Αυτοπρόσωπη παρουσία Μαχαιρίδη – Κουσουρνά ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου

Με την αυτο­πρό­σωπη παρου­σία του πρώην περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη και του πρώην δημάρ­χου Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρνά και των συνη­γό­ρων τους κ.κ. Γρηγόρη Μοράρη και Φώτη Κωστό­που­λου, εξε­τά­στη­καν χθες οι εφέσεις που υπο­βλή­θη­καν για την ακύρωση του βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με το οποίο παρα­πέμ­φθη­καν σε δίκη με σοβαρές κατη­γο­ρίες για την φονική πλημ­μύρα του Νοεμ­βρίου του 2013.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στικό συμ­βού­λιο δεν κάλεσε τον δήμαρχο Ρόδου και πρώην αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη κ. Φώτη Χατζη­διάκο, συγκα­τη­γο­ρού­μενό τους, απο­δε­χό­μενο σχετική εισή­γηση του Αντει­σαγ­γε­λέα Εφετών, που χει­ρί­στηκε την υπόθεση.

Οι ανωτέρω, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», κατη­γο­ρού­νται για πλημ­μύρα από την οποίαν μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κοινός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­ματα, κίν­δυ­νος σε άνθρωπο, με επέ­λευση θανάτου κατά συρροή και έκθεση η οποία προ­κά­λεσε τον θάνατο κατά συρροή.

Ο Εισαγ­γε­λέας ειση­γή­θηκε να απορ­ρι­φθούν στην ουσία τους οι εφέσεις ως προς τους λόγους αυτών, περί εσφαλ­μέ­νης ερμη­νείας και εφαρ­μο­γής των ουσια­στι­κών ποι­νι­κών δια­τά­ξεων των άρθρων 15, 268 και 306 του Ποι­νι­κού Κώδικα και συγκε­κρι­μένα των αδι­κη­μά­των της πλημ­μύ­ρας δια παρα­λεί­ψεως και της εκθέ­σεως και για τους 3 κατη­γο­ρού­με­νους και περί της πλαγίου παρά­βα­σης των ανωτέρω δια­τά­ξεων ως προς τον κ. Χατζη­διάκο.

Ειση­γεί­ται επίσης να κριθούν ως απα­ρά­δε­κτες οι εφέσεις των κ.κ. Μαχαι­ρίδη και Κου­σουρνά ως προς το σκέλος αυτών περί έλλει­ψης ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας του παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος.

Χθες οι δύο εκ των τριών ανέ­πτυ­ξαν στο Συμ­βού­λιο Εφετών τους νομι­κούς λόγους για τους οποίους δεν μπορεί να στη­ρι­χθεί η κατη­γο­ρία που τους απαγ­γέλ­θηκε.

Ιδιαί­τερη έμφαση δόθηκε, όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρίες, στο γεγονός ότι ο κ. Μαχαι­ρί­δης, δεν δύναται να έχει αντι­κει­με­νική ευθύνη από την στιγμή, που όλες οι αρμο­διό­τη­τες που φέρεται να είχε και από αμέλεια δεν εκτέ­λεσε είχαν εκχω­ρη­θεί στους αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες κατά την θητεία του με απο­φά­σεις που είχαν δημο­σιευ­θεί στην εφη­με­ρίδα της κυβερ­νή­σεως.

Το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα μνη­μο­νεύει την με αριθ. οικ. 330/10.2.2011 απόφαση του περι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου (ΦΕΚ Β’ 408/16.3.2011), με την οποία μετα­βί­βασε στους αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες αρμο­διό­τη­τες.

Όπως τονίζει όμως το βού­λευμα, εσφαλ­μένα δέχθηκε ότι εκείνος, ως περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου και μετά την μετα­βί­βαση αρμο­διο­τή­των, παρέ­μεινε αρμόδιο όργανο προς συγκέ­ντρωση των ανα­γκαίων στοι­χείων για την ενη­μέ­ρωση των επι­μέ­ρους οργάνων της Περι­φέ­ρειας και το συντο­νι­σμό αυτών κατά την εκπλή­ρωση των καθη­κό­ντων τους.

Ξεκα­θα­ρί­ζει ότι ειδική αρμο­διό­τητα ενερ­γείας δεν είχε για την λήψη των μέτρων πολι­τι­κής προ­στα­σίας.

Ο κ. Μαχαι­ρί­δης επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι το βού­λευμα υπέπεσε στο ίδιο ακριβώς σφάλμα με την παρα­δοχή του, ότι παρέ­λειψε κι εκείνος, ομού μετά του τότε αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη κ. Χατζη­διά­κου, να προβεί, στον σχε­δια­σμό, τη μελέτη, την κατα­σκευή και την συντή­ρηση συγκοι­νω­νια­κών και αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων στο βόρειο τμήμα της νήσου, ώστε να απο­τρα­πεί η εμφά­νιση πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, και δη, μεταξύ άλλων, δεν προέβη στην ανα­βάθ­μιση των υφι­στά­με­νων δικτύων απορ­ροής των υδάτων, στην κατα­σκευή έργων διευ­θέ­τη­σης των κοιτών των ρεμάτων, στην κατα­σκευή νέας γέφυρας στον Κρε­μα­στενό ποταμό και την κατάρ­γηση της λεγό­με­νης «ιρλαν­δι­κής διά­βα­σης» σε αυτόν, στη μελέτη και εκτέ­λεση έργων συγκρά­τη­σης των εδαφών σε εγγύς δασικές εκτά­σεις που η φυσική τους βλά­στηση είχε πρό­σφατα κατα­στρα­φεί από πυρ­κα­γιές (κορ­μο­δέ­ματα, κορ­μο­φράγ­ματα, αυλα­κώ­σεις κ.λ.π), με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί η πλημ­μύρα της 22ας Νοεμ­βρίου 2013.

Επίσης, στο ίδιο ακριβώς νομικό σφάλμα υπέπεσε και με την παρα­δοχή του, ότι παρέ­λειψε ομού μετά του αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη, σχο­λα­στικό έλεγχο των αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων και συντή­ρησή τους, έλεγχο και προ­λη­πτικό καθα­ρι­σμό των κοιτών των ρεμάτων, απο­μά­κρυνση των φερτών υλικών που μπο­ρού­σαν να προ­κα­λέ­σουν εμφρά­ξεις σε παρα­κεί­μενα φρεάτια απορ­ροής όμβριων υδάτων, επι­τά­χυνση εργα­σιών για ολο­κλή­ρωση αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων. Τονίζει ότι ειδική αρμο­διό­τητα ενερ­γείας δεν είχε για τα ανωτέρω.