ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ο Γιώργος Υψηλάντης ανακοινώνει την απόφαση του να συστρατευθεί με τον Γιώργο Χατζημάρκο

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
Υψηλάντης Γιώργος

Την απόφαση του να συμ­με­τά­σχει στις εκλογές του δεύ­τε­ρου βαθμού της αυτο­διοί­κη­σης με την παρά­ταξη του κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, ανα­κοι­νώ­νει σήμερα σε συνέ­ντευξη του ο επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης ΡΟΠΟΑΝ κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης.

Στην συνέ­ντευξή του ο κ. Υψη­λά­ντης, που θα συζη­τη­θεί, αναλύει έναν προς έναν τους λόγους που τον οδή­γη­σαν στην απόφαση να δια­λύ­σει ουσια­στικά την δημο­τική παρά­ταξη, ανα­φέ­ρε­ται στις δυσλει­τουρ­γίες που θα προ­κα­λέ­σει στην αυτο­διοί­κηση το νέο εκλο­γικό σύστημα του Κλει­σθένη και κυρίως ανα­φέ­ρε­ται στις σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Aναλυτικά η συνέ­ντευξη του δημο­τι­κού συμ­βού­λου, επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης ΡΟΠΟΑΝ κ. Γιώργου Υψη­λά­ντη:

• Κύριε Υψη­λά­ντη, πρό­σφατα δηλώ­σατε ότι η ΡΟΠΟΑΝ δεν κατε­βαί­νει στις δημο­τι­κές εκλογές και προ­τρέ­ψατε τα μέλη της, να στη­ρί­ξουν άλλους συν­δυα­σμούς. Περι­λαμ­βά­νει αυτή η προ­τροπή και τον συν­δυα­σμό του σημε­ρι­νού Δημάρ­χου;

Πράγ­ματι, πρό­σφατα με δήλωσή μου, ξεκα­θά­ρισα ότι η ΡΟΠΟΑΝ δεν θα μετέχει στις δημο­τι­κές εκλογές. Ενθάρ­ρυνα τα μέλη μας, να μετέ­χουν ως ενεργοί πολίτες αυτού του τόπου στις αυτο­διοι­κη­τι­κές διερ­γα­σίες μέσα από σχήματα που οι ίδιοι εκτι­μούν ότι μπορεί να αλλά­ξουν την κατά­σταση στην οποία έχει οδη­γή­σει τη Ρόδο η σημε­ρινή δημο­τική αρχή. Μια κατά­σταση στα­σι­μό­τη­τας και οπι­σθο­δρό­μη­σης. Είναι λοιπόν προ­φα­νές ότι δεν ενθάρ­ρυνα κανέναν να στη­ρί­ξει την προ­σπά­θεια της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής για επα­νε­κλογή. Εξ’ άλλου η στάση της ΡΟΠΟΑΝ αυτά τα πέντε χρόνια ως αντι­πο­λί­τευση στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, δεν αφήνει κανένα περι­θώ­ριο τέτοιας ερμη­νείας.

Η σημε­ρινή δημο­τική αρχή, είναι η παρω­χη­μένη και ξεφτι­σμένη επι­βί­ωση λόγω κεκτη­μέ­νης ταχύ­τη­τας, ενός πάλαι ποτέ κρα­ταιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος κεντρι­κής και τοπικής εξου­σίας, που δεν αντι­στοι­χί­ζε­ται στο σημε­ρινό πολι­τικό γίγνε­σθαι και δεν αντα­πο­κρί­νε­ται με τίποτα στις ανάγκες του τόπου. Είναι η αντα­νά­κλαση της σχέσης του σημε­ρι­νού ΚΙΝΑΛ με το άλλοτε κοι­νω­νικά και πολι­τικά κυρί­αρχο ΠΑΣΟΚ;

• Η επιλογή σας αυτή έχει να κάνει και με τις επι­λο­γές των πολι­τι­κών χώρων που στή­ρι­ξαν την ΡΟΠΟΑΝ στις προη­γού­με­νες εκλογές και κυρίως του Σύριζα;

Θα ήταν ανα­κρι­βές να ισχυ­ρι­σθώ το αντί­θετο. Η ΡΟΠΟΑΝ ήταν μια ανε­ξάρ­τητη και κομ­μα­τικά ακη­δε­μό­νευτη αυτο­διοι­κη­τική παρά­ταξη, αλλά δεν ήταν σε καμμιά περί­πτωση απο­λί­τικη. Η στάση μας στα σοβαρά ζητή­ματα που απα­σχό­λη­σαν τον τόπο και την κοι­νω­νία, το απέ­δειξε. Στη­ρί­ξαμε επι­λο­γές και δια­τυ­πώ­σαμε θέσεις και προ­τά­σεις που ήταν σύμ­φω­νες με τις προ­γραμ­μα­τι­κές μας θέσεις και δεσμεύ­σεις, αλλά δεν διστά­σαμε και να καταγ­γεί­λουμε επι­λο­γές της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης που δεν μας εύρι­σκαν σύμ­φω­νους ή έβλα­πταν τα συμ­φέ­ρο­ντα της αυτο­διοί­κη­σης ευρύ­τερα και της Ρόδου ειδι­κό­τερα.

Οι προ­σω­πι­κές μου σχέσεις με την κυριό­τερη πολι­τική δύναμη που στήριξε την ΡΟΠΟΑΝ, τον Σύριζα, είχαν διαρ­ρα­γεί από το 2014 ακόμα, πριν δηλαδή να γίνει κυβέρ­νηση και οι δρόμοι μας είχαν «χωρίσει», αν και δεν υπήρξα ποτέ μέλος του συγκε­κρι­μέ­νου ή άλλου κόμ­μα­τος.

Ωστόσο η άποψή μου είναι ότι η ΡΟΠΟΑΝ θα μπο­ρούσε να συνε­χί­σει την πορεία της στα δημο­τικά μας πράγ­ματα έστω και με κάποιον άλλον στο τιμόνι. Δεν είχα κάποια σχετική κρούση ή συζή­τηση με τον συγκε­κρι­μένο πολι­τικό χώρο. Επέ­λε­ξαν να μην το κάνουν. Επέ­λε­ξαν μια άλλη πορεία, κάτι που είναι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμά τους. Η ζωή θα απο­δεί­ξει την ορθό­τητα της επι­λο­γής τους.

• Πως βλέπετε το αύριο στον Δήμο Ρόδου, με την εφαρ­μογή του Κλει­σθένη;

Θα απα­ντήσω με ειλι­κρί­νεια. Δυσοί­ωνο. Και θα το εξηγήσω. Η αυτο­διοί­κηση εξα­κο­λου­θεί να είναι “αυτο”-διοίκηση μόνο κατ’ όνομα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα εξα­κο­λου­θεί να είναι ετερο-διοίκηση, εξα­κο­λου­θεί να είναι ένας μηχα­νι­σμός απο­κε­ντρω­μέ­νης κρα­τι­κής εξου­σίας, με αγκυ­λώ­σεις και ανα­πη­ρίες που δεν έχουν καμμιά σχέση με το ευρω­παϊκό κεκτη­μένο της αυτο­διοί­κη­σης. Κι αυτό δεν άλλαξε με τον Κλει­σθένη. Το έχω ξαναπεί. Πιο προ­χει­ρο­γραμ­μένο και κακο­γραμ­μένο νόμο δεν έχω ξαναδεί. Κι ας προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν δυο ολό­κληρα χρόνια κι ας έχει επεν­δυ­θεί με μεγάλες προσ­δο­κίες για μια επα­νά­σταση στο θεσμικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας της αυτο­διοί­κη­σης στη χώρα μας. Το άρθρο 102 του Συντάγ­μα­τος για πολι­τική και οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια των ΟΤΑ, εξα­κο­λου­θεί να είναι γράμμα κενό περιε­χο­μέ­νου. Κρίμα.

Το μόνο στοι­χείο του Κλει­σθένη που με βρίσκει σύμφωνο από θέση αρχής, είναι η αλλαγή του εκλο­γι­κού συστή­μα­τος και η καθιέ­ρωση της απλής ανα­λο­γι­κής. Εδώ ωστόσο ελλο­χεύει και ο κίν­δυ­νος. Η λει­τουρ­γία ενός δημο­τι­κού συμ­βου­λίου που θα προ­κύ­ψει από το συγκε­κρι­μένο εκλο­γικό σύστημα, απαιτεί αντί­στοιχη πολι­τική ωρι­μό­τητα. Ωρι­μό­τητα για πολι­τικό διάλογο χωρίς στείρες προ­κα­τα­λή­ψεις, για σύνθεση δια­φο­ρε­τι­κών απόψεων και κυρίως για συναί­νεση σε συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις και έργα. Δεν είμαι όμως βέβαιος κατά πόσον θα υπάρχει αυτή η ωρι­μό­τητα. Πολύ φοβάμαι πως η συναί­νεση και οι ανα­γκαίες συγκλί­σεις δεν θα βασί­ζο­νται στον δημο­κρα­τικό διάλογο, αλλά σε άλλου είδους πρα­κτι­κές και μεθο­δεύ­σεις που δεν θα δια­φέ­ρουν και πολύ απ’ αυτές που βλέ­πουμε να κυριαρ­χούν σήμερα ακόμα και στο εθνικό κοι­νο­βού­λιο. Κι αυτός είναι ο κίν­δυ­νος.

• Εσείς προ­σω­πικά θα ασχο­λη­θείτε με τις δημο­τι­κές εκλογές; Θα μετέ­χετε σε κάποιον συν­δυα­σμό;

Από όσα σας είπα πριν, νομίζω είναι εύκολο να κατα­λά­βετε ότι δεν έχω τέτοια πρόθεση. Δεν είναι θέμα εγω­ι­σμού φυσικά. Θα μπο­ρούσα να μετέχω σε μια συλ­λο­γική προ­σπά­θεια, αν έβλεπα σ’ αυτήν στοι­χεία δια­φο­ρο­ποί­η­σης από τα κλασικά, αν υπήρχαν οι συν­θή­κες να γίνουν πράγ­ματα που θα αλλά­ξουν ριζικά την πορεία του Δήμου. Το εύχομαι βέβαια να συμβεί, ωστόσο αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι η επόμενη αυτο­διοι­κη­τική περί­ο­δος θα είναι μετα­βα­τική. Το “μετα­βα­τική” σχε­τί­ζε­ται με την ευχή και την ελπίδα, ότι στο διά­στημα αυτό οι γενι­κό­τε­ρες πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις και η ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος θα συν­δρά­μουν στη δημιουρ­γία ενός θεσμι­κού πλαι­σίου για μια ευρω­παϊκή και ουσια­στική Αυτο­διοί­κηση, που θα μπορεί να ρυθ­μί­ζει τα του οίκου της, χωρίς τη σημε­ρινή ασφυ­κτική κρατική παρέμ­βαση.

Από την άλλη, είναι δεδο­μένο ότι δεν θα μείνω αμέ­το­χος στα τοπικά μας πράγ­ματα. Θα συνε­χίσω την παρου­σία μου στην αυτο­διοί­κηση, από εκεί που θεωρώ ότι μπορώ να λει­τουρ­γήσω καλύ­τερα, από εκεί που πιστεύω πως μπορώ να προ­σθέσω πράγ­ματα σε μια συλ­λο­γική προ­σπά­θεια προς όφελος του τόπου. Από εκεί που μπορώ να φανώ πιο χρή­σι­μος.

• Εννο­είτε δηλαδή, ότι θα μετέ­χετε στις περι­φε­ρεια­κές εκλογές; Και με ποιον συν­δυα­σμό;

Αυτό ακριβώς εννοώ. Θα μετέχω στις περι­φε­ρεια­κές εκλογές, με τον συν­δυα­σμό που με προ­σκά­λεσε να μετέχω. Τον συν­δυα­σμό του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, “Μπροστά το Νότιο Αιγαίο”. Η πρό­σκληση -πρόκληση για μένα- είναι ανοιχτή από καιρό. Κι αντα­πο­κρί­νο­μαι σήμερα θετικά σ’ αυτήν. Μετά από ειλι­κρινή διάλογο και ώριμη σκέψη. Με τον Γιώργο, μας χωρίζει η ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τική προ­έ­λευση. Όπως όμως δια­πι­στώ­νει και λέει κι ο ίδιος, κανείς δεν θέλει και δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον άλλο. Μας ενώνουν όμως πολλά. Η γει­το­νιά που μεγα­λώ­σαμε, η αγάπη για τα νησιά μας και ιδιαί­τερα για την Ρόδο, η κοινή μας αντί­ληψη για μια εξω­στρεφή, διεκ­δι­κη­τική και μαχη­τική αυτο­διοί­κηση, η αλλη­λο­ε­κτί­μηση και ο αμοι­βαίος σεβα­σμός, η επι­μέ­λεια και η εργα­τι­κό­τητα μέχρι αυτο­ε­ξο­ντώ­σεως με ό,τι κατα­πια­νό­μα­στε.

Τις εξε­τά­σεις του τις έχει δώσει σε πολλά μέτωπα της αυτο­διοί­κη­σης και τα απο­τε­λέ­σματά τους τον έχουν δικαιώ­σει. Ο κόσμος τα βλέπει κι είμαι βέβαιος ότι θα τον επι­βρα­βεύ­σει πανη­γυ­ρικά. Είναι άνθρω­πος που δεν διστά­ζει να συγκρου­στεί αλλά και να συνερ­γα­στεί στον βαθμό που αυτό επι­τάσ­σει το συμ­φέ­ρον του τόπου. Είναι αυτο­διοι­κη­τι­κός με υψηλή πολι­τική ωρι­μό­τητα, ένστι­κτο και διο­ρα­τι­κό­τητα, με πραγ­μα­τι­κές και όχι απλά τυπικές ικα­νό­τη­τες. Τον εκτιμώ όχι για την φτια­σι­δω­μένη τελειό­τητα που μπορεί να χτίσει ως εικόνα κάθε σύγ­χρονο δημόσιο πρόσωπο, αλλά για την αυθε­ντι­κό­τητά του. Δεν μασάει και δεν στρογ­γυ­λεύει.

Ο βαθμός συνερ­γα­σίας και υπο­στή­ρι­ξης των Δήμων του Νοτίου Αιγαίου από τον σημε­ρινό Περι­φε­ρειάρχη, δεν έχει προη­γού­μενο και σύγκριση με άλλες περι­φέ­ρειες της χώρας. Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η ιδιαί­τερη συμπά­θειά του, ενίοτε σε σημείο παρε­ξή­γη­σης για την «προ­τι­μη­σιακή» τους μετα­χεί­ριση, για τα μικρά, δυσπρό­σιτα και γενικά «δύσκολα» νησιά του Νοτίου Αιγαίου. Κι αυτό μ’ αρέσει ιδιαί­τερα.

• Τι προσ­δο­κάτε από την συνερ­γα­σία σας αυτή με τον κ. Χατζη­μάρκο; Σε πολι­τικό και προ­σω­πικό επίπεδο;

Προσ­δοκώ να προ­σθέσω το δικό μου λιθα­ράκι, σε μια συλ­λο­γική αυτο­διοι­κη­τική προ­σπά­θεια. Να προ­σθέσω στη δυνα­μική και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά της. Κανένας κρίκος μιας αλυ­σί­δας, δεν είναι ισχυ­ρό­τε­ρος από την ίδια την αλυσίδα. Η συλ­λο­γι­κό­τητα είναι εκείνη που φέρνει τα καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα, με τον απα­ραί­τητο βέβαια σφιχτό συντο­νι­σμό και καθο­δή­γηση.

Ο τόπος μας έχει ανάγκη από πρό­σθεση και όχι διαί­ρεση δυνά­μεων. Για να πάει το Νότιο Αιγαίο, ακόμα πιο Μπροστά!

Σε προ­σω­πικό επίπεδο δεν προσ­δοκώ και δεν επι­διώκω απο­λύ­τως τίποτα. Η συνήθης πρα­κτική των προ­α­παι­τού­με­νων και των προ­σω­πι­κών συμ­φω­νιών δεν μου ται­ριά­ζει και ξέρω ότι δεν ται­ριά­ζει και στον Χατζη­μάρκο. Έχουμε κι οι δυο ηγηθεί παρα­τά­ξεων και έχουμε πλήρη επί­γνωση του τι σημαί­νουν και που οδηγούν αυτές οι πρα­κτι­κές. Παρά­τησα τη δουλειά μου και την καρέκλα μου, για να κατέβω Δήμαρ­χος. Μπο­ρούσα και φυσικά μπορώ να επι­στρέψω σ’ αυτήν ότι ώρα θέλω ή να συνε­χίσω ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας όπως κάνω από το 2014. Δεν μ’ ενδια­φέ­ρουν λοιπόν οι καρέ­κλες και οι αντι­μι­σθίες της όποιας αιρετής θέσης. Δεν τις είχα και δεν τις έχω ανάγκη. Όταν έχεις πράγ­ματα να δώσεις, μπορείς να το κάνεις είτε είσαι στρα­τη­γός, είτε απλός στρα­τιώ­της. Αρκεί να έχεις και να μπορείς να δώσεις. Δεν έχω επίσης σκοπό με όχημα την αυτο­διοί­κηση να χτίσω την όποια προ­σω­πική πολι­τική δια­δρομή, όπως δεν σκοπεύω να είμαι εσαεί ενεργός στα κοινά, να γίνω δηλαδή κατ’ επάγ­γελμα αιρετός. Αρκε­τούς τέτοιους έχουμε. Έχω κι άλλα σπου­δαία πράγ­ματα στη ζωή μου. Την οικο­γέ­νειά μου, τους γιούς μου και τον μέχρι στιγμής πρώτο εγγονό μου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.