Προς κατάργηση οι δίκες κοινοπραξίας με τις οποίες διεκδικείται επιστροφή καταβληθέντων δημοτικών φόρων

Προς κατάρ­γηση οδεύουν, σύμφωνα με παρά­γο­ντες του Δήμου Ρόδου, οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες προς συζή­τηση ενώπιον του Ε’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας την 13η Ιουνίου 2018, 3 αιτή­σεις αναί­ρε­σης της κοι­νο­πρα­ξίας με την επω­νυ­μία «Κοι­νο­πρα­ξία Νοσο­κο­μείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε.-ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.-ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε. – J και Ρ ΑΒΑΞ Α.Ε. – ΙΜΕΨ GMBH», με την οποία αιτεί­ται να αναι­ρε­θούν αντί­στοιχα τρεις απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά (Ε’ Τριμελές-Μεταβατική Έδρα Ρόδου), που απέρ­ρι­ψαν αντί­στοι­χες εφέσεις της, κατά αντί­στοι­χων απο­φά­σεων του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου μετά από προ­σφυ­γές κατά εγγρα­φών στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ από τον Δήμο Ρόδου.

Η δημο­τική αρχή θεωρεί ότι μετά την ψήφιση νόμου, με τον οποίο καταρ­γεί­ται η ανα­δρο­μική διεκ­δί­κηση των οφειλών σε δημο­τικό φόρο, που έχουν κατα­βά­λει επι­χει­ρή­σεις, η κοι­νο­πρα­ξία, πρό­κει­ται, όπως και στο πρό­σφατο παρελ­θόν σε ανάλογη δίκη, που είχε προ­κα­λέ­σει, να παραι­τη­θεί της διεκ­δι­κή­σεως και να καταρ­γή­σει την συζή­τηση των αιτή­σεων της.

Θεωρούν παρα­πέρα ότι δεν θα επι­διώ­ξει να προ­σβά­λει την σχετική διάταξη ως αντι­συ­νταγ­μα­τική.

Σημειώ­νε­ται ότι η εται­ρεία διεκ­δι­κεί με τις αιτή­σεις της οφειλές ύψους 68.913, 42 ευρώ για το έτος 1998, 82.416,34 ευρώ για το έτος 1997 και 68.913,42 ευρώ για το έτος 1998.

Με τις προ­σφυ­γές ζητεί­ται συγκε­κρι­μένα όχι μόνο να γίνει δια­γραφή από τους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους, σύμφωνα με τις απο­φά­σεις 4504-4505/2014 της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ που έκριναν τον φόρο αντι­συ­νταγ­μα­τικό διότι δεν απο­δεί­χθη­καν ικανές προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πράξεις που είχε υπόψη ο νομο­θέ­της για να επι­βά­λει τον φόρο μόνο στη Δωδε­κά­νησο, αλλά επι­πλέον ζητεί­ται να επι­στρα­φούν τα παρα­πάνω κατα­βλη­θέ­ντα ποσά.

Όπως είναι γνωστό στη συνέ­χεια των παρα­πάνω απο­φά­σεων της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ και της άσκησης της παρα­πάνω προ­σφυ­γής, κατά το μεν δικα­στικό μέρος η Κ/Ξ εται­ρειών κατα­σκευής του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, η οποία με αναί­ρεση στο ΣτΕ πέτυχε την έκδοση των παρα­πάνω απο­φά­σεων, παραι­τή­θηκε άλλης αναί­ρε­σης που επίσης άσκησε σύμφωνα με τα 1324/2015 πρα­κτικά του του ΣτΕ, με συνέ­πεια να μην κατα­στεί δυνατόν να επα­να­κρι­θεί η υπόθεση στο ΣτΕ στη βάση προ­σκο­μι­ζο­μέ­νων συμπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χείων προ­πα­ρα­σκευα­στι­κών πράξεων, ενώ κατά το νομο­θε­τικό μέρος, ο νομο­θέ­της (Βουλή) ως συμ­μόρ­φωση στις απο­φά­σεις του ΣτΕ, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις της παρ. 9 της Υποπαρ. Δ12 του άρθρου 2 του Ν. 4334/2015 (ΦΕΚ Α 94/14-8-2015) όπως συμπλη­ρώ­θη­καν με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 57 του Ν. 4483/2017 (ΦΕΚ Α 107/31-07-2017), αφενός μεν κατάρ­γησε τη σχετική με τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

διάταξη του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994 (Α75) και αφε­τέ­ρου ορί­στηκε ότι κατα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται και ότι βεβαιω­μέ­νες οφειλές από τον καταρ­γού­μενο φόρο και συνα­φείς κυρώ­σεις δια­γρά­φο­νται, κατόπιν δια­πι­στω­τι­κής από­φα­σης του οικείου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όπως και έγινε με την απόφαση 594/4-8-2017 του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου.