Νίκος Χατζηνικολάου: Το άριστο παιδί μιας άριστης οικογένειας που βρέθηκε νεκρό στο βυθό της θάλασσας

Γονα­τι­σμένη η Ρόδος από τη θλίψη για τον ξαφνικό χαμό του γιου της αντι­δη­μάρ­χου του­ρι­σμού

Συγκλο­νι­σμένη είναι εδώ και λίγες ώρες η τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου από το θάνατο του 20χρονου Νίκου Χατζη­νι­κο­λάου ο οποίος αγνο­είτο από τα ξημε­ρώ­ματα της περα­σμέ­νης Τρίτης και βρέθηκε νεκρός σήμερα το πρωί μέσα στο αυτο­κί­νητό του στο βυθό της θάλασ­σας σε από­σταση περίπου δέκα μέτρων από την απο­βά­θρα του λιμα­νιού της Καμεί­ρου Σκάλας. Ο Νίκος Χατζη­νι­κο­λάου αγνο­ού­νταν από τα ξημε­ρώ­ματα της Τρίτης, όταν έφυγε από το σπίτι όπου διέμενε στην Ιαλυσό με το αυτο­κί­νητό του. Όταν η οικο­γέ­νειά του είδε ότι οι ώρες περ­νού­σαν κι εκείνος δεν επέ­στρεφε ανη­σύ­χησε και ειδο­ποί­ησε αμέσως τις αρμό­διες αρχές. Στις έρευνες συμ­με­τεί­χαν ισχυρές δυνά­μεις της αστυ­νο­μίας, βατρα­χάν­θρω­ποι του λιμε­νι­κού σώματος, καθώς επίσης και δεκάδες εθε­λο­ντές. Τελικά, το αυτο­κί­νητο του Νίκου εντο­πί­στηκε στον βυθό του λιμα­νιού της Καμεί­ρου σκάλας από ιδιώτη δύτη ο οποίος συμ­με­τείχε μαζί με τον πατέρα του τρα­γι­κού νεαρού στις ανα­ζη­τή­σεις.

Το καμάρι της οικο­γέ­νειας Χατζη­νι­κο­λάου 

Ο Νίκος Χατζη­νι­κο­λάου ήταν φοι­τη­τής στη Σχολή Εφαρ­μο­σμέ­νων Μαθη­μα­τι­κών & Φυσικών Επι­στη­μών του Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου και συγκε­κρι­μένα του τμή­μα­τος εφαρ­μο­σμέ­νων μαθη­μα­τι­κών, διέμενε σε δια­μέ­ρι­σμα των Αθηνών που ανήκει στην οικο­γέ­νειά του και είχε πάει στη Ρόδο προ­κει­μέ­νου να περάσει με τους δικούς του τις ημέρες των Χρι­στου­γέν­νων. Όλοι όσοι τον γνώ­ρι­ζαν κάνουν λόγο για ένα παιδί χαμηλών τόνων, ιδιαί­τερα ευφυές με πολλά σχέδια για το αύριο.“Ακόμη και τώρα δεν μπο­ρούμε να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε το κακό”, λέει κάτοι­κος της περιο­χής και συνε­χί­ζει: “Ο Νίκος ήταν ένα παιδί όλο ζωή, δεν μπο­ρούμε να κατα­λά­βουμε πώς έγινε, αυτό το πράγμα. Δεν πιστεύ­ουμε ότι ήταν ατύχημα διότι το παιδί δεν ήταν πιωμένο.

Από το σπίτι του εξα­φα­νί­στηκε ξημε­ρώ­ματα, δεν δια­σκέ­δαζε κάπου, δεν μπορεί να έχασε τον έλεγχο λόγω κού­ρα­σης ή εξαι­τίας κατα­νά­λω­σης αλκοόλ. Εκτός αυτού, ο Νίκος, ήταν δεινός κολυμ­βη­τής και εξαι­ρε­τι­κός δύτης οπότε εάν επρό­κειτο για ατύχημα πιστεύω ότι θα είχε κατα­φέ­ρει να σωθεί. Εντύ­πωση στην τοπική κοι­νω­νία προ­κα­λεί ακόμη το γεγονός ότι το παιδί όταν έφυγε από το σπίτι του δεν πήρε μαζί του το κινητό του τηλέ­φωνο. Σαν να επι­δί­ωκε να μην να βρει, να μην τον ενο­χλή­σει κανείς. Όλα τα είχε. Τίποτε δεν του έλειπε. Μυαλό, μόρφωση, χρήματα, αγάπη και μία οικο­γέ­νεια από τις πιο αξιο­ζή­λευ­τες στο νησί μας η οποία σήμερα “πέθανε” μαζί του…”

Η αξιο­ζή­λευτη οικο­γέ­νεια του “καπε­τά­νιου” Σάββα Χατζη­νι­κο­λάου και της αντι­δη­μάρ­χου Μαρίζας Χατζη­λα­ζά­ρου

Μόνο καλά λόγια έχουν να πουν όσοι γνώ­ρι­ζαν την οικο­γέ­νεια του εικο­σά­χρο­νου Νικόλα. Μια οικο­γέ­νεια υψηλού μορ­φω­τι­κού επι­πέ­δου με μεγάλη οικο­νο­μική άνεση και πολλά όνειρα για την τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου: “Η μητέρα του, η Μαρίζα Χατζη­λα­ζά­ρου είναι Αντι­δή­μαρ­χος Του­ρι­σμού και Αντι­πρό­ε­δρος του Λιμε­νι­κού Ταμείου Νοτίου Δωδε­κα­νή­σου, μία γυναίκα που έχει προ­σφέ­ρει πολλά στον τόπο μας μέσα από την ενα­σχό­λησή της με τα κοινά.

Ο πατέρας του ο Σάββας, με σπουδές στην Αθήνα και μετα­πτυ­χιακό στη Σκωτία, είναι ο δημιουρ­γός του μεγάλου κατα­δυ­τι­κού κέντρου με την επω­νυ­μία “Blutopia Marine Park”, ενός πραγ­μα­τι­κού στο­λι­διού στο νησί μας, ενώ διορ­γά­νωνε με έναν από τους γιους του VIP tours προ­σφέ­ρο­ντας ολο­κλη­ρω­μέ­νες εμπει­ρίες σε ταξι­δευ­τές που ήθελαν να γνω­ρί­σουν το θαλάσ­σιο κόσμο.”, λέει κάτοι­κος της περιο­χής και συνε­χί­ζει: “Η οικο­γέ­νεια έχει άλλα δύο αγόρια τον Λάζαρο και τον Χρήστο ο οποίος δου­λεύει με τον πατέρα του στην οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση, ο Νίκος ήταν ο πρω­τό­το­κος τους, το καμάρι τους. Τα αγόρια ήταν καλά προ­πο­νη­μένα στο νερό, ήταν σαν να γεν­νή­θη­καν μέσα σ’ αυτό. Δεινοί δύτες και οι τρεις τους γνω­ρί­ζουν τη θάλασσα καλύ­τερα απ’ τον καθένα, δεν το χωράει ανθρώ­που νους το τέλος του Νίκου.

Σήμερα, οι άνθρω­ποι είναι βυθι­σμέ­νοι στο κενό. Δεν μπορούν να κατα­νο­ή­σουν πώς έγινε αυτό το κακό. Οι επό­με­νες ημέρες θα είναι πολύ δύσκο­λες και ήδη έχει απο­φα­σι­στεί να ανα­βλη­θούν όλες οι εορ­τα­στι­κές εκδη­λώ­σεις εις ένδειξη πένθους. Η Ρόδος θρηνεί και θα περάσει καιρός μέχρι να χαμο­γε­λά­σει ξανά…”

protothema.gr