Προς διευθέτηση υπόθεση με κατηγορούμενους για απάτη τον δήμαρχο Μεγίστης και την μητέρα του

Για την 8η Νο­εμ­βρί­ου 2018 ανα­βλή­θη­κε χθες από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, προ­κει­μέ­νου να πα­ρου­σια­στούν στην δίκη αυ­το­προ­σώ­πως οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι και ο πο­λι­τι­κώς ενά­γων, μετά την ορι­στι­κή επι­κύ­ρω­ση εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης της δια­φο­ράς τους, η εκ­δί­κα­ση υπό­θε­σης, με κα­τη­γο­ρού­με­νους για απάτη κατά συ­ναυ­τουρ­γία με πε­ριου­σια­κό όφε­λος και ζημία που υπερ­βαί­νει τα 120.000 ευρώ, τον δή­μαρ­χο Με­γί­στης κ. Παύλο Πα­νη­γύ­ρη και την μη­τέ­ρα του.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Δυ­νά­μει του από 8-2-2011 συμ­βο­λαί­ου που συ­νέ­τα­ξε συμ­βο­λαιο­γρά­φος της Ρόδου ο κ. Πα­νη­γύ­ρης ως πλη­ρε­ξού­σιος, αντι­πρό­σω­πος, αντί­κλη­τος, κατ’ εντο­λή εξ ονό­μα­τος και για λο­γα­ρια­σμό της μη­τέ­ρας του, δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, δυ­νά­μει εντο­λής και πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τας που του πα­ρα­χώ­ρη­σε η τε­λευ­ταία με το 18603/12-1-2011 πλη­ρε­ξού­σιο, με το οποίο επε­τρά­πη η αυ­το­σύμ­βα­ση, με­τα­βί­βα­σε στον εαυτό του κατά πλήρη κυ­ριό­τη­τα λόγω γο­νι­κής πα­ρο­χής ακί­νη­το εκτός σχε­δί­ου πό­λε­ως εκτά­σε­ως 9.558,92 τ.μ., στη νήσο Με­γί­στη, στη θέση Αγιος Γε­ώρ­γιος Βου­νού.

Κατά τη σύ­ντα­ξη του συμ­βο­λαί­ου ο κ. Πα­νη­γύ­ρης, εκ­προ­σω­πώ­ντας τη μη­τέ­ρα του με την ανω­τέ­ρω ιδιό­τη­τά του, προ­κει­μέ­νου να με­τα­βι­βα­στεί το ακί­νη­το από την δεύ­τε­ρη στον πρώτο, δή­λω­σε ως πλη­ρε­ξού­σιος ότι το ακί­νη­το απέ­κτη­σε η μη­τέ­ρα του με άτυπη δωρεά πριν από 47 έτη από το σύ­ζυ­γό της Νι­κό­λαο Πα­νη­γύ­ρη και χρη­σι­κτη­σία τα­κτι­κή ή έκτα­κτη, νε­μό­με­νη το ακί­νη­το πλέον των 47 ετών συ­νε­χώς, ακω­λύ­τως και αδιά­κο­πα με καλή πίστη, νό­μι­μο τίτλο και διά­νοια κυ­ρί­ου.

Η δή­λω­ση, όμως, αυτή, όπως έκρι­νε το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, ήταν ψευ­δής και οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι το γνώ­ρι­ζαν, κα­θό­σον το αλη­θές ήταν ότι το με­τα­βι­βα­σθέν ακί­νη­το δεν ανήκε στην πα­ρέ­χου­σα μη­τέ­ρα του, διότι αυτή δεν το απέ­κτη­σε από άτυπη δωρεά από το σύ­ζυ­γό της.

Αντί­θε­τα το αλη­θές φέ­ρε­ται να ήταν ότι το ακί­νη­το ανήκε από το έτος 1930 στην κυ­ριό­τη­τα του κ. Νι­κο­λά­ου Πι­τσώ­νη, μετά δε το θά­να­το αυτού το 1986, απέ­κτη­σαν την κυ­ριό­τη­τα του ακι­νή­του ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι αυτού.

Οι κλη­ρο­νό­μοι με­τα­βί­βα­σαν το ακί­νη­το στον πο­λι­τι­κώς ενά­γο­ντα κ. Νι­κό­λαο Χα­τζη­γιαν­νά­κη, με συμ­βό­λαιο γο­νι­κής πα­ρο­χής και συμ­βό­λαιο δω­ρε­άς (οι λοι­ποί) και ο πο­λι­τι­κώς ενά­γων κα­τέ­στη έτσι κύ­ριος του ακι­νή­του.

Ο κ. Πα­νη­γύ­ρης κα­τέ­στη­σε σαφές ότι εσφαλ­μέ­νως τέ­θη­κε στο επί­μα­χο συμ­βό­λαιο η δεύ­τε­ρη αυτών ως κυρία του όλου ακι­νή­του αντί του 1/4 εξ αδιαι­ρέ­του και ξε­κί­νη­σε δια­δι­κα­σία διόρ­θω­σής του. Εκ­δό­θη­κε από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, που απο­κα­θι­στά τα πράγ­μα­τα και ανα­μέ­νε­ται η με­τεγ­γρα­φή της προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξει ανά­κλη­ση της μή­νυ­σης.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κ. Πα­νη­γύ­ρη πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής.