«Τσίπρα πάρτο αλλιώς», το μήνυμα των «53» – Η «βόμβα» για ΑΝΕΛ

Η λεγό­μενη «Κίνηση των 53» του ΣΥΡΙΖΑ απα­σφά­λισε και με ένα πολυ­σέ­λιδο κείμενο υπό το μότο «Πάμε αλλιώς» ασκεί δρι­μύ­τατη κριτική στην ηγετική ομάδα του κόμ­μα­τος, τόσο για τη λει­τουρ­γία του όσο και για την πολι­τική της κυβέρ­νη­σης συνο­λικά. Στο ίδιο πλαίσιο θέτει υπό ανοικτή αμφι­σβή­τηση την ορθό­τητα της επι­λο­γής της κυβερ­νη­τι­κής συνερ­γα­σίας με τους Ανε­ξάρ­τη­τους Ελληνες του Πάνου Καμ­μέ­νου, κάνο­ντας λόγο για «παρά φύσιν» συμ­μα­χίες.

Ουσια­στικά, οι «53» καλούν τον Αλέξη Τσίπρα να αλλάξει πολι­τική σε μία σειρά από τομείς, σημειώ­νο­ντας παράλ­ληλα με νόημα για τον τρόπο λήψης των απο­φά­σεων, ότι «οι δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες είναι προ­ϋ­πό­θεση της πει­θαρ­χίας στο όποιο συλ­λο­γικό σχέδιο».

Στο κείμενο που δημο­σιεύ­ε­ται στην εφη­με­ρίδα Realnews, oι «53» εκφρά­ζουν την αντί­θεσή τους στη συνερ­γα­σία με τους ΑΝΕΛ, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως «οι πολι­τι­κές συμ­μα­χίες δεν μπορούν να ξεπερ­νούν τη δια­χω­ρι­στική γραμμή αριστερά- δεξιά». «Σήμερα», τονί­ζουν, «πρέπει να αξιο­λο­γη­θεί αυτή η συγκυ­βέρ­νηση που πολλές φορές μετα­τρέ­πε­ται σε ομηρία από ένα πλήρως υπουρ­γο­ποι­η­μένο κόμμα που πιέζει για να μπλο­κά­ρει σωρεία ριζοσπαστικών- θετικών μέτρων ή για να υιο­θε­τη­θούν συντη­ρη­τι­κές επι­λο­γές».

«Η πορεία προς την έξοδο από τα μνη­μό­νια δεν είναι στρω­μένη με ροδο­πέ­ταλα», σχο­λιά­ζουν για το «αγα­πη­μένο» αφήγημα της κυβέρ­νη­σης περί ορατής εξόδου  από την επι­τή­ρηση των δανει­στών. «Οι συνε­χείς αξιο­λο­γή­σεις, οι πιέσεις που ασκού­νται με προφανή σκοπό να εκθέ­σουν την κυβέρ­νηση της αρι­στε­ράς στα λαϊκά στρώ­ματα είναι ακόμα μπροστά μας», υπεν­θυ­μί­ζουν στο Μαξίμου και τάσ­σο­νται υπέρ της ανα­δια­νο­μής προς όφελος των φτωχών και σε βάρος των πλου­σίων. Ειδικά για το φλέγον θέμα των πλει­στη­ρια­σμών που κιν­δυ­νεύει να εξε­λι­χθεί σε «λαι­μη­τόμο» για την κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία, οι «53» κάνουν λόγο για νομο­θε­τική υπε­ρά­σπιση και κατο­χύ­ρωση της πρώτης κατοι­κίας για τα λαϊκά κοι­νω­νικά στρώ­ματα.

Από την κριτική τους δεν μπο­ρούσε να λείψει η σχέση -και οι πρό­σφα­τες κρίσεις της- με την Εκκλη­σία. Στο σημείο αυτό χαρα­κτη­ρί­ζουν ως αρνη­τικό παρά­δειγμα της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής την «αμη­χα­νία μπροστά στις απαι­τή­σεις της ηγεσίας της Εκκλη­σίας, καθώς όχι απλώς η κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζε­ται διστα­κτική στο θέμα του χωρι­σμού Κράτους- Εκκλη­σίας, αλλά «έχει ανεχθεί από την ηγεσία της Εκκλη­σίας να παρεμ­βαί­νει ακόμα και στο ποιος θα είναι ο αρμό­διος υπουρ­γός».

Οξύτατη κριτική ασκεί­ται για τη στάση της κυβέρ­νη­σης στο προ­σφυ­γικό ζητώ­ντας μεταξύ άλλων την κατάρ­γηση της κρά­τη­σης για όλους και όλες του προ­σφυ­γι­κού και μετα­να­στευ­τι­κού πλη­θυ­σμού εκτός από περι­πτώ­σεις που απο­δε­δειγ­μένα έχουν σοβαρή παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά.

Οι «53» παρεμ­βαί­νουν και στο  θέμα της διαφθοράς- δια­πλο­κής και το περι­βό­ητο ηθικό πλε­ο­νέ­κτημα της Αρι­στε­ράς, τονί­ζο­ντας ότι αυτό «δεν επι­τρέ­πε­ται να εξα­ντλεί­ται στη ρομφαία της κάθαρ­σης». «Δεν μπο­ρούμε να ξεχνάμε ούτε το βρώμικο ’89 στην Ελλάδα, ούτε την επι­χεί­ρηση ‘καθαρά χέρια’ στην Ιταλία. Το κύριο ζήτημα είναι η δική μας ‘εξουσία’ να αντι­στα­θεί στη δια­φθορά και τη δια­πλοκή που απειλεί κάθε κυβέρ­νηση».

Βάλλουν τέλος κατά προ­σω­πι­κών στρα­τη­γι­κών και ευκαι­ρια­κών σχε­δια­σμών που όπως λένε εκθέ­τουν την πρώτη αρι­στερή κυβέρ­νηση. Δείτε κάτω το χαρα­κτη­ρι­στικό από­σπα­σμα: