Δεν θα γίνει κατηγορία για απάτη εις βάρος γνωστού ξενοδόχου

Να μην γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος ενός ξε­νο­δό­χου και ενός εκ­προ­σώ­που ξε­νο­δο­χεια­κής ΙΚΕ, για τις αξιό­ποι­νες πρά­ξεις της απά­της το συ­νο­λι­κό όφε­λος ή συ­νο­λι­κή ζημία της οποί­ας υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ και της άμε­σης συ­νέρ­γειας στην προ­α­να­φερ­θεί­σα πράξη, οι οποί­ες φέ­ρο­νται να τέ­λε­σαν στη Ρόδο κατά το θέρος του έτους 2016, απο­φά­σι­σε με βού­λευ­μα, που εξέ­δω­σε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου. Ο πρώ­τος ως πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας συ­νή­ψε περί το έτος 2007 σύμ­βα­ση έργου με τον εγκα­λού­ντα, ερ­γο­λά­βο με αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σιών τις μο­νώ­σεις, τους ελαιο­χρω­μα­τι­σμούς και τις συ­να­φείς οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σί­ες. Με την σύμ­βα­ση αυτή, ο εγκα­λών ανέ­λα­βε να εκτε­λέ­σει τις συμ­φω­νη­θεί­σες οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σί­ες, τις οποί­ες και ολο­κλή­ρω­σε εντός των ετών 2007 και 2008. Ωστό­σο, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος υπήρ­ξε υπε­ρή­με­ρος ως προς την εκ­πλή­ρω­ση των συμ­βα­τι­κών του υπο­χρε­ώ­σε­ων και για τον λόγο αυτόν ακο­λού­θη­σαν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ως προς τον χρόνο και τρόπο απο­πλη­ρω­μής, οι οποί­ες κα­τέ­λη­ξαν στην υπο­γρα­φή της από 10 Απρι­λί­ου 2013 σύμ­βα­σης ανα­γνώ­ρι­σης χρέ­ους με­τα­ξύ τους. Με την εν λόγω σύμ­βα­ση, ο τε­λευ­ταί­ος ανα­γνώ­ρι­σε την οφει­λή του προς τον εγκα­λού­ντα, ανερ­χό­με­νη στο συ­νο­λι­κό ποσό των 258.920 €, για την εξό­φλη­ση της οποί­ας συμ­φω­νή­θη­κε η κα­τα­βο­λή της σε δύο ισό­πο­σες δό­σεις των 129.460 €) πλη­ρω­τέ­ες η μεν πρώτη την 31η Οκτω­βρί­ου 2014 η δε δεύ­τε­ρη την 31n Οκτω­βρί­ου 2015. Ο εγκα­λών, θέ­λο­ντας να διευ­κο­λύ­νει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, συμ­φώ­νη­σε μαζί του τη στα­δια­κή απο­πλη­ρω­μή των δό­σε­ων αυτών με εγ­χεί­ρη­ση επι­τα­γών προ­ερ­χό­με­νων από συ­ναλ­λα­γές με τα­ξι­διω­τι­κά πρα­κτο­ρεία με τα οποία συ­νερ­γα­ζό­ταν η ανώ­νυ­μη εται­ρεία της οποί­ας τυγ­χά­νει νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος. Παρά την καλή πίστη του εγκα­λού­ντος δα­νει­στή, η εξέ­λι­ξη αυτή δεν έφερε απο­τέ­λε­σμα διότι όλες οι επι­τα­γές σφρα­γί­στη­καν ως ακά­λυ­πτες ελ­λεί­ψει δια­θε­σί­μων κε­φα­λαί­ων και εν συ­νε­χεία, αι­τή­σει του εγκα­λού­ντος εκ­δό­θη­κε Δια­τα­γή Πλη­ρω­μής του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου που αφο­ρού­σε στην πρώτη συμ­φω­νη­θεί­σα δόση. Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, ενό­ψει του κιν­δύ­νου κα­τα­σχέ­σε­ως σε βάρος της πε­ριου­σί­ας του, έπει­σε τον εγκα­λού­ντα να απο­δε­χθεί χάριν κα­τα­βο­λής με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές, ώστε να εξο­φλη­θεί η προ­α­να­φερ­θεί­σα νό­μι­μη απαί­τη­ση και να επι­λυ­θεί η με­τα­ξύ τους αντι­δι­κία πλέον εξω­δι­κα­στι­κά. Στο πλαί­σιο αυτό, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος σε απροσ­διό­ρι­στους χρό­νους αλλά σε κάθε πε­ρί­πτω­ση εντός του θέ­ρους του έτους 2016, πα­ρέ­δω­σε στον εγκα­λού­ντα τέσ­σε­ρις με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές εται­ρεί­ας ορι­σμέ­νες εκ των οποί­ων ανή­καν σε εται­ρεία του δεύ­τε­ρου κα­τη­γο­ρού­με­νου. Πλην, όμως, οι εν λόγω επι­τα­γές ήταν ακά­λυ­πτες, οπότε και οι τέσ­σε­ρις εμ­φα­νί­στη­καν προς πλη­ρω­μή, αλλά δεν πλη­ρώ­θη­καν ελ­λεί­ψει δια­θε­σί­μων κε­φα­λαί­ων, γε­γο­νός οφει­λό­με­νο στην αφε­ρέγ­γυο­τη­τα των εκ­δο­τριών εται­ρειών. Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι τα ανω­τέ­ρω δεν πλη­ρούν την αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση της απά­της υπό ποι­νι­κή έν­νοια. Εκρι­νε ότι ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, καί­τοι υπήρ­ξε υπε­ρή­με­ρος οφει­λέ­της και με πα­ρελ­κυ­στι­κό τρόπο προ­σπά­θη­σε να δια­φύ­γει των δυ­σμε­νών συ­νε­πειών της κα­τά­σχε­σης, ουδέν γε­γο­νός ισχυ­ρί­στη­κε, το οποίο να ανα­φέ­ρε­ται στο παρόν ή στο πα­ρελ­θόν κατά τρόπο ώστε να δη­μιουρ­γεί την εντύ­πω­ση της μελ­λο­ντι­κής εκ­πλη­ρώ­σε­ως και να θε­με­λιώ­νει τη νο­μο­τυ­πι­κή μορφή της ποι­νι­κής απά­της. Κρί­θη­κε ότι η μόνη ευ­θύ­νη του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου είναι αστι­κή λόγω αθέ­τη­σης των συμ­βα­τι­κών του υπο­χρε­ώ­σε­ων.