Αναβιώνει υπόθεση ιατρικής αμέλειας κατά τον τοκετό – 21 χρόνια μετά το ΣτΕ δικαιώνει εν μέρει τους γονείς

Ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, θα ανα­βιώ­σει την 29η Ιουνίου 2018 αγωγή που υπέ­βα­λαν δύο κάτοι­κοι Ρόδου, κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου κι ενός ιατρού, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για βλάβη που υπέστη το βρέφος τους τον Δεκέμ­βριο του 1997.

21 χρόνια μετά την γέννηση του παιδιού με σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, οι γονείς του, περι­μέ­νουν την έκδοση νέας από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, μετά τη διε­νέρ­γεια συμπλη­ρω­μα­τι­κής ιατρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, που θα διε­ρευ­νή­σει εκ νέου τις συν­θή­κες κάτω από τις οποίες έγινε ο τοκετός.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Η μητέρα του παιδιού εισήχθη, ως επί­το­κος, στη μαιευ­τική και γυναι­κο­λο­γική κλινική του νοσο­κο­μείου την 1.12.1997 και ώρα 18.00, όπου, μετά από κύηση 40 εβδο­μά­δων, γέννησε με φυσιο­λο­γικό τοκετό ένα αγόρι, βάρους 3.400 γραμ­μα­ρίων.

Σύμφωνα με το φύλλο νοση­λείας ο τοκετός πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε δια εμβρυουλ­κίας στις 2.12.1997 και ώρα 6.40π.μ. λόγω παρα­τά­σεως της εξω­θή­σεως και αλλοιώ­σεως των παλμών.

Την ίδια ημέρα το νεογνό δια­κο­μί­σθηκε δι’ αερο­με­τα­φο­ράς από το Ε.Κ.Α.Β. στην Αθήνα με θερ­μο­κοι­τίδα και οξυγόνο και εισήχθη στο Νοσο­κο­μείο Παίδων όπου νοση­λεύ­θηκε στη μονάδα εντα­τι­κής νοση­λείας νεογνών μέχρι τις 19.1.1998, με τελική διά­γνωση “περι­γεν­νη­τική ανοξία – υποξική – ισχαι­μική εγκε­φα­λο­πά­θεια – σηψαι­μία”.

Έκτοτε η κατά­σταση του παιδιού παρέ­μεινε βαρεία. Από ιατρική βεβαί­ωση, προ­κύ­πτει ότι παρου­σί­αζε εγκε­φα­λική παρά­λυση – σπα­στι­κό­τητα – αφασία – αφαλία – επι­λη­πτι­κές κρίσεις – βαρεία δια­νοη­τική καθυ­στέ­ρηση και ήταν ανάπηρο σε ποσοστό 100%.

Κατόπιν αυτών οι γονείς του παιδιού, με την από 25.11.2002 αγωγή που κατέ­θε­σαν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ζήτησαν, ατο­μι­κώς και ως ασκού­ντες τη γονική μέριμνα του ανή­λι­κου τέκνου τους, να ανα­γνω­ρι­σθεί η υπο­χρέ­ωση του νοσο­κο­μείου να απο­ζη­μιώ­σει τους ίδιους και το παιδί.

Με την αγωγή τους υπο­στή­ρι­ξαν ότι οι ιατροί παρέ­λει­ψαν να υπο­βά­λουν την μητέρα σε πυε­λο­μέ­τρηση. Επίσης, ισχυ­ρί­σθη­καν ότι, όταν εμφα­νί­σθηκε επι­πλοκή και έντονη αλλοί­ωση των καρ­δια­κών – εμβρυ­ϊ­κών παλμών και διε­γνώ­σθη έντονη εμβρυ­ϊκή δυσφο­ρία, τα όργανα του νοσο­κο­μείου από αμέλειά τους, επέ­τρε­ψαν και παρα­τά­θηκε το δεύτερο στάδιο και στάδιο εξω­θή­σεως κατά μία ώρα και δέκα λεπτά, δεν κλήθηκε και πάλι αναι­σθη­σιο­λό­γος και δεν χορη­γή­θηκε οξυγόνο και συμπα­θη­τι­κο­μι­μη­τικά φάρμακα στην μητέρα για να προ­κα­λέ­σουν αγγειο­δια­στολή και χαλά­ρωση του κυο­μη­τρίου και περαι­τέρω οξέωση του εμβρύου, δεν ενη­με­ρώ­θηκε ο διευ­θυ­ντής της Μαιευ­τι­κής και Γυναι­κο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής για να συνα­πο­φα­σι­σθεί η περαι­τέρω πορεία του τοκετού και ενώ υπήρχαν όλες οι ενδεί­ξεις εξόδου του εμβρύου δια και­σα­ρι­κής τομής, εν τούτοις επέ­λε­ξαν και ενέ­μει­ναν στην απόφασή τους να ολο­κλη­ρώ­σουν τον τοκετό με αναρ­ρο­φη­τική εμβρυουλ­κία.

Τέλος επέρ­ρι­ψαν ευθύνη και στην ιατρό που απο­πε­ρά­τωσε τον τοκετό.

Σημειώ­νε­ται ότι μαία, κατα­θέ­το­ντας στο ακρο­α­τή­ριο υπο­στή­ριξε ότι έγγραφα, που επι­κα­λέ­στηκε το νοσο­κο­μείο, συμπλη­ρώ­θη­καν από αναρ­μό­δια πρόσωπα και με ψευδή στοι­χεία, ότι έγινε εσφαλ­μένη μαιευ­τική πράξη (αντί της ορθής που ήταν η και­σα­ρική επέμ­βαση) και ότι το παιδί κακο­ποι­ή­θηκε στο στάδιο της εξω­θή­σεως.

Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την 280/2004 εν μέρει ορι­στική απόφασή του, απέρ­ριψε τον ισχυ­ρι­σμό των γονέων περί πλα­στό­τη­τας των εγγρά­φων, ως αβάσιμο. Περαι­τέρω, το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο, λόγω του ό,τι οι προ­σκο­μι­σθεί­σες από τους δια­δί­κους γνω­μα­τεύ­σεις κατέ­λη­γαν σε εκ δια­μέ­τρου αντί­θετα συμπε­ρά­σματα σχετικά με τα αίτια της κατα­στά­σεως της υγείας του τέκνου των αναι­ρε­σειό­ντων, έκρινε ανα­γκαίο να ανα­βά­λει την έκδοση ορι­στι­κής απο­φά­σεως, προ­κει­μέ­νου να συμπλη­ρω­θούν οι απο­δεί­ξεις με τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, διο­ρί­σθηκε δε ως πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας μαιευτήρας-γυναικολόγος.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κατέ­θεσε στο πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο την από 10.6.2005 πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη του, ότι οι ιατροί και το προ­σω­πικό της αιθού­σης δια­θέ­το­ντας την πρέ­πουσα γνώση, εκπαί­δευση και εμπει­ρία, έπραξαν με κάθε επι­μέ­λεια και σύνεση τα δέοντα για το συγκε­κρι­μένο περι­στα­τικό, άρα δεν προ­κύ­πτει αμέλεια του ιατρι­κού ή λοιπού προ­σω­πι­κού του Γ.Ν.Ν.Ρ.

Το ΣτΕ έκρινε, αφού πρώτα απέρ­ριψε άλλους ισχυ­ρι­σμούς των γονέων, ότι η έκθεση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης δεν απά­ντησε αιτιο­λο­γη­μένα στα ζητή­ματα που τέθηκαν με την προ­δι­κα­στική απόφαση σχετικά με την εφαρ­μογή της μεθόδου της αναρ­ρο­φη­τι­κής εμβρυουλ­κίας και την επί­δραση της μεθόδου αυτής στην υγεία του παιδιού κι ότι η κρίση του διοι­κη­τι­κού εφε­τείου δεν είναι ορθή.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται το δικη­γο­ρικό γραφείο Κυπραίου.