Στρατηγός Κωσταράκος: Εγκλημα η υπουργοποίηση Αποστολάκη

«Δεν μπο­ρούμε να παί­ζουμε με τους θεσμούς… Κρα­τή­στε κύριοι της κυβέρ­νη­σης, τις Ενοπλες Δυνά­μεις έξω από το κάδρο των πολι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των», ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων, σε ανάρ­τησή του στο Facebook, με αφορμή την υπουρ­γο­ποί­ηση του Ναύ­αρ­χου Ευάγ­γε­λου Απο­στο­λάκη ο Στρα­τη­γός Μιχάλης Κωστα­ρά­κος.

Ο πρό­ε­δρος της Στρα­τιω­τι­κής Επι­τρο­πής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και επί­τι­μος Αρχηγός του Γενικού Επι­τε­λείου Εθνικής Άμυνας κάνει λόγο για «μικρο­πο­λι­τική επιλογή της κυβέρ­νη­σης για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πολι­τι­κών της στόχων», σημειώ­νο­ντας ότι κανείς τα τελευ­ταία 45 χρόνια μετά την μετα­πο­λί­τευση δεν τόλμησε να εμπλέ­ξει τις ΕΔ και την Ηγεσία τους και να τις εντάξει στις τρέ­χου­σες πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις.

Ακο­λου­θεί η ανάρ­τηση

«Όχι στην εμπλοκή των Ενόπλων Δυνά­μεων σε πολι­τικά παι­γνί­δια»

Είναι λίγες μόνο ημέρες πριν (2 Ιαν 19) όταν σε ανάρ­τησή μου στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης είχα ζητήσει την προ­σω­πική παρέμ­βαση του κ. Πρω­θυ­πουρ­γού στις προ­βλε­πό­με­νες και ανα­με­νό­με­νες αντι­κα­τα­στά­σεις και κρίσεις/προ­α­γω­γές στη πολι­τική και στρα­τιω­τική ηγεσία των ΕΔ. Έγραφα τότε:

«…Όσον αφορά στο θέμα της φημο­λο­γού­με­νης αντι­κα­τά­στα­σης του κ.ΥΕΘΑ, σε περί­πτωση παραί­τη­σής του από τον ΑΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Απο­στο­λάκη, θα ήθελα να υπεν­θυ­μίσω στον Πρω­θυ­πουργό (είμαι σίγου­ρος ότι το γνω­ρί­ζει καλά), ότι ο πολι­τι­κός έλεγχος των ΕΔ είναι προ­ϋ­πό­θεση της Δημο­κρα­τίας. Γι’ αυτό και όλες οι μετα­δι­κτα­το­ρι­κές κυβερ­νή­σεις τοπο­θε­τού­σαν στην ηγεσία του ΥΠΕΘΑ ως υπουρ­γούς, επι­φα­νείς πολι­τι­κούς, εκλεγ­μέ­νους από τον λαό. Από­στρα­τοι ανώ­τα­τοι αξ/κοί πολλές φορές τοπο­θε­τού­νται ως Υφυ­πουρ­γοί σε συμ­βου­λευ­τικό, τεχνο­κρα­τικό ρόλο με καθή­κο­ντα που τους ανα­θέ­τει ο κ. ΥΕΘΑ.

Όλα αυτά γιατί σε περί­πτωση κρίσεως ή πολέμου, ο ΥΕΘΑ ως πολι­τι­κός προϊ­στά­με­νος των ΕΔ θα ειση­γη­θεί ενέρ­γειες ή θα λάβει απο­φά­σεις που θα επη­ρε­ά­σουν απόλυτα το σύνολο του ελλη­νι­κού λαού και τις ζωές πολιτών και στρα­τιω­τι­κών. Και γι’ αυτές τις σοβαρές και καθο­ρι­στι­κές απο­φά­σεις απαι­τεί­ται «δημο­κρα­τική νομι­μο­ποί­ηση».

Ασφαλώς και ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός μπορεί να διο­ρί­σει έναν μη στρα­τιω­τικό πολι­τικό του σύντροφο ή φίλο στην πολι­τική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, όπως έχει γίνει ήδη με τον ΑΝΥΕΘΑ κ. Ρήγα, σε ρόλο τοπο­τη­ρη­τού. Προ­σω­πικά πιστεύω όμως ότι μη εκλεγ­μέ­νος πολι­τι­κός δεν πρέπει να τοπο­θε­τη­θεί ως ΥΕΘΑ. Υπάρ­χουν εκλεγ­μέ­νοι πολι­τι­κοί στο κόμμα του ή σε άλλα κόμματα που μπορούν να ανα­λά­βουν πολι­τι­κοί προϊ­στά­με­νοι των ΕΔ. Σε αυτήν τη χώρα μας πήρε πολλά χρόνια να ξεκα­θα­ρί­σουμε τι είναι ο πολι­τι­κός έλεγχος των ΕΔ και ποιος τον ασκεί. Πιστεύω ότι ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός δεν θα θέλει η κυβέρ­νηση του να ξεφύγει από τον χρυσό κανόνα της δημο­κρα­τίας.

Δεν χρειά­ζε­ται να αφαι­ρούμε δικλεί­δες ασφα­λείας χωρίς λόγο. Δεν μπο­ρούμε να παί­ζουμε με τους θεσμούς… Κρα­τή­στε κύριοι της κυβέρ­νη­σης, τις ΕΔ έξω από το κάδρο των πολι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των. Απο­κα­τα­στή­στε τη σοβα­ρό­τητα και την ηρεμία που φοβάμαι ότι έχει κλο­νι­σθεί. Δεν είναι θέμα επι­λο­γής, είναι υπο­χρέ­ωση και καθήκον σας προς την πατρίδα.»

Δυστυ­χώς όμως, ο κ. Τσίπρας και οι συνερ­γά­τες του προ­τί­μη­σαν να αγνο­ή­σουν (αν φυσικά την διά­βα­σαν, πράγμα για το οποίο πολύ αμφι­βάλω) την παρέμ­βασή μου. Λογικό, ίσως και για κάποιους ανα­με­νό­μενο, αφού φέρο­νται, όπως ανα­φέρ­θηκε στα ΜΜΕ, να είχαν ήδη απο­φα­σί­σει σε δείπνο στο σπίτι μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τία στην Εκάλη από την 18 Δεκ 18 να προ­χω­ρή­σουν στην αντι­κα­τά­σταση του κ. Καμ­μέ­νου από τον κ. Απο­στο­λάκη. Αλλά ακόμη και αν δεν το είχαν ήδη απο­φα­σί­σει, είναι παρα­πάνω από σίγουρο ότι και πάλι δεν θα την λάμ­βα­ναν υπόψη τους.

Είναι καθαρά ζήτημα αλα­ζο­νείας της εξου­σίας. Είναι η ίδια αλα­ζο­νεία, που τους έκανε να αγνο­ή­σουν το συντρι­πτικά μεγα­λύ­τερο μέρος του ελλη­νι­κού λαού και να προ­χω­ρή­σουν στην προ­δο­τική Συμ­φω­νία των Πρεσπών. Κατόπιν αυτού, θεωρώ ότι είναι αρκού­ντως αδί­στα­κτοι ώστε να μην διστά­σουν να εμπλέ­ξουν τις Ένοπλες Δυνά­μεις (ΕΔ) στους μικρο­πο­λι­τι­κούς τακτι­κι­σμούς τους.

Ο πρω­το­φα­νής αυτός ελιγμός, που παρα­βιά­ζει κατά­φωρα την αρχή του πολι­τι­κού ελέγχου των ΕΔ, ενός από τους θεμε­λιώ­δεις πυλώνες της δημο­κρα­τίας, συμ­βαί­νει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Αντι­θέ­τως συνη­θί­ζε­ται σε καθε­στώτα με αντι­δια­με­τρικά δια­φο­ρε­τική αντί­ληψη περί δημο­κρα­τίας, όπως για παρά­δειγμα η γει­το­νική μας Τουρκία (οι σημε­ρι­νές ανα­κοι­νώ­σεις των Τούρκων ότι ο κ. Τσίπρας μιμεί­ται στις επι­λο­γές του τον κ. Ερντο­γάν, ο οποίος όρισε ως Υπουργό Άμυνας τον πρώην ΑΓΕΕΘΑ Στρα­τηγό Ακάρ, μάλλον δεν πρέπει να κάνουν την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον κ. Πρω­θυ­πουργό να αισθά­νο­νται ιδιαί­τερα υπε­ρή­φα­νοι). Γιατί όμως προ­τι­μή­θηκε ο ελιγμός αυτός;

Κατ’ αρχήν, με την υπουρ­γο­ποί­ηση Απο­στο­λάκη (κατά τα λοιπά ικα­νό­τα­του επαγ­γελ­μα­τία) εξα­σφα­λί­ζε­ται η ασυλία Καμ­μέ­νου για το διά­στημα της παρού­σης Βουλής για ότι έχει να κάνει με εξο­πλι­στικά ή άλλα λει­τουρ­γικά θέματα, επι­λο­γές και δαπάνες.

Κανένας άλλος πολι­τι­κός ακόμα και του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα εγγυάτο συνέ­χεια και κάλυψη. Δεν είναι του παρό­ντος να εξε­τά­σουμε την καλή δια­χεί­ριση ή την ενδε­χό­μενη δια­σπά­θιση δημο­σίου χρή­μα­τος ή/και υλικού του Δημο­σίου από τον κ. Καμμένο. Πιστεύω και ελπίζω, ότι κάποιοι αρμό­διοι και πραγ­μα­τικά ευαί­σθη­τοι περί του δημο­σίου χρή­μα­τος θα τα διε­ρευ­νή­σουν όλα αυτά σύντομα όπως οφεί­λουν να κάνουν για τον κάθε ενεργό ή απερ­χό­μενο ΥΕΘΑ.

Κατά δεύ­τε­ρον, παρόλη την δήλωση του κ. Απο­στο­λάκη ότι επιζητά την συνερ­γα­σία όλων των κομ­μά­των και ότι συνε­χί­ζει ως στρα­τιώ­της να είναι μακριά από την πολι­τική (κάποιος πρέπει να του υπεν­θυ­μί­σει ότι είναι πλέον διο­ρι­σμέ­νος υπουρ­γός μιας μονο­κομ­μα­τι­κής Κυβέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ και όχι υπερ­κομ­μα­τι­κός εκπρό­σω­πος του ελλη­νι­κού λαού), κατα­φεύ­γο­ντας στον ελιγμό και τον διο­ρι­σμό αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ φαί­νε­ται να πιστεύει ότι πρέπει και μπορεί να ελέγχει τις ΕΔ, γεγονός που στα μάτια τους φαντά­ζει σημα­ντικό εν όψει εκλογών. Οι ΕΔ ανήκουν στο Έθνος και πρέπει να παρα­μέ­νουν έξω από το κάδρο της πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης και των μικρο­κομ­μα­τι­κών διε­νέ­ξεων μη θυσια­ζό­με­νες στον βωμό των όποιων προ­σω­πι­κών και μη, φιλο­δο­ξιών.

Στο παρελ­θόν, εξαί­ρε­τοι από­στρα­τοι Αξιω­μα­τι­κοί, εκλεγ­μέ­νοι και μη, αντα­πο­κρί­θη­καν στο κάλεσμα της ανά­λη­ψης υπουρ­γι­κού θώκου, ακόμα και σε αυτό το ΥΠΕΘΑ. Ποτέ όμως φορώ­ντας ακόμα στολή, ποτέ μεσού­σης πολι­τι­κής κρίσης αυτών των δια­στά­σεων, ποτέ σε κυβέρ­νηση που διανύει την τελευ­ταία φάση της θητείας της και ποτέ σε μια η οποία κατη­γο­ρεί­ται από το μεγα­λύ­τερο κομμάτι του λαού για εθνική προ­δο­σία. Και κατά τρίτον, με τον τρόπο αυτό ικα­νο­ποιού­νται τόσο οι παρού­σες όσο και οι όποιες μελ­λο­ντι­κές φιλο­δο­ξίες του κ. Απο­στο­λάκη, οι οποίες είναι απόλυτα θεμιτές.

Δια­φεύ­γει όμως από τον κ. Τσίπρα, και αυτό φάνηκε από την συζή­τηση σήμερα στην Βουλή, ότι με τον τρόπο αυτό οι κ. Τσίπρας, Καμ­μέ­νος και Απο­στο­λά­κης τελικά ενέ­πλε­ξαν στον πολι­τικό ελιγμό επι­βί­ω­σής τους τις ΕΔ, δίνο­ντας τους ρόλο στην πολι­τική σκα­κιέρα. Δεν είναι θέμα εθνικής ομο­ψυ­χίας, εθνικής Άμυνας ή θέμα του Ναυάρ­χου Απο­στο­λάκη μέχρι να υπουρ­γο­ποι­η­θεί. Είναι απόλυτη και ξεκά­θαρη μικρο­πο­λι­τική επιλογή της Κυβέρ­νη­σης για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πολι­τι­κών της στόχων. Τίποτα περισ­σό­τερο.

Και αυτό είναι και το μεγα­λύ­τερο λάθος ή για μερι­κούς έγκλημα. Κανείς τα τελευ­ταία 45 χρόνια μετά την μετα­πο­λί­τευση δεν τόλμησε να εμπλέ­ξει τις ΕΔ και την Ηγεσία τους και να τις εντάξει στις τρέ­χου­σες πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις.

Οι ΕΔ και με την βοήθεια των εκά­στοτε πολι­τι­κών ηγεσιών απο­στα­σιο­ποι­ή­θη­καν από την πολι­τική και μέσα από επί­πο­νες και δύσκο­λες δια­δι­κα­σίες εκδη­μο­κρα­τι­σμού κέρ­δι­σαν το σεβασμό και την εκτί­μηση του ελλη­νι­κού λαού. Αυτό το επί­τευγμα των ΕΔ και του Ελλη­νι­κού λαού είναι που απει­λεί­ται με τις πολι­τι­κές ίντρι­γκες Τσίπρα – Καμ­μέ­νου. Και αυτό είναι που πρέπει να εξα­να­γκα­σθούν να στα­μα­τή­σουν. Δεν μπορούν να παίζουν με τους βασι­κούς θεσμούς της Δημο­κρα­τίας. Δεν μπορούν να παίζουν με τις ΕΔ. Οι ΕΔ δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα ή πρόσωπο. Ανήκαν, ανήκουν και θα συνε­χί­σουν να ανήκουν στο Έθνος, οποίες και αν είναι οι μικρο­πο­λι­τι­κές μεθο­δεύ­σεις της όποιας κυβέρ­νη­σης. Εκτός και αν η υπο­νό­μευση του σεβα­σμού και της ανα­γνώ­ρι­σης που απο­λαμ­βά­νουν οι ΕΔ από την κοι­νω­νία είναι ο επό­με­νος προ­σχε­δια­σμέ­νος στόχος τους. Είμαι σίγου­ρος ότι ο Ελλη­νι­κός λαός δεν θα επι­τρέ­ψει κάτι τέτοιο.

Πηγή kathimerini.gr