Ολική επαναφορά του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από το βήμα της ΚΕ ο Βάιος Καλοπήτας

Τοπο­θέ­τηση στην 4^η ΚΠΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Τον Νοέμ­βριο του 2017 εκπλή­ξαμε τους πάντες 212.000  πολίτες δήλωσαν με την συμ­με­τοχή τους ότι ο πολι­τι­κός χώρος μπορεί να πρω­τα­γω­νι­στή­σει ξανά. Ωστόσο μετά από 1,5 χρόνο υπάρχει πολύς κόσμος ο οποίος νιώθει ακόμα εγκλω­βι­σμέ­νος μεταξύ του ψεύ­τι­κου δίπολου ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, που δεν έχει τίποτα να προ­σφέ­ρει της λογικής ας πάρουμε την εξουσία και θα δούμε με όποιο τρόπο και όσο περισ­σό­τερο.

Φίλες και φίλοι

Για την πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτοί όλοι έχουμε ευθύνη. Ενώ η λαϊκή συμ­με­τοχή ήταν ενθου­σιώ­δης, εγκλω­βι­στή­καμε στις προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές πολι­τι­κής επι­βί­ω­σης. Έχουμε ευθύνη που δεν ενο­ποι­ή­σαμε το κόμμα, έχουμε ευθύνη  που ο Σταύρος έφυγε όποτε του κάπνισε, έχουμε ευθύνη που έφυγε η ΔΗΜΑΡ, έχουμε ευθύνη απέ­να­ντι στους 212.000 πολίτες που δεν αξιο­ποι­ή­σαμε την εντολή τους και η ευθύνη είναι όλων γιατί εμείς δώσαμε αυτές τις δυνα­τό­τη­τες. Έχουμε ευθύνη που κάναμε ως ΠΑΣΟΚ το προ­πα­το­ρικό αμάρ­τημα διότι εμείς υπο­σχε­θή­καμε στην 3^η του Σεπτέμ­βρη Δημο­κρα­τική Δια­δι­κα­σία . Η ανοχή μας αυτή  είναι η μεγα­λύ­τερη ενοχή μας.

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Θέλω όμως να σταθώ στη δια­γραφή του Θεο­χα­ρό­που­λου. Για το Μακε­δο­νικό είχαμε την πιο ξεκά­θαρη θέση. Τώρα αν κατα­φέ­ραμε να την εκπέμ­ψουμε  με αυτήν την Βαβυ­λω­νία είναι ερώτημα.

Προ­φα­νέ­στατα και δεν είναι θετικό γεγονός ότι και τα δύο κόμματα –συνι­δρυ­τές του ΚΙΝΑΛ, σήμερα έχουν δια­φο­ρε­τι­κούς δρόμους από εμάς. Τακτικά λοιπόν η κίνηση αυτή τι έκανε;

1.      Έδωσε στο Ποτάμι το πολι­τικό άλλοθι το οποίο δεν είχε. (Το δια­ζύ­γιο θα ήταν ανα­πό­φευ­κτο , μετά την κρίση με την ΔΗΜΑΡ.)

2.      Στέλ­νουμε και τους δύο στον κ. Τσίπρα, εκ των πραγ­μά­των είναι πλέον συνο­μι­λη­τές.

3.      Το αφήγημα στο οποίο οικο­δο­μή­θηκε το ΚΙΝΑΛ έχει τραυ­μα­τι­στεί.

 

Μην μου πείτε ποιο Ποτάμι και ποια ΔΗΜΑΡ διότι αν είναι έτσι γιατί κάναμε τόσες υπο­χω­ρή­σεις ως ΠΑΣΟΚ για να εντα­χθούν στο Κίνημα ;

 

Η ΔΗΜΑΡ θα μπο­ρούσε να μείνει , απλά όπως είναι προ­φα­νές χωρίς καμία τιμω­ρη­τική διάθεση , πλέον στο ψηφο­δέλ­τιο επι­κρα­τείας θα ήταν αυτοί που με την συνο­λική τους θέση και στάση κατο­πτρί­ζουν την εικόνα της Παρά­τα­ξης .

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΣΟΚ

 

Ο ρόλος της ΚΠΕ είναι φιλ­τρά­ρει της απο­φά­σεις και της τακτι­κές κινή­σεις και να δείχνει τον δρόμο που πρέπει να χαρά­ξουμε . Ότι έγινε έγινε  , δεν έχει νόημα να μιλάμε για τις αστο­χίες και τακτι­κι­σμούς , έχει νόημα όμως να κατα­νο­ή­σουμε ότι θα πρέπει από εδώ και στο εξής να κινη­θούμε σε άλλα μονο­πά­τια.

Η παρά­ταξη αυτή έχει υπο­φέ­ρει από προ­σω­πι­κές ατζέ­ντες. Η λογική της πολι­τι­κής προ­σω­πι­κής επι­βί­ω­σης των παλιών πρω­τα­γω­νι­στών και των τιμα­ριού­χων  πρέπει να στα­μα­τή­σει.

Δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για ενωμένη κεντρο­α­ρι­στερά δυστυ­χώς με αυτά τα δεδο­μένα , προ­σπα­θή­σαμε αλλά δεν τα κατα­φέ­ραμε . Υπο­χω­ρή­σαμε αρκετά για να έχουν ρόλο και θέση κάποιοι και παρόλα αυτά , δεν τους ήταν αρκετό.

Ορθή είναι η απόφαση διε­νέρ­γειας πολι­τι­κού και εκλο­γι­κού Συνε­δρίου , όμως επειδή ο διά­βο­λος κρύ­βε­ται στις λεπτο­μέ­ρειες και επειδή εδώ είμαστε 99% ΠΑΣΟΚ , θα πρέπει να γίνει συνέ­δριο ΠΑΣΟΚ και όλοι να ενσω­μα­τω­θούν στο ΠΑΣΟΚ . Αυτή την στιγμή οι πολίτες χρειά­ζο­νται κάτι που θα τους ταρα­κου­νή­σει και αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η ολική επα­να­φορά του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Οφεί­λουμε να εναρ­μο­νί­σουμε την Ιδρυ­τική μας Δια­κή­ρυξη ,με τα σημε­ρινά δεδο­μένα και να εξη­γή­σουμε στους πολίτες ιδιαί­τερα στην νέα γενιά για ποιο λόγο οι Βασικές Αρχές είναι τόσο επί­και­ρες  όσο τότε. Χρεια­ζό­μα­στε ένα σύγ­χρονο Δημο­κρα­τικό ΠΑΣΟΚ όπου θα δώσει απά­ντηση στο μεγάλο πρό­βλημα της πολι­τι­κής ζωής του τόπου, που δεν είναι άλλο από την ανυ­παρ­ξία κομ­μά­των αρχών, θα διδάξει ότι τα κόμματα είναι συλ­λο­γικά πολι­τικά υπο­κεί­μενα .

Ο πυρήνας των βασικών αρχών και αξιών είναι δεδο­μέ­νος, το τετρά­πτυχο της ιδρυ­τι­κής δια­κή­ρυ­ξης της 3^ης του Σεπτέμ­βρη είναι πιο επί­καιρο από κάθε άλλη χρονική περίοδο. Η ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική φυσιο­γνω­μία είναι δεδο­μένη.

Στον καθρέ­φτη λοιπόν της μελ­λο­ντι­κής λει­τουρ­γίας του φορέα μας θα πρέπει όλοι να βλέ­πουμε όχι τον εαυτό μας αλλά τις γενιές μέλ­λο­ντος.

Προ­σω­πικά είμαι πεπει­σμέ­νος πως αν τολ­μή­σουμε , θα τα κατα­φέ­ρουμε!