε άλλη μία φορά, το 2017 σε μια άλλη δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία στην οποία βασά­νι­σαν τον τόπο, εκπρο­σώ­πη­σαν πάλι απόψεις εκτός Περι­φέ­ρειας –επίσης ξετσί­πωτα, απρο­κά­λυ­πτα. Θα πω μόνο γι αυτούς, ότι η ντροπή είναι ένα εξαι­ρε­τικό συναί­σθημα, προ­νό­μιο μόνον για όσους μπορούν να την αισθαν­θούν. Σε ό,τι αφορά εμάς, τους συνερ­γά­τες μου, τα μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, τους συνερ­γά­τες μου στην Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων, μετα­κλη­τούς και μόνι­μους, θέλω να πω ότι η επι­βε­βαί­ωση πως ‘δεν είμαστε όλοι ίδιοι’ είναι τιμη­τική. Και είμαστε περή­φα­νοι που ‘δεν είμαστε όλοι ίδιοι’. Είναι ο λόγος για τον οποίο είμαστε στην Πολι­τική. Είμαστε στην Πολι­τική, επειδή θέλουμε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο με το ψέμα, με την συκο­φα­ντία, με την εμπά­θεια, με τις προ­σω­πι­κές ατζέ­ντες και πολι­τι­κές. Και θα το προ­βάλ­λουμε με κάθε τρόπο. Θα το δια­φη­μί­σουμε ότι ‘δεν είμαστε όλοι ίδιοι’ με αυτούς. Διότι αυτό ζητάει η κοι­νω­νία, η οποία πολύ σύντομα –τώρα που μπήκαμε και σε προ­ε­κλο­γική περίοδο- θα δώσει την δική της απά­ντηση και θα τους βάλει όλους αυτούς, μαζί με τους σκε­λε­τούς που σέρνουν μαζί τους από το παρελ­θόν, πίσω στην ντου­λάπα τους. Πίσω στο σκο­τεινό παρελ­θόν, το οποίο βασά­νισε αυτό τον τόπο», τόνισε ο περι­φε­ρειάρ­χης.

Απα­ντώ­ντας σε σχετική ερώτηση για τις αμέσως επό­με­νες κινή­σεις ανα­φο­ρικά με την δια­δι­κα­σία υλο­ποί­η­σης του έργου με τίτλο «Εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας στο δίκτυο οδικού Φωτι­σμού της Νήσου Ρόδου με την προ­μή­θεια και εγκα­τά­σταση φωτι­στι­κών σωμάτων τύπου LED» ο κ. Χατζη­μάρ­κος ξεκα­θά­ρισε ότι θα ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία. Η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων θα καλέσει τον ανάδοχο για την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης και αμέσως μετά θα ξεκι­νή­σει η υλο­ποί­ηση.

«Θα πλη­ρώ­σουν το τίμημα»

Ερω­τη­θείς πώς θα απα­ντή­σει πλέον σε όλη αυτή την λάσπη, ο περι­φε­ρειάρ­χης ήταν ξεκά­θα­ρος και κατη­γο­ρη­μα­τι­κός:

«Δεν θα στα­μα­τή­σουμε. Ο δια­γω­νι­σμός εγκρί­θηκε από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. Αυτοί που έχουν ασχη­μο­νή­σει με τον τρόπο που ασχη­μό­νη­σαν, θα πλη­ρώ­σουν το τίμημα, νομικά και κανο­νικά. Και αυτοί και τα παπα­γα­λά­κια τους. Και τα μικρό­φωνά τους και τα μεγά­φωνά τους και οι φορείς μετά­δο­σης του ιού της εμπά­θειας. Αρκετά δύο χρόνια, πετού­σαν την λάσπη, νομί­ζο­ντας ότι είναι εργο­τά­ξιο. Όλα ελέγ­χο­νται σε αυτή την ζωή. Από την πρώτη στιγμή υπήρξε σε αυτή την υπόθεση, μια εντυ­πω­σιακή ταύτιση θέσεων και απόψεων πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού με συμ­φέ­ρο­ντα συγκε­κρι­μέ­νου κλάδου της οικο­νο­μίας. Δεν ντρέ­πο­νται και αυτό το έχουν κατα­λά­βει, πια όλοι. Δεν ντρά­πη­καν ούτε το 2017, ούτε το 2018 γιατί να ντρα­πούν το 2019; Είμαι από αυτούς που πιστεύ­ουν ότι στην Πολι­τική ο καθένας, βγάζει την προ­σω­πι­κό­τητά του. Τώρα, οι μισοί θα κάνουν τις… κότες, οι άλλοι μισοί τις πάπιες και ενδιά­μεσα θα κάνουν… δια­λείμ­ματα ανδρι­σμού πετώ­ντας κορώνες. Δυστυ­χώς, είναι ένα εντελώς παρακ­μιακό φαι­νό­μενο και βεβαίως για να το υπη­ρε­τή­σεις με τόση επι­τυ­χία, πρέπει να έχεις κάποια σχέση με την παρακμή. Είτε να σε συνδέει, είτε να σε ελκύει. Είναι αδί­στα­κτοι, δεν στα­μα­τάνε πουθενά. Νομίζω ότι είναι η τελευ­ταία μάχη που δίνει ένα πολύ παλιό σύστημα, στην προ­σπά­θειά του να επα­να­κάμ­ψει. Ευτυχώς, είμαστε εδώ και δεν θα επι­τρέ­ψουμε ποτέ να συμβεί αυτό –με την βοήθεια της κοι­νω­νίας η οποία κατα­λα­βαί­νει απόλυτα πια, ποιοι και τι υπη­ρέ­τη­σαν. Ας μείνουν στο χρο­νο­ντού­λαπό τους. Εμάς δεν πρό­κει­ται να μας κάμψουν ποτέ» κατέ­ληξε, ο κ. Γ. Χατζη­μάρ­κος.