Ενας Γερμανός στο πλευρό των Ελλήνων πυρόπληκτων

Οι εικόνες της πύρινης κατα­στρο­φής μετα­δί­δο­νταν σε όλα τα γερ­μα­νικά δελτία ειδή­σεων εκείνες τις μέρες. Η τρα­γω­δία στην ανα­το­λική Αττική δεν μπο­ρούσε να περάσει απα­ρα­τή­ρητη ούτε στη Γερ­μα­νία. Το ανθρώ­πινο δράμα που άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο ορατό καθώς έσβηναν οι φλόγες κινη­το­ποί­ησε πολλούς ανθρώ­πους. Ενα κύμα αυθόρ­μη­της και ανι­διο­τε­λούς αλλη­λεγ­γύης εξα­πλώ­θηκε στην Ελλάδα, καλύ­πτο­ντας εν πολλοίς τις ανε­πάρ­κειες του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού.

Πρω­το­βου­λίες στή­ρι­ξης των πυρό­πλη­κτων υπήρξαν και στη Γερ­μα­νία, με τις ελλη­νι­κές κοι­νό­τη­τες της χώρας να παίζουν καθο­ρι­στικό ρόλο στο κάλεσμα για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και στην οργά­νωση της μετα­φο­ράς των δωρεών προς την Ελλάδα.

Επειδή είσαι 2.500 χλμ. μακριά δεν σημαί­νει ότι δεν μπορείς να βοη­θή­σεις. Κάπως έτσι φαί­νε­ται ότι σκέ­φτηκε και ο Στέφαν Γκρά­λερτ από το Οπλα­ντεν, o οποίος είχε την ιδέα στα τέλη Ιουλίου να απευ­θύ­νει κάλεσμα με ανάρ­τησή του στο Facebook προ­κει­μέ­νου να συγκε­ντρω­θούν είδη πρώτης ανάγκης για τους πλη­γέ­ντες.

«Βασικά η ιδέα μου ήρθε επειδή είμαι και ο ίδιος οικο­γε­νειάρ­χης. Σκέ­φτηκα ότι οι άνθρω­ποι δεν έχασαν απλά τα ρούχα τους, το σπίτι ή τα έπιπλά τους. Το πιο λυπηρό είναι κατά τη γνώμη μου όταν ένας άνθρω­πος χάνει εξαι­τίας μιας τέτοιας κατα­στρο­φής την ταυ­τό­τητά του. Ο καθένας από εμάς έχει ίσως τις φωτο­γρα­φίες του από όταν ήταν μωρό, τα πρώτα αθλη­τικά του παπού­τσια, την πρώτη πιπίλα – πολλά τέτοια μικρο­πράγ­ματα που μπορεί να έχει συλ­λέ­ξει κανείς στα χρόνια της ενη­λι­κί­ω­σης ενός παιδιού έχουν πλέον εξα­φα­νι­στεί», λέει ο 50χρονος άνδρας στο μικρό­φωνο της DW.

Μεγάλη αντα­πό­κριση

Ο Στέφαν Γκρά­λερτ το συζή­τησε με τη σύζυγό του. «Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να βοη­θή­σει κανείς», σκέ­φτηκε. Ανάμεσα στους φίλους του είναι και πολλοί Ελληνες, τους οποίους γνώρισε από τα σχολικά του χρόνια ή από την περίοδο που έπαιζε ποδό­σφαιρο. Δύο έλληνες φίλοι του, η Λίλιαν Ρούσο και ο Κώστας Τιρέλης, τον βοή­θη­σαν να υλο­ποι­ή­σει με επι­τυ­χία το εγχεί­ρημά του.

«Αυτοί οι δύο βρί­σκο­νταν πάντα στο πλευρό μου. Ο Κώστας μερί­μνησε αργό­τερα και για τη μετα­φορά – πήγε τα πράγ­ματα στο  κεντρικό σημείο συγκέ­ντρω­σής τους, στο Μεν­χεν­γκλάντ­μπαχ. Τώρα είναι σε κάθε περί­πτωση καθοδόν προς την Ελλάδα», λέει.

Η αντα­πό­κριση του κόσμου στο κάλεσμα του Στέφαν Γκρά­λερτ ήταν μεγάλη. Το υπόγειό του, όπου απο­θή­κευσε προ­σω­ρινά τις δωρεές, γέμισε ταχύ­τατα. Οι γεν­ναιό­δω­ρες προ­σφο­ρές του κόσμου τον έκαναν να απευ­θύ­νει στις αρχές Αυγού­στου και δεύτερο κάλεσμα για συλλογή βοή­θειας. Για όσους ήθελαν, αλλά δεν πρό­λα­βαν να συνει­σφέ­ρουν την πρώτη φορά, όπως μας λέει.

«Κάποιος πρέπει να πάρει πρω­το­βου­λία»

Εκτός του Στέφαν Γκρά­λερτ, που πήρε δυνα­μική πρω­το­βου­λία να βοη­θή­σει τους πυρό­πλη­κτους, πολλοί Γερ­μα­νοί έδειξαν ενδια­φέ­ρον προ­κει­μέ­νου να συμπα­ρα­στα­θούν και αυτοί με κάποιον τρόπο στους πλη­γέ­ντες. Αυτό επι­βε­βαί­ωσε στην DW η Καλ­λιόπη Κρη­τι­κού, πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Κοι­νό­τη­τας του Μπρυλ -μεταξύ Κολω­νίας και Βόννης- όπου συγκε­ντρώ­θη­καν είδη πρώτης ανάγκης, τα οποία μετα­φέρ­θη­καν εν συνε­χεία στην Ελλάδα

Ιδια εικόνα μας μετέ­φερε και η Ελευ­θε­ρία Τσιάρτα, εθε­λό­ντρια στο γραφείο της Ελλη­νι­κής Κοι­νό­τη­τας στο Βερο­λίνο, όπου επίσης συγκε­ντρώ­θη­καν είδη πρώτης ανάγκης, αλλά και χρήματα που προ­ο­ρί­ζο­νται για κάποιο ίδρυμα για παιδιά ή για ανθρώ­πους τρίτης ηλικίας στις πλη­γεί­σες περιο­χές.

Ακόμη «μας προ­σέγ­γι­σαν κάποιοι Γερ­μα­νοί που είχαν άδεια σπίτια στην Ελλάδα και προ­θυ­μο­ποι­ή­θη­καν να τα παρα­χω­ρή­σουν» εφόσον υπήρχε ανάγκη για προ­σω­ρινή φιλο­ξε­νία πλη­γέ­ντων, μας είπε η Ελευ­θε­ρία Τσιάρτα.

Μπορούν άραγε αυθόρ­μη­τες και ανι­διο­τε­λείς πρω­το­βου­λίες αλλη­λεγ­γύης, όπως αυτή του Στέφαν Γκρά­λερτ, να επι­δρά­σουν θετικά στις ταλαι­πω­ρη­μέ­νες από τα χρόνια της κρίσης ελλη­νο­γερ­μα­νι­κές σχέσεις;

«Δεν είμαι από τους ανθρώ­πους που επη­ρε­ά­ζο­νται από τέτοια πράγ­ματα», σπεύδει να μας ξεκα­θα­ρί­σει, δια­χω­ρί­ζο­ντας την πολι­τική από τις σχέσεις ανάμεσα στους δύο λαούς. Εκτιμά ωστόσο ότι η κίνησή του έχει θετικό αντί­κτυπο. «Αυτός ήταν ο στόχος μου: να βοηθήσω ανθρώπους- ανε­ξάρ­τητα από το αν είμαι Γερ­μα­νός ή οτι­δή­ποτε. Κάποιος πρέπει να πάρει πρω­το­βου­λία και σε αυτήν την περί­πτωση ήμουν εγώ».

Πηγή kathimerini.gr