Επανεξέταση του ορισμού της δασικής έκτασης ζητά ο ΣΕΤΕ-Τι αναφέρει για Σύμη και Πάτμο

Συλ­λή­βδην «τακτο­ποί­ηση» του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των σε δάση και δασικές εκτά­σεις προ­τεί­νουν οι ξενο­δό­χοι

Την επα­νε­ξέ­ταση της έννοιας της δασικής έκτασης επα­να­φέ­ρει στον δημόσιο διάλογο ο Σύν­δε­σμος  Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΣΕΤΕ) συμ­με­τέ­χο­ντας στη δια­βού­λευση του νομο­σχε­δίου για τις οικι­στι­κές πυκνώ­σεις (οικι­σμοί αυθαι­ρέ­των που βρί­σκο­νται κυρίως σε δάση και δασικές εκτά­σεις), η οποία ολο­κλη­ρώ­νε­ται σήμερα Τρίτη.

«Κρί­νουμε ότι πρέπει ο νομο­θέ­της να επα­νε­ξε­τά­σει τι θεω­ρεί­ται δασική έκταση και τι όχι», σημειώ­νει ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ κ. Γιάννης Ρέτσος,  επι­ση­μαί­νο­ντας ότι οι προ­σπά­θειες του Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας (ΥΠΕΝ) να επι­λύ­σει τα προ­βλή­ματα που ανα­δεί­χθη­καν από τη δια­δι­κα­σία ανάρ­τη­σης των δασικών χαρτών και άλλες ρυθ­μί­σεις «είναι αλυ­σι­τε­λείς και ατε­λέ­σφο­ρες».

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν θα πρέπει να υπάρχει ορι­ζό­ντια αντι­με­τώ­πιση, αλλά να ανα­γνω­ρί­ζο­νται κατ΄ ανα­λο­γίαν και οι κρα­τι­κές ευθύνες. «Με το παρόν νομο­σχέ­διο επι­χει­ρεί­ται να αντι­με­τω­πι­σθεί το ζήτημα των χιλιά­δων κατοι­κιών εκτός σχεδίου που θα βρεθούν δικαίως ή αδίκως σε δασικές εκτά­σεις. Το ίδιο έγινε με τα προη­γού­μενα νομο­σχέ­δια που προ­σπά­θη­σαν να επι­λύ­σουν τα θέματα των γεωρ­γι­κών εκμε­ταλ­λεύ­σεων. Τι θα γίνει, όμως, με τις άλλες χρήσεις όπως τις παρα­γω­γι­κές εγκα­τα­στά­σεις, είτε αυτές αφορούν στην βιοτεχνία-βιομηχανία, είτε στο εμπόριο και στον του­ρι­σμό; Τι θα γίνει με όσες αδειο­δο­τή­θη­καν με δασικές βεβαιώ­σεις, είτε πράξεις δασαρ­χείου οι οποίες για διά­φο­ρους λόγους θα αμφι­σβη­τη­θούν ή θα ανα­κλη­θούν;», ανα­ρω­τιέ­ται ο κ. Ρέτσος.

Ωστόσο μια ανα­θε­ώ­ρηση του ορισμού των δασικών εκτά­σεων απειλεί να ανοίξει την κερ­κό­πορτα σε νέες επε­κτά­σεις του τσι­μέ­ντου σε βάρος του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος.  Άλλωστε όπως επι­ση­μαί­νουν εδώ και χρόνια ειδικοί επι­στή­μο­νες, δεν είναι οι προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος ή η νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας που εμπο­δί­ζουν την ανά­πτυξη της χώρας, αλλά η έλλειψη χωρικού σχε­δια­σμού  και η διαιώ­νιση των πρα­κτι­κών κατα­πά­τη­σης δημό­σιας δασικής γης, με την ανοχή ή ακόμη και με ευθύνη της Διοί­κη­σης.

Σε κάθε περί­πτωση, ο κ. Ρέτσος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είναι «οι τρο­πο­ποι­ή­σεις επί το αυστη­ρό­τερο της έννοιας για τον χαρα­κτη­ρι­σμό και την φύση των δασικών εκτά­σεων που συντε­λέ­στηκε τα τελευ­ταία χρόνια που έχει οδη­γή­σει την δια­δι­κα­σία της ανάρ­τη­σης των δασικών χαρτών σε δια­δι­κα­σία δέσμευ­σης τερά­στιων ποσο­στών εδάφους της χώρας και την μετα­τροπή τους σε μη παραγωγικές-πέραν της πιθανής δασο­πο­νι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης». Όπως υπο­στη­ρί­ζει στα πρώτα νησιά του Αιγαίου που αναρ­τή­θη­καν δασικοί χάρτες όπως η Πάτμος και η Σύμη, περίπου το 85% των εκτά­σεών τους έχει χαρα­κτη­ρι­σθεί δασικό. «Οι συνέ­πειες εκτός από ζητή­ματα ανα­πτυ­ξιακά, ανα­δει­κνύ­ουν και θέματα ιδιο­κτη­σιακά με βάση το τεκ­μή­ριο της ιδιο­κτη­σίας του δημο­σίου επί των δασικών εκτά­σεων», ανα­φέ­ρει ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ.

Επίσης, ο ΣΕΤΕ στη­ρί­ζει την πρόταση της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ) που ζητά νομο­θε­τική πρό­βλεψη για την «τακτο­ποί­ηση» των εν λει­τουρ­γία του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων, μια δια­δι­κα­σία ανάλογη με εκείνη που είχε προ­βλε­φθεί στον νόμο 4519/18 για τις οργα­νω­μέ­νες του­ρι­στι­κές κατα­σκη­νώ­σεις (κάμπινγκ) που λει­τουρ­γούν σε δάση και δασικές εκτά­σεις.

Εκτός από τον ΣΕΤΕ, οικο­δο­μι­κοί συνε­ται­ρι­σμοί και σύλ­λο­γοι οικι­στών ζητούν από το ΥΠΕΝ πέραν της νομι­μο­ποί­η­σης των δασικών αυθαί­ρε­των που βρί­σκο­νται εντός οικι­στι­κών πυκνώ­σεων (για 40 και 25 έτη για όσα χτί­στη­καν πριν και μετά το 1975 αντί­στοιχα), να τους δοθεί και η  δυνα­τό­τητα μετα­βί­βα­σής τους.

Πηγή tovima.gr