Καταδίκη Ροδίτη σε αποζημίωση 15.000 ευρώ για ψευδείς ισχυρισμούς περί «απατών» σε βάρος εμπόρων λεωφορείων

• Η αντι­δι­κία ξεκί­νησε από την αγορά του­ρι­στι­κού λεω­φο­ρείου αξίας 188.000 ευρώ, το οποίο αφαι­ρέ­θηκε από την αγο­ρά­στρια εται­ρεία επειδή δεν εξο­φλή­θηκε το υπό­λοιπο του τιμή­μα­τος • Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο έκρινε ότι οι αναρ­τή­σεις σε 2 επαγ­γελ­μα­τι­κές ομάδες με χιλιά­δες μέλη διέ­δω­σαν εν γνώσει ψευδή γεγο­νότα και διέταξε τη δια­γραφή τους, καθώς και την αποχή του ενα­γο­μέ­νου από κάθε μελ­λο­ντική δημόσια αναφορά στους ενά­γο­ντες

Μια εμπο­ρική διαφορά για την πληρωμή ενός του­ρι­στι­κού λεω­φο­ρείου μετα­τρά­πηκε σε πολυετή δικα­στική περι­πέ­τεια, όταν ο ένας από τους εμπλε­κό­με­νους μετέ­φερε την αντι­πα­ρά­θεση από τα δικα­στή­ρια στο Facebook. Με απόφαση που δημο­σιεύ­θηκε στις 5 Αυγού­στου 2026, το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή 3 μελών οικο­γέ­νειας ημε­δα­πών που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο εμπόριο του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων και κατα­δί­κασε τον ενα­γό­μενο, επίσης ημεδαπό, να κατα­βά­λει 5.000 ευρώ σε καθέναν από αυτούς ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για ηθική βλάβη. Οι ενά­γο­ντες παρα­στά­θη­καν με την πλη­ρε­ξού­σια δικη­γόρο τους κ. Τσα­μπίκα Δουβή, ενώ ο ενα­γό­με­νος με τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο του κ. Σταύρο Σκάρο.

Η πώληση του λεω­φο­ρείου και η αφαί­ρεσή του

Οι 3 ενά­γο­ντες, πατέρας και τα 2 τέκνα του, ασχο­λού­νται με την αγο­ρα­πω­λη­σία του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων μέσω 2 εται­ρειών οικο­γε­νεια­κών συμ­φε­ρό­ντων. Το καλο­καίρι του 2019 η εται­ρεία της κόρης πώλησε σε ομόρ­ρυθμη εται­ρεία, εταίροι της οποίας είναι τα 2 τέκνα του ενα­γο­μέ­νου, ένα του­ρι­στικό λεω­φο­ρείο γνωστού γερ­μα­νι­κού εργο­στα­σίου. Το συμ­βό­λαιο, με παρα­κρά­τηση κυριό­τη­τας, υπο­γρά­φηκε στις 2 Ιουλίου 2019 και το τίμημα ορί­στηκε στις 188.000 ευρώ. Η αγο­ρά­στρια κατέ­βαλε τις 160.000 ευρώ, ενώ οι υπό­λοι­πες 28.000 ευρώ πιστώ­θη­καν και έπρεπε να κατα­βλη­θούν ατόκως έως τις 2 Αυγού­στου 2019.

Το λεω­φο­ρείο παρα­λή­φθηκε ανε­πι­φύ­λα­κτα, όμως το υπό­λοιπο δεν κατα­βλή­θηκε ποτέ. Η πωλή­τρια, κάνο­ντας χρήση όρου του συμ­βο­λαίου που το καθι­στούσε εκτε­λε­στό τίτλο, προ­χώ­ρησε στις 21 Οκτω­βρίου 2019 σε βίαιη αφαί­ρεση του οχή­μα­τος με έκθεση δικα­στι­κού επι­με­λητή.

Οι αναρ­τή­σεις στις επαγ­γελ­μα­τι­κές ομάδες

Τον Ιούνιο του 2022 ο ενα­γό­με­νος προ­χώ­ρησε σε σειρά αναρ­τή­σεων σε 2 κλει­στές ομάδες του Facebook όπου συμ­με­τέ­χουν ιδιο­κτή­τες του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, η μία με 202 μέλη και η δεύτερη, πανελ­λα­δι­κής εμβέ­λειας, με 17.100 μέλη.

Στις 8 Ιουνίου 2022 ζήτησε από τους «συνα­δέλ­φους» να είναι «ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί» αν σκό­πευαν να αγο­ρά­σουν όχημα από τη συγκε­κρι­μένη οικο­γέ­νεια, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι τα μέλη της είχαν προβεί σε παρα­βί­αση εγγρά­φων λεω­φο­ρείων, παρα­ποί­ηση στοι­χείων σε συμ­βό­λαια, πωλή­σεις χωρίς τη συγκα­τά­θεση των ιδιο­κτη­τών και από­κρυψη δεσμεύ­σεων οχη­μά­των σε πιστω­τικό ίδρυμα. Στις 11 Ιουνίου 2022 επα­νήλθε στη μεγάλη ομάδα με πλήρη αναφορά ονο­μά­των, κάνο­ντας λόγο για παρα­βά­σεις «κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα» και για έλεγχο σε εξέλιξη από συναρ­μό­δια υπουρ­γεία. Ο δια­χει­ρι­στής διέ­γραψε την ανάρ­τηση μετά από παρέμ­βαση των ενα­γό­ντων, αλλά ο ενα­γό­με­νος επέ­στρεψε την επόμενη ημέρα, γρά­φο­ντας ότι «αν νομί­ζουν ότι έτσι θα με φιμώ­σουν είναι γελα­σμέ­νοι» και ότι κάποιοι «θα τρίβουν τα μάτια τους». Στις 15 Ιουνίου 2022 μίλησε πλέον ευθέως για «απάτες» της οικο­γέ­νειας «σε πολλά επίπεδα» και προ­έ­τρεψε όσους είχαν αγο­ρά­σει λεω­φο­ρεία από αυτούς να ελέγ­ξουν «τις πραγ­μα­τι­κές χρο­νο­λο­γίες».

Το σκε­πτικό του δικα­στη­ρίου

Με αγωγή που κατα­τέ­θηκε στις 8 Μαΐου 2023, οι ενά­γο­ντες ζήτησαν δια­γραφή των αναρ­τή­σεων, απα­γό­ρευση κάθε μελ­λο­ντι­κής ανα­φο­ράς, δημο­σί­ευση ανά­κλη­σης σε εφη­με­ρί­δες και 40.000 ευρώ σε καθέναν ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση. Η υπόθεση, αφού παρα­πέμ­φθηκε από την τακτική στην ειδική δια­δι­κα­σία, συζη­τή­θηκε τελικά στις 15 Μαΐου 2025.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ουδόλως απο­δεί­χθηκε πως οι ενά­γο­ντες εξα­πά­τη­σαν κάποιον αντι­συμ­βαλ­λό­μενο, παρα­ποιούν στοι­χεία λεω­φο­ρείων ή ότι έχει ξεκι­νή­σει οποιοσ­δή­ποτε έλεγχος σε βάρος τους, αφού ο ενα­γό­με­νος δεν προ­σκό­μισε κανένα σχετικό στοι­χείο. Αντί­θετα, η αφαί­ρεση του λεω­φο­ρείου κρίθηκε νόμιμη άσκηση δικαιώ­μα­τος, καθώς το τίμημα δεν εξο­φλή­θηκε, γεγονός που δεν αμφι­σβη­τή­θηκε ούτε από τον ίδιο. Οι αναρ­τή­σεις, κατά την απόφαση, έγιναν εν γνώσει του ψεύδους τους, ως αντί­δραση στην αφαί­ρεση του οχή­μα­τος.

Ιδιαί­τερο βάρος δόθηκε στο ό,τι ο ενα­γό­με­νος, μολο­νότι δια­τει­νό­ταν ότι εξα­πα­τή­θηκε, δεν υπέβαλε ποτέ έγκληση ούτε προ­σέ­βαλε την έκθεση αφαί­ρε­σης. Η μόνη νομική ενέρ­γεια της αγο­ρά­στριας εται­ρείας ήρθε 1 χρόνο μετά τις αναρ­τή­σεις, με αγωγή ενώπιον Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου άλλης πόλης για ακύρωση του επί­μα­χου όρου και επι­στροφή των 160.000 ευρώ, η οποία απορ­ρί­φθηκε ως αβάσιμη το 2025. Το δικα­στή­ριο δέχθηκε επίσης ότι οι αναρ­τή­σεις έγιναν γνωστές σε μεγάλο αριθμό επαγ­γελ­μα­τιών του κλάδου και πελατών, ορι­σμέ­νοι από τους οποίους διέ­κο­ψαν τη συνερ­γα­σία τους, με απο­τέ­λε­σμα μείωση πωλή­σεων για την εται­ρεία των ενα­γό­ντων.

Τα μέτρα που επι­βλή­θη­καν

Η χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση ορί­στηκε στα 5.000 ευρώ για καθέναν από τους 3 ενά­γο­ντες, δηλαδή συνο­λικά 15.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Ο ενα­γό­με­νος υπο­χρε­ώ­θηκε να δια­γρά­ψει τις αναρ­τή­σεις εντός 10 ημερών από την επίδοση της από­φα­σης και να απέχει στο μέλλον από κάθε δημόσια αναφορά στους ενά­γο­ντες, με απειλή χρη­μα­τι­κής ποινής 300 ευρώ και προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης 1 μηνός για κάθε παρα­βί­αση. Απορ­ρί­φθη­καν το αίτημα δημο­σί­ευ­σης ανά­κλη­σης σε εφη­με­ρί­δες, καθώς κρίθηκε μη ανα­γκαίο, και το αίτημα προ­σω­ρι­νής εκτε­λε­στό­τη­τας. Ο ενα­γό­με­νος κατα­δι­κά­στηκε και σε δικα­στικά έξοδα 500 ευρώ.

Η απόφαση απο­τε­λεί τον δεύτερο κρίκο μιας αλυ­σί­δας δικα­στι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σεων ανάμεσα στις 2 οικο­γέ­νειες, με ρίζες στο συμ­βό­λαιο του 2019. Ενώ η εται­ρεία των τέκνων του ενα­γο­μέ­νου έχασε τη δική της αγωγή για την επι­στροφή των χρη­μά­των, η οικο­γέ­νεια των εμπόρων δικαιώ­θηκε, έστω εν μέρει, για τις προ­σβο­λές που δέχθηκε δημόσια. Η απόφαση επι­βε­βαιώ­νει, εξάλλου, την πάγια θέση της νομο­λο­γίας ότι κάθε ανάρ­τηση στο δια­δί­κτυο, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των ομάδων του Facebook, εμπί­πτει στην έννοια της προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τας διά του τύπου, ενώ διευ­κρί­νισε ότι η προη­γού­μενη εξώδικη πρό­σκληση απαι­τεί­ται μόνο όταν ενά­γε­ται ο δια­χει­ρι­στής της σελίδας και όχι ο συντά­κτης της ανάρ­τη­σης.