Θανάσιμες παγίδες για τα ελάφια τα διάφανα δίχτυα

Σε παγίδες θανάτου, για τα ελάφια , έχουν μετα­τρα­πεί τα διάφανα δίχτυα που χρη­σι­μο­ποιούν οι αγρότες για την περί­φραξη των καλ­λιερ­γειών τους.

Εγκλω­βι­σμένα τα ζώα  πάνω  στα δίχτυα, για αρκετές ώρες και αβο­ή­θητα, αργο­πε­θαί­νουν από εξά­ντληση και πνιγμό. Λίγες είναι οι φορές που στέ­κο­νται τυχερά, γιατί εντο­πί­ζο­νται άμεσα και απε­λευ­θε­ρώ­νο­νται,  τις περισ­σό­τε­ρες όμως φορές , είναι πολύ αργά γι’ αυτά.

Και δεν είναι μόνο τα δίκτυα, αλλά και οι παρά­νο­μες αυτο­σχέ­διες παγίδες και τα δόκανα που προ­κα­λούν φρικτό θάνατο  στα ζώα.

Ο βίαιος θάνατος των ζώων, από ανθρώ­πι­νες ενέρ­γειες,  συνιστά  συμπε­ρι­φορά επι­κίν­δυνη  και καθρε­πτί­ζει την  ανθρώ­πινη αντί­ληψη απέ­να­ντι σε μια ζωή που πάσχει.

Αυτή η δημο­σί­ευση δε γίνεται για να ανα­λυ­θεί και να ανα­δει­χθεί η σημασία της άγριας ζωής  στην ροδί­τικη φύση, ούτε και για το ποιος φταίει και ποιος δε φταίει, αλλά για να απο­τε­λέ­σει αφορμή για περισ­σό­τερο προ­βλη­μα­τι­σμό και ανη­συ­χία και όλοι μαζί , φορείς και γεωργοί να εργα­στούν για τη δια­φύ­λαξη των καλ­λιερ­γειών, αλλά και του περι­βάλ­λο­ντος.

Αν ο άνθρω­ποι δεν κατα­νο­ή­σουν ότι είναι μέρος της  φύσης  και  επι­βάλ­λε­ται να ζουν  αρμο­νικά  με αυτήν, γιατί  εξαρ­τώ­νται από  αυτήν,  τότε θα συνε­χί­σουν να της φέρο­νται  αντα­γω­νι­στικά, εχθρικά  και να την εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τυρ­ρη­νικά.

Τότε δε θα μιλάμε πια μόνο για οικο­λο­γική κρίση, αλλά και για την  κρίση του ανθρώ­που  ως ατόμου.

Ζητάμε από του υπεύ­θυ­νους να δουν το θέμα πιο ζεστά και να δράσουν άμεσα.

Οι φωτο­γρα­φίες που ακο­λου­θούν είναι σκληρές, αλλά  ανα­δει­κνύ­ουν το πρό­βλημα.

Ασπασία Κουπάδη