«Επάγγελμα Πόρνη» στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου

«Η Ελλάδα εκδί­δε­ται, συνει­δητά και ασύ­νειδα. Ούτε ένας αθώος. Ανεύ­θυ­νος κανένας. Λιλή Ζωγρά­φου, 1978»

Μετά τις sold-out παρα­στά­σεις στην Αθήνα  και την πετυ­χη­μένη περιο­δεία ανά την Ελλάδα η παρά­σταση «Επάγ­γελμα Πόρνη» έρχεται στο Θέατρο Αυλαία

Κομψή, φιλο­σο­φη­μένη, εκκε­ντρική, εστέτ, μαγκιόρα, σκληρή, τρυφερή η Λιλή Ζωγρά­φου περνάει δια πυρός και σιδήρου και βγαίνει νική­τρια μιας και η ουσία της δεν αλλοιώ­νε­ται κατα­μαρ­τυ­ρώ­ντας πως η ζωή νικά.

Έχοντας το μότο αυτό ως πηγή έμπνευ­σης, ο Ένκε Φεζολ­λάρι σκη­νο­θε­τεί την Αλε­ξάν­δρα Παλαιο­λό­γου στο κεφά­λαιο «Ιστο­ρίες Της Χούντας», του βιβλίου «Επάγ­γελμα Πόρνη», της Λιλής Ζωγρά­φου. Δύο ιστο­ρίες, αυτο­βιο­γρα­φι­κές, που δίνουν το στίγμα της εποχής και σκια­γρα­φούν τη συγγραφέα-ορόσημο της Ελλάδας της μετα­πο­λί­τευ­σης: μίας γυναί­κας αγω­νί­στριας ενάντια σε κάθε μορφή βίας. Σε κάθε καθε­στώς που εξα­θλιώ­νει την ανθρώ­πινη υπό­σταση και σε κάθε αυτε­πάγ­γελτη εξουσία που στερεί τα βασικά ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου

Ιστορία πρώτη
Χούντα. Στη συγ­γρα­φέα απα­γο­ρεύ­ε­ται να εξέλθει της χώρας λόγω πολι­τι­κών πεποι­θή­σεων με πρόφαση τη μη άσκηση του επαγ­γέλ­μα­τος της δημο­σιο­γρα­φίας  που ανα­γρά­φε­ται στο δια­βα­τή­ριό της. Η Ζωγρά­φου πολε­μώ­ντας με χιούμορ το παρά­λογο καθε­στώς, αλλάζει ιδιό­γραφα το επάγ­γελμα της σε «Πόρνη – ελευ­θε­ρίων ηθών» με συνέ­πειες τρα­γε­λα­φι­κές.

Ιστορία δεύτερη

1973. Μετά την από­πειρα αυτο­κτο­νίας της, παρα­μο­νές πρω­το­χρο­νιάς, νοση­λεύ­ε­ταισε ψυχια­τρική κλινική. Εκεί γινό­μα­στε μάρ­τυ­ρες της απάν­θρω­πης συμπε­ρι­φο­ράς του προ­σω­πι­κού, που φτάνει στα όρια του εξευ­τε­λι­σμού. Η συγ­γρα­φέας, δεμένη στο κρεβάτι, πέφτει θύμα βιασμού από νυχτε­ρι­νούς φύλακες. Εντού­τοις δεν απο­δυ­να­μώ­νε­ται. Η τραυ­μα­τική της εμπει­ρία την εξωθεί στην κατά μέτωπο σύγκρουσημε τους ιθύ­νο­ντες και την καταγ­γε­λία της σαθρής λει­τουρ­γίας του νοση­λευ­τι­κού οργα­νι­σμού.

Ο Ένκε Φεζολ­λάρι παρου­σιά­ζει με τη δική του διεισ­δυ­τική ματιά τις εξο­μο­λο­γή­σεις της Λιλής Ζωγρά­φου: ενός συνειδητοποιημένου-σκεπτόμενου πολίτη, μιας αντι­συμ­βα­τι­κής συγ­γρα­φέως και ενός ανθρώ­που που αντι­με­τω­πί­ζει την ελευ­θε­ρία σαν τόσο υψηλό αγαθό ώστε απο­φα­σί­ζει να θέσει τέλος στη ζωή της για να απαλ­λα­γεί από τη δου­λο­πρέ­πεια της πείνας.

Η οξύτητα της γραφής της, το σαρ­κα­στικό και γλυ­κό­πι­κρο χιούμορ της, η αφη­γη­μα­τική της ορμη­τι­κό­τητα, η αφο­πλι­στική και έντιμη ειλι­κρί­νεια απο­κτούν λόγο επί σκηνής με την Αλε­ξάν­δρα Παλαιο­λό­γου και ανα­δει­κνύ­ο­νται με τη μουσική του Σταμάτη Κρα­ου­νάκη. Μία παρά­σταση σύγ­χρονη, που γκρε­μί­ζει τα δόγματα και τους μύθους που τρο­φο­δο­τούσε η Χούντα τον αδιά­φορο ως προς τα δικαιώ­ματά του λαό.

«Όχι, η επα­νά­στασή μου, δεν θα στρε­φό­ταν κατά του κατε­στη­μέ­νου και του συστή­μα­τός του, αλλά ενα­ντίον εκείνων που το ανέ­χο­νται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακο­μοι­ριά, την υποταγή, την ταπει­νο­φρο­σύνη. Η γη έτσι κι αλλιώς δεν χωρά άλλους ταπει­νούς και κατα­φρο­νε­μέ­νους. Όπως δεν χωρά άλλα φερέ­φωνα»

Λιλή Ζωγρά­φου

 Συντε­λε­στές

Κείμενο: Λιλή Ζωγρά­φου
Σκη­νο­θε­σία: Ένκε Φεζολ­λάρι
Παίζει η ηθο­ποιός: Αλε­ξάν­δρα Παλαιο­λό­γου
Σκη­νι­κός χώρος / κοστού­μια / φωτι­σμοί: Ενκε Φεζολ­λάρι
Μουσική: Στα­μά­της Κρα­ου­νά­κης
Φωτο­γρα­φίες / βίντεο: Αθηνά Λιάσκου

Παρα­γωγή: «Όψεις Πολι­τι­σμού»

 Παρά­σταση: Πέμπτη 12 Απρι­λίου, Ώρα 21.00

Τιμές εισι­τη­ρίων: 13 ευρώ γενική είσοδος & 10 μειω­μένο (φοι­τη­τικό, ανέργων)