Για ποιους λόγους κρίθηκε νόμιμη η απεργία των οδηγών λεωφορείων

Το σκε­πτικό της υπ’ αρίθμ. 370/2018 από­φα­σης, που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την δια­δι­κα­σία του άρθρου 22 ν. 1264/1982, με την οποία απορ­ρί­φθηκε η αγωγή της εται­ρείας «Ελλη­νικά Λεω­φο­ρεία Α.Ε.» που εδρεύει στην Ελευ­σίνα Αττικής κατά του Σωμα­τείου Οδηγών Του­ρι­στι­κών Λεω­φο­ρείων Ρόδου και των κ.κ. Στυ­λια­νού Καπά­νταη του Γεωρ­γίου και Γεωρ­γίου Κρυ­στάλλη του Επα­μει­νώνδα, για να ανα­γνω­ρι­στεί ως παρά­νομη η απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση που κηρύ­χθηκε στις 16.8.2018 και άρχισε στις 18.8.2018 και απει­λεί­ται να συνε­χι­σθεί αορί­στως, φέρνει στην δημο­σιό­τητα η «δημο­κρα­τική».

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι το αίτημα της απερ­γίας είναι ακραιφ­νώς η κατάρ­τιση τοπικής ΣΣΕ, η οποία απο­σκο­πεί στο να ρυθ­μί­σει εργα­σιακά θέματα, όπως οι απο­δο­χές, υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση, υπο­χρέ­ωση επα­να­πρό­σλη­ψης, επίδομα φορ­το­εκ­φόρ­τω­σης κ.α, επο­μέ­νως απο­σκο­πεί στην προ­στα­σία του συλ­λο­γι­κού συμ­φέ­ρο­ντος των μισθω­τών εν ευρεία εννοία και συνεπώς δεν συνέ­χε­ται με νομική διαφορά ήτοι σε ανα­φε­ρο­μένη σε αμφι­σβη­τή­σεις περί την ερμη­νεία και εφαρ­μογή του δικαίου εν γένει των οποίων η επίλυση ανήκει στα τακτικά Δικα­στή­ρια, απορ­ρι­πτό­με­νου της περί αντι­θέ­του αιτί­α­σης της ενά­γου­σας, απο­τε­λώ­ντας κατά το σκέλος των αιτη­μά­των της νόμιμη απεργία και όχι πολι­τική ως εκ λαν­θα­σμέ­νης έννοιας υπο­λαμ­βά­νει η ενά­γουσα.

Κρίθηκε ότι οι απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις είναι νόμιμες, αφού πριν από την έναρξη τους τηρή­θη­καν όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις και δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πο­νται από το νόμο.

Απορ­ρί­φθηκε και το αίτημα να κριθεί η κηρυ­χθείσα απεργία παρά­νομη ως κατα­χρη­στική.

Η ενά­γουσα ισχυ­ρί­στηκε ότι οι προ­κα­λού­με­νες οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες τόσο στην ίδια την επι­χεί­ρηση όσο και στο κοι­νω­νικό σύνολο της νήσου της Ρόδου είναι δυσβά­στα­κτες και δυσα­νά­λο­γες της ωφέ­λειας που επι­διώ­κει με την απεργία η πρω­το­βάθ­μια συν­δι­κα­λι­στική οργά­νωση, καθώς λαμ­βά­νει χώρα σε του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό κατά την του­ρι­στική περίοδο πλήτ­το­ντας τη φήμη του νησιού της Ρόδου, καθώς δεν πραγ­μα­το­ποιού­νται οι εκδρο­μές με τα του­ρι­στικά λεω­φο­ρεία που απο­τε­λούν βασικό όρο των πακέτων δια­κο­πών που επέ­λε­ξαν οι τουρίστες-πελάτες των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων που συνερ­γά­ζε­ται, δεν εκτε­λού­νται οι συμ­βά­σεις μετα­φο­ράς από και προς το λιμάνι, το αερο­δρό­μιο, τα ξενο­δο­χεία, ενώ επι­πλέον υπάρχει κίν­δυ­νος να κατα­βά­λει απο­ζη­μιώ­σεις και κατά­πτωση ποι­νι­κών ρητρών, καθυ­στέ­ρηση και ματαί­ωση πτήσεων, και ακυ­ρώ­σεις συμ­βο­λαίων σε ξενο­δο­χεία και πρα­κτο­ρεία, υφι­στά­μενη η ίδια ημε­ρή­σια ζημία ύψους 15.000 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι στις απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις μετέ­χουν 40 οδηγοί του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων εκ των 280 που απο­τε­λούν το σύνολο των οδηγών λεω­φο­ρείων της Ρόδου και από τα 224 εγγε­γραμ­μένα μέλη της συν­δι­κα­λι­στι­κής οργά­νω­σης, στους οποίους βέβαια συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και οδηγοί -ιδιοκτήτες του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, γεγονός που δεν αμφι­σβη­τή­θηκε ειδικά από την ενά­γουσα, στοι­χείο που κατα­δει­κνύει το μικρό ποσοστό συμ­με­το­χής σε αυτή, τη μικρή ένταση και έκταση αυτής, η οποία δύναται να επι­φέ­ρει αντί­στοι­χης περιο­ρι­σμέ­νης έκτασης ζημιο­γό­νες συνέ­πειες, οι οποίες ωστόσο ανα­μέ­νο­νται σε κάθε περί­πτωση αφού ενυ­πάρ­χουν στην φύση της απερ­γίας.

Ειδι­κό­τερα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, ενόψει και του μικρού αριθμού συμ­με­το­χής των απεργών και μάλιστα μικρό­τε­ρου αριθμού αυτών που ψήφισαν υπερ (59) δεν απο­δεί­χθηκε από κανένα απο­δει­κτικό μέσο ότι δεν πραγ­μα­το­ποιού­νται σε τέτοια έκταση οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες εκδρο­μές και μετα­κι­νή­σεις των εκδρο­μέων, ώστε να δημιουρ­γεί­ται τέτοιου βαθμού δυσλει­τουρ­γία στην καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών, γεγονός που βεβαιώ­νει σε σημείο της κατά­θε­σης του και ο μάρ­τυ­ρας της ενά­γου­σας, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, ο οποίος εν μέσω αντι­φά­σεων κατέ­θεσε ότι το τελευ­ταίο σαβ­βα­το­κύ­ριακο πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν «αρκετές εκδρο­μές», γεγονός που συνε­πά­γε­ται ότι η εκτέ­λεση των προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων δρο­μο­λο­γίων δεν ανα­τρά­πηκε εκ των απερ­για­κών κινη­το­ποι­ή­σεων ούτε προ­κά­λεσε αλυ­σι­δω­τές αρνη­τι­κές αντι­δρά­σεις στο εύρυθμο της κυκλο­φο­ρίας και των μετα­κι­νή­σεων των του­ρι­στών, εξάλλου όπως απο­δεί­χθηκε υπάρχει δυνα­τό­τητα εναλ­λα­κτι­κής μετα­κί­νη­σης των εκδρο­μέων με άλλα μέσα μετα­φο­ράς, υπό την έννοια ότι η μετα­κί­νηση με τα λεω­φο­ρεία της ενά­γου­σας δεν συνιστά την απο­κλει­στική επιλογή ως προς τη μετα­κί­νηση μιας εκ των προ­τέ­ρων καθο­ρι­σμέ­νης κατη­γο­ρίας προ­σώ­πων, όπως θα συνέ­βαινε με μία επι­χεί­ρηση μέσων μαζικής μετα­φο­ράς που συνιστά επι­χεί­ρηση κοινής ωφέ­λειας.

Επι­πλέον των ανωτέρω και σε κάθε περί­πτωση από κανένα απο­δει­κτικό μέσο δεν απο­δεί­χθηκε η επι­κα­λού­μενη αλυ­σι­δωτή δυσλει­τουρ­γία στο λιμάνι και στο αερο­δρό­μιο, καθώς δεν προ­σκο­μί­στη­καν έγγραφα από την αρμόδια Υπη­ρε­σία του αερο­δρο­μίου «ΔΙΑΓΟΡΑΣ» της Ρόδου που να βεβαιώ­νει την ακύρωση πτήσεων, έγγραφο του Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου που να βεβαιώ­νει την αδυ­να­μία και καθυ­στέ­ρηση στον ελλι­με­νι­σμό των πλοίων,και κρουα­ζιε­ρό­πλοιων, την ακύρωση δρο­μο­λο­γίων, βεβαιώ­σεις του­ρι­στι­κών γρα­φείων.

Εξάλλου σημα­ντι­κοί φορείς που είχαν προ­σέλ­θει στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ενά­γου­σας η απεργία πλήττει οικο­νο­μικά τα μέλη τους, όπως η Ένωση Του­ρι­στι­κών Γρα­φείων, το Παν­δω­δε­κα­νη­σιακό Σωμα­τείο Ιδιο­κτη­τών Του­ρι­στι­κών Λεω­φο­ρείων και η Ένωση Ξενο­δό­χων Ρόδου, δεν προ­έ­κυψε ότι προ­έ­βη­σαν σε επίσημη δια­μαρ­τυ­ρία με ανα­κοι­νώ­σεις τους, γεγονός που θα ανα­με­νό­ταν αν η αντα­νά­κλαση των ζημιο­γό­νων συνε­πειών ήταν τόσο ισχυρή και ως προς αυτούς, ως μέρος του κοι­νω­νι­κού συνόλου.

Κρίθηκε τέλος ότι η επιλογή του χρόνου για την κήρυξη της απερ­γίας ανήκει στην απο­κλει­στική εξουσία της συν­δι­κα­λι­στι­κής οργά­νω­σης η οποία δικαιού­ται να επι­λέ­ξει τον πιο κατάλ­ληλο, κατά την κρίση της, που θα εξα­σφα­λί­ζει τις περισ­σό­τε­ρες πιθα­νό­τη­τες επι­τυ­χίας.

Την εται­ρεία εκπρο­σώ­πη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Αλέ­ξαν­δρος Μου­ρί­κης και Κων­στα­ντί­νος Ανυ­φα­ντής, πρό­σθετη παρέμ­βαση υπέρ της εται­ρείας άσκησε ο Σύλ­λο­γος Του­ρι­στι­κών Πρα­κτό­ρων με τον δικη­γόρο κ. Χάρη Βασι­λειάδη ενώ το σωμα­τείο των οδηγών εκπρο­σώ­πη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ηλίας Ζωγρα­φί­δης και Σάββας Λυρι­στής.