Απίστευτο και θλιβερό

Θλιβερό και για προ­βλη­μα­τι­σμό, το  υψηλό ποσοστό των επι­σκε­πτών -του δείγ­μα­τος της  εν εξε­λί­ξει έρευνας για τη Ρόδο ως του­ρι­στι­κού προορισμού- που δεν έχει επι­σκε­φθεί τη Μεσαιω­νική πόλη (29%) και τη νέα πόλη (26%) αντί­στοιχα. Το σύστημα all inclusive σε ένα παι­χνίδι “πάρτα όλα” και “κρύψτα όλα”. Το σίγουρο βήμα για την υπο­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος που δια­θέ­τει το νησί , μια και ο του­ρί­στας είναι αμφί­βολο αν φεύ­γο­ντας είναι σε θέση να θυμάται αν βρέθηκε στη Ρόδο ή κάπου αλλού. Το γκαζόν και το νερό της πισίνας είναι παντού τα ίδια. Το προφίλ των ανθρώ­πων που επι­λέ­γουν για να περά­σουν τις δια­κο­πές τους «εξα­φα­νι­σμέ­νοι» μέσα σε ξενο­δο­χεία γνωστό. Συνήθως πρό­κει­ται για ανθρώ­πους με χαμηλά ή μεσαία εισο­δή­ματα που με ένα βρα­χιο­λάκι έχουν πρό­σβαση σε ανε­ξά­ντλη­τες ποσό­τη­τες φαγητού και αλκοόλ. Οι του­ρί­στες αυτοί σπανίως θα επι­σκε­φθούν μνημεία ή μέρη στο νησί που έχουν ιστο­ρικό ή πολι­τι­στικό ενδια­φέ­ρον και φυσικά δεν πρό­κει­ται να δαπα­νή­σουν παρα­πάνω χρήματα σε ταβέρ­νες, μαγαζιά ή οτι­δή­ποτε άλλο στη­ρί­ζει τις τοπικές οικο­νο­μίες. Αν συνε­χι­στεί αυτή η πορεία με επι­σκέ­πτες που κου­βα­λούν ακόμη και το μπου­κα­λάκι με το νερό από το ξενο­δο­χείο, αν δεν βρεθεί ένας τρόπος συνέρ­γειας των ξενο­δό­χων και των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο νησί,  δεν θ’ αργήσει ο καιρός που θα μιλάμε για κατα­στροφή. Την κατα­στροφή που επι­φέ­ρει ο μαζικός του­ρι­σμός και στην τοπική οικο­νο­μία αλλά και στην αίγλη του τόπου. Φαί­νε­ται απί­στευτο να έρχεται κάποιος στη Ρόδο και να μην θελήσει να επι­σκε­φθεί αν μη τι άλλο, το χαρα­κτη­ρι­στικό σημείο ανα­φο­ράς της: Την Μεσαιω­νική Πόλη! Δεν το αξίζει αυτό η Ρόδος!