ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μάσκες φθινοπώρου

news room 1 λεπτό ανάγνωση
877

Περ­πα­τάμε επίσημα στο φθι­νό­πωρο, μετά την ιση­με­ρία της Κυρια­κής. Πολλοί λένε πως δημιουρ­γεί σε αρκε­τούς μελαγ­χο­λία. Πάντα ο Σεπτέμ­βρης ήταν ένας μήνας που η προ­σαρ­μογή από την ξαπλώ­στρα της παρα­λίας στην καρέκλα του γρα­φείου, από την ανε­με­λιά των δια­κο­πών στην ρουτίνα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, μια μελαγ­χο­λία, ακόμη και στους λάτρεις του την έφερνε. Τώρα, την μελαγ­χο­λία την παθαί­νεις κοι­τά­ζο­ντας γύρω σου, ακόμη κι αν ήσουν από τους ανθρώ­πους που χαι­ρό­σουν τις αλλαγές των χρω­μά­των του φθι­νό­πω­ρου. Την παθαί­νεις βλέ­πο­ντας ανθρώ­πους  ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, να περ­πα­τούν με αργά βήματα κου­ρα­σμένα με πρόσωπα που σαν να φορούν όλοι την ίδια μάσκα. Μια μάσκα θλιμ­μένη. Μια μάσκα που απο­τυ­πώ­νει εκφρά­σεις αγωνίας και κατή­φειας. Ακόμη και αν δια­κρί­νεις χαμό­γελο, είναι πιο δύσκο­λος γρίφος κι απ’ αυτό της Τζο­κό­ντα. Μαυ­ρι­σμέ­νοι απ’ τον ήλιο του καλο­και­ριού, έτσι που σέρνουν τα βήματά τους, σε κάνει να ανα­ρω­τιέ­σαι σε ποιο ξερο­νήσι ήταν ναυαγοί. Αυτές οι μάσκες στα πρόσωπα όλων δεν παλεύ­ο­νται…. Αυτή η μαυρίλα που δεν χρω­μα­τί­ζε­ται με κανένα χαμό­γελο για το μέλλον, αυτός ο φόβος που κλέβει τη χαρά και τα όνειρα, αυτή η αγωνία που κόβει ανάσες, η στοι­χειώ­δης επι­βί­ωση που έχει κλέψει τις απλές χαρές της καθη­με­ρι­νό­τη­τας πως παλεύ­ο­νται;

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.