Βασίλης Κορκίδης: «Η φετινή ΔΕΘ θα λειτουργήσει και ως ξεκίνημα της πολιτικής προεκλογικής περιόδου»

Κύριε Κορκίδη, κάθε χρόνο, η εκά­στοτε κυβέρ­νηση δίνει «ραντε­βού» στη ΔΕΘ όπου ανα­μέ­νο­νται και οι σχε­τι­κές εξαγ­γε­λίες που δίνουν το στίγμα της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής που θα ακο­λου­θη­θεί στο επόμενο έτος. Τι περι­μέ­νουμε και μπορούν η μικρο­με­σαία τάξη και οι ΜμΕ να έχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα αλλάξει κάτι;

Το μεγα­λύ­τερο πλήγμα της δεκα­ε­τίας 2010-2020 στη χώρα μας, αναμ­φι­σβή­τητα έχει δεχθεί η μεσαία τάξη, αλλά και οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, με τα «απόνερα» να εξα­κο­λου­θούν το 2025 να συντη­ρούν οικο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες. Η οικο­νο­μική από­σταση δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος και αγο­ρα­στι­κής δύναμης μπορεί να μην διευ­ρύ­νε­ται, αλλά ούτε μικραί­νει. Η «πριν και μετά τη ΔΕΘ εποχή» είναι ένας όρος που χρη­σι­μο­ποιεί­ται συχνά στον πολι­τικό και οικο­νο­μικό λόγο της Ελλάδας για να περι­γρά­ψει τις προσ­δο­κίες, τις εξαγ­γε­λίες και τις ενδε­χό­με­νες πολι­τι­κές, οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές βελ­τιώ­σεις, από την ετήσια ομιλία του πρω­θυ­πουρ­γού στη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης. Τα εγκαί­νια της ιστο­ρι­κής Έκθεσης λει­τουρ­γούν εδώ και δεκα­ε­τίες ως ανε­πί­σημη έναρξη του επό­με­νου οικο­νο­μι­κού έτους, με τις εξαγ­γε­λίες μιας μικρής ή μεγάλης λίστας ελα­φρύν­σεων. Το ύψος των φορο­ε­λα­φρύν­σεων που ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νώ­σει ο πρω­θυ­πουρ­γός αρχές Σεπτεμ­βρίου, σύμφωνα πάντα με τις μέχρι τώρα δηλώ­σεις, θα είναι σε άμεση συνάρ­τηση με τον δια­θέ­σιμο δημο­σιο­νο­μικό χώρο.

Ενόψει λοιπόν των ανα­με­νό­με­νων εξαγ­γε­λιών επι­ση­μαί­νε­ται ότι η φιλο­σο­φία που θα πρέπει να δια­πνέει το «πακέτο της ΔΕΘ» πρέπει να είναι αφενός λελο­γι­σμένη και αφε­τέ­ρου προ­σαρ­μο­σμένη στη λογική της ανα­κού­φι­σης της μεσαίας τάξης, η οποία έχει επω­μι­στεί σημα­ντικά βάρη από την περίοδο των μνη­μο­νίων και μετά. Δεν πρέπει να δια­λά­θει της προ­σο­χής μας ότι οι πολίτες περι­μέ­νουν μέτρα που θα «φτάνουν στην τσέπη τους», ενώ οι επι­χει­ρή­σεις ζητούν σταθερά χαμη­λό­τερο φορο­λο­γικό και ασφα­λι­στικό περι­βάλ­λον, αλλά και μεγα­λύ­τερη επεν­δυ­τική δυνα­μική. Η συγκρό­τηση ενός συνε­κτι­κού, τριπλού περιε­χο­μέ­νου πακέτου, με κοι­νω­νικά, φορο­λο­γικά, επεν­δυ­τικά μέτρα, που παράλ­ληλα θα προ­βλέ­πει την επι­τά­χυνση μεταρ­ρυθ­μί­σεων που έχουν ωρι­μά­σει και θα έχουν απήχηση στην κοι­νω­νία πρέπει να απο­τε­λεί τη βάση και το πλαίσιο που θα επι­χει­ρεί την προ­σέγ­γιση των προσ­δο­κιών και όχι τη δια­χεί­ριση των απο­γοη­τεύ­σεων. Γνω­ρί­ζουμε πως είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο να «χωρέ­σουν» στο καλάθι της ΔΕΘ όλες οι ανάγκες μας, αλλά σίγουρα χωράνε μέτρα που μπορούν να προ­σφέ­ρουν μία σταθερή στήριξη μόνιμου χαρα­κτήρα.

Η φετινή ΔΕΘ, θα λει­τουρ­γή­σει ενδε­χο­μέ­νως και ως ξεκί­νημα της πολι­τι­κής προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, αφού όσα ανα­κοι­νω­θούν για το 2026, αυτά θα προ­λά­βουν να καρ­πω­θούν οι Έλληνες πολίτες πριν τις εκλογές της τετρα­ε­τίας την άνοιξη του 2027. Οι εξαγ­γε­λίες παροχών απαι­τούν σοβαρή προ­ε­τοι­μα­σία κυβερ­νη­τι­κού αφη­γή­μα­τος, όχι γιατί σύσσωμη η αντι­πο­λί­τευση θα σπεύσει να ασκήσει δρι­μύ­τατη αντι­πο­λι­τευ­τική κριτική, στην προ­σπά­θεια να απο­δο­μί­σει το αφήγημα για τις όποιες εντυ­πώ­σεις, αλλά γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει χρόνος. Και δεν υπάρχει, όχι μόνο πολι­τι­κός χρόνος αλλά ούτε οικο­νο­μι­κός χρόνος δια­θέ­σι­μος στην παρούσα χρονική συγκυ­ρία όπου ο διεθνής δασμο­λο­γι­κός πόλεμος αμφι­σβη­τεί όλες τις ευρω­παϊ­κές οικο­νο­μίες. Επίσης οι γεω­πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πίες χρειά­ζο­νται εθνική συνεί­δηση και διπλω­μα­τική δια­χεί­ριση. Η συνέ­πεια λόγων και έργων πρέπει να απο­τυ­πω­θεί κυρίως σε αυτό το «πακέτο παροχών», ώστε να επι­βε­βαιώ­σει την επαφή με την κοι­νω­νία, να καθιστά ρεα­λι­στι­κές τις προσ­δο­κίες, αλλά και να επι­τύ­χει την εκπομπή σαφών, μετρή­σι­μων και κυρίως εφαρ­μό­σι­μων μηνυ­μά­των.

Η προσοχή των υπουρ­γείων της κυβέρ­νη­σης στρέ­φε­ται πλέον στις πηγές όπου μπορεί να βρει τα «κατάλ­ληλα όπλα» για να τιθα­σεύ­σει την ακρί­βεια που ροκα­νί­ζει τα εισο­δή­ματα της μεσαίας τάξης και τον πλη­θω­ρι­σμό που ταλα­νί­ζει τις επι­χει­ρή­σεις με δεδο­μένη την κυκλι­κό­τητα της οικο­νο­μίας. Επίσης προ­σα­να­το­λί­ζε­ται στην ενί­σχυση των εισο­δη­μά­των, κυρίως µέσω φορο­λο­γι­κών ελα­φρύν­σεων για μια καλύ­τερη καθη­με­ρι­νό­τητα της μεσαίας τάξης και των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Η αγορά περι­μέ­νει γενναία μέτρα με άμεσα μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα από την εφαρ­μογή τους, ως συνέ­πεια λόγων και έργων από το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο. Η επι­τά­χυνση των μεταρ­ρυθ­μι­στι­κών τομών, όπου αυτές απαι­τού­νται, χρειά­ζο­νται αμοι­βαία εμπι­στο­σύνη, ώστε να κεφα­λαιο­ποι­η­θούν δίνο­ντας οικο­νο­μική ώθηση, κοι­νω­νική ανά­καμψη και καλύ­τερη ποιό­τητα ζωής. Σαφώς γνω­ρί­ζουμε πως επι­βάλ­λε­ται να μεί­νουμε μακριά από τις ιαχές του παρελ­θό­ντος «δώστα όλα» που τελικά στοί­χη­σαν πολύ ακριβά στην οικο­νο­μία και τη τσέπη μας.

Θα ήθελα να μου σχο­λιά­σετε την εμπο­ρική συμ­φω­νία ανάμεσα στην Ευρω­παϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ; Πόσο θα επη­ρε­ά­σει αυτό την ελλη­νική αγορά και το εμπόριο;

Το «μη χείρον βέλ­τι­στον» είναι η επι­τευ­χθείσα συμ­φω­νία μεταξύ Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και ΗΠΑ που μάλλον απο­σό­βησε τα χει­ρό­τερα, σε μία χρονική συγκυ­ρία όπου οι γεω­πο­λι­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις απει­λούν την ευρω­παϊκή οικο­νο­μία, και όχι μόνο.

Η συμ­φω­νία αυτή, που συνο­μο­λο­γή­θηκε μετά από μακρές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, έθεσε ένα νέο πλαίσιο συνερ­γα­σίας βασι­σμένο στη στα­θε­ρό­τητα, ενώ σημα­το­δο­τεί ένα σημα­ντικό βήμα για την αποφυγή ενός επι­κεί­με­νου εμπο­ρι­κού πολέμου εκ μέρους των ΗΠΑ, δια­τη­ρώ­ντας παράλ­ληλα τις ευρω­παϊ­κές εξα­γω­γές και θέσεις εργα­σίας σε σταθερή τροχιά. Παράλ­ληλα, ΕΕ και ΗΠΑ συνε­χί­ζουν να είναι οι πιο στενοί εταίροι, έτοιμοι να συνερ­γα­στούν ενάντια σε χώρες που δεν τηρούν τους κανόνες της αγοράς και των περι­βαλ­λο­ντι­κών προ­τύ­πων υπο­στη­ρί­ζο­ντας το κοινό όραμα δημο­κρα­τιών που αντι­με­τω­πί­ζουν τα παγκό­σμια προ­βλή­ματα με βιώ­σι­μες λύσεις. Η Ε.Ε. δια­τη­ρεί «ανοικτή την πόρτα» στις αγορές για τις ευρω­παϊ­κές επι­χει­ρή­σεις, αλλά και των εξα­γω­γών ευρω­παϊ­κών προ­ϊ­ό­ντων στις αμε­ρι­κα­νι­κές αγορές, γεγονός ιδιαί­τερα σημα­ντικό και για τις ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις που εξάγουν στις ΗΠΑ.

Μιλήστε μας για την κίνηση στην αγορά. Παρά τις εκπτω­τι­κές περιό­δους και τις προ­σφο­ρές, κατα­γρά­φε­ται πτώση πωλή­σεων στα φυσικά κατα­στή­ματα και στροφή των κατα­να­λω­τών στο ηλε­κτρο­νικό εμπόριο. Πόσο έχει αλλάξει η συμπε­ρι­φορά των κατα­να­λω­τών και γιατί αντι­με­τω­πί­ζει ύφεση το στε­γα­σμένο εμπόριο;

Μειω­μένη είναι η αγο­ρα­στική κίνηση στα φυσικά κατα­στή­ματα τόσο το πρώτο δεκα­πεν­θή­μερο των εκπτώ­σεων, όσο και γενικά το πρώτο εξάμηνο του έτους. Οι κατα­να­λω­τές λόγω καύσωνα απέ­φυ­γαν τις μετα­κι­νή­σεις, ειδικά σε ανοι­χτές αγορές με τη ζήτηση να πέφτει κατα­κό­ρυφα. Πτώση κατέ­γρα­ψαν και οι αυθόρ­μη­τες αγορές λόγω δυσφο­ρίας από την ακρί­βεια και τη κατα­να­λω­τική κόπωση με τους πελάτες να ψωνί­ζουν μόνο τα απο­λύ­τως απα­ραί­τητα. Αύξηση παρα­τη­ρή­θηκε και πάλι των online αγορών με μετα­τό­πιση προς το e-commerce, καθώς οι κατα­να­λω­τές προ­τι­μούν να ψωνί­ζουν από το σπίτι. Συνο­ψί­ζο­ντας τις ενδει­κτι­κές επι­πτώ­σεις του καύσωνα κατά την περίοδο των θερινών εκπτώ­σεων παρα­τη­ρεί­ται πτώση έως -18% στις πωλή­σεις φυσικών κατα­στη­μά­των, λόγω μειω­μέ­νης επι­σκε­ψι­μό­τη­τας. Αύξηση 10% στο e-commerce, καθώς οι κατα­να­λω­τές επι­λέ­γουν να αγο­ρά­ζουν από το σπίτι και ελαφρά αύξηση 5% στις πωλή­σεις επο­χι­κών ειδών, όπως μαγιό, είδη θαλάσ­σης, ανε­μι­στή­ρες και κλι­μα­τι­στικά.

Στην Ελλάδα ο μισθός παρα­μέ­νει βασική πηγή εισο­δή­μα­τος για τη μεγάλη πλειο­νό­τητα των ελλη­νι­κών νοι­κο­κυ­ριών. Συγκε­κρι­μένα, άνω του 50% των νοι­κο­κυ­ριών δηλώνει ως κύρια πηγή εισο­δή­μα­τος τον μηνιαίο μισθό. Βάσει λοιπόν όλων των στοι­χείων η ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας με την αύξηση των αμοιβών ανά απα­σχο­λού­μενο έχει τη μεγα­λύ­τερη συμβολή στην άνοδο του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος. Ενώ λοιπόν μέχρι σήμερα η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού, σε βάθος πεντα­ε­τίας, είναι 35,4%, για το ίδιο διά­στημα η πραγ­μα­τική αύξηση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος στη χώρα μας δεν ξεπέ­ρασε τα επίπεδα του 13%, δημιουρ­γώ­ντας ένα εισο­δη­μα­τικό κενό άνω του 22%. Αυτή είναι και η ποσο­στιαία από­σταση μεταξύ μέσου εισο­δή­μα­τος και αγο­ρα­στι­κής δύναμης.