Σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία: Η σιωπή ΔΕΝ είναι χρυσός

Το δημο­σί­ευμα αυτό απο­τέ­λεσε θρυαλ­λίδα για ό,τι θα ακο­λου­θούσε: δεκάδες γυναί­κες(μεταξύ των οποίων η Αντζε­λίνα Τζολί και η Γκουί­νεθ Πάλ­τροου) παρα­δέ­χτη­καν δημόσια ότι είχαν πέσει θύματα σεξουα­λι­κής επί­θε­σης από τον Γουάιν­στιν, πολλοί άνδρες παρα­δέ­χτη­καν ότι γνώ­ρι­ζαν αλλά απέφευγαν-μέχρι τώρα- να τοπο­θε­τη­θούν δημόσια για αυτό που από ό,τι φαί­νε­ται υπήρξε για πολλά χρόνια ένα από τα καλύ­τερα φυλασ­σό­μενα κοινά μυστικά του λαμπε­ρού κόσμου του σέλι­λοϊντ.

#meToo

Ο σάλος που προ­κλή­θηκε από το σκάν­δαλο Γουάιν­στιν οδήγησε στην απο­κά­λυψη και άλλων τέτοιων υπο­θέ­σεων, όχι μόνο στο Χόλυ­γουντ: γυναί­κες από τον χώρο του αθλη­τι­σμού, της πολι­τι­κής, αλλά και λιγό­τερο προ­βε­βλη­μέ­νων τομέων, άρχισαν να απο­κα­λύ­πτουν περι­πτώ­σεις κατά τις οποίες έπεσαν θύματα σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης στον χώρο εργα­σίας τους.

Το χάσταγκ #meToo, κατέ­κλυσε παγκο­σμίως τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης προ­τρέ­πο­ντας γυναί­κες να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν προ­κει­μέ­νου να μιλή­σουν ανοιχτά για την δική τους σχετική εμπει­ρία.

Από τις 15 Οκτω­βρίου, οπότε και η ηθο­ποιός Alyssa Milano απηύ­θυνε κάλεσμα για χρήση του #meToo, μέχρι σήμερα, το χάσταγκ χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε σε περισ­σό­τε­ρες από 14.000.000 αναρ­τή­σεις σε facebook και twitter σε 85 χώρες του κόσμου, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος.

Η “επι­τυ­χία”, όμως, του #meToo είναι ενδει­κτική μιας πιο σκο­τει­νής πτυχής των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νιών: της δυσκο­λίας που αντι­με­τω­πί­ζουν οι γυναί­κες όταν πρό­κει­ται για την καταγ­γε­λία τέτοιων περι­πτώ­σεων.

Όπως κατέ­δειξε πανευ­ρω­παϊκή έρευνα του FRA, μία στις 2 γυναί­κες(55%) έχει δεχτεί σεξουα­λική παρε­νό­χληση. Από αυτές τις γυναί­κες, μία στις 3(35%) απο­σιώ­πησε εντελώς το περι­στα­τικό και μόλις το 6% προ­χώ­ρησε σε κάποιου είδους καταγ­γε­λία(αστυ­νο­μία, προϊ­στά­μενο/εργο­δότη, φορείς υπο­στή­ρι­ξης).

Με βάση την ίδια έρευνα, στην Ελλάδα, σχεδόν μία στις δύο γυναί­κες(43%) έχουν υποστεί κάποιου είδους σεξουα­λική παρε­νό­χληση από την ηλικία των 15 ετών. Το 11% των περι­πτώ­σεων αυτών σχε­τί­ζο­νται με το εργα­σιακό τους περι­βάλ­λον.

Σύμφωνα με στοι­χεία που παρα­χώ­ρησε στο news24/7 η κ. Κατε­ρίνα Πολι­τσί­δου συντο­νί­στρια της Γραμμής SOS 15900 της Γ.Γ. Ισό­τη­τας Φύλων, από τις 4.979 κλήσεις που, από 1/1/2016 μέχρι και την 26η Οκτω­βρίου 2017, έχει δεχτεί η Γραμμή από γυναί­κες που υπέ­στη­σαν οι ίδιες κάποιου είδους κακο­ποί­ηση, μόλις οι 81 αφορούν σε περι­στα­τικά σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης.

Από αυτά τα περι­στα­τικά, συχνό­τερα είναι εκείνα που παρου­σιά­ζο­νται στον εργα­σιακό χώρο.

Γιατί δεν καταγ­γέλ­λε­ται η σεξουα­λική παρε­νό­χληση;

Όπως συνέβη και στην περί­πτωση Γουάιν­στιν, δεν είναι καθόλου σπάνιο το φαι­νό­μενο να χρεια­στεί να μεσο­λα­βή­σουν χρόνια, ανάμεσα σε ένα περι­στα­τικό παρε­νό­χλη­σης και την καταγ­γε­λία του, εάν αυτή ποτέ συμβεί.

Όπως κατα­δει­κνύει η έρευνα του FRA, στις γυναί­κες που έχουν υποστεί σεξουα­λική παρε­νό­χληση, κυριαρ­χούν τα συναι­σθή­ματα της προ­σβο­λής, του θυμού, της ντροπής και του φόβου, ενώ σημα­ντι­κές είναι η επι­πτώ­σεις που μπορεί μακρο­πρό­θε­σμα να έχει στην ψυχο­λο­γία του ατόμου.

Ο φόβος είναι, σύμφωνα με την κ. Πολι­τσί­δου, ο βασικός παρά­γο­ντας για τον οποίο, περι­στα­τικά παρε­νό­χλη­σης καταγ­γέλ­λο­νται σε τόσο μικρό βαθμό, ενώ σε αυτόν συνήθως προ­στί­θε­ται και η απουσία μαρ­τύ­ρων ή απο­δει­κτι­κών στοι­χείων.

Σε ό,τι αφορά στο εργα­σιακό περι­βάλ­λον, ο φόβος παίρνει δύο μορφές: αφενός μήπως το θύμα έχει παρε­ξη­γή­σει ως παρε­νό­χληση ένα “αθώο φλερτ” ή μία φιλο­φρό­νηση και η αντί­δρασή του αυτή χαρα­κτη­ρι­στεί ως “υπερ­βο­λική” και, από την άλλη,  ο φόβος της από­λυ­σης και της ανερ­γίας, ο οποίος απο­τε­λεί και την κύρια αιτία απο­σιώ­πη­σης τέτοιων κρου­σμά­των, ιδιαί­τερα όταν προ­έρ­χο­νται από άτομα με υψη­λό­τερη, ιεραρ­χικά, θέση.

Η τρέ­χουσα οικο­νο­μική κρίση επι­τεί­νει αυτήν την κατά­σταση, με την αβε­βαιό­τητα της επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης να καθιστά τις γυναί­κες ακόμη πιο ευά­λω­τες απέ­να­ντι σε τέτοιου είδους συμπε­ρι­φο­ρές.

Υπάρχει διέ­ξο­δος;

Αν η εμπει­ρία από την υπόθεση Weinstein και τις συνα­κό­λου­θες αντι­δρά­σεις, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του #meToo έχει δείξει κάτι, είναι πως κάθε καταγ­γε­λία είναι σημα­ντική, αφού μπορεί όχι μόνο να οδη­γή­σει στην τιμωρία του δράστη, αλλά και να λει­τουρ­γή­σει απο­τρε­πτικά στο μέλλον τόσο για τον καταγ­γελ­λό­μενο, όσο και για οποιον­δή­ποτε προ­βαί­νει σε τέτοιου είδους ενέρ­γειες.

Αν ένα άτομο θέλει να ανα­φέ­ρει περι­στα­τικό σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης είτε αφορά το ίδιο είτε άλλο πρόσωπο και δεν γνω­ρί­ζει τη δια­δι­κα­σία που πρέπει να ακο­λου­θή­σει ή δια­τη­ρεί οποιου­δή­ποτε είδους αμφι­βο­λίες, μπορεί να απευ­θυν­θεί στην Γραμμή SOS 15900, προ­κει­μέ­νου να λάβει συμ­βου­λές σχετικά με τις επι­λο­γές που έχει ανάλογα με την περί­σταση.

Όπως εξηγεί η κ. Πολι­τσί­δου, όταν μια γυναίκα που έχει δεχθεί σεξουα­λική κακο­ποί­ηση καλέσει τη Γραμμή, οι σύμ­βου­λοι, όχι μόνο παρέ­χουν την απαι­τού­μενη ψυχο­κοι­νω­νική στήριξη, αλλά επίσης εμψυ­χώ­νουν και προ­τρέ­πουν το θύμα να μιλήσει και να καταγ­γεί­λει το περι­στα­τικό είτε στο Σώμα Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας, είτε στον Συνή­γορο του Πολίτη.

Υπάρ­χουν επίσης, ανά την περι­φέ­ρεια, συμ­βου­λευ­τικά κέντρα, τόσο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Ισό­τη­τας, όσο και των δήμων, όπου ειδικοί σύμ­βου­λοι(ψυχο­λό­γοι, κοι­νω­νι­κοί λει­τουρ­γοί, δικη­γό­ροι) παρέ­χουν την απαι­τού­μενη συμ­βου­λευ­τική, προ­κει­μέ­νου το θύμα να δια­χει­ρι­στεί την κατά­σταση και να προβεί στις ανά­λο­γες ενέρ­γειες.

Κανένα περι­στα­τικό σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μεμο­νω­μένο. Η αντί­δραση από πλευράς του θύματος και η καταγ­γε­λία του είναι το μόνο μέσο για την αποφυγή στο μέλλον και την εξά­λειψη τέτοιων περι­στα­τι­κών, την διαιώ­νιση των οποίων μοιραία επι­φέ­ρει η απο­σιώ­πηση.

news247.gr