Νομική εμπλοκή στην εργασιακή τακτοποίηση των πρώην υπαλλήλων της ΔΕΥΑ Ιαλυσού!

Έντονη ανη­συ­χία και ανα­βρα­σμό μεταξύ μελών της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας στο δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου αλλά και μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου, έχει προ­κα­λέ­σει η δια­πί­στωση, ότι η πολυ­δια­φη­μι­ζό­μενη λύση, που δόθηκε νομο­θε­τικά «εν χορδαίς και οργά­νοις» από κυβερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές, για την εργα­σιακή τακτο­ποί­ηση 67 υπαλ­λή­λων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 από τον Αρχάγ­γελο, δεν βρίσκει εφαρ­μογή στην περί­πτωσή τους!!

Για το θέμα, που αφορά απο­κλει­στικά και μόνο την νομική δια­τύ­πωση της δια­τά­ξεως, που συμπε­ριε­λή­φθη στο νομο­σχέ­διο «σκούπα» του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, κρα­τή­θη­καν, όλως περιέρ­γως, χαμηλοί τόνοι, αν και είναι ηλίου φαει­νό­τε­ρον, ότι όχι μόνο δεν δόθηκε λύση στο πρό­βλημα, που αφορά δεκάδες οικο­γέ­νειες, αλλά εξα­κο­λου­θούν όλοι, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της επι­χεί­ρη­σης, να παρα­μέ­νουν μετέ­ω­ροι, ευελ­πι­στώ­ντας μετά την κατά­ταξη των υπαλ­λή­λων αυτών και την υποβολή προς έγκριση στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο της πρώτης μισθο­δο­σίας τους, να υπάρξει λύση, από κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, με δια­σταλ­τική ερμη­νεία του νόμου.

Ο κίν­δυ­νος, οι ελπίδες που δόθηκαν σε δεκάδες οικο­γέ­νειες να απο­δει­χθούν φρούδες και η όλη δια­δι­κα­σία σε μια ανευ προη­γου­μέ­νου… «πολι­τική απάτη» παρα­μέ­νει.

Πιο συγκε­κρι­μένα στο άρθρο 13 του κατα τ’ άλλα «φωτο­γρα­φι­κού» για τους υπαλ­λή­λους της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού, Ν.4483/2017 (ΦΕΚ 107/31-7-2017 τ.Α) ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Το σύνολο του προ­σω­πι­κού που υπη­ρε­τούσε με σχέσεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου σε επι­χει­ρή­σεις του ν. 1069/ 1980 (Α΄ 191) και δεν κατα­τά­χθηκε σε θέσεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου δυνάμει των δια­τά­ξεων του άρθρου 109 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87), εφόσον κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης είχε ενεργή σχέση εργα­σίας στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της απορ­ρο­φώ­σας, κατα­τάσ­σε­ται, ύστερα από αίτησή του, σε θέσεις αορί­στου χρόνου με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της επι­χεί­ρη­σης και από την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της αίτησης, η οποία πρέπει να υπο­βλη­θεί εντός δύο (2) μηνών από τη δημο­σί­ευση του παρό­ντος. Οι δια­τά­ξεις του άρθρου 64 του ν. 3801/2009 (Α΄ 163) εφαρ­μό­ζο­νται κατ’ ανα­λο­γία και στους εργα­ζο­μέ­νους αυτούς».

Από την δια­τύ­πωση της συγκε­κρι­μέ­νου άρθρου του νομο­σχε­δίου καθί­στα­ται σαφές ότι αφορά σε υπαλ­λή­λους «αορί­στου χρόνου».

Οι υπάλ­λη­λοι της ΔΕΥΑ Ιαλυσού έχουν κριθεί όμως τελε­σι­δί­κως από διοι­κη­τικά και πολι­τικά δικα­στή­ρια ότι κακώς είχαν χαρα­κτη­ρι­στεί αορί­στου χρόνου και ως εκ τούτου η αναφορά και μόνο σε υπαλ­λή­λους της συγκε­κρι­μέ­νης εργα­σια­κής σχέσης έρχεται να δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα από εκείνα στα οποία υπο­τί­θε­ται ότι δίνει λύση.

Θυμί­ζουμε μόνο ότι ενώπιον του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς απο­λο­γή­θη­καν για το αδίκημα της απι­στίας σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 1608/50 περί κατα­χρα­στών του Δημο­σί­ουο πρώην δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρώην πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ιαλυσού κ. Στέργος Στάγκας και οι κ.κ. Στέργος Στέργου, Μηνάς Μαυρής και Μαρία Ταβερ­νάρη, μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ίδιας επι­χεί­ρη­σης, που βρέ­θη­καν υπό­λο­γοι στην πολύ­κροτη υπόθεση της μετα­τρο­πής συμ­βά­σεων εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης σε αορί­στου χρόνου.

Η έρευνα προ­κλή­θηκε μετά από επι­βα­ρυ­ντική έκθεση του ΑΣΕΠ. Σύμφωνα με το πόρισμα της εκθέ­σεως, υπήρξαν ενδεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­ντο ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θηκε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­ντο αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία.

Ως έρεισμα για τη μετα­τροπή αυτήν η ΔΕΥΑΙ επι­κα­λέ­στηκε τον Οργα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας της, και συγκε­κρι­μένα την απόφαση 4/2003 του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, που εγκρί­θηκε με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ιαλυσού και την αρμόδια Γενική Γραμ­μα­τεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ.

Το άρθρο 16 (παρ. 4) του Οργα­νι­σμού αυτού προ­έ­βλεπε ότι οι συμ­βά­σεις έργου των υπαλ­λή­λων οι οποίοι συμπλή­ρω­ναν χρόνο απα­σχό­λη­σης 24 μηνών θα μπο­ρού­σαν, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ, να μετα­τρέ­πο­νται σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου.

Οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ ακυ­ρώ­θη­καν με απο­φά­σεις του γενικού γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Κατά των ως άνω δύο ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων του γενικού γραμ­μα­τέα ασκή­θη­καν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (ΔΕφΠειρ) οι από 13 και 23 Νοεμ­βρίου 2006 δύο αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, αντι­στοί­χως, με αιτού­ντες σε καθεμιά αίτηση τη ΔΕΥΑΙ και τους από τις απο­φά­σεις βλα­πτό­με­νους υπαλ­λή­λους. Εκδό­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 2193 και 2194/2008 απο­φά­σεις του ΔΕφΠειρ, παρα­πεμ­πτι­κές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ). Το ΣτΕ εξέδωσε ισά­ριθ­μες πράξεις του Προ­έ­δρου του αρμό­διου Τμή­μα­τος, με τις οποίες παρα­πέ­μπο­νται οι αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Αθηνών (ΔΕφΑΘ).

Στο ΔΕφΑΘ (ακυ­ρω­τική δια­δι­κα­σία) οι αιτή­σεις δεν ευδο­κί­μη­σαν.

Το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που, κατά τα προ­ε­κτι­θέ­μενα, προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, άσκησαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγωγές στο Μονο­με­λές (Πολι­τικό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εργα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της ΔΕΥΑΙ, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπη­ρε­τού­σαν στη δημο­τική επι­χεί­ρηση αυτή με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου. Εκδό­θη­καν σχετικά 4 απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές 57 υπαλ­λή­λων.

Κρίθηκε ό,τι η πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η μετα­τροπή των συμ­βά­σεων τους σε αορί­στου χρόνου, έγινε κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος και των άρθρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί παρα­κάμ­φθηκε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας, η οποία δεν βρίσκει έρεισμα στην οδηγία 99/70/ΕΚ.

Η συγκε­κρι­μένη εξέλιξη ήταν γνωστή σε όσους προ­ώ­θη­σαν προς ψήφιση στο νομο­σχέ­διο «σκούπα» του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών την υπο­τι­θέ­μενη ρύθμιση και ως εκ τούτου η πρό­βλεψη που αφορά μόνο σε υπαλ­λή­λους αορί­στου χρόνου δημιουρ­γεί μείζονα προ­βλή­ματα.

Την 20η Οκτω­βρίου 2017 η ΔΕΥΑ Ρόδου προ­χώ­ρησε στην κατά­ταξη των υπαλ­λή­λων σε οργα­νι­κές θέσεις αφού προη­γή­θηκε την 16η Οκτω­βρίου 2017 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου που έκανε δεκτές τις αιτή­σεις επα­να­πρό­σλη­ψης τους δυνάμει του άρθρου 13 του Ν. 4483/2017 (Φ.Ε.Κ. 107/31-07-2017)

Μάλιστα δεν θα πρέπει να προ­κα­λεί εντύ­πωση ότι στην απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου για την επα­να­πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων ανα­φέ­ρο­νται εισα­γω­γικά τα εξής:

«Ο γενικός διευ­θυ­ντής καθώς και οι υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες, οι οποίοι εμπλέ­κο­νται με την υπο­γραφή τους στην διεκ­πε­ραί­ωση των Χρη­μα­τι­κών Ενταλ­μά­των (Χ.Ε.) πλη­ρω­μής της μισθο­δο­σίας του προ­σω­πι­κού που θα προ­σλη­φθεί, δεν έχουν νομικές γνώσεις, ώστε να έχουν πλήρη, ίδια και σαφή νομική ερμη­νεία του άρθρου 13 του Ν.4483/2017, όπως αυτό μπορεί να εφαρ­μο­στεί στην Επι­χεί­ρηση μας. Η διεκ­πε­ραί­ωση του Χ.Ε. πλη­ρω­μής των συνα­δέλ­φων που θα προ­σλη­φθούν, έπεται κατά ένα μήνα της πρό­σλη­ψης τους. Άρα η απόφαση της πρό­σλη­ψης των τ. εργα­ζο­μέ­νων, προη­γεί­ται και έχει βαρύ­νουσα νομική και υπη­ρε­σιακή σημασία. Η κατα­βολή των απο­δο­χών, ως δεδου­λευ­μέ­νων απο­δο­χών πλέον, ούτως ή αλλιώς θα πρέπει να κατα­βλη­θούν αφού οι εργα­ζό­με­νοι προ­σέ­φε­ραν τις υπη­ρε­σίες τους στην Επι­χεί­ρηση.

Η Διοί­κηση της Επι­χεί­ρη­σης έχει συνέ­χεια και συνέ­πεια. Η τέως Διοί­κηση της Επι­χεί­ρη­σης έλαβε την υπ’ αριθμόν 9/13-2-2014 απόφαση από­λυ­σης των τέως συνα­δέλ­φων προ­ερ­χό­με­νων από την τέως ΔΕΥΑΙ. Το σκε­πτικό της από­λυ­σης ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση αυτή. Οι αιτίες τις από­λυ­σης σας είναι επίσης όλες γνωστές. Υπάρ­χουν και άλλες παρό­μοιες απο­φά­σεις του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, δια­κο­πής της εργα­σια­κής σχέσης και άλλων τέως συνα­δέλ­φων προ­ερ­χό­με­νων από άλλες ΔΕΥΑ (Αρχαγ­γέ­λου, Ρόδου κ.λ.π.).

Το Διοι­κη­τικό μας Συμ­βού­λιο το οποίο διοικεί την Επι­χεί­ρηση, θα ερμη­νεύ­σει το παρα­πάνω άρθρο ( άρθρο 13 του Ν. 4433/2017) και με την καθο­ρι­στική και υπεύ­θυνη συμβολή της Νομικής μας Υπη­ρε­σίας, αλλά και με την κρίση ενός εκάστου των μελών του, θα απο­φα­σί­σει την εφαρ­μογή του ή μη στην Επι­χεί­ρηση μας.

Κύρια υπη­ρε­σιακή υπο­χρέ­ωση του υπο­γρά­φο­ντος, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν.4483/2017, το οποίο αντι­κα­τέ­στησε το άρθρο 6 του Ν.1069/1980, Ο Γενικός Διευ­θυ­ντής «…είναι υπεύ­θυ­νος για την εκτέ­λεση των απο­φά­σεων του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου…». Αυτό έχει εφαρ­μογή και στο λοιπό προ­σω­πικό της Επι­χεί­ρη­σης.

Εκ του ανω­τέ­ρου νόμου, θεω­ρεί­ται δεδο­μένη και υπο­χρε­ω­τική η υλο­ποί­ηση της από­φα­σης του Δ.Σ. από τον υπο­γρά­φο­ντα, αρκεί η απόφαση του Δ.Σ. να είναι νομικά κατο­χυ­ρω­μένη, ώστε να μην υπάρχει η πιθα­νό­τητα κατα­λο­γι­σμών (οικο­νο­μι­κών και διοι­κη­τι­κών κ.λ.π.) σε εμένα τον ίδιον και σε άλλους υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες.

Επειδή όπως ανέφερα δεν έχω την νομική γνώση για την ερμη­νεία του άρθρου 13 του Ν.4483/2017 και εάν αυτό άρει τις αιτιά­σεις της από­λυ­σης όπως ανα­φέ­ρο­νται στην υπ’ αριθμόν 9/13-2-2014 απόφαση από­λυ­σης των τέως συνα­δέλ­φων προ­ερ­χό­με­νων από την ΔΕΥΑ Ιαλυσού κ.λ.π., αιτού­μαι με την παρούσα επι­στολή την προ­στα­σία σας του υπο­γρά­φο­ντος και των υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων. Δηλαδή: Η εφαρ­μογή της από­φα­σης που θα λάβετε και αφορά την εφαρ­μογή του άρθρου 13 του Ν.4483/2017 για την πρό­σληψη των τ. συνα­δέλ­φων ανε­ξαρ­τή­τως ΔΕΥΑ προ­έ­λευ­σης, δεν επι­φέ­ρει δια­χρο­νικά καμιά υπη­ρε­σιακή και ατομική ευθύνη οιου­δή­ποτε κατα­λο­γι­σμού, ύστερα από κατα­σταλ­τικό ή άλλο έλεγχο διε­νερ­γη­θεί από οιαν­δή­ποτε Ελεγ­κτική Αρχή, για την πληρωμή των μισθών τους».

Πέραν των ανωτέρω και μετά την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας κατά­τα­ξης θα πρέπει να υπο­βλη­θούν παραι­τή­σεις τόσο από τον πρόεδρο της ΔΕΣ ΡΟΔΑ κ. Δημήτρη Παρα­σκευά όσο και από την πρόεδρο της δημο­τι­κής ενό­τη­τας Ιαλυσού κ. Ερμιόνη Μπό­τσαρη, που συγκα­τα­λέ­γο­νται στους υπαλ­λή­λους που επα­να­προ­σλή­φθη­σαν καθώς συντρέ­χει στο πρόσωπο τους ασυμ­βί­βα­στο.