Προκαλεί και πάλι ο Τ. Ερντογάν: Η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δεν είναι το μόνο θέμα στο Αιγαίο

Αιγαίο, Κύπρος, Λωζάννη αλλά και η μειο­νό­τητα στη Θράκη είναι τα θέματα με τα οποία κατα­πιά­στηκε ο Τούρκος Πρό­ε­δρος σε νέα συνέ­ντευξή του, στο ”Βήμα της Κυρια­κής” αυτή τη φορά.

Τι λέει για τις διεκ­δι­κή­σεις για το Αιγαίο:  «Η οριο­θέ­τηση των θαλάσ­σιων δικαιο­δο­σιών δεν είναι το μονα­δικό θέμα που προ­κύ­πτει από το Αιγαίο. Υπάρ­χουν πολλά ζητή­ματα προς επίλυση τα οποία συν­δέ­ο­νται μεταξύ τους. Ως δυο παρα­λια­κές χώρες του Αιγαίου, μπο­ρούμε να επι­λύ­σουμε αυτά τα προ­βλή­ματα με μία προ­σέγ­γιση που να λαμ­βά­νει υπ’ όψιν τα δικαιώ­ματα και τα συμ­φέ­ρο­ντα και των δυο πλευρών. Ομοίως η λύση που θα επι­τευ­χθεί πρέπει να είναι περιε­κτική και δίκαιη και για τις δυο πλευρές. Μόνο μια τέτοια λύση μπορεί να είναι βιώσιμη και μόνιμη. Εκ φύσεως τα θέματα αυτά τα συζη­τάμε με τον κ. Παυ­λό­πουλο και τον κ. Τσίπρα.

Πιο χαμη­λούς τόνους κράτησε ο Τ. Ερντογάν σε σχέση με τη Συνθήκη της Λωζάν­νης: ”Η Συνθήκη της Λωζάν­νης είναι η βασική συμ­φω­νία, η οποία ρυθ­μί­ζει τις σχέσεις μας με την Ελλάδα και ορι­σμέ­νες άλλες χώρες. Η Τουρκία δεσμεύ­ε­ται και σέβεται την Λωζάννη, όπως και όλες τις άλλες συμ­φω­νίες και υπο­χρε­ώ­σεις της. Ξεκι­νώ­ντας δε από τις μειο­νό­τη­τες έως σήμερα έχει εφαρ­μό­σει την Συνθήκη με ευαι­σθη­σία. Από την άλλη πλευρά κατά δια­στή­ματα τυγ­χά­νει να αντι­με­τω­πί­ζουμε δυσκο­λίες, προ­βλή­ματα ή λαν­θα­σμέ­νες εφαρ­μο­γές, είτε σε διμερές επίπεδο είτε σε άλλα ζητή­ματα. Τα θέματα τα οποία έχουμε εκφρά­σει μέχρι σήμερα όσον αφορά τη Λωζάννη πρέπει να εξε­τα­στούν στο πλαίσιο των ζητη­μά­των αυτών. Υπάρχει διαφορά μεταξύ των σημε­ρι­νών συν­θη­κών, προ­βλη­μά­των και των μεθόδων λύσεων με αυτά που υπήρχαν πριν από 94 χρόνια”.

Ιδιαί­τερα σκληρός εμφα­νί­ζε­ται, ωστόσο ο κ. Ερντο­γάν ανα­φο­ρικά με το Κυπριακό, τονί­ζο­ντας ότι οι Ελλη­νο­κύ­πριοι “εξα­κο­λου­θούν ακόμα να βλέπουν την Κύπρο ως ένα ελλη­νικό νησί”, αυτό είναι ένα “όνειρο που δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ποτέ”. 

«Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την επίλυση του Κυπρια­κού συνε­χί­ζο­νται εδώ και 50 χρόνια. Στη διάρ­κεια αυτού του μισού αιώνα, οι θέσεις όλων των πλευρών εκφρά­στη­καν επα­νει­λημ­μένα μέχρι και την παρα­μι­κρή λεπτο­μέ­ρεια. Η εικόνα δε που εμφα­νί­ζε­ται κάθε φορά είναι ότι οι Ελλη­νο­κύ­πριοι έχουν σοβαρό πρό­βλημα όσον αφορά την κατα­νομή της εξου­σίας σε ένα πιθανό συνε­ται­ρικό κράτος. Αυτοί εξα­κο­λου­θούν να βλέπουν την Κύπρο ως ελλη­νικό νησί. Εξάλλου ο λόγος της κατάρ­ρευ­σης της Δημο­κρα­τίας του 1960 σε μόλις τρία χρόνια ήταν αυτός. Θα ήθελα να πω ξεκά­θαρα πως αυτό το όνειρο των Ελλη­νο­κύ­πριων δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ποτέ. Οι Τουρ­κο­κύ­πριοι δεν πρό­κει­ται να υπο­βαθ­μι­στούν ποτέ σε καθε­στώς «μειο­νό­τη­τας» στο νησί στο οποίο είναι «συνι­διο­κτή­τες», όπως επι­θυ­μούν οι Ελλη­νο­κύ­πριοι. Όσο δεν υπάρχει αλλαγή προς μια νοο­τρο­πία που να έχει βάση την πολι­τική ισότητα των Τουρ­κο­κύ­πριων, οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για επίλυση είναι κατα­δι­κα­σμέ­νες».

Ο κ. Ερντο­γάν, ανα­φέ­ρει, επίσης, στη συνέ­ντευξή του καθαρά δύο φορές τον όρο “τουρ­κική μειο­νό­τητα” και απαιτεί αυτή να έχει τη δυνα­τό­τητα να ανα­γνω­ρι­στούν τόσο η “εθνική” της ταυ­τό­τητα όσο επίσης τα δικαιώ­ματά της στην εκπαί­δευση και στις θρη­σκευ­τι­κές ελευ­θε­ρίες.

«Απαι­τούμε να δοθεί η δυνα­τό­τητα στη μειο­νό­τητα να επω­φε­λη­θεί από τα απα­ραί­τητα δικαιώ­ματα και τις ελευ­θε­ρίες σύμφωνα με τις διε­θνείς συμ­φω­νίες, τις απο­φά­σεις του ΕΔΑΔ και των σύγ­χρο­νων διεθνών κανόνων. Και αυτό το κάνουμε με διαφανή τρόπο. Σήμερα η τουρ­κική μειο­νό­τητα δυστυ­χώς αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­ματα σε τομείς όπως η ανα­γνώ­ριση της εθνικής της ταυ­τό­τη­τας, η εκπαί­δευση και οι θρη­σκευ­τι­κές ελευ­θε­ρίες. Η προσ­δο­κία της χώρας μας είναι η επίλυση αυτών των προ­βλη­μά­των και η αφαί­ρεση τους από την ημε­ρή­σια διάταξη των διμερών σχέσεων».