Αναιρέθηκε τελεσίδικη απόφαση καταδίκης δικηγόρου για απάτη

Με την υπ’ αρίθμ. 1849 /8-11-2017 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, που δίκασε την 1η Νοεμ­βρίου 2017, αναι­ρέ­θηκε απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία κατα­δι­κά­στηκε δικη­γό­ρος της Ρόδου για απάτη σε βάρος μιας κατοί­κου της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Κοσκι­νού.

Η δικη­γό­ρος κατα­δι­κά­στηκε συγκε­κρι­μένα σε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στολή, ενώ η ίδια ποινή είχε επι­βλη­θεί από το ίδιο δικα­στή­ριο σε βάρος της και το Νοέμ­βριο του 2015 σε υπόθεση «καρμπόν» για την οποία κρίθηκε ένοχη υπε­ξαί­ρε­σης σε βάρος ημε­δα­πού.

Η πολι­τι­κώς ενά­γουσα, που έχει υποστεί δύο εγκε­φα­λικά και κατέ­θεσε στο δικα­στή­ριο σε ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι, είναι χήρα από το έτος 2003 και μητέρα τριών παιδιών, από τα οποία το ένα με ειδικές ανάγκες. Όπως εξέθεσε στην κατά­θεσή της, που συμπί­πτει με το περιε­χό­μενο της μήνυσής της αλλά και με το περιε­χό­μενο αγωγής της ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, γνώρισε την δικη­γόρο από έναν κοινό τους φίλο και η γνω­ρι­μία τους έγινε αφορμή για την ανά­πτυξη μεταξύ τους φιλικών σχέσεων.

Στο πλαίσιο των σχέσεών τους η δικη­γό­ρος, που γνώριζε ότι είχε οικο­νο­μίες διότι εισέ­πραξε απο­ζη­μί­ωση από θανα­τη­φόρο τροχαίο του συζύγου της και από πωλή­σεις εξ αδιαι­ρέ­του μερι­δίων του σε ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες, φέρεται να της εξέθεσε τον Ιανουά­ριο του έτους 2010, ότι επρό­κειτο να εκτε­θούν σε πλει­στη­ρια­σμό τέσσερα «ακίνητα, ευκαι­ρίες», σε καλές περιο­χές στη Ρόδο και με ιδιαί­τερα χαμηλές τιμές πρώτης προ­σφο­ράς.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει επρό­κειτο για ένα ακίνητο εκτά­σεως 2540 τ.μ στ’ Ασγου­ρου, με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 12.500 ευρώ, ένα ακίνητο εκτά­σεως 4890 τ.μ στον Αρχάγ­γελο με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 15.000 ευρώ, ένα εκτά­σεως 1818 τ.μ στη Λαχανιά με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 18.750 ευρώ και ένα εκτά­σεως 6.775 τ.μ στη Λαχανιά με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 25.000 ευρώ.

Η πολι­τι­κώς ενά­γουσα υπο­στη­ρί­ζει ότι η δικη­γό­ρος της εξέθεσε ότι ήθελε να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς, να επι­διώ­ξει να κατα­κυ­ρω­θούν τα ακίνητα σ’ αυτήν, να τα μετα­πω­λή­σει, όπως είχε κάνει ξανά και στο παρελ­θόν, αμέσως μετά με σημα­ντικό κέρδος και να. της ζήτησε, προ­κει­μέ­νου να έχει την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα και να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς, να της δανεί­σει άτοκα τα παρα­πάνω ποσά, που αντι­στοι­χού­σαν στις τιμές πρώτης προ­σφο­ράς και συνο­λικά το χρη­μα­τικό ποσό των 71.250 ευρώ, υπο­σχό­μενη ότι θα της επέ­στρεφε τα χρήματα μέχρι τις 3 Μαρτίου 2010 και θα της έδινε και ένα μέρος από το κέρδος της μετα­πώ­λη­σής τους, που όμως δεν καθό­ρισε.

Η πολι­τι­κώς ενά­γουσα δια­τεί­νε­ται ότι συνήψαν την 11η Ιανουα­ρίου 2010, 4 δανεια­κές συμ­βά­σεις. Παράλ­ληλα η δικη­γό­ρος, συνέ­ταξε και υπέ­γρα­ψαν 4 ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά, απο­δεί­ξεις, στις οποίες ανα­γρά­φο­νται τα ανωτέρω εξι­στο­ρού­μενα περι­στα­τικά και ως εγγύηση για την επι­στροφή και απόδοση των δανείων στις 3 Μαρτίου 2010 τέσ­σε­ρις συναλ­λαγ­μα­τι­κές εκδό­σεως της ενά­γου­σας.

Αφού παρήλθε άπρακτη η προ­θε­σμία επι­στρο­φής και από­δο­σης των παρα­πάνω τεσ­σά­ρων δανείων και” άρχισε να πιέζει συνεχώς να της επι­στρέ­ψει τα ποσά των δανείων, φέρεται να της εξέθεσε ότι υπήρξαν δικα­στι­κές επι­πλο­κές που τα ακίνητα δεν εκπλει­στη­ριά­στη­καν στις 12 Ιανουα­ρίου 2010, ότι ήδη είχαν επι­λυ­θεί οι επι­πλο­κές αυτές, ότι ο πλει­στη­ρια­σμός τους οπωσ­δή­ποτε θα διε­ξή­γετο στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου στις 12 Ιανουα­ρίου 2011, ότι παρέ­μενε το ενδια­φέ­ρον της να λάβει μέρος στους πλει­στη­ρια­σμούς των ακι­νή­των, να επι­διώ­ξει να κατα­κυ­ρω­θούν σ’ αυτήν τα ακίνητα και να τα μετα­πω­λή­σει αμέσως μετά με κέρδος και της ζήτησε προ­κει­μέ­νου να έχει την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς να της δανεί­σει εκ νέου τα ποσά των 12.500 ευρώ, 18.750 ευρώ, 25.000 ευρώ και 15.000 ευρώ.

Συνήψαν έτσι, όπως εξέθεσε, 4 νέες ισό­πο­σες με τις προη­γού­με­νες δανεια­κές συμ­βά­σεις με την ίδια ακριβώς δια­δι­κα­σία.

Αφού παρήλθε άπρακτη και η 3η Μαρτίου 2011, προ­θε­σμία από­δο­σης των νέων δανείων, η δικη­γό­ρος, φέρεται να της παρέ­στησε ότι οι πλει­στη­ρια­σμοί δεν προ­χώ­ρη­σαν και ματαιώ­θη­καν και της παρέ­δωσε στη συνέ­χεια δύο με ημε­ρο­χρο­νο­λο­γίες 31.3.2011 και τέσ­σε­ρις με ημε­ρο­χρο­νο­λο­γίες 1.4.2011 εξου­σιο­δο­τή­σεις για να ανα­λά­βει με την καθεμία από τράπεζα το ποσό των 5.000 ευρώ και υπο­σχέ­θηκε την απόδοση του υπο­λοί­που ποσού των δανείων μέσα σε μικρό χρονικό διά­στημα.

Όμως αφού επι­σκέ­φθηκε το τρα­πε­ζικό κατά­στημα και πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι δεν υπήρχαν χρήματα στο λογα­ρια­σμό της, συνέ­χισε τις πιέσεις της προς την ίδια, κατέ­θεσε σε βάρος της, στο Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου, αναφορά και την κατήγ­γειλε για την εξα­πά­τησή της και κατά­φερε έτσι να της απο­δώ­σει τον Οκτώ­βριο του 2011 μόνον 9.500 ευρώ.

Τέλος, αφού απέ­τυ­χαν οι προ­σπά­θειές της για να της εξο­φλή­σει πλήρως τα ποσά των τεσ­σά­ρων δανείων δια­πί­στωσε και πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για πρώτη φορά ότι όλα τα περι­στα­τικά που της είχε παρα­στή­σει περί πλει­στη­ρια­σμού των ως άνω ακι­νή­των ήταν ψευδή.

Η ίδια δικη­γό­ρος έχει κατα­δι­κα­στεί, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, με την ίδια ποινή σε άλλη υπόθεση με όμοια χαρα­κτη­ρι­στικά.

Συγκε­κρι­μένα καίτοι προς οικο­νο­μική διευ­κό­λυνση της έλαβε στις 29-06-2011, 01-7-2011 και 12-07-2011 από τον εγκα­λού­ντα αντι­στοί­χως τα ποσά των 15.000 €, 40.000 €, 50.000 € (προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχει σε δημό­σιους ανα­γκα­στι­κούς πλει­στη­ρια­σμούς στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου), δεν επέ­στρεψε ως όφειλε τα παρα­πάνω χρη­μα­τικά ποσά μέχρι την 25-07-2011, 06-08-2011 και 23-08-2011 αντι­στοί­χως, αλλά παρά τις συνε­χείς οχλή­σεις του εγκα­λού­ντος, φέρεται να ενσω­μά­τωσε το συνο­λικό ποσό’των 105.000 €, στην ατομική της περιου­σία.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της δικη­γό­ρος κ. Μ.Κου­τσού­κος, υπέβαλε στο δικα­στή­ριο αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό ότι δεν επι­τρέ­πε­ται για τα ίδια πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά να έχει προη­γη­θεί κατα­δίκη της σε άλλη υπόθεση για υπε­ξαί­ρεση τονί­ζο­ντας ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός του αδι­κή­μα­τος για το οποίο δικά­στηκε ως απάτη είναι εσφαλ­μέ­νος.