ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Σ. Xατζησάββας: «Επιβάλλεται να λειτουργήσει στη Ρόδο Εργατοδικείο»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΣΑΒΒΑΣ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ
Επιβάλλεται να λειτουργήσει στη Ρόδο Εργατοδικείο

Σ. XΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ

  • Συνέντευξη στην Πέγκυ Ντόκου

Στην δυσά­ρε­στη δια­πί­στωση ότι και στην Ρόδο επι­κρα­τούν συν­θή­κες ‘ζούγκλας’ στην εργασία, προ­βαί­νει σε συνέ­ντευξή του σήμερα, στην “δημο­κρα­τική” ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου κ. Σάββας Χατζη­σάβ­βας.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει, η εικόνα εργα­σίας στο νησί μας μπορεί να δείχνει ότι είναι καλή λόγω της απα­σχό­λη­σης στον Του­ρι­σμό, δεν είναι όμως η ενδε­δειγ­μένη καθώς οι εργα­ζό­με­νοι που θέλουν να απα­σχο­λη­θούν σε άλλα επαγ­γέλ­ματα, δεν βρί­σκουν δουλειά ενώ πάνω από 6.000 Ροδίτες έχουν ήδη φύγει στο εξω­τε­ρικό, τα τελευ­ταία χρόνια, ανα­ζη­τώ­ντας μια καλύ­τερη τύχη. Επι­πλέον, ο κ. Χατζη­σάβ­βας δηλώνει πως αυτό που απαι­τεί­ται είναι η δημιουρ­γία ενός “Εργα­το­δι­κείου” στην Ρόδο που θα δίνει λύσεις στα εργα­σιακά ζητή­ματα και βεβαίως, θα μπορούν οι εργα­ζό­με­νοι να βρί­σκουν, αφενός το δίκιο τους και αφε­τέ­ρου, να λαμ­βά­νουν όσα τους οφεί­λο­νται. Τέλος, όσον αφορά την ανα­κοί­νωση της κυβέρ­νη­σης για την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού, ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ δηλώνει ικα­νο­ποι­η­μέ­νος, αφού «από την μία αυξά­νε­ται ο κατώ­τα­τος μισθός και από την άλλη, καταρ­γεί­ται η απα­ρά­δε­κτη ρύθμιση που υπήρχε για τους νέους κάτω των 24 ετών, να αμεί­βο­νται λιγό­τερο από τους άλλους –αυτό που έλεγαν “υπο-κατώτατο” μισθό».

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

Κύριε Χατζη­σάββα, πώς δια­μορ­φώ­νε­ται η εικόνα για την αγορά εργα­σίας στην Ρόδο, ενώ βρι­σκό­μα­στε στις αρχές του 2019;

Εάν μετρή­σουμε την κατά­σταση με βάση τα στοι­χεία της απα­σχό­λη­σης στον Του­ρι­σμό, σαφέ­στατα είμαστε όλοι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι. Υπό την έννοια πως ο κόσμος που ήθελε να απα­σχο­λη­θεί ή να βρει μια δουλειά στο του­ρι­στικό κομμάτι, απορ­ρο­φή­θηκε εύκολα στην αγορά εργα­σίας. Αυτό όμως που πρέπει να επι­ση­μά­νουμε είναι το γεγονός πως πάρα πολύς κόσμος που δεν έχει ως κύριο αντι­κεί­μενο τον Του­ρι­σμό, βρίσκει διέξοδο σε αυτό τον τομέα, σαν μία εύκολη λύση. Δυστυ­χώς, χιλιά­δες νέοι στην Ρόδο, είτε είναι άνεργοι και δεν εμφα­νί­ζο­νται πουθενά (σε καμία κατά­σταση με στοι­χεία, σε σχολές, στον ΟΑΕΔ κ.λπ.) και δεν ‘υπάρχουν’ για το σύστημα, είτε πάνω από 6.000 δικά μας παιδιά, έχουν ήδη μετα­να­στεύ­σει στο εξω­τε­ρικό για να βρουν μια εργασία. Νομίζω πως κανο­νικά, δεν μπο­ρούμε να είμαστε ευχα­ρι­στη­μέ­νοι, καθώς δεν υπάρ­χουν μόνιμες δου­λειές, δεν είναι καλοί οι μισθοί για να μπο­ρέ­σει κάποιος να συντη­ρή­σει οικο­γέ­νεια ενώ έχει κατα­στρα­φεί η παρα­γω­γική δομή της περιο­χής μας (μικρές βιο­τε­χνίες, εργο­στά­σια, βιο­μη­χα­νικά προ­ϊ­ό­ντα κ.λπ.) και ο πρω­το­γε­νής τομέας δεν είναι σε υψηλά επίπεδα. Συνεπώς, αυτή η μονο­καλ­λιέρ­γεια του Του­ρι­σμού έχει τα θετικά της στοι­χεία αλλά δεν μας ικα­νο­ποιεί απόλυτα.

Την ίδια ώρα, κατα­γρά­φε­ται μια “εκτί­ναξη” σε όλη την χώρα, της λεγό­με­νης μαύρης εργα­σίας, και ταυ­τό­χρονα της πολύ χαμηλά αμει­βό­με­νης εργα­σίας (τα 300άρια που λέμε). Υπάρχει και στην Ρόδο αυτό το φαι­νό­μενο;

Ναι, δυστυ­χώς επι­κρα­τεί η ίδια κατά­σταση. Αυτές οι συν­θή­κες επι­κρα­τούν και στην Ρόδο (στην εστίαση, στα “ντε­λί­βερι” κ.λπ.) Πράγ­ματι, αυτού του είδους η εργασία είναι πολύ χαμηλά αμει­βό­μενη, ανα­σφά­λι­στη … αυτό που λέμε μαύρη εργασία. Πρέπει να πω ότι κάνουμε μεγάλες προ­σπά­θειες για να πατα­χθούν αυτά τα φαι­νό­μενα. Κατά την διάρ­κεια του καλο­και­ριού έρχο­νται πολλά κλι­μά­κια από την Αθήνα και διε­νερ­γούν ελέγ­χους στην αγορά εργα­σίας, αλλά δυστυ­χώς, δεν μπο­ρούμε να την κατα­πο­λε­μή­σουμε εύκολα. Μπορεί σήμερα ένας εργο­δό­της να εντο­πι­στεί και να του κατα­λο­γι­στεί ένα πρό­στιμο, αλλά την ίδια ώρα να συνε­χί­ζει να έχει κέρδη, χιλιά­δες ευρώ. Αυτό, βέβαια, οφεί­λε­ται και στην αδυ­να­μία των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών όπως π.χ. το ΙΚΑ, η Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας κ.λπ. Αν και κάνουν ό,τι μπορούν, σίγουρα απαι­τεί­ται εντα­τι­κο­ποί­ηση των ελέγχων. Εμείς, ως ΕΚΡ επα­νει­λημ­μέ­νως ζητούμε ενι­σχύ­σεις με κλι­μά­κια που έρχο­νται στην Ρόδο για να κάνουν ελέγ­χους. Όμως, δυστυ­χώς, η αγορά εργα­σίας κι εδώ χαρα­κτη­ρί­ζε­ται σαν ‘ζούγκλα’ ειδικά σε χώρους όπου οι εργα­ζό­με­νοι είναι πολύ λίγοι και δεν ανήκουν σε κάποιο σωμα­τείο.

Ωστόσο, είχατε δώσει πάρα πολλούς αγώνες εδώ και χρόνια για την στε­λέ­χωση της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας, αλλά απ’ ό,τι φαί­νε­ται, οι δια­δι­κα­σίες είναι χρο­νο­βό­ρες και βεβαίως, οι εργα­ζό­με­νοι ταλαι­πω­ρού­νται με τα δικα­στή­ρια κ.λπ. χωρίς να γνω­ρί­ζουν εάν ποτέ θα πάρουν τα χρήματά τους.

Το βασικό πρό­βλημα με όλα αυτά, είναι πως δεν υπάρχει ένα “Εργα­το­δι­κείο” που να ασχο­λεί­ται απο­κλει­στικά με τα ζητή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων ώστε να δίνει σε σύντομο χρόνο, τις λύσεις. Εφόσον υπάρ­χουν βεβαιω­μέ­νες οφειλές προς τους εργα­ζό­με­νους, γιατί να μην υπάρχει ένα δικα­στικό όργανο που να επι­βάλ­λει την ποινή στον εργο­δότη και να τον υπο­χρε­ώ­νει να πλη­ρώ­σει; Ενδε­χο­μέ­νως, και η ίδια η Πολι­τεία να θέλει να προ­στα­τεύ­σει τον εργο­δότη και να ταλαι­πω­ρεί τον εργα­ζό­μενο, με απο­τέ­λε­σμα πάρα πολλοί εργα­ζό­με­νοι να απο­φεύ­γουν να προ­σφύ­γουν στην Δικαιο­σύνη. Υπάρ­χουν πάρα πολλές τέτοιες περι­πτώ­σεις εργα­ζο­μέ­νων σε εται­ρείες, σε επι­χει­ρή­σεις κ.λπ. που είναι απλή­ρω­τοι ολό­κληρα χρόνια και δεν μπορούν ακόμη να βρουν το δίκιο τους. Υπάρ­χουν πάντα νομικά τερ­τί­πια, πλη­ρώ­νουν δικη­γό­ρους και στο τέλος είναι αυτοί οι χαμένοι. Αυτό δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Είναι πάγιο αίτημα του συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος, να υπάρξει ένα “Εργα­το­δι­κείο” ώστε να βγάζει απο­φά­σεις και ο εργα­ζό­με­νος να μπορεί να παίρνει τα χρήματά του.

Πώς είδατε την ανα­κοί­νωση της κυβέρ­νη­σης για την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού; Σας ικα­νο­ποί­ησε;

Είναι μια κατ’ αρχήν θετική εξέλιξη για όλους. Από την μία αυξά­νε­ται ο κατώ­τα­τος μισθός και από την άλλη, καταρ­γεί­ται η απα­ρά­δε­κτη ρύθμιση που υπήρχε για τους νέους κάτω των 24 ετών, να αμεί­βο­νται λιγό­τερο από τους άλλους -αυτό που έλεγαν “υπο-κατώτατο” μισθό. Αυτό απο­τε­λούσε μια απα­ρά­δε­κτη, ρατσι­στική αντι­με­τώ­πιση των νέων ανθρώ­πων που έβγαι­ναν στην αγορά εργα­σίας και αμεί­βο­νταν με 32% λιγό­τερο από ό,τι οι υπό­λοι­ποι. Ωστόσο, υπάρχει μια κριτική επί του θέματος. Πριν από την κρίση, ο κατώ­τα­τος μισθός είχε οριστεί στα 751 ευρώ και η κυβέρ­νηση είχε δεσμευ­τεί να τον επα­να­φέ­ρει στα ίδια επίπεδα ενώ σήμερα, δηλώνει άλλα. Είναι απα­ρά­δε­κτο αυτό που συμ­βαί­νει. Το κράτος, διά της υπουρ­γού Εργα­σίας έρχεται να καθο­ρί­σει τους κατώ­τα­τους μισθούς. Οι μισθοί καθο­ρί­ζο­νται με συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις ανάμεσα στους εργο­δό­τες και στους εργα­ζό­με­νους και δεν μπορεί να παρεμ­βαί­νει σε αυτή την δια­δι­κα­σία. Αυτή όμως η κυβέρ­νηση συνε­χί­ζει να εφαρ­μό­ζει αυτή την πολι­τική, σε αυτό το κομμάτι. Με την ίδια λογική που μείωσαν τους μισθούς και οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις, είναι εύκολο να γίνει και στο μέλλον. Κατά την άποψή μου, πρέπει να αφεθούν ελεύ­θε­ροι οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι, τα συν­δι­κάτα και οι εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις, να συμ­φω­νή­σουν και να καθο­ρί­ζουν με τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, τους κατώ­τα­τους μισθούς.

Ωστόσο, εάν η πρό­βλεψη ότι το 2020, θα μειωθεί το όριο για το αφο­ρο­λό­γητο (από τις 9.800 ευρώ που είναι τώρα να πάει στα 5.500 ευρώ) αυτή η αύξηση θα εξα­νε­μι­στεί σε φόρους. Συνεπώς εάν σημειω­θεί έστω και μία θετική εξέλιξη, του­λά­χι­στον θα πρέπει να βρεθεί ένας πιο δίκαιος τρόπος για την φορο­λό­γηση. Εάν η κυβέρ­νηση, μας δώσει έστω κι ένα ευρώ παρα­πάνω, το σίγουρο είναι ότι θα το χάσουμε λόγω υπερ-φορολόγησης. Να σας δώσω ένα παρά­δειγμα: εάν μας δώσουν μία αύξηση 11% και ο φόρος (που ήδη αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν) είναι της τάξης του 22%… είναι άνευ αντι­κει­μέ­νου και έχει επι­κοι­νω­νιακό χαρα­κτήρα. Ελπί­ζουμε να συμπλη­ρω­θεί -έστω- αυτή η… “κουτσή” ρύθμιση με την κατάρ­γηση αυτής της πρό­βλε­ψης για μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.