Ανακοίνωση της “Λαϊκής Συσπείρωσης” για την κοινή συνεδρίαση Περιφέρειας και ΠΕΔ Ν.Αιγαίου

Προ­σπά­θεια διορ­θώ­σεων, ίδια ουσία… Για τους μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες «όλα καλά» και οι μικροϊ­διο­κτή­τες να τρέχουν στα δικα­στή­ρια.  

Στη κοινή συνε­δρί­αση Περι­φέ­ρειας και ΠΕΔ Ν. Αιγαίου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Αθήνα παρου­σία του ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος & Ενέρ­γειας κ. Σ.Φάμελ­λου με θέμα τους Δασι­κούς Χάρτες, επι­βε­βαιώ­θηκε ότι τα «προ­βλή­ματα» που ανα­δει­κνύ­ο­νται από την ανάρ­τηση των δασικών χαρτών, δεν είναι αστο­χίες, αλλά οι στόχοι και τα απο­τε­λέ­σματα της αστικής πολι­τι­κής στη γη και τη χρήση της, όπως αυτοί εξυ­πη­ρε­τούν τα κάθε φορά επεν­δυ­τικά σχέδια των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, σε βάρος του λαού και των νησιω­τών.

Δεν έκρυψαν τα κυβερ­νη­τικά στελέχη, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «τόλμησε» να φέρει σε πέρας άλλη μία απαί­τηση του Συλ­λό­γου Ελλήνων Βιο­μη­χά­νων, των Τρα­πε­ζών, όπως και των Ευρω­παϊ­κών «θεσμών» που έθεσαν το ζήτημα της κύρωσης των Δασικών Χαρτών ως προ­α­παι­τού­μενο του 3^ου μνη­μο­νίου, ώστε να «ξεκα­θα­ρί­σει» το τοπίο στη γη, το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς, η χρήση γης, προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­η­θεί η δημόσια περιου­σία σε όφελος μονο­πω­λια­κών ομίλων. Η κριτική και η απά­ντηση των εκπρο­σώ­πων του ΣΥΡΙΖΑ απέ­να­ντι στη πολι­τική που ακο­λού­θη­σαν οι κυβερ­νή­σεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για «κου­κού­λωμα» των κατα­πα­τή­σεων, των παρά­νο­μων εκχερ­σώ­σεων, της εξυ­πη­ρέ­τη­σης συγκε­κρι­μέ­νων συμ­φε­ρό­ντων με κατα­πα­τή­σεις δασικής γης , κατα­λή­γει στην ευρεία νομι­μο­ποί­ηση εκ μέρους της Κυβέρ­νη­σης όλων των προη­γού­με­νων παρά­νο­μων ενερ­γειών. Παράλ­ληλα στή­νε­ται ένας φοροει­σπρα­κτι­κός μηχα­νι­σμός ώστε να είναι  αδύ­να­τον σε  χιλιά­δες μικρο­με­σαί­ους αγρότες και εργα­ζό­με­νους ν’ανταπεξέλθουν στο κόστος των προσφυγών-ενστάσεων-αντιρρήσεων για το χαρα­κτήρα των εκτά­σεων με απο­τέ­λε­σμα να παραι­τού­νται από την διεκ­δί­κησή τους.

Όπως και για τα αυθαί­ρετα, ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρ­νηση με νόμο απα­γο­ρεύει κάθε δικαιο­πρα­ξία και κάθε μετα­βί­βαση ή σύσταση εμπράγ­μα­του δικαιώ­μα­τος σε ακίνητο με αυθαί­ρετο κτίσμα, όπως μίσθωση, άδεια λει­τουρ­γίας, ασφά­λιση του ακι­νή­του, κλη­ρο­νο­μιά κ.λπ., εξαιρεί από αυτούς τους περιο­ρι­σμούς τα του­ρι­στικά ακίνητα και τα ξενο­δο­χεία των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, δίνει κίνητρα για τους μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους να δια­τη­ρή­σουν τα αυθαί­ρετα μεγα­θή­ριά τους, ενώ παράλ­ληλα δια­μορ­φώ­νει συν­θή­κες απώ­λειας σπιτιών που είναι πρώτη κατοι­κία.

Γι’ αυτά τα ζητή­ματα που αγγί­ζουν την ουσία της πολι­τι­κής όλων των αστικών κομ­μά­των για τα δάση και την παρά­δοσή τους σε επι­χει­ρη­μα­τίες, σε αντί­θεση με το συνο­λικό νομο­θε­τικό πλαίσιο που ανα­γκά­ζει τους μικροϊ­διο­κτή­τες να παραι­τού­νται ή να προ­σφεύ­γουν σε μακρο­χρό­νιες δικα­στι­κές δια­μά­χες, δεν έγινε καμία κριτική ή πρόταση που να βγάζει από το αδιέ­ξοδο τα λαϊκά στρώ­ματα των νησιών.

Η αξίωση της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής να αρθεί το τεκ­μή­ριο κυριό­τη­τας του Δημο­σίου στη Δωδε­κά­νησο, κινεί­ται στα ίδια πλαίσια όπως και η δικα­στική διεκ­δί­κηση για επι­στροφή της δημό­σιας περιου­σίας Δωδε­κα­νή­σου από το ΤΑΙΠΕΔ, αφού στρα­τη­γική επι­δί­ωξή της είναι η επι­χει­ρη­μα­τική αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας.

Το συναι­νε­τικό κλίμα που επι­τεύ­χθηκε με την κυβέρ­νηση, θα δώσει λύσεις κυρίως στην εξά­λειψη των όποιων νομικών εμπο­δίων για ταχύ­τερη εξέλιξη των μεγάλων επεν­δύ­σεων, ενώ θα δια­τη­ρού­νται οι δυσκο­λίες στους οικο­νο­μικά αδύ­να­μους να διεκ­πε­ραιώ­σουν τις δια­δι­κα­σίες για να προ­στα­τέ­ψουν την μικρή περιου­σία τους.

Γι’ αυτό εξ άλλου και δεν συμ­φώ­νη­σαν με την πρόταση που κατέ­θεσε η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ -όπως έπραξαν και στο Π.Σ. τον Απρίλη του 2017- να λάβει το κράτος όλα τα απα­ραί­τητα χρονικά και διοι­κη­τικά μέτρα , ώστε να μην επι­βα­ρυν­θούν τα λαϊκά στρώ­ματα από τις ενστά­σεις -αντιρρήσεις, αφού το ίδιο το κράτος τα δημιούρ­γησε. Να μην ανα­γνω­ρι­στούν οι κατα­πα­τή­σεις των μεγα­λο­ξε­νο­δό­χων, μεγα­λο­κα­τα­σκευα­στών και λοιπών επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων. Να μη χρη­σι­μο­ποι­η­θούν οι δασικοί χάρτες και γενι­κό­τερα η δασική πολι­τική ως εργα­λείο επι­τά­χυν­σης των κερ­δο­φό­ρων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων των μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών. Να εξα­σφα­λι­σθεί το ανα­γκαίο προ­σω­πικό, τα μέσα και οι πόροι στις αρμό­διες κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες για την προ­στα­σία των δασικών οικο­συ­στη­μά­των.

Είναι φανερό, ότι στο ζήτημα της γης συγκρού­ο­νται και αντι­πα­ρα­τί­θε­νται οι γενικές πολι­τι­κές που εξυ­πη­ρε­τούν δια­φο­ρε­τικά ταξικά συμ­φέ­ρο­ντα. Από  τη σκοπιά της αστικής τάξης, η γη και η χρήση της είναι εμπό­ρευμα. Για τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, από τη σκοπιά των λαϊκών συμ­φε­ρό­ντων , η γη και η χρήση της, τα δασικά οικο­συ­στή­ματα είναι κοι­νω­νικά αγαθά, πρέπει να απο­τε­λούν κοι­νω­νική ιδιο­κτη­σία.

Υπάρχει ολο­κλη­ρω­μένη και φιλο­λαϊκή λύση, σε αντί­θετη κατεύ­θυνση από την ασκού­μενη κυβερ­νη­τική και περι­φε­ρειακή πολι­τική. Είναι ζήτημα πάλης του λαού και συν­δέ­ε­ται με τη δια­μόρ­φωση των προ­ϋ­πο­θέ­σεων για δια­φο­ρε­τική κοι­νω­νική οργά­νωση και εξουσία που θα ανα­γνω­ρί­ζει τα δάση, τη γη και τη χρήση της ως κοι­νω­νικό αγαθό, κοι­νω­νική ιδιο­κτη­σία, και όχι εμπό­ρευμα.

Ρόδος 23/01/2019