ΕΚΡ: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας -Απαιτούμε το δικαίωμά μας στην ελευθερία στην ευτυχία, στην ισότητα

Συνα­δέλ­φισ­σες, Συνά­δελ­φοι,

Πριν 160 χρόνια, εργά­τριες της υφα­ντουρ­γίας στη Νέα Υόρκη διεκ­δί­κη­σαν πρώτες ίσα δικαιώ­ματα και αμοιβές στην εργασία, καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας και κατάρ­γηση των φυλε­τι­κών δια­κρί­σεων.

Η απεργία της 8ης του Μάρτη 1857, ήταν απ’ τις σημα­ντι­κό­τε­ρες στιγμές του εργα­τι­κού κινή­μα­τος διεθνώς, αφού έβαζε στην πρώτη γραμμή τα ζητή­ματα κατά της εκμε­τάλ­λευ­σης, κατά των φυλε­τι­κών δια­κρί­σεων, καθώς και κατά της ανι­σο­τι­μίας ανδρών και γυναι­κών.

Η ημέρα αυτή ήταν απλά η αρχή.

Οι γυναί­κες δημιούρ­γη­σαν σωμα­τεία για να διεκ­δι­κή­σουν τα δικαιώ­ματά τους ως εργα­ζό­με­νες. Δημιούρ­γη­σαν γυναι­κείες οργα­νώ­σεις και απαι­τούν ισότητα και ισο­τι­μία.

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει αρκετά, έχουν γίνει πολλά, αλλά όχι τόσα, ώστε να μιλάμε για ουσια­στική ισότητα ή ισο­τι­μία ανδρών και γυναι­κών.

Όχι τόσα, ώστε να μην χρειά­ζε­ται, πλέον, να έχουμε μια παγκό­σμια ημέρα προ­κει­μέ­νου να θυμίζει σε όλον τον πλανήτη, πόση ακόμη δουλειά χρειά­ζε­ται, προ­κει­μέ­νου άνδρες και γυναί­κες να είναι ισότιμα μέλη της ανθρώ­πι­νης κοι­νω­νίας και να απο­λαμ­βά­νουν τα αγαθά της ζωής.

Κι αυτό δεν είναι μια θεω­ρη­τική, αβάσιμη, γυναι­κεία, προ­σέγ­γιση.

Τα στοι­χεία είναι αντι­κει­με­νικά κι αμεί­λι­κτα.

Σύμφωνα με το δείκτη παγκό­σμιας οικο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας μεταξύ αντρών και γυναι­κών, η Ελλάδα (2016) είχε την 92η θέση ανάμεσα σε 144 κράτη.

 Υπάρχει, χάσμα 16 ποσο­στιαίων μονάδων σχετικά με τη συμ­με­τοχή στο εργα­τικό δυνα­μικό: άνδρες 60,1% και γυναί­κες 44,1%

 χάσμα 9,6 ποσο­στιαίων μονάδων στην ανεργία: άνδρες 18,8% και γυναί­κες 28,4%

 το ποσοστό μισθο­λο­γι­κού χάσμα­τος έχει υπο­λο­γι­στεί στο 15%

 Όσο για το εισο­δη­μα­τικό χάσμα, με όρους κατά κεφαλή εισο­δή­μα­τος, η Ισπανία έχει χάσμα 50%, η Πορ­το­γα­λία γύρω στο 30%, η Ολλαν­δία γύρω στο 20% και η Ελλάδα 100%.

 30% των γυναι­κών στον ιδιω­τικό τομέα, δέχο­νται πιέσεις για παρα­βί­αση των εργα­σια­κών τους δικαιω­μά­των, κατά την προ­στα­τευ­μένη περίοδο της μητρό­τη­τας.

 Οι εργα­ζό­με­νες γυναί­κες, αρκού­νται συνήθως στις κατώ­τε­ρες θέσεις της εργα­σια­κής ιεραρ­χίας ή βρί­σκο­νται εγκλω­βι­σμέ­νες σε επι­σφαλή, άμισθη, εξα­να­γκα­στικά εθε­λο­ντική, κακο­πλη­ρω­μένη ή και μαύρη εργασία.

Συνα­δέλ­φισ­σες, Συνά­δελ­φοι,

Παρά την πρόοδο που έχει επι­τευ­χθεί, παρά τα υψηλά επίπεδα εκπαί­δευ­σης των γυναι­κών και την έξοδό τους στην αγορά εργα­σίας, επι­μέ­νουν οι βαθιά ριζω­μέ­νες ανι­σό­τη­τες των φύλων.

Είναι παρα­πάνω από ανα­γκαίο λοιπόν, ως συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα, να στα­θούμε ενω­μέ­νοι/ες και να προ­ε­τοι­μά­σουμε το μέλλον και να παλέ­ψουμε για

 ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας

 υιο­θέ­τηση πολι­τι­κών για την εναρ­μό­νιση οικο­γε­νεια­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής ζωής

 πρόληψη και εξά­λειψη όλων των μορφών διά­κρι­σης, βίας και παρε­νό­χλη­σης σε βάρος τόσο των ανδρών όσο και των γυναι­κών στους χώρους εργα­σίας

 ανά­πτυξη των υπο­δο­μών και δημιουρ­γία ποιο­τι­κών θέσεων εργα­σίας στον τομέα της φρο­ντί­δας

 στό­χευση σε πολι­τι­κές όπως, ένταξη της διά­στα­σης του φύλου στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, ανα­μόρ­φωση φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, άτυπη οικο­νο­μία, κλπ.

Τα ευχο­λό­για και οι απο­σπα­σμα­τι­κές κινή­σεις από τη μεριά της πολι­τείας, ή η απα­ξί­ωση και η αδιαλ­λα­ξία από τη μεριά της εργο­δο­σίας, δεν οδηγούν πουθενά.

Αντί­θετα,

 η ειλι­κρι­νής προ­ώ­θηση της ουσια­στι­κής ισό­τη­τας των φύλων, μπορεί να οδη­γή­σει σε σημα­ντική αύξηση νέων θέσεων εργα­σίας με την ενθαρ­ρυ­ντική προ­ο­πτική ότι, περίπου το 70% αυτών των νέων θέσεων θα καλυ­φθεί από γυναί­κες.

 η υιο­θέ­τηση πολι­τι­κών ισό­τη­τας των φύλων, θα οδη­γή­σει σε αύξηση του ΑΕΠ μέχρι και σε ποσοστό της τάξης του 10%

Συνα­δέλ­φισ­σες, συνά­δελ­φοι,

Η Διοί­κηση του Ε.Κ.Ρ, σας καλεί να πυκνώ­σετε με την ενεργή συμ­με­τοχή σας, τα σωμα­τεία μας και να δώσετε νέο περιε­χό­μενο και μεγα­λύ­τερη αξία στη δράση τους.

Τώρα, όσο ποτέ άλλοτε,

ο ΑΓΩΝΑΣ για ΙΣΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

σ’έναν ΚΟΣΜΟ που ΑΛΛΑΖΕΙ

Είναι η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ!

Με συνα­δελ­φι­κούς χαι­ρε­τι­σμούς

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ Ε.Κ.Ρ