Süddeutsche Zeitung: «Καμένη γη», αντί για γιορτή

«Δια­σώ­στες σε πανικό, αξιω­μα­τού­χοι που δεν συμ­φω­νούν για τις ευθύνες που φέρουν είναι οι εικόνες που θα μείνουν στην Ελλάδα αυτό το καλο­καίρι, σημειώ­νει σε άρθρο της η Süddeutsche Zeitung σχο­λιά­ζο­ντας ότι η τρα­γω­δία στο Μάτι χάλασε τη «γιορτή» που σχε­δί­αζε η κυβέρβ­νηση για το τέλος του προ­γράμ­μα­τος.

«Καμένη γη» είναι ο τίτλος άρθρου γνώμης στη Süddeutsche Zeitung, το οποίο ανα­φέ­ρε­ται στα χρόνια προ­βλή­ματα της που ανέ­δειξε η φονική πυρ­κα­γιά στο Μάτι. «Δια­σώ­στες σε πανικό, αξιω­μα­τού­χοι που δεν συμ­φω­νούν για τις ευθύνες που φέρουν-και αυτά είναι εικόνες που θα μείνουν από αυτό το καλο­καίρι. Ένα καλο­καίρι που θα έπρεπε να είχε εξε­λι­χθεί αλλιώς. Η κυβέρ­νηση του Αλέξη Τσίπρα ήθελε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τον Αύγου­στο για γιορτή, οι Έλληνες θα έπρεπε να γιορ­τά­σουν το τέλος της ‘δου­λείας’, την επα­νά­κτηση της κυριαρ­χίας τους από τους διε­θνείς πιστω­τές. Για τις 21 Αυγού­στου είχε σχε­δια­στεί, πριν την πυρ­κα­γιά, μια ανοιχτή γιορτή. Στις 20 Αυγού­στου τελειώ­νει το τρίτο και τελευ­ταίο πρό­γραμμα βοή­θειας προς την Αθήνα (…)».

Η σχο­λιο­γρά­φος κάνει μια ανα­δρομή στα χρόνια της κρίσης και σημειώ­νει ότι «υπήρχαν ενδεί­ξεις ότι η Αθήνα ζούσε πάνω από τις δυνά­μεις της για καιρό, αλλά η ΕΕ δεν ήθελε να το δει. Όταν πια δεν υπήρχε περι­θώ­ριο για εξω­ραϊ­σμούς, οι δια­σώ­στες ανά­γκα­σαν την χώρα να μπει σε έναν κορσέ που ήταν όμως για πολλούς Έλληνες απο­πνι­κτι­κός». Όπως σημειώ­νει το άρθρο «τα μέτρα λιτό­τη­τας έπληξαν κυρίως τη μεσαία τάξη και τα χαμη­λό­τερα εισο­δή­ματα. Για αυτό φέρουν ευθύνη όχι μόνο οι δανει­στές αλλά και όλες οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις (…)». Τα τελευ­ταία χρόνια ο του­ρι­σμός βοηθά τη χώρα να ανα­κάμ­ψει, γράφει η SZ, ωστόσο ο μεγα­λύ­τε­ρος παρά­γο­ντας που προ­κα­λεί αβε­βαιό­τητα για το μέλλον είναι η πρό­βλεψη για πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% ως το 2022 και έπειτα 2,2% ως το 2060. Η σχο­λιο­γρά­φος παρα­τη­ρεί πάντως ότι αν και δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί όλες οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις, κάποιες που έγιναν είναι σημα­ντι­κές πχ. η ανε­ξαρ­τη­σία της εφορίας. Επίσης σημα­ντικό θεωρεί στον ρεα­λι­σμό του Τσίπρα, ο οποίος σήμερα  θεω­ρεί­ται «αξιό­πι­στος» εταίρος. Αυτό όμως που ούτε αυτός κατά­φερε να εξα­λεί­ψει ήταν «η παλιά ασθέ­νεια του πελα­τεια­κού κράτους», ενώ η ίδια θεωρεί αμφί­βολο εαν οι συντη­ρη­τι­κοί που ετοι­μά­ζο­νται να ανα­λά­βουν τη δια­κυ­βέρ­νηση το 2019, θα πράξουν καλύ­τερα.

Tο άρθρο κλείνει με μια αναφορά στα πρό­σφατα δρα­μα­τικά γεγο­νότα της Αττικής: «Η μελ­λο­ντική πολι­τική μπορεί να είναι μη δημο­φι­λής στον κόσμο. Αυτό έδειξε δυστυ­χώς και το παρά­δειγμα στο Μάτι. Πολλοί λένε ότι εαν υπήρχε κρατική πρό­βλεψη, δεν θα είχαμε φτάσει στο Μάτι, μια περιοχή τόσο άναρχα δομη­μένη χωρίς διε­ξό­δους κιν­δύ­νου. Στο μέλλον θα πρέπει όλα να γίνουν καλύ­τερα: τα αυθαί­ρετα θα πρέπει να κατε­δα­φι­στούν και να μπει τέλος στις κακο­τε­χνίες. Θα ξεκα­θα­ρι­στεί εάν η πυρο­σβε­στική είχε οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα ή –και γι αυτό υπάρ­χουν ενδείξεις- είχε τόσο κακή δια­χεί­ριση που οδήγησε σε λάθος δρόμο τους δια­σώ­στες. Μια δίχως περι­στρο­φές εξήγηση οφεί­λουν στους νεκρούς και τους οικεί­ους τους όλοι οι υπεύ­θυ­νοι».