Γ. Κορομηλάς: «Δεν έχει ωφελήσει το κράτος η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά»

Τελικά κύριε Κορο­μηλά, ποιες είναι οι επι­πτώ­σεις από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ νησιά του Αιγαίου; Υπάρχει πλέον πολύ συγκε­κρι­μένη εικόνα από την επι­και­ρο­ποι­η­μένη μελέτη που εκπό­νησε το Ινστι­τούτο Οικο­νο­μι­κών και Φορο­λο­γι­κών Μελετών;

Οι επι­πτώ­σεις της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, οι οποίες επι­βε­βαιώ­θη­καν από την έρευνά μας, έχουν να κάνουν αρχικά με την αύξηση του κόστους ορι­σμέ­νων αγαθών και υπη­ρε­σιών. Εξε­τά­σαμε συν­δυα­στικά με την κατάρ­γηση του ειδικού φορο­λο­γι­κού καθε­στώ­τος, τη μετά­ταξη ορι­σμέ­νων αγαθών σε υψη­λό­τερο συντε­λε­στή ΦΠΑ. Δια­πι­στώ­νε­ται ότι ο οικο­γε­νεια­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός επι­βα­ρύν­θηκε από 85 έως 120 ευρώ, πράγμα που σημαί­νει ότι αυτά τα χρήματα δεν πέφτουν πια στην αγορά. Προ­ϊ­ό­ντα που έχουν μετα­τα­χθεί στον υψη­λό­τερο συντε­λε­στή δεν είναι πλέον προσιτά στον μέσο κατα­να­λωτή και δεν έχουν ζήτηση.

Είναι λογικό όλο αυτό που συμ­βαί­νει… Τι θα σκεφτεί να κόψει πρώτα ο κατα­να­λω­τής; Όσα προ­ϊ­ό­ντα υπά­γο­νται πλέον στον υψη­λό­τερο συντε­λε­στή ΦΠΑ, όπως π.χ. είδη ένδυσης και υπό­δη­σης. Θα δαπα­νή­σει τα χρήματά του για τις βασικές ανάγκες, όπως το καθη­με­ρινό φαγητό, το ρεύμα, το τηλέ­φωνο, τα φρο­ντι­στή­ρια των παιδιών… Εν κατα­κλείδι συμπε­ραί­νουμε την αύξηση του κόστους ζωής του τελικού κατα­να­λωτή, ο οποίος είναι αυτός που επι­βα­ρύ­νε­ται με την έμμεση φορο­λο­γία. Από την άλλη βλέ­πουμε ουσια­στική μείωση εσόδων σε ορι­σμέ­νους κλάδους δρα­στη­ριό­τη­τας, η οποία δεν είναι απο­τέ­λε­σμα μόνο της αύξησης της φορο­λο­γίας, αλλά και της αύξησης της παρα­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς. Οδη­γού­μα­στε δηλαδή σε μείωση των επι­σή­μων εσόδων.

Ο Του­ρι­σμός απο­τε­λεί σήμερα τη βασική πλου­το­πα­ρα­γω­γική πηγή της χώρας… Η αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό και η επιβολή τέλους δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, ποιες συνέ­πειες θα έχουν;

Η αύξηση της φορο­λο­γίας, καθιστά μη αντα­γω­νι­στικό το του­ρι­στικό προϊόν της Ελλάδας. Όταν η γει­το­νική μας Τουρκία δεν έχει τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης και όταν ο ΦΠΑ είναι στο 8% πώς μπορεί το ελλη­νικό του­ρι­στικό προϊόν να δια­τη­ρή­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά του; Σαφώς και οι υπη­ρε­σίες που προ­σφέ­ρουμε είναι καλύ­τε­ρες και ποιο­τι­κό­τε­ρες από την Τουρκία. Πολλές φορές όμως οι τουρ οπε­ρέι­τορς δεν λει­τουρ­γούν με αυτά τα κρι­τή­ρια. Αντί­θετα σκέ­φτο­νται τη μεγι­στο­ποί­ηση του κέρδους τους κι έτσι μπορούν να οδη­γη­θούν σε άλλες αγορές. Πρέπει να το προ­σέ­ξουμε αυτό…

Κύριε Κορο­μηλά, η υπερ­φο­ρο­λό­γηση αφήνει γενικώς περι­θώ­ρια στην ανά­πτυξη;

Η υπέρ­με­τρη φορο­λό­γηση, οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος, η εισφορά αλλη­λεγ­γύης οδηγούν σε αφα­νι­σμό επι­χει­ρή­σεις με εισο­δή­ματα άνω των 40.000 ευρώ. Ανα­γκα­στικά λοιπόν, κάποιος θα περιο­ρί­σει τον κύκλο εργα­σιών του ή θα οδη­γη­θεί στη μαύρη οικο­νο­μία, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας άλλοθι που του δίνει απλό­χερα η κεντρική φορο­λο­γική διοί­κηση. Δεν είμαι βέβαια υπέρ της λύσης αυτής. Αντί­θετα πιστεύω ότι πρέπει να κατα­γρά­φο­νται τα πάντα. Θα πρέπει όμως να υπάρχει λογική φορο­λο­γία, να απο­δί­δει ο καθένας σύμφωνα με τις δυνα­τό­τη­τές του στα κρατικά ταμεία. Αυτή είναι μία βασική συνταγ­μα­τική επιταγή. Δεν θα πρέπει να φτά­νουμε στο σημείο το 20% των φορο­λο­γού­με­νων να επω­μί­ζε­ται όλα τα βάρη. Εν ολίγοις, αυτή φορο­λο­γική πολι­τική δεν έχει καθόλου ανα­πτυ­ξιακό πρόσημο.

Ανέ­κα­θεν προ­σπα­θούμε στην Ελλάδα να πατά­ξουμε τη φορο­δια­φυγή… Ποια θα ήταν τα απο­τε­λέ­σματα εάν κατα­φέρ­ναμε έστω να περιο­ρί­σουμε το φαι­νό­μενο;

Το φαι­νό­μενο της φορο­δια­φυ­γής στη χώρα είναι αυξη­μένο και πρέπει να βρεθεί τρόπος για τον περιο­ρι­σμό του. Αν λ.χ. περιο­ρι­ζό­ταν η φορο­δια­φυγή στο 20% έως 30% θα συμπλη­ρω­νό­ταν με 2,5 έως 3 δισ. Ευρώ τα έσοδα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Εάν βελ­τιώ­σουμε και την εισπρα­ξι­μό­τητα του ΦΠΑ και φθά­σουμε στο μέσο ευρω­παϊκό όρο, θα εξα­σφα­λί­σουμε έσοδα 3,1 δισ. Ευρώ περίπου. Συνο­λικά θα εξα­σφα­λί­ζαμε μεγα­λύ­τερα ποσά από αυτά που ανα­ζη­τού­νται με την υπερ­βο­λική φορο­λό­γηση η οποία δημιουρ­γεί ένα φαύλο κύκλο οδη­γώ­ντας στη παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά.

Πώς σχο­λιά­ζετε το γεγονός ότι πολλές επι­χει­ρή­σεις μετα­φέ­ρουν την έδρες τους στο εξω­τε­ρικό, σε χώρες περισ­σό­τερο «φιλικές» από άποψη φορο­λο­γίας;

Αυτό είναι ό,τι χει­ρό­τερο μπορεί να υπάρξει. Χαί­ρο­μαι που είδα τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό να επι­κα­λεί­ται τον τίτλο από ένα άρθρο μου στην «Ημε­ρη­σία». Το άρθρο μου έφερε τον τίτλο «Από τον φορο­λο­γικό παρά­δεισο στην κόλαση του ελέγχου», που είναι πολύ επί­και­ρος τώρα με την υπόθεση των paradise papers. Υπάρ­χουν πολλοί που με ευχο­λό­για υπό­σχο­νται πράγ­ματα και θαύματα στις επι­χει­ρή­σεις για να μετα­φέ­ρουν τις έδρες τους στο εξω­τε­ρικό. Το μόνο που κατα­φέρ­νουν τελικά είναι να επι­βα­ρύ­νουν τη θέση τους… Είναι θωρα­κι­σμένο το εθνικό φορο­λο­γικό δίκαιο και στο επίπεδο της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος και στο επίπεδο του κώδικα φορο­λο­γι­κών δια­δι­κα­σιών. Έχει δε τέτοια εργα­λεία στα χέρια του ο διοι­κη­τής της ανε­ξάρ­τη­της αρχής δημο­σίων εσόδων, κ. Γεώρ­γιος Πιτσι­λής ώστε οι υπη­ρε­σίες του να μπορούν άμεσα να επι­βά­λουν τα δέοντα σε όλους αυτούς, που σαν τα ποντί­κια εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα τους τη δεδο­μένη στιγμή οι οποίοι με πρό­σχημα την αλλο­πρό­σαλλη φορο­λο­γική πολι­τική φεύγουν έξω, γιατί έχουν μάθει μία ζωή να μην πλη­ρώ­νουν. Δεν είναι λοιπόν λύση για έναν υγιή επι­χει­ρη­μα­τία. Ο υγιής επι­χει­ρη­μα­τίας θα κρα­τή­σει στη χώρα την επι­χεί­ρησή του και πλαι­σιώ­νο­ντας μαζι­κούς φορείς, όπως είναι οι Περι­φέ­ρειες, τα Επι­με­λη­τή­ρια κλπ, θα απαι­τή­σει από τη Κυβέρ­νηση να αλλάξει αυτό το μίγμα της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής, να εφαρ­μό­σει μία ανα­πτυ­ξιακή φορο­λο­γική πολι­τική με έμφαση στην στήριξη των ευαί­σθη­των περιο­χών της χώρας μας.

Κλεί­νο­ντας, θα ήθελα ένα σχόλιό σας για την επι­δρομή των φορο­λο­γι­κών ελέγχων που είδαμε για ένα ακόμη καλο­καίρι να γίνο­νται στα νησιά…

Θα πρέπει να γίνεται κατα­νομή των ελέγχων σε όλη τη χώρα… Δεν θα πρέπει να στο­χο­ποιού­νται ορι­σμέ­νες περιο­χές, όπως είδαμε να συμ­βαί­νει. Προ­σω­πικά είμαι υπέρ του προ­λη­πτι­κού ελέγχου. Δεν θα πρέπει όμως επ’ ουδενί τα συνερ­γεία από το πρωί μέχρι το βράδυ να πηγαι­νο­έρ­χο­νται σε συγκε­κρι­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις, σε συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές γιατί τα έχουμε δει να συμ­βαί­νουν αυτά. Άλλωστε τα δείγ­ματα που βγαί­νουν από τέτοιους υπερ­συ­γκε­ντρω­τι­κούς ελέγ­χους είναι λαν­θα­σμένα. Πρέπει να γίνο­νται οι προ­λη­πτι­κοί έλεγχοι σε όλη τη χώρα και όχι να στο­χο­ποιού­νται ορι­σμέ­νες περιο­χές οι οποίες έχουν την τύχη ή την ατυχία να δέχο­νται περισ­σό­τερο κόσμο μία συγκε­κρι­μένη περίοδο του χρόνου.