«Ζητάμε από τους πολίτες να επιλέξουν αυτούς που τους αξίζουν»

Είστε ένας ενερ­γός πο­λί­της με άποψη. Πώς απο­φα­σί­σα­τε να διεκ­δι­κή­σε­τε ρόλο στα αυ­το­διοι­κη­τι­κά πράγ­μα­τα του τόπου;

Το ενερ­γό­τε­ρο κύτ­τα­ρο της κοι­νω­νί­ας εί­μα­στε εμείς οι ίδιοι, ως ενερ­γοί πο­λί­τες. Στη συ­νέ­χεια η οι­κο­γέ­νεια μας, η γει­το­νιά, η πόλη, το νησί μας.

Ο κα­θέ­νας μας τρο­μά­ζει στην ιδέα της ενερ­γού δρά­σης και θέλει να βο­λεύ­ε­ται μέσα στην απά­θεια και στην αδρά­νεια. Η υπεκ­φυ­γή όμως δεν απο­τε­λεί λύση, παρά μόνο εν­δυ­να­μώ­νει αυτό που απα­ξιώ­νου­με και απο­δο­κι­μά­ζου­με.

Πάντα πα­ρα­τη­ρού­σα τι συ­νέ­βαι­νε γύρω μου και πα­ρέμ­βαι­να με τις από­ψεις μου, τόσο σαν αρ­χι­τέ­κτο­νας, όσο και σαν απλός πο­λί­της. Είτε μόνος, είτε σε συ­νερ­γα­σία με φο­ρείς, είτε με απλούς συ­μπο­λί­τες μου, επε­δί­ω­κα με τη δη­μό­σια έκ­φρα­σή μου να συμ­βάλ­λω στην ευ­η­με­ρία και στην ανά­πτυ­ξη του τόπου μας. Τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές απο­γοη­τευό­μουν, καθώς έβλε­πα τους “σπό­ρους” των ιδεών μου να πέ­φτουν σε μη γό­νι­μο έδα­φος. Πολ­λές ήταν οι φορές που περ­νού­σε από το μυαλό μου να διεκ­δι­κή­σω ένα ρόλο στα αυ­το­διοι­κη­τι­κά δρώ­με­να του τόπου. Το ό,τι δεν το έκανα ήταν η ασφα­λέ­στε­ρη επι­λο­γή αφού ποτέ μέχρι σή­με­ρα δεν ένοιω­σα έτοι­μος για το επό­με­νο βήμα. Και ποτέ ίσως να μην το έκανα, αν δεν ένιω­θα ασφυ­κτι­κά συ­νυ­πεύ­θυ­νος για την ασθε­νι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των που βιώ­νει ο τόπος που με­γα­λώ­νουν τα παι­διά μου. Αυτό είναι που σή­με­ρα με ωθεί να ασχο­λη­θώ με την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση.

Ποια είναι η δια­φο­ρε­τι­κή πρό­τα­ση της πα­ρά­τα­ξης ΡΟΔΟΣ ΑΞΙΩΝ με επι­κε­φα­λής το Δη­μή­τρη Κρη­τι­κό; Γιατί θα πρέ­πει να την επι­λέ­ξουν οι πο­λί­τες;

Η “Ρόδο Αξιών”, με επι­κε­φα­λής τον υπο­ψή­φιο Δή­μαρ­χο Ρόδου Δη­μή­τρη Κρη­τι­κό, είναι η μόνη “στέγη” που ένιω­σα ότι μπο­ρεί όχι μόνο να φι­λο­ξε­νή­σει τις σκέ­ψεις, τις ιδέες και τα ορά­μα­τά μου, αλλά και να συμ­βάλ­λει ου­σια­στι­κά στην δη­μιουρ­γία ενός τόπου “πλημ­μυ­ρι­σμέ­νου” από χρώ­μα­τα.

Ο Δη­μή­τρης Κρη­τι­κός είναι ένας άν­θρω­πος απλός, ήρε­μος, ανοι­χτό­μυα­λος και εξω­στρε­φής. Συν­θέ­τει με μα­ε­στρία και ευαι­σθη­σία τις δια­φο­ρε­τι­κές μας ιδέες και αντι­λή­ψεις, “επεν­δύ­ο­ντας” πολλά στη γνώση για το αύριο. Η πα­ρά­τα­ξη μας δεν μη­δε­νί­ζει τί­πο­τα από αυτά που έγι­ναν μέχρι σή­με­ρα. Εκτι­μά την προ­σπά­θεια και σέ­βε­ται τις από­ψεις όλων αυτών που προ­σέ­φε­ραν και προ­σφέ­ρουν σε τού­τον εδώ τον τόπο. Ξε­κι­νή­σα­με να σχε­διά­ζου­με το αύριο από την αρχή, αλλά όχι από το μηδέν. Αξιο­ποιού­με την λάμψη μόνο για να “φω­τί­σου­με” το δρόμο κα­τά­κτη­σης νέων κο­ρυ­φών για όλους. Θέ­λου­με αν­θρώ­πους χα­ρού­με­νους και ασφα­λείς σε έναν τόπο φω­τει­νό. Αυτόν τον τόπο και αυτή την κοι­νω­νία, η “Ρόδος Αξιών” θέλει να εν­σαρ­κώ­σει και όχι απλώς να εκ­προ­σω­πή­σει. Σή­με­ρα όσο ποτέ άλ­λο­τε, οι συ­μπο­λί­τες μου γνω­ρί­ζουν τι μπο­ρεί να αλ­λά­ξει τη ρότα αυτού του νη­σιού για έναν κα­λύ­τε­ρο προ­ο­ρι­σμό. Η αξιο­κρα­τι­κή επι­λο­γή, απαλ­λαγ­μέ­νη από κάθε εί­δους εξαρ­τή­σεις και συ­ναι­σθη­μα­τι­σμούς, είναι μο­νό­δρο­μος και μόνο θε­τι­κά μπο­ρεί να συμ­βά­λει προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση. Ο τόπος είναι μι­κρός και όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε. Οι δρά­σεις, η ζωή και η πο­ρεία μας, απο­τυ­πώ­νει τις ικα­νό­τη­τες και τις προ­θέ­σεις όλων μας. Εμείς, απλά ζη­τά­με να επι­λέ­ξουν οι πο­λί­τες, αυ­τούς που τους αξί­ζουν.

Ποια θα πρέ­πει να είναι η επό­με­νη μέρα για τη Ρόδο; Σε ποιον τομέα, ή σε ποιους το­μείς πρέ­πει να δοθεί βα­ρύ­τη­τα;

Την επό­με­νη μέρα για την Ρόδο, οι προ­τά­σεις που στο­χεύ­ουν στο κοινό όφε­λος και όχι στο ατο­μι­κό συμ­φέ­ρον, επι­βάλ­λε­ται να ενώ­σουν τους υγιείς σκε­πτό­με­νους αν­θρώ­πους, ανε­ξαρ­τή­τως πα­ρά­τα­ξης. Για αυτές τις προ­τά­σεις, το επι­τε­λείο μας σε κα­θη­με­ρι­νή βάση σχε­διά­ζει  με με­γά­λη προ­σο­χή και επι­μέ­λεια, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις επι­ση­μάν­σεις ει­δι­κών επι­στη­μό­νων, φο­ρέ­ων, αρχών και συ­μπο­λι­τών μας. Οι πα­ρα­τη­ρή­σεις και η εμπει­ρία τους μας βοηθά να συ­ντά­ξου­με ένα φι­λό­δο­ξο αλλά ταυ­τό­χρο­να και ρε­α­λι­στι­κό πρό­γραμ­μα. Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δί­νου­με στη νέα φι­λο­σο­φία διοί­κη­σης, δί­νο­ντας ου­σια­στι­κό ρόλο στους συν­δη­μό­τες μας με την διαρ­κή ηλε­κτρο­νι­κή ψήφο, τον συμ­με­το­χι­κό σχε­δια­σμό, την αξιο­λό­γη­ση έργων, το συμ­με­το­χι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, κάθε φορά που θα απο­φα­σί­ζου­με για ση­μα­ντι­κά ζη­τή­μα­τα. Σχε­διά­ζου­με την ”έξυ­πνη πόλη” με στόχο την ασφα­λέ­στε­ρη, τα­χύ­τε­ρη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση του πο­λί­τη, με εφαρ­μο­γές στην υπη­ρε­σία της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας όπως: ψη­φια­κές δη­μο­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, έξυ­πνη στάθ­μευ­ση, έξυ­πνη δια­χεί­ρι­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας, έξυ­πνος φω­τι­σμός, έξυ­πνη απο­κο­μι­δή και δια­χεί­ρι­ση απορ­ριμ­μά­των, κ.α. Με­γά­λη αξία έχει για μας η ασφά­λεια στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός του φω­τι­σμού και της σή­μαν­σης, ο επα­να­σχε­δια­σμός των πε­ζο­δρο­μί­ων, η επαρ­κής φύ­λα­ξη των κοι­νό­χρη­στων χώρων, η προ­σβα­σι­μό­τη­τα και οι διαρ­κείς έλεγ­χοι για την εφαρ­μο­γή της νο­μο­θε­σί­ας, είναι θέ­μα­τα της επό­με­νης μέρας. Θέ­λου­με να εγκαι­νιά­σου­με τη δη­μιουρ­γία σύγ­χρο­νου ενιαί­ου συ­ντο­νι­στι­κού κέ­ντρου, σε συ­νερ­γα­σία με την Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία, την πο­λι­τι­κή προ­στα­σία και εθε­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις. Με τον τρόπο αυτό επι­διώ­κου­με κα­λύ­τε­ρη, ασφα­λέ­στε­ρη και απο­τε­λε­σμα­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση ανά­λο­γων ζη­τη­μά­των.

Όσον αφορά στο κυ­κλο­φο­ρια­κό και στη στάθ­μευ­ση, δια­μορ­φώ­νου­με ένα πλάνο προ­τε­ραιο­τή­των σε βάθος χρό­νου, που προσ­διο­ρί­ζει τις ενέρ­γειες για την ανα­δια­μόρ­φω­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας και στάθ­μευ­σης στο σύ­νο­λο του νη­σιού και ιδιαί­τε­ρα της πόλης. Ευ­ελ­πι­στού­με να ανα­πτύ­ξου­με λύ­σεις όχι μόνο για τους τρό­πους κυ­κλο­φο­ρί­ας και στάθ­μευ­σης των οχη­μά­των, αλλά και για τους τρό­πους ανα­βάθ­μι­σης της πόλης μας, αλ­λά­ζο­ντας συγ­χρό­νως την οδη­γι­κή και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή μας παι­δεία. Εί­μα­στε πε­πει­σμέ­νοι ότι οι με­γά­λες ιδέες, τα «μα­κρι­νά» κοι­νω­νι­κά όνει­ρα και η προ­ο­πτι­κή του τόπου, μπο­ρούν να γί­νουν πρά­ξεις εφι­κτές και εφαρ­μό­σι­μες. Η τέχνη όμως του εφι­κτού, είναι για μας ο το­μέ­ας, στον οποίο θα δοθεί ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα.

Ποια είναι η άποψή σας για την ει­κό­να της Ρόδου σή­με­ρα; Πι­στεύ­ε­τε ότι το νησί είχε μέχρι τώρα την αντι­με­τώ­πι­ση που του άξιζε από τους αν­θρώ­πους που βρέ­θη­καν στα ηνία της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης;

Συ­νή­θως όταν μας ρω­τά­νε για την ει­κό­να της Ρόδου σή­με­ρα, είτε ανα­τρέ­χου­με στο πα­ρελ­θόν, είτε την συ­γκρί­νου­με με σύγ­χρο­νες επαρ­χια­κές πό­λεις. Δεν ωφε­λεί όμως αυτό σε τί­πο­τα. Για να μπο­ρέ­σου­με να την αξιο­λο­γή­σου­με, οφεί­λου­με να κα­τα­νο­ή­σου­με τους λό­γους της με­τε­ξέ­λι­ξης της. Θα πρέ­πει να ανα­λύ­σου­με μια σειρά από πα­ρά­γο­ντες αλλά και κυ­βερ­νη­τι­κές πο­λι­τι­κές, οι οποί­ες επη­ρέ­α­σαν όχι μόνο την εξέ­λι­ξη του νη­σιού μας, αλλά και ολό­κλη­ρης της Ελ­λά­δας. Επί­σης, όταν την συ­γκρί­νου­με με άλλες Ελ­λη­νι­κές επαρ­χια­κές πό­λεις, δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι ήταν “ άπια­στο όνει­ρο” για τις πό­λεις αυτές, για τον τόπο μας ήταν ήδη κλη­ρο­νο­μιά.

Αυτός ίσως ήταν ένας λόγος που όλοι εμείς κα­θη­συ­χα­ζό­μα­σταν ενώ εκεί­νοι έτρε­χαν με τα­χύ­τη­τες φωτός για να μας ξε­πε­ρά­σουν. Ακόμα όμως και αν η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να φα­ντά­ζει στα μάτια τα δικά μας “λα­μπε­ρή”, ας ανα­λο­γι­στού­με τι πραγ­μα­τι­κά νέο και με­γά­λο έχου­με εμείς σή­με­ρα δη­μιουρ­γή­σει. Την νέα πόλη; Το νέο οδικό δί­κτυο; Τα νέα δη­μό­σια κτή­ρια; Τις νέες αθλη­τι­κές υπο­δο­μές; Τις νέες τε­χνο­λο­γί­ες; Τι; Μήπως το έλ­λειμ­μά μας ανα­δει­κνύ­ε­ται, χωρίς καμιά σύ­γκρι­ση, κάθε φορά που προ­σπα­θού­με να μι­λή­σου­με για αυτά τα “με­γά­λα”; Δεν μπορώ να δεχτώ ότι όσοι βρέ­θη­καν στα ηνία της αυ­το­διοί­κη­σης, “τσι­γκου­νεύ­τη­καν” να προ­σφέ­ρουν στον τόπο αυτό που του άξιζε. Όσα όμως και αν έδω­σαν, ήταν αρ­κε­τά για έναν τόπο τόσο προι­κι­σμέ­νο και αυ­τό­φω­το;

Ακόμα και αν δεν έγι­ναν μέχρι σή­με­ρα όσα θα θέ­λα­με, ακόμα και αν χά­θη­κε πο­λύ­τι­μος χρό­νος, οφεί­λου­με σή­με­ρα κιό­λας όλοι να απο­δε­χτού­με ότι, σε αυτό το νησί αξί­ζει να δώ­σου­με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρα απ’ ότι μέχρι σή­με­ρα όλοι εμείς του δώ­σα­με. Έτσι μόνο πο­λί­τες και πο­λι­τι­κοί θα διεκ­δι­κή­σου­με την υπέρ­βα­ση των δε­δο­μέ­νων. Εγ­χεί­ρη­μα δύ­σκο­λο, που επι­τάσ­σει νέες αντι­λή­ψεις, σύγ­χρο­νες με­θό­δους, εξω­στρέ­φεια, υψη­λούς στό­χους και αξιο­κρα­τι­κές επι­λο­γές αν­θρώ­πων, με ικα­νό­τη­τες και γνώ­σεις στις κα­τάλ­λη­λες θέ­σεις. Για να μπο­ρέ­σει το νησί μας να συ­νε­χί­σει να “τα­ξι­δεύ­ει” στα πέ­ρα­τα της γης, το όραμα των μελ­λο­ντι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ών μας, θα πρέ­πει να αντα­πο­κρί­νε­ται όχι απλά στις προσ­δο­κί­ες του σή­με­ρα, αλλά στα όνει­ρα των επό­με­νων γε­νε­ών. Για τη «Ρόδο Αξιών» τα σπου­δαία έργα δεν ανή­κουν σε καμία πα­ρά­τα­ξη, παρά μόνο στους πο­λί­τες του κό­σμου.

Ποια είναι η άποψή σας για τον Κλει­σθέ­νη και κυ­ρί­ως για την διοί­κη­ση του δήμου Ρόδου στη …νέα εποχή; Πι­στεύ­ε­τε ότι είναι ώρι­μες οι συν­θή­κες για την …ευ­ρεία συ­νερ­γα­σία και συ­νεν­νό­η­ση που απαι­τού­νται;

Πρό­κει­ται για ένα νο­μο­θέ­τη­μα που στόχο έχει τη θε­σμο­θέ­τη­ση της απλής ανα­λο­γι­κής, αλλά κυ­ρί­ως την προ­ώ­θη­ση των συ­νερ­γα­σιών με­τα­ξύ αν­θρώ­πων δια­φο­ρε­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων για την διοί­κη­ση των Δήμων. Ακόμα όμως και αν χρή­ζει αρ­κε­τών βελ­τιώ­σε­ων, όπως για την οι­κο­νο­μι­κή και διοι­κη­τι­κή αυ­το­τέ­λειά τους, ο “Κλει­σθέ­νης” εξα­κο­λου­θεί να μας δεί­χνει έναν “τρίτο δρόμο”, δια­φο­ρε­τι­κό από αυ­τούς που ξέ­ρα­με μέχρι πρό­τι­νος, όπως ήταν αυτός του “ναι“ ή του “όχι” σε όλα. Φαί­νε­ται να δίνει λόγο σε δη­μο­τι­κές πα­ρα­τά­ξεις μειο­ψη­φι­κής δυ­να­μι­κής, που αν αξιο­ποι­η­θεί κα­τάλ­λη­λα από τον εκά­στο­τε Δή­μαρ­χο, θα προ­σφέ­ρει την ευ­και­ρία να εκ­φρα­στούν από­ψεις που ποτέ δεν θα ακού­γο­νταν. Με το σχέ­διο “Κλει­σθέ­νης” δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα στους εκλεγ­μέ­νους Αντι­δη­μάρ­χους, να μην είναι συ­νή­θως βάση των ψήφων που κά­ποιοι ξέ­ρουν να “τρα­βά­νε”, αλλά διο­ρι­σμέ­νοι βάση των ικα­νο­τή­των τους, οι οποί­οι μά­λι­στα θα μπο­ρούν να είναι από οποια­δή­πο­τε πα­ρά­τα­ξη. Αν θέ­λου­με ο τόπος μας να πάει μπρο­στά, οφεί­λου­με να κα­θο­ρί­σου­με ένα πλαί­σιο εποι­κο­δο­μη­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας και πο­λι­τι­κού πο­λι­τι­σμού, έτσι ώστε την επό­με­νη μέρα να μπο­ρού­με όλοι να δρά­σου­με. Ακόμα όμως και αν οι συν­θή­κες δεν είναι αρ­κε­τά ώρι­μες για μια ευ­ρεία συ­νεν­νό­η­ση, εμείς σαν πα­ρά­τα­ξη θέ­λου­με να εγκαι­νιά­σου­με αυτό το και­νούρ­γιο. Εί­μα­στε εδώ για να απο­δεί­ξου­με ότι στην δη­μο­κρα­τία δεν υπάρ­χουν αδιέ­ξο­δα και θα συ­νερ­γα­στού­με με όσους πραγ­μα­τι­κά μπο­ρούν και θέ­λουν να προ­σφέ­ρουν. Όσοι πραγ­μα­τι­κά πι­στεύ­ουν στην συ­νερ­γα­σία, από σή­με­ρα μπο­ρούν να σχε­διά­ζουν μαζί μας το αύριο.