Οι «53» του ΣΥΡΙΖΑ κατά της αστυνομίας για τα πρόσφατα επεισόδια

Κατά της αστυ­νο­μίας για την «αδι­καιο­λό­γητη βία των ΜΑΤ», όπως ανα­φέ­ρουν χαρα­κτη­ρι­στικά, ενα­ντίον πολιτών, στρέ­φο­νται με κείμενο τους οι «53» του ΣΥΡΙΖΑ θέτο­ντας το ερώτημα «εάν υπάρχει η πολι­τική βούληση να περιο­ρι­στούν μέχρι ορι­στι­κής εξα­φά­νι­σης τα φαι­νό­μενα κατα­στο­λής».

Με αφορμή τις πρό­σφα­τες εικόνες βίας έξω από συμ­βο­λαιο­γρα­φεία οι «53» επι­ση­μαί­νουν την ανάγκη «εκδη­μο­κρα­τι­σμού» της ΕΛ.ΑΣ. με απα­γό­ρευση χρήσης χημικών και την υπο­χρε­ω­τική χρήση δια­κρι­τι­κών στα όργανα». Εκφρά­ζουν τέλος την ελπίδα να μην επα­να­λη­φθούν οι εικόνες αυτές στην αυριανή κινη­το­ποί­ηση των εκπαι­δευ­τι­κών.

Ανα­λυ­τικά το κείμενο των «53» όπως αναρ­τή­θηκε στην ιστο­σε­λίδα Commonality που εκφρά­ζει τις θέσεις της κίνησης.

«Eίναι πικρό, αλλά τις χθε­σι­νές σκηνές στο κέντρο της Αθήνας, τις έχουμε ξαναδεί ή μάλλον τις βλέπαμε διαρκώς, σε όλη την περίοδο της δια­κυ­βέρ­νη­σης Σαμαρά-Βενιζέλου. Και δεν είναι μόνο τα γεγο­νότα αδι­καιο­λό­γη­της βίας της Τετάρ­της 14/03/2018, έξω από το συμ­βο­λαιο­γρα­φείο της οδού Θεμι­στο­κλέ­ους, αλλά και τα πρό­σφατα γεγο­νότα έξω από το Υπουρ­γείο Παι­δείας της περα­σμέ­νης εβδο­μά­δας, όπου δάσκα­λοι και δασκά­λες, καθη­γη­τές και καθη­γή­τριες, μόνιμοι, ανα­πλη­ρω­τές, αδιό­ρι­στοι, υπέ­στη­σαν την αδι­καιο­λό­γητη βία των ΜΑΤ, γεγονός που  σωστά στιγ­μα­τί­σθηκε και από το ίδιο το Υπουρ­γείο Παι­δείας. Όλα τα παρα­πάνω θέτουν σκληρά και σοβαρά ερω­τή­ματα, και κυρίως το ερώτημα εάν υπάρχει η πολι­τική βούληση να περιο­ρι­σθούν μέχρι ορι­στι­κής εξα­φά­νι­σης τα φαι­νό­μενα κατα­στο­λής. Γνω­ρί­ζουμε ότι σε πολι­τικό επίπεδο η απά­ντηση είναι κατα­φα­τική, όμως αυτό δεν αρκεί, χρειά­ζο­νται συγκε­κρι­μένα μέτρα στην κατεύ­θυνση του εκδη­μο­κρα­τι­σμού της ΕΛ.ΑΣ. (απα­γό­ρευση χρήσης χημικών, υπο­χρε­ω­τική χρήση δια­κρι­τι­κών στα όργανα). Εδώ οφεί­λουμε να ομο­λο­γή­σουμε, ότι ήδη έχουμε αργήσει, καθώς έχουν περάσει 3 χρόνια από την ανάληψη της κυβερ­νη­τι­κής ευθύνης και το επίδικο παρα­μέ­νει ανοιχτό. Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να επι­ση­μά­νουμε ότι η κοι­νω­νική δια­μαρ­τυ­ρία, ακόμα και όταν τα κίνητρά της είναι ασαφή, δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ποι­νι­κο­ποί­ηση και κατα­στολή. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να υπάρ­ξουν οι πρω­το­βου­λίες που θα εξα­σφα­λί­ζουν την απόλυτη προ­στα­σία της κατοι­κίας των αδύ­να­μων οφει­λε­τών, μόνο έτσι θα πεισθεί η κοι­νω­νία.

ΥΓ: Θέλουμε να πιστεύ­ουμε ότι αυτές οι απα­ρά­δε­κτες εικόνες δεν θα επα­να­λη­φθούν στην αυριανή κινη­το­ποί­ηση των εκπαι­δευ­τι­κών».

Καθη­με­ρινή