Η πρώτη αστική απόφαση για αδικοπραξίες συνταξιούχου εφοριακού

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 61.556,96 ευρώ, νομι­μό­τοκα από την επομένη επί­δο­σης της αγωγής και έως την ολο­σχερή εξό­φληση, επε­δί­κασε με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, σε έναν κάτοικο Σορωνής, που υπο­στη­ρί­ζει ότι έπεσε θύμα αδι­κο­πρα­ξίας από έναν κάτοικο Κοσκι­νού, συντα­ξιούχο εφο­ριακό, κατη­γο­ρού­μενο με βού­λευμα για σοβαρά αδι­κή­ματα.

Το δικα­στή­ριο με την ίδια απόφαση κηρύσ­σει την απόφασή του, προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, κατά το ποσό των 25.000 ευρώ και κατα­δι­κά­ζει τον ενα­γό­μενο σε μέρος των δικα­στι­κών εξόδων του ενά­γο­ντος, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των 1.846 ευρώ.

Σημειώ­νε­ται ότι ο ενα­γό­με­νος έχει παρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των κατη­γο­ρού­με­νος για εξα­κο­λου­θη­τική πλα­στο­γρα­φία εις βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με 238σέλιδο βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου.

Ο 69χρονος είχε αφεθεί το έτος 2016 ελεύ­θε­ρος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της εμφά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, σύμφωνα με την απόφαση έχει ως εξής:

Μεταξύ του ενά­γο­ντος, εργο­λά­βου οικο­δο­μών, και του ενα­γό­με­νου, άλλοτε υπαλ­λή­λου της ΔΟΥ Ρόδου, καταρ­τί­στηκε το έτος 1992 προ­φο­ρική σύμβαση εντολής, δια της οποίας ο τελευ­ταίος, ενόψει των ιδιαί­τε­ρων γνώσεων και της εμπει­ρίας που είχε ως εκ της ιδιό­τη­τάς του ως υπαλ­λή­λου της ανωτέρω δημό­σιας υπη­ρε­σίας, ανέλαβε αμισθί καθή­κο­ντα λογιστή και δη καθή­κο­ντα υπο­βο­λής των δηλώ­σεων φόρου εισο­δή­μα­τος και ΦΠΑ τόσο του ενά­γο­ντος όσο και του αδελφού του, τήρησης και ενη­μέ­ρω­σης των λογι­στι­κών και φορο­λο­γι­κών τους βιβλίων και γενικά διεκ­πε­ραί­ω­σης πάσης φύσεως εργα­σίας, απα­ραί­τη­της για την φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης του ενά­γο­ντος.

Στο πλαίσιο αυτής της συνερ­γα­σίας και δυνάμει της σχε­τι­κής μεταξύ τους συμ­φω­νίας, ο μεν ενα­γό­με­νος ενη­μέ­ρωνε τον ενά­γο­ντα ανα­φο­ρικά με το ακριβές ποσό του οφει­λό­με­νου κάθε φόρου, ο δε ενάγων κατέ­βαλλε το εκά­στοτε οφει­λό­μενο ποσό, όπως αυτό προσ­διο­ρι­ζό­ταν από τον έχοντα τη σχετική εμπει­ρία ενα­γό­μενο, στα χέρια, του τελευ­ταίου, δίχως να λαμ­βά­νει χώρα κανενός είδους έλεγ­χους από τον πρώτο, δοθέ­ντος ότι αυτός, από­φοι­τος δημο­τι­κού ων, δεν θα ήταν σε κάθε περί­πτωση σε θέση να ελέγξει την ακρί­βεια του ύψους της οφειλής.

Περαι­τέρω, φέρεται να προ­έ­κυψε ότι η συνερ­γα­σία αυτή συνε­χί­στηκε ομαλά μέχρι το έτος 2013 και δη την 11η Απρι­λίου του έτους αυτού, οπότε ο ενάγων έλαβε κλήση από το Σώμα Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου να κατα­θέ­σει, εξε­τα­σθείς στα πλαίσια διε­νερ­γού­με­νης από την ανωτέρω υπη­ρε­σία προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, για παρα­ποι­η­μένα φορο­λο­γικά στοι­χεία, τα οποία βρέ­θη­καν σε διε­νερ­γη­θέ­ντα έλεγχο από αυτή στην οικία του ενα­γό­με­νου και δη για πλαστό φορο­λο­γικό στοι­χείο, εκδό­σεώς του και νόθευση των Τιμο­λο­γίων Δελτίων Απο­στο­λής, εκδό­σεως δύο ημε­δα­πών τα οποία βρέ­θη­καν κατα­χω­ρη­μένα στα βιβλία του.

Επί του ελέγχου, άλλωστε, αυτού που διε­νήρ­γησε το ΣΔΟΕ συντά­χθηκε η έκθεση, σύμφωνα με το περιε­χό­μενο της οποίας από τον έλεγχο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην οικία του ενα­γό­με­νου, δια­πι­στώ­θηκε ότι αυτός παρείχε, ακόμη και ενόσω δια­τη­ρούσε την ιδιό­τητα του δημο­σίου υπαλ­λή­λου, υπη­ρε­σίες φορο­τε­χνι­κού και λογιστή σε πλήθος πελατών, αφού ήταν υπεύ­θυ­νος για την τήρηση των λογι­στι­κών βιβλίων και υποβολή φορο­λο­γι­κών δηλώ­σεών τους, ότι μεταξύ των κατα­σχε­θέ­ντων βιβλίων και εγγρά­φων ήταν και το βιβλίο εσόδων-εξόδων της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης του ενά­γο­ντος και ότι από τον έλεγχο των ανωτέρω προ­έ­κυψε η μη κατα­χώ­ρηση στοι­χείου εσόδων και δη τιμο­λο­γίου παροχής υπη­ρε­σιών, καθαρής αξίας 15.116 ευρώ, με απο­τέ­λε­σμα να μην δηλω­θούν έσοδα και να μην απο­δο­θεί ΦΠΑ και φόρος εισο­δή­μα­τος, ανα­κρι­βείς κατα­χω­ρή­σεις φορο­λο­γι­κών στοι­χείων εξόδων και δη τιμο­λο­γίων πώλησης και δελτίων απο­στο­λής, με απο­τέ­λε­σμα τη διό­γκωση των φορο­λο­γη­τέων εισροών και του ΦΠΑ, καθώς και των δηλω­θέ­ντων εξόδων της επι­χεί­ρη­σης στην φορο­λο­γία εισο­δή­μα­τος, παρα­βά­σεις κατα­χώ­ρη­σης δαπάνης άνευ παρα­στα­τι­κού, νόθευση φορο­λο­γι­κών στοι­χείων, με απο­τέ­λε­σμα να πλη­ρω­θεί μειω­μέ­νος ΦΠΑ κατά 468 ευρώ στην πρώτη περί­πτωση και 780 ευρώ στη δεύτερη, και μη υποβολή και ανα­κρι­βής υποβολή συγκε­ντρω­τι­κών κατα­στά­σεων του άρθρου 20 ΠΔ 186/1992.

Προ­έ­κυψε επίσης, ότι ο ενα­γό­με­νος είχε κατ’ επα­νά­ληψη εμπλα­κεί σε περι­πτώ­σεις φορο­δια­φυ­γής πελατών του και έκδοσης πλαστών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων.

Συνε­πεία των ανωτέρω φορο­λο­γι­κών παρα­βά­σεων, στον ενά­γο­ντα επι­βλή­θη­καν πρό­στιμα ύψους ύψους 51.556,96 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι σε όλες τις παρα­πάνω ενέργειες-ατασθαλίες, που προ­κά­λε­σαν στον ενά­γο­ντα ισόποση με το συνο­λικό ποσό των προ­στί­μων, μετά των σχε­τι­κών προ­σαυ­ξή­σεων και τόκων, ζημία, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι προέβη ο ενα­γό­με­νος, καθόσον ήταν ο μονα­δι­κός που είχε πρό­σβαση στο σύνολο των φορο­λο­γι­κών στοι­χείων του ενά­γο­ντος, γεγονός, εξάλλου, που πιστο­ποιεί­ται και από το ό,τι όλα τα ανωτέρω στοι­χεία βρέ­θη­καν στο πλαίσιο του διε­νερ­γη­θέ­ντος ελέγχου στην οικία του, με σκοπό την ιδιο­ποί­ηση της δια­φο­ράς μεταξύ των κατα­βαλ­λό­με­νων σε αυτόν ποσών για την πληρωμή ίδιων οφειλών του ενά­γο­ντος και των πραγ­μα­τικά κατα­βλη­θέ­ντων.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δημή­τρης Γεωργάς.