Δέκα επισημάνσεις της ΝΔ για την συμφωνία

«Η κυβέρ­νηση και τα γνωστά φερέ­φωνά της, σ’ ένα ακόμη κακο­στη­μένο ρεσιτάλ προ­πα­γάν­δας, βαφτί­ζουν “διπλω­μα­τική επι­τυ­χία” την άκρως προ­βλη­μα­τική συμ­φω­νία στην οποία κατέ­λη­ξαν με τον κ. Ζάεφ και τις απα­ρά­δε­κτες υπο­χω­ρή­σεις στις οποίες προ­έ­βη­σαν από τις πάγιες εθνικές θέσεις. Πρό­κει­ται για άλλη μία χον­δροειδή δια­στρέ­βλωση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας από μία κυβέρ­νηση που έχει πάρει ορι­στικό δια­ζύ­γιο με την αλήθεια» ανα­φέ­ρουν πηγές της ΝΔ, κάνο­ντας πρώτα σχόλια σχετικά με το κείμενο της συμ­φω­νίας για την ονο­μα­σία της ΠΓΔΜ.

Οι δέκα επι­ση­μάν­σεις:

«1. Τόσο στο ελλη­νικό όσο και στο αγγλικό κείμενο από πουθενά δεν προ­κύ­πτει ότι η Ελλάδα μπορεί να χρη­σι­μο­ποιεί αμε­τά­φρα­στο τον όρο “Severna Makedonija”, όπως ψευδώς υπο­στή­ριξε δημο­σίως χθες ο κ. Τσίπρας. Ο όρος “Severna Makedonija” δεν απα­ντά­ται πουθενά στη συμ­φω­νία. Αντι­θέ­τως τ’ όνομα το οποίο συμ­φω­νή­θηκε είναι “Δημο­κρα­τία της Βόρειας Μακε­δο­νίας” (Republic of North Macedonia) ή στη σύντομη εκδοχή του “Βόρεια Μακε­δο­νία” (North Macedonia) (άρθρο 1 παρ 3α).

2. Είναι απο­λύ­τως ψευδές ότι η κυβέρ­νηση πέτυχε να δεσμεύ­σει τα Σκόπια με το λεγό­μενο erga omnes, δηλαδή ένα όνομα για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων. Είναι δε εντυ­πω­σιακό ότι η κυβέρ­νηση προέβη στην ανή­κου­στη υπο­χώ­ρηση να μην προσ­διο­ρί­σει καν τον απώτατο χρόνο εκπλή­ρω­σης των υπο­χρε­ώ­σεων της ΠΓΔΜ.

Στο άρθρο 1 παρ. 10 προ­βλέ­πε­ται ότι “για τα επίσημα έγγραφα που προ­ο­ρί­ζο­νται για διεθνή χρήση, η αλλαγή του ονό­μα­τος θα γίνει εντός 5 ετών”, ενώ η αλλαγή για τα έγγραφα που προ­ο­ρί­ζο­νται για εσω­τε­ρική χρήση συν­δέ­ε­ται με την εξέλιξη της εντα­ξια­κής δια­δι­κα­σίας της ΠΓΔΜ στην Ευρω­παϊκή Ενωση. Δηλαδή μετα­τί­θε­ται σε ένα αβέβαιο μακρινό μέλλον, όπως ακριβώς επε­δί­ωκε εξ αρχής η Σκο­πιανή πλευρά! Επίσης στο άρθρο 1 παρ 3ε που αφορά τις συντμή­σεις του ονό­μα­τος (ίντερ­νετ, εμπο­ρι­κές χρήσεις κλπ), παρα­μέ­νουν τα σημε­ρινά ακρω­νύ­μια της χώρας (ΜΚ & ΜΚD), και η μόνη αλλαγή που “πέτυχε” η κυβέρ­νηση Τσίπρα-Καμμένου αφορά τις πινα­κί­δες των αυτο­κι­νή­των στις οποίες θα μπουν οι κωδικοί NM & NMK.

Επι­πλέον στο άρθρο 1 παρ 3θ μετα­τί­θε­ται για το μέλλον και η διευ­θέ­τηση των εμπο­ρι­κών ονο­μα­σιών και σημάτων και επω­νυ­μιών. Αυτές θα τις κρίνει μια διεθνής ομάδα ειδικών εντός τριε­τίας χωρίς κανείς να μπορεί να προ­ε­ξο­φλή­σει σήμερα τις απο­φά­σεις της. Μέχρι τότε δε τα σημε­ρινά ονόματα και σήματα για εμπο­ρι­κές χρήσεις θα παρα­μεί­νουν ως έχουν. Η μετά­θεση των υπο­χρε­ώ­σεων της ΠΓΜΔ να εφαρ­μό­σει τη συμ­φω­νία σε ένα αβέβαιο μέλλον, όπως και η παρα­χώ­ρηση της χρήσης των σημε­ρι­νών κωδικών καθιστά γράμμα κενό το περι­βό­ητο erga omnes.

3. Η μεγάλη και εντελώς αδι­καιο­λό­γητη υπο­χώ­ρηση της κυβέρ­νη­σης, ωστόσο, αφορά την παρα­χώ­ρηση της χρήσης του επι­θέ­του “μακε­δο­νι­κής” για την εθνό­τητα και τη γλώσσα. Είναι η πρώτη φορά που ανα­γνω­ρί­ζε­ται από την Ελλάδα δήθεν “μακε­δο­νική” εθνό­τητα και δήθεν “μακε­δο­νική” γλώσσα. Η εξέλιξη αυτή είναι απα­ρά­δε­κτη, διότι η ανα­γνώ­ριση μακε­δο­νι­κής γλώσσας και εθνό­τη­τας απο­τε­λεί τη ρίζα του Σκο­πια­νού αλυ­τρω­τι­σμού.

Για να συνει­δη­το­ποι­ή­σει κάποιος ότι η συγκε­κρι­μένη εξέλιξη είναι ίσως ακόμη πιο αρνη­τική κι από το ίδιο το όνομα της χώρας, αρκεί τούτο. Τα ακραία στοι­χεία της γει­το­νι­κής μας χώρας δια­θέ­το­ντας πλέον με τη βούλα της Ελλάδας τον αυτο­προσ­διο­ρι­σμό “Μακε­δό­νες” θα νομι­μο­ποιού­νται και έναντι της Ελλάδος να ισχυ­ρι­στούν στο μέλλον ότι το “Μακε­δο­νικό έθνος τους” επε­κτεί­νε­ται πέραν των συνόρων τους.

Διότι όταν οι πολίτες ενός κράτους ονο­μά­ζο­νται “Μακε­δό­νες” και παράλ­ληλα η χώρα τους “Βόρεια Μακε­δο­νία”, συνά­γε­ται το συμπέ­ρα­σμα ότι υπάρχει και μία “άλλη Μακε­δο­νία” -προφανώς η Νότια”- στην οποία κατοι­κούν άλλοι “Μακε­δό­νες” οι οποίοι βρί­σκο­νται υπό την κυριαρ­χία ενός άλλου κράτους. Αντί λοιπόν να αμβλυν­θεί ο αλυ­τρω­τι­σμός των Σκοπίων με τη συμ­φω­νία Τσίπρα-Καμμένου μπορεί να ενι­σχυ­θεί. ‘Αλλωστε, ουδείς αμφι­σβη­τεί ότι, αν και δυο ανε­ξάρ­τητα κράτη, η Βόρειος και η Νότιος Κορέα μοι­ρά­ζο­νται την ίδια εθνο­τική ταυ­τό­τητα. Το ίδιο ίσχυε και για την Ανα­το­λική και Δυτική Γερ­μα­νία κ.ο.κ. Συνεπώς η επίσημη ανα­γνώ­ριση “μακε­δο­νι­κής εθνό­τη­τας” συνιστά μία μεί­ζο­νος σημα­σίας ελλη­νική υπο­χώ­ρηση που όχι μόνον προ­σφέ­ρει νομι­μο­ποι­η­τική βάση στον σκο­πιανό αλυ­τρω­τι­σμό, αλλά τον ενι­σχύει.

4. Πόσο προ­βλη­μα­τική και εσφαλ­μένη είναι η εκχώ­ρηση της Μακε­δο­νι­κής εθνό­τη­τας επι­βε­βαιώ­νε­ται και από το γεγονός ότι η Βουλ­γα­ρία, αν και από τους πρώτους που ανα­γνώ­ρι­σαν την γείτονα με την συνταγ­μα­τική της ονο­μα­σία «Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας», ουδέ­ποτε ανα­γνώ­ρισε «μακε­δο­νική» εθνό­τητα και “μακε­δο­νική γλώσσα”. Και τούτο διότι θεω­ρούσε τους Σκο­πια­νούς τμήμα του ευρύ­τε­ρου βουλ­γα­ρι­κού έθνους και τη γλώσσα τους ως βουλ­γα­ρική διά­λε­κτο. Αυτό άλλωστε εξηγεί και τη χθεσινή ανα­κοί­νωση του βουλ­γα­ρι­κού υπουρ­γείου των Εξω­τε­ρι­κών που κάλεσε την Ελλάδα και τα Σκόπια να δεσμευ­θούν ότι η συμ­φω­νία “δεν θα ερμη­νευ­θεί ως βάση για μελ­λο­ντι­κές αλλαγές στα υπάρ­χο­ντα σύνορα ή για αξιώ­σεις έναντι γει­το­νι­κών κρατών ως προς τη γλώσσα τον πολι­τι­σμό την ιστορία και την ταυ­τό­τητα”.

Με απλά λόγια το βουλ­γα­ρικό ΥΠΕΞ επι­ση­μαί­νει ακριβώς τον ίδιο αλυ­τρω­τικό κίνδυνο υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι για τη βουλ­γα­ρική κυβέρ­νηση ουδέ­ποτε υπήρξε “μακε­δο­νική εθνό­τητα και γλώσσα”. Εν ολίγοις ακόμη και οι Βούλ­γα­ροι θεωρούν απα­ρά­δε­κτο να ονο­μά­ζο­νται οι κοινοί μας γεί­το­νες “Μακε­δό­νες” και όχι δυστυ­χώς οι κ. Τσίπρας και Κοτζιάς.

5. Ακρως προ­βλη­μα­τικό είναι και το άρθρο 7 το οποίο ανα­φέ­ρει ότι κάθε χώρα θα ερμη­νεύει τον όρο Μακε­δο­νία και Μακε­δό­νας κατά βούληση. Αυτό από μόνο του καθιστά εντελώς παρα­πλα­νη­τικό το επι­χεί­ρημα της πανη­γυ­ρί­ζου­σας κυβέρ­νη­σης Τσίπρα-Καμμένου ότι τάχα “παίρ­νουμε πίσω τη Μακε­δο­νία και την ιστορία της”, επειδή οι γεί­το­νές μας απο­κη­ρύσ­σουν – λένε – την όποια σχέση τους με την αρχαία Ελλάδα.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η δήλωση αυτή δεν σημαί­νει τίποτα για την γνωστή προ­πα­γάνδα τους, διότι στο δικό τους αφήγημα οι αρχαίοι Μακε­δό­νες δεν ήταν Ελληνες και δεν είχαν καμία σχέση με τον αρχαίο ελλη­νικό πολι­τι­σμό. Αρα στη δική τους αντί­ληψη, τίποτα δεν τους εμπο­δί­ζει να συνε­χί­σουν να δια­δί­δουν τα ιστο­ρικά ψεύδη που υπε­ρα­σπί­ζο­νταν μέχρι σήμερα. Για του λόγου το αληθές, ας δια­βά­σει κανείς τις δηλώ­σεις του σκο­πια­νού ΥΠΕΞ Ντι­μι­τρόφ, μόλις τρεις μήνες πριν, ο οποίος μας καλούσε να “μοι­ρα­στούμε την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της Μακε­δο­νίας”.

Αλλά, ακόμα και αν φανούμε καλό­πι­στοι στα όσα δια­κη­ρύτ­τει η σημε­ρινή κυβέρ­νηση των Σκοπίων, ποιος εμπο­δί­ζει στο μέλλον μια δια­φο­ρε­τική κυβέρ­νηση στη χώρα αυτή να επι­στρέ­ψει στην γνωστή προ­πα­γάνδα της; Με βάση τα όσα εκτέ­θη­καν παρα­πάνω, κανείς δεν μπορεί, νομικά, να το δια­σφα­λί­σει αυτό με αυτή τη συμ­φω­νία.

6. Το πόσο λάθος ήταν η διπλω­μα­τική στό­χευση του κ. Κοτζιά τάχα να απο­συν­δέ­σει τον Σκο­πιανό αλυ­τρω­τι­σμό από την Αρχαία Μακε­δο­νία φαί­νε­ται και από την αποδοχή εκ μέρους της “Μακε­δο­νίας του Ιλιντεν”. Δηλαδή της επι­το­μής του “μακε­δο­νι­κού” αλυ­τρω­τι­σμού του τέλους του 19ου-αρχών 20ου αιώνα, ο οποίος εκδη­λω­νό­ταν με το σύνθημα “η Μακε­δο­νία στους Μακε­δό­νες”. Διότι υπεν­θυ­μί­ζε­ται πώς όταν η σημε­ρινή ΠΓΔΜ έγινε τμήμα της ενιαίας Γιου­γκο­σλα­βίας, η τελευ­ταία προ­ώ­θησε την πολι­τική ύπαρξης “μακε­δο­νι­κου” έθνους, μέρος του οποίου ζει υπό ελλη­νική κυριαρ­χία. Γι αυτό και ήταν απο­λύ­τως απα­ρά­δε­κτη η πρόταση των Σκοπίων (που αρχικώς είχε δεχθεί η κυβέρ­νηση) για ονο­μα­σία “Μακε­δο­νία του Ιλιντεν”, τους στόχους της οποίας δεν εξου­δε­τε­ρώ­νει -όπως όλα δείχνουν- η παρούσα συμ­φω­νία.

7. Το εντελώς ανή­κου­στο ωστόσο στη συμ­φω­νία που απέ­κρυψε τις τελευ­ταίες ώρες η κυβέρ­νηση είναι το εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 8 (παρ. 5) θα συστα­θεί διε­πι­στη­μο­νική επι­τροπή η οποία θα εξε­τά­σει τον τρόπο διδα­σκα­λίας της Ιστο­ρίας και των δύο χωρών, ώστε να αρθούν αλυ­τρω­τι­κές ανα­φο­ρές. Mε άλλα λόγια η εν λόγω επι­τροπή δεν θα εξε­τά­σει μόνον τον τρόπο διδα­σκα­λίας της ιστο­ρίας των Σκοπίων, αλλά και της Ελλάδας. Με απλά λόγια η κυβέρ­νηση Τσίπρα-Καμμένου με το άρθρο αυτό απο­δέ­χε­ται ότι και η Ελλάδα θα πρέπει να ελεγ­χθεί για πιθανή αλυ­τρω­τική προ­πα­γάνδα στην ιστορία που διδά­σκο­νται τα παιδιά στα σχολεία.

8. Επι­σφα­λής τέλος μπορεί να απο­δει­χθεί και η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­σία πρό­σκλη­σης των Σκοπίων για ένταξη στο ΝΑΤΟ, διότι με τον τρόπο που είναι δια­τυ­πω­μένο το άρθρο 2 δεν είναι βέβαιο ότι οι όροι που θέτει η Ελλάδα θα γίνουν κατ’ ανάγκην απο­δε­κτοί από όλους του συμ­μά­χους στο ΝΑΤΟ.

9. Επι­ση­μαί­νε­ται ιδιαί­τερα ότι στο κείμενο της συμ­φω­νίας δεν υπάρχει καμία πρόνοια για το αν η συμ­φω­νία μετά τη δια­βί­βασή της στον ΟΗΕ θα υιο­θε­τη­θεί από το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας προ­κει­μέ­νου να αντι­κα­τα­στή­σει την προη­γού­μενη απόφαση 817/1993 η οποία προ­έ­βλεπε την ένταξή της εν λόγω χώρας στον ΟΗΕ με το προ­σω­ρινό της όνομα ΠΓΔΜ.

10. Εν κατα­κλείδι, με τη συμ­φω­νία αυτή, εμείς ανα­γνω­ρί­ζουμε “μακε­δο­νική” γλώσσα και εθνό­τητα και σχεδόν προ­ε­ξο­φλούμε τη συναί­νεσή μας για ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, έναντι “μιας υπο­σχε­τι­κής” από την πλευρά της γεί­το­νος. Με άλλα λόγια, η κυβέρ­νηση προ­κει­μέ­νου να κερ­δί­σει μερικά ωραία πρω­το­σέ­λιδα στον Τύπο, υπο­νο­μεύει με εντελώς απα­ρά­δε­κτο τρόπο τη δια­πραγ­μα­τευ­τική θέση της χώρας, αφή­νο­ντας επί της ουσίας ανοιχτό κάθε ενδε­χό­μενο».

Στο κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ξεκα­θα­ρί­ζουν πως θα επα­νέλ­θουν αφού εξε­τά­σουν λεπτο­με­ρώς το κείμενο της συμ­φω­νίας το οποίο, υπο­γραμ­μί­ζουν, ότι «αν και ζητή­θηκε επι­σή­μως από την κυβέρ­νηση στις 8 το βράδυ της Τρίτης δεν είχε σταλεί ως τις 8 το βράδυ της Τετάρ­της».

Πηγή: Τα ΝΕΑ