ΕΦΚΑ: Επανεξέταση συνταξιοδοτικών φακέλων για ευνοϊκότερες παροχές-Η προϋπόθεση

Οι ει­δι­κοί εκτι­μούν ότι με αυτόν τον τρόπο δί­νε­ται δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία σε πε­ρι­πτώ­σεις συ­ντα­ξιού­χων που λαμ­βά­νουν προ­σω­ρι­νή σύ­ντα­ξη με βάση το νόμο Κα­τρού­γκα­λου, ενώ έχει επέλ­θει βελ­τί­ω­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης πα­ρο­χής μετά την ψή­φι­ση του νόμου 4499 που δη­μο­σιεύ­θη­κε σε ΦΕΚ τον Νο­έμ­βριο του 2017. Όπως εν­δέ­χε­ται να αφορά και τις προ­σω­ρι­νές συ­ντά­ξεις χη­ρεί­ας, για τις οποί­ες με τον ίδιο νόμο κα­θο­ρί­στη­κε ως κα­τώ­τα­το όριο τα 360 ευρώ.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, το έγ­γρα­φο που έρ­χε­ται σε συ­νέ­χεια πα­λαιό­τε­ρων εγ­γρά­φων με αφορ­μή αι­τή­σεις συ­ντα­ξιού­χων για ανά­κλη­ση της αρ­χι­κής από­φα­σης συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, επι­κα­λεί­ται τη δια­σφά­λι­ση της ενιαί­ας αντι­με­τώ­πι­σης των εντα­χθέ­ντων τα­μεί­ων στον ΕΦΚΑ ως προς το ζή­τη­μα της δυ­να­τό­τη­τας ανά­κλη­σης “νό­μι­μων επω­φε­λών ατο­μι­κών διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων”. Κι επι­ση­μαί­νει ότι “κατά γε­νι­κή αρχή του δι­καί­ου της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης”, δι­καί­ω­μα συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης κρί­νε­ται, κατ’ αρχήν, με βάση το νο­μο­θε­τι­κό κα­θε­στώς που ισχύ­ει κατά το χρόνο υπο­βο­λής της αι­τή­σε­ως συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, “εκτός αν, μέχρι να κρι­θεί ορι­στι­κά, εκ­δο­θεί ευ­με­νέ­στε­ρος νόμος για τον εν­δια­φε­ρό­με­νο”. Με­τα­ξύ των πε­ρι­πτώ­σε­ων που εφαρ­μό­ζε­ται ο “ευ­με­νέ­στε­ρος νόμος” είναι και εκεί­νη της με­τα­βο­λής της νο­μο­θε­σί­ας, που δεν ελή­φθη υπόψη κατά το χρόνο έκ­δο­σης της διοι­κη­τι­κής πρά­ξης.

Συ­νε­πώς, σύμ­φω­να με το έγ­γρα­φο, μπο­ρεί να γίνει δεκτή η δυ­να­τό­τη­τα επα­νε­ξέ­τα­σης υπό­θε­σης που έχει ορι­στι­κο­ποι­η­θεί στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία έχει συ­ντε­λε­στεί με­τα­βο­λή της νο­μο­θε­σί­ας που δεν ελή­φθη υπόψη, μέχρι να κρι­θεί ορι­στι­κά το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό δι­καί­ω­μα, σε όλα τα στά­δια της διοι­κη­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Αλλά και στις πε­ρι­πτώ­σεις κατά τις οποί­ες επήλ­θε με­τα­βο­λή της νο­μο­θε­σί­ας, ενώ η υπό­θε­ση βρι­σκό­ταν σε εκ­κρε­μό­τη­τα – όπως για πα­ρά­δειγ­μα είναι οι προ­σω­ρι­νές πα­ρο­χές που εκ­δί­δο­νται με βάση το νόμο Κα­τρού­γκα­λου, είτε αφο­ρούν πε­ρι­πτώ­σεις συ­ντά­ξε­ων γή­ρα­τος, είτε χη­ρεί­ας – και η με­τα­βο­λή αυτή δεν ελή­φθη υπόψη κατά το χρόνο έκ­δο­σης της διοι­κη­τι­κής πρά­ξης, είναι δυ­να­τή η ανά­κλη­σή της, προ­κει­μέ­νου το αί­τη­μα να εξε­τα­στεί με τις νέες δια­τά­ξεις, εφό­σον αυτές είναι ευ­νοϊ­κό­τε­ρες για τον ασφα­λι­σμέ­νο.

Βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση βέ­βαια, είναι ο ασφα­λι­σμέ­νος να υπο­βάλ­λει στο τα­μείο το σχε­τι­κό αί­τη­μα. Προ­σο­χή όμως, γιατί στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές, η έναρ­ξη συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης το­πο­θε­τεί­ται στην ημε­ρο­μη­νία έναρ­ξης ισχύ­ος της νέας διά­τα­ξης. Συ­νε­πώς, οι ασφα­λι­σμέ­νοι θα πρέ­πει να επι­στρέ­ψουν τα ποσά των συ­ντά­ξε­ων που έλα­βαν, βάσει της ανα­κλη­τέ­ας από­φα­σης.

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι το έγ­γρα­φο του ΕΦΚΑ καλεί τους υπαλ­λή­λους του τα­μεί­ου που ερ­γά­ζο­νται στα τμή­μα­τα απο­νο­μής συ­ντά­ξε­ων να κα­τα­βά­λουν κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για την ορθή ενη­μέ­ρω­ση των ασφα­λι­σμέ­νων για όλες τις συ­νέ­πειες της τυχόν ανά­κλη­σης της από­φα­σης συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, κα­τό­πιν σχε­τι­κής αι­τή­σε­ως που έχει υπο­βλη­θεί, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη όλες τις πα­ρα­μέ­τρους και τις δια­τά­ξεις που ισχύ­ουν πα­ράλ­λη­λα από την ημε­ρο­μη­νία έναρ­ξης εφαρ­μο­γής της νέας νο­μο­θε­σί­ας.

«Η ενη­μέ­ρω­ση αυτή είναι απα­ραί­τη­τη, προ­κει­μέ­νου οι ασφα­λι­σμέ­νοι να δη­λώ­σουν υπεύ­θυ­να ότι τε­λι­κώς επι­θυ­μούν να ανα­κλη­θεί η διοι­κη­τι­κή πράξη, επει­δή κρί­νουν ότι στην πε­ρί­πτω­σή τους θα έπρε­πε να εφαρ­μο­στεί συ­γκε­κρι­μέ­νη (ευ­νοϊ­κό­τε­ρη) διά­τα­ξη, ανα­λαμ­βά­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα και την υπο­χρέ­ω­ση να επι­στρέ­ψουν ποσά συ­ντά­ξε­ων που έλα­βαν, βάσει της ανα­κλη­τέ­ας από­φα­σης» το­νί­ζε­ται στο ίδιο έγ­γρα­φο.