Απεβίωσε ο Βασίλης Κόκκινος

Σε ηλικία 90 ετών έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Κόκ­κι­νος. Ήταν πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου στην περίοδο του Ειδικού Δικα­στη­ρίου. Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη στον Άγιο Διο­νύ­σιο.

Ποιος ήταν ο Βασίλης Κόκ­κι­νος

Γεν­νή­θηκε το 1929 στην Ατα­λά­ντη. Σπού­δασε στη Νομική Σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών και εισήλθε στον δικα­στικό κλάδο το 1956 με δια­γω­νι­σμό. Προη­γου­μέ­νως, υπη­ρέ­τησε τη θητεία του στη Διεύ­θυνση Ναυ­τι­κής Δικαιο­σύ­νης του Γενικού Επι­τε­λείου Ναυ­τι­κού από τον Οκτώ­βριο του 1952 ως τον Ιανουά­ριο του 1956.

Προήχθη το 1969 στο βαθμό του προ­έ­δρου Πρω­το­δι­κών, το 1973 στον βαθμό του εφέτη, και το 1979 στο βαθμό του αρε­ο­πα­γίτη. Η προ­α­γωγή του από εφέτη σε αρε­ο­πα­γίτη έγινε κατ’ απόλυτη εκλογή, δηλαδή χωρίς να περάσει πρώτα από το βαθμό του προ­έ­δρου Εφετών. Από το 1977 ως το 1979, ως εφέτης, διε­τέ­λεσε προϊ­στά­με­νος του Πρω­το­δι­κείου Αθηνών.

Παράλ­ληλα με τα δικα­στικά του καθή­κο­ντα, από τον Ιούλιο του 1974 ως τον Μάιο του 1975 διε­τέ­λεσε δήμαρ­χος της πόλης του Ναυ­πλίου, διο­ρι­σμέ­νος από την κυβέρ­νηση εθνικής ενό­τη­τας, μετά την πτώση της χούντας το καλο­καίρι του 1974 και μέχρι τη διε­ξα­γωγή των πρώτων ελεύ­θε­ρων δημο­τι­κών εκλογών τον Απρίλιο του 1975.

Τον Ιούλιο του 1990, το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη, επέλεξε τον Κόκκινο ως πρόεδρο του Αρείου Πάγου, παρα­κάμ­πτο­ντας όλους τους αντι­προ­έ­δρους και πολλούς αρε­ο­πα­γί­τες της επε­τη­ρί­δας, κίνηση που χαρα­κτη­ρί­στηκε ατυχής και αντι­δε­ο­ντο­λο­γική. Ο Κόκ­κι­νος παρέ­μεινε πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου ως το 1996, ενώ ήταν και πρό­ε­δρος του Ειδικού Δικα­στη­ρίου κατά την εκδί­καση της υπό­θε­σης της Τρά­πε­ζας Κρήτης το 1991.Στους στε­νό­τε­ρους συνερ­γά­τες του ως προ­έ­δρου του Αρείου Πάγου συγκα­τα­λε­γό­ταν ο αντι­πρό­ε­δρος (και προϊ­στά­με­νος Επι­θε­ώ­ρη­σης) Σωκρά­της Σωκρα­τεί­δης, γνωστός για τις δια­μά­χες του με τον Ανδρέα Παπαν­δρέου ήδη από την δεκα­ε­τία του 1960 και την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.

Στο Ειδικό Δικα­στή­ριο ο Κόκ­κι­νος ψήφισε υπέρ της ενοχής του Ανδρέα Παπαν­δρέου και για τις τρεις κατη­γο­ρίες που αντι­με­τώ­πιζε, τελικά όμως ο Παπαν­δρέου αθω­ώ­θηκε και για τις τρεις (για την μία με ψήφους 7-6). Ο Κόκ­κι­νος μάλιστα ήταν αυτός που συνέ­ταξε το σκε­πτικό της μειο­ψη­φίας, που ζητούσε κατα­δίκη του τέως πρω­θυ­πουρ­γού. Το σκε­πτικό της πλειο­ψη­φίας, με το οποίο ο Ανδρέας Παπαν­δρέου αθω­ώ­θηκε, συνέ­τα­ξαν οι αρε­ο­πα­γί­τες Πρό­δρο­μος Αση­μιά­δης και Βασί­λειος Λαμπρί­δης.

Γνωστές ήταν οι δια­μά­χες του Κόκ­κι­νου με τον βου­λευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ Ευάγ­γελο Γιαν­νό­πουλο. Η κόντρα τους ξεκί­νησε την περίοδο 1977—1979, όταν ο Κόκ­κι­νος, ως εφέτης, ήταν προϊ­στά­με­νος του Πρω­το­δι­κείου Αθηνών και ο Γιαν­νό­που­λος πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Αθηνών. Η κορύ­φωση της δια­μά­χης ήλθε την περίοδο 1991—1992, όταν ο Γιαν­νό­που­λος μέσα από τις τηλε­ο­πτι­κές εκπο­μπές του στο Κανάλι 29 ασκούσε δριμεία κριτική στους χει­ρι­σμούς του Κόκ­κι­νου στο Ειδικό Δικα­στή­ριο. Την περίοδο 1996—2000 η διαμάχη συνε­χί­στηκε, όταν ο συντα­ξιού­χος πια Κόκ­κι­νος με άρθρα του στον Τύπο ασκούσε κριτική στην πολι­τική που εφάρ­μοζε ο Γιαν­νό­που­λος ως υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης. Ο Γιαν­νό­που­λος αντα­πέ­διδε με δικά του άρθρα για την πολι­τεία του Κόκ­κι­νου στον χώρο της Δικαιο­σύ­νης.

Εκτός από τον Γιαν­νό­πουλο, ο Κόκ­κι­νος ήρθε σε δημόσια αντι­πα­ρά­θεση και με τον συνά­δελφό του δικαστή Στέφανο Ματθία, που ήταν ο διά­δο­χός του στην προ­ε­δρία του Αρείου Πάγου. Ο Ματθίας σε άρθρο του υπο­στή­ριξε ότι «είναι απα­ρά­δε­κτο τον 21ο αιώνα η ελλη­νική Δικαιο­σύνη να βρί­σκε­ται υπό εκκλη­σια­στική κηδε­μο­νία» και στη­λί­τευσε πρα­κτι­κές όπως το να γίνεται αγια­σμός κατά την έναρξη του δικα­στι­κού έτους ή να συμ­με­τέ­χουν ιερείς σε εκδη­λώ­σεις του δικα­στι­κού σώματος. Ο Κόκ­κι­νος κατη­γό­ρησε τον Ματθία για αυτές του τις απόψεις και υπο­στή­ριξε ότι είναι επί­ορ­κος.

^{Με πλη­ρο­φο­ρίες από τη wikipedia}