“Τηλεοπτική Δημοκρατία”

Αυτός είναι ο τίτλος, που έδωσε ο κ. Δ. Κρε­μα­στι­νός σε παρέμ­βασή του στη Βουλή, στη συζή­τηση για το νομο­σχέ­διο της Ανώ­τα­της Παι­δείας και παίρ­νο­ντας αφορμή από την τρα­γω­δία που έπληξε την χώρα. Μια τρα­γω­δία που εκτυ­λίσ­σε­ται μέσα από τηλε­ο­πτι­κούς σταθ­μούς και έντυπα μέσα, ακόμη και μέσα από τα social media, με την συζή­τηση να ακο­λου­θεί τον ρυθμό που θέλει το κάθε μέσο, ο κάθε δημο­σιο­γρά­φος, ο κάθε άσχετος που καλεί­ται να … συν­δρά­μει. Δεν έχει καθόλου άδικο ο Κρε­μα­στι­νός λέγο­ντας:

« Ενώ κυμα­τί­ζει μεσί­στια η σημαία για το εθνικό πένθος, οι πάντες μιλούν παντού εκτός από την Αίθουσα της Βουλής… Ενώ, αν δούμε τι γινόταν στις αντί­στοι­χες κατα­στρο­φές στη Βρε­τα­νία και στη Γαλλία, μόλις υπήρχε τέτοια εθνική κατα­στροφή με θύματα -δεν έχει σημασία αν είναι πυρ­κα­γιά ή βομ­βι­στική ενέργεια- η πρώτη προ­σφυγή του Πρω­θυ­πουρ­γού, αλλά και των κομ­μά­των ήταν στη Βουλή… Δημιουρ­γούν τα θέματα οι σταθμοί και ακο­λου­θούν οι πολι­τι­κοί. .. Σήμερα, η τηλε­ό­ραση και το ραδιό­φωνο προη­γού­νται της ουσια­στι­κής λει­τουρ­γίας της Βουλής και η Βουλή ακο­λου­θεί. Έτσι, δημιουρ­γού­νται τηλε­ο­πτι­κές «προ­σω­πι­κό­τη­τες» – που σε  πολλές περι­πτώ­σεις έχουν ελά­χι­στη κοι­νω­νική προ­σφορά – οι οποίες είναι οι αυρια­νοί βου­λευ­τές οι οποίοι ψηφί­ζο­νται από τον κόσμο γιατί τους έχουν δει στην τηλε­ό­ραση. Αύριο όμως, οι ίδιες τηλε­ο­ρά­σεις θα καταγ­γέλ­λουν τους εκλε­κτούς τους ως ανί­κα­νους, είτε εκείνοι χει­ρί­ζο­νται τα θέματα των πυρ­κα­γιών είτε σοβα­ρό­τερα θέματα, από άλλες δημό­σιες θέσεις. Αυτό το καθε­στώς της τηλε­ο­πτι­κής δημο­κρα­τίας όπου σε κοινές εκπο­μπές εμφα­νί­ζο­νται δημο­σιο­γρά­φοι, ηθο­ποιοί, αθλητές, πολι­τι­κοί και συζη­τούν τα πάντα δεν ωφελεί ούτε τη δημο­κρα­τία ούτε τη σωστή πλη­ρο­φό­ρηση των πολιτών. Το ραδιο­τη­λε­ο­πτικό συμ­βού­λιο θα πρέπει να δει όλα αυτά τα θέματα.»

Βέβαια, αν μας επι­τρέ­πει ο κ. Κρε­μα­στι­νός, να επι­ση­μά­νουμε πως δεν άμοιρα ευθυνών τα κόμματα,  τα οποία συμπε­ρι­λαμ­βά­νουν στις λίστες τους τηλε­ο­πτι­κούς “αστέρες” ή «επώ­νυ­μους», μόνο και μόνον γιατί θα φέρουν ψήφους λόγω δημο­φι­λίας. Ισως πάλι θα έπρεπε να δουν και το πως διε­ξά­γε­ται ο διά­λο­γος για κάθε θέμα στη Βουλή, ο οποίος φαί­νε­ται να έχει πάρει ορι­στικό  δια­ζύ­γιο με τον πολι­τικό πολι­τι­σμό. Τα ΜΜΕ ακο­λου­θούν την ρήση του Μάο: ή «Μεγάλη ανα­τα­ραχή, υπέροχη κατά­σταση!». Όταν αυτή την ανα­τα­ραχή ( ύβρεις, χαρα­κτη­ρι­σμοί. εξυ­πνα­κι­δι­σμοί, ειρω­νείες και άλλα γηπε­δικά) δεν την βρουν στα κοι­νο­βου­λευ­τικά έδρανα, θα ανα­γκα­στούν να κάνουν είδηση τι λέει το Χ νομο­σχέ­διο. Ισως δηλαδή εκ των έσω πρώτα γίνει η αρχή για να πάψουμε κάποτε να βλέ­πουμε την κερκίδα της Βουλής να μετα­φέ­ρε­ται σε τηλε­ο­πτικά πλατό (ή το αντί­θετο εάν θέλετε) και τα ψηφο­δέλ­τια των κομ­μά­των να στο­λί­ζο­νται με περ­σό­νες. Στοι­χειώδη πράγ­ματα, αν θέλουμε να μιλάμε ψύχραιμα για πραγ­μα­τική πολι­τική Μόνο αν κάθε πράγμα μπει σωστά στην θέση του και συζη­τη­θεί χωρίς κραυγές θα βρούμε την άκρη στην κου­βέ­ντα.