Δεν προσφέρονται όλα για show

Άλλη μια εβδο­μάδα Μητρι­κού Θηλα­σμού (1-7 Νοεμ­βρίου) με τις πλα­τείες να γεμί­ζουν μαμάδες που θηλά­ζουν τα μωρά τους. Κι εγώ  που νόμιζα πως η ιερό­τητα της στιγμής του θηλα­σμού, αυτή η ιδιαί­τερη  συναι­σθη­μα­τική επαφή μητέρας και παιδιού, δεν προ­σφέ­ρε­ται για show στις πλα­τείες. Δεν είναι όλα event. Αυτή η πρα­κτική τα τελευ­ταία χρόνια έρχεται να τονίσει πως ο θηλα­σμός έχει σχεδόν πάψει να είναι η ανα­φαί­ρετη επιλογή κάθε μητέρας. Είναι πλέον πανη­γυ­ρικά το εύσημο της «υπεύ­θυ­νης γονεϊ­κό­τη­τας». Το να μη θηλά­ζεις (ακόμη και για σοβα­ρούς λόγους υγείας που το απα­γο­ρεύ­ουν) ισο­δυ­να­μεί κάτι με «έγκλημα» απέ­να­ντι στο παιδί σου, Οι απα­ντα­χού lactivists (φανα­τι­κοί υπέρ­μα­χοι του θηλα­σμού) θα σε βρουν και θα σου απα­ριθ­μή­σουν τα οφέλη του, τα οποία εσύ, μια ανε­παρ­κής, ανώριμη, οκνηρή, αδιά­φορη μάνα δεν απή­λαυ­σες. Οι υπέρ­μα­χοι του μητρι­κού θηλα­σμού ας συνε­χί­σουν να μάχο­νται για αυτόν. Αλλά, ας μην τον επι­βάλ­λουν με την μπότα, «περι­θω­ριο­ποιώ­ντας» εκείνες που για τους δικούς τους λόγους δεν τον επέ­λε­ξαν. Το μητρικό γάλα είναι, δεν το αμφι­σβη­τεί κανείς, το καλύ­τερο. Ας μη γίνεται τυραν­νικό.