Συλλυπητήριο μήνυμα του Δημάρχου Ρόδου για τη Χαρά Κοσεγιάν

Με βα­θύ­τα­τη θλίψη απο­χαι­ρε­τά­με σή­με­ρα τη Χαρά Κο­σε­γιάν. Την εξαι­ρε­τι­κή φι­λό­λο­γο, σχο­λι­κή σύμ­βου­λο νομού Δω­δε­κα­νή­σου και συγ­γρα­φέα, όπως της άρεσε, με πε­ρισ­σή χαρά να αυ­το­προσ­διο­ρί­ζε­ται. Μία σπου­δαία επι­στή­μο­να,  που άφησε ανε­ξί­τη­λο το στίγ­μα της στην εκ­παί­δευ­ση, στις τέ­χνες, στα γράμ­μα­τα, στον πο­λι­τι­σμό. Υπη­ρέ­τη­σε με ήθος, ανι­διο­τέ­λεια, εντι­μό­τη­τα, ει­λι­κρί­νεια, αξιο­πρέ­πεια την Μέση Εκ­παί­δευ­ση. Ήταν ενερ­γός πο­λί­της, που με πε­ρισ­σό θάρ­ρος ανα­λάμ­βα­νε πρω­το­βου­λί­ες και άνοι­γε δρό­μους. Μοι­ρα­ζό­ταν την γνώση με τους μα­θη­τές της και με όλους εμάς, συμ­με­τεί­χε ανι­διο­τε­λώς σε εκ­δη­λώ­σεις πο­λι­τι­σμού του Δήμου Ρόδου και ήταν επί­λε­κτο μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της Στέ­γης Γραμ­μά­των και Τε­χνών  Δω­δε­κα­νή­σου και του Μορ­φω­τι­κού και Πο­λι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Καϊ­μακ­ζάν των Αρ­με­νί­ων.

Αγα­πη­μέ­νη μας φίλη,

Μοι­ρα­στή­κα­με τις αγω­νί­ες, τις σκέ­ψεις, τα προ­βλή­μα­τα, που σε τα­λά­νι­ζαν τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Μι­λού­σες συχνά με την Αγάπη, λύ­γι­ζες … έκλα­ψες και πάλι ξε­κι­νού­σες.. Αντι­στε­κό­σου­να με τον δικό σου ξε­χω­ρι­στό τρόπο, αλλά αυτή την φορά δεν άντε­ξες… 

Η μνήμη σου, είναι εδώ ζω­ντα­νή και φω­τει­νή. Κι ας μην είσαι εδώ τώρα με την φυ­σι­κή σου πα­ρου­σία. Υπάρ­χει στα βι­βλία σου, που απο­τυ­πώ­νουν τη ζωή σου, το είναι σου… Υπάρ­χει στον μο­νά­κρι­βο γυιό σου, τον Φω­τει­νό, που σου έδωσε τη χαρά να τον κα­μα­ρώ­σεις, επι­στή­μο­να, ανή­συ­χο και δη­μιουρ­γι­κό.

Αυτά έχουν Αξία. Αυτά, που εκτι­μή­σα­με και θαυ­μά­σα­με από εσένα και για όλα όσα εσύ έχεις δώσει για τη Ρόδο, που αγά­πη­σες, για τη Ρόδο, που έζη­σες, για τη Ρόδο, που έγρα­ψες.

Αγα­πη­μέ­νε μας, Φω­τει­νέ, εί­μα­στε κοντά σου …