Το σκηνικό της συμφοράς

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός στάθηκε άλλη μία αφορμή για να πλημ­μύ­ρι­σαν τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης από χολή και ξύδι, να ξεχυθεί σεξι­στι­κός οχετός εκ δεξιών και εξ αρι­στε­ρών. Αντί πολι­τι­κής κρι­τι­κής, σχόλια για την εμφά­νιση των νέων υπουρ­γών γένους θηλυκού και υπο­νο­ού­μενα για τη σεξουα­λι­κό­τητα τους και τον τρόπο επι­λο­γής τους.  Έχω βαρεθεί αυτό το σκηνικό της συμ­φο­ράς, Και δεν είναι προ­νό­μιο, βεβαίως, των γυναι­κών της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης. Το είδαμε να συμ­βαί­νει στην Καϊλή (και από τον ίδιο της τον χώρο-βλέπε «καλ­τσο­δέτα»)  στην Μπα­κο­γιάννη από υπο­στη­ρι­κτές του Σαμαρά όταν διεκ­δί­κησε την προ­ε­δρία της ΝΔ, στην Νατάσσα Παζαΐτη, στην Μαρέβα Μητσο­τάκη, στην Ολγα Κεφα­λο­γιάννη, ακόμη και στην  Αλέκα Παπα­ρήγα γιατί δεν πλη­ρούσε τα αισθη­τικά πρότυπα  της «γκό­με­νας» κάποιων. Γιατί δεν χωράει στο κεφάλι τους πως μια γυναίκα δεν είναι απα­ραί­τητο να είναι πόρνη της Βαβυ­λώ­νας για να κατέχει μια θέση σε βουλ­ρυ­τικό ή υπουρ­γικό έδρανο. Υπάρ­χουν τόσοι πολι­τι­κοί λόγοι για να κάνει κανείς κριτική. Υπάρ­χουν οι κατσα­ρί­δες -μετανάστες της Παπα­κώ­στα για παρά­δειγμα για τους δυσα­ρε­στη­μέ­νους  συντρό­φους του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην συμ­μα­χη­τές της στη ΝΔ, το έργο της ή το μη έργο της, τόσα χρόνια βου­λευ­τής και υπουρ­γός, αντί για σεξι­στικά σχόλια, για την ηλικία της, τον πλα­στικό της, το ντύσιμο και τη σεξουα­λι­κό­τητα της όπως αυτοί την φαντά­ζο­νται. Υπάρχει και η κριτική για το έργο του υπουρ­γείου Μακε­δο­νίας Θράκης και τους λόγους ύπαρξης του. Υπάρχει και η κριτική για τα παιδιά του κομ­μα­τι­κού σωλήνα και την ανέλιξή τους (χίλια μύρια παρα­δείγ­ματα) πριν από την ταμπέλα της ερω­μέ­νης…